Archive for Απριλίου, 2008

Καφενείο Μορφή

Τρίτη, Απριλίου 29th, 2008

Μεγάλη Εβδομάδα…των παθών σου λέει…Ξεκινάμε την εβδομάδα μας με ρακόμελα στο Θησείο…Τρείς καλοί φίλοι (που αντέχουν άνετα στις κρεπάλες).

Επισκέφτηκα τo καφενείο «Μορφή» (all time classic στέκι).Κόσμος ηλικίας 19 έως 30 (και κάτι), περισσότερες φοιτητοπαρέες (αχ τα νιάτα μου).Μια καταπληκτική βραδιά με όμορφο φεγγάρι και το φώς του να λούζει τα γραφικά στενάκια του Θησείου (που πάντα μου θυμίζει νησί)! Κουβεντούλα για τα περασμένα της παρέας, προτάσεις και σχέδια για το μέλλον…project δεκαετίας στο τραπέζι, για νέες συνεργασίες και το βράδυ κυλούσε όμορφα.Σπάσαμε και δυο ποτήρια (ατύχημα ήταν), με αποτέλεσμα να πέσει χειροκρότημα από τα δίλπα τραπέζια και φυσικά να δωθεί κέρασμα από το μαγαζί δύο γύρες σφηνάκια με μηλίτη (πολύ καλό!!!).
Οι διπλάνοί είχαν γενέθλια, τα 20 κλείνει το παιδί!!! (γερασα μου φαίνεται ή μήπως όχι ακόμα;)
Ο σερβιτόρος πολύ ευγενικός, η μουσική με διάθεση άνοιξης και οι θαμώνες με στύλ «ανθισμένα κρινάκια», πολύωρες κουβέντες και δυνατά γέλια…

Τι μου άρεσε
1) Tο ανοιξιάτικο βράδυ στην Αθήνα…όσο και αν δεν τη συμπαθώ σαν πόλη…Το κέντρο της τα βράδια της άνοιξης δεν τα αλλάζω με τίποτα!
2) Το παρείστικο κλίμα του μαγαζιού
3) Που συναντήθηκα με τα φιλαράκια μου και θάβαμε ο ένας τον άλλον
(μπαίνουν φανταράκια τα χρυσά μου)

Τι δεν μου άρεσε :

1) Οι κράχτες του Θησείου επί της Ηρακλειδών!! (ξεπερασμένη τακτική)
2) Το ρακόμελο ήταν too light, δεν είχε τους απαραίτητους βαθμούς αλκοόλ.

Να επισκεφτείς το καφενείο Μορφή για χαλαρό ποτάκι με καλή παρέα, ένα γλυκό βραδάκι του Mάη και δεν θα χάσεις! Θα χαλαρώσεις…αν ψάχνεις ξεφάντωμα, χορό και ηλεκτρονική μουσική….σίγουρα δεν θα το βρείς εκεί!!

Υ.Γ. Ατάκα του Ψαραντώνη που ειπώθηκε στην όμορφη βραδιά
- «Ψαραντώνη του σακκακιού σου το κουμπί είναι στου πουκαμίσου.»
-»Όλα γ****νται σημερα σείρε και εσύ γ***σου!»

Το παραπάνω εξιστορούσα στα φιλαράκια μου και την απάντηση του Ψαραντώνη έδωσε ένας συμπαθέστατος κύριος (φέσι από το ποτό) ο οποίος καθόταν στον πεζόδρομο της Ανδριανού!(απο μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, που έλεγε και η γιαγιά μου)!

Φιλιά Πολλά,
jane

Posted in Στέκια | 4 Comments »

Γιάννης Χαρούλης

Σάββατο, Απριλίου 19th, 2008

Αφού πήρα κάποιες μέρες άδεια, είπα να εκμεταλλευτώ τα βράδια και να κάνω μια εξόρμηση μέχρι το Σταυρό του Νότου. (έχω βοηθήσει να μπούν τα μπετά στο μαγαζί = θαμώνας)

Δευτέρα βράδυ λοιπόν και στέκομαι έξω απο το μαγαζι…
«Δυστυχώς δεν μπορείτε να μπείτε» λέει το ψηλό παλικάρι με το μακρύ μαλλί (πορτιέρης).
«Μα η μισή μας παρέα είναι ήδη πάνω» απαντώ.
«Είναι γεμάτο το μαγαζί» επιμένει!!!!
Φυσικά τηλεφωνώ σε μια κοπέλα που είναι ήδη μέσα στο μαγαζί, της λέω να βγεί και να εξαργυρώσει το εισητήριο της και να φύγουμε…Δεν σηκώνω και πολλά πολλά συνήθως, βέβαια δεν μου βγαίνει πάντα σε καλό!!!
Με λίγα λόγια τον ειρωνεύτηκα ευγενικά και ο καλός Θεούλης μας έστειλε ένα παλικάρι πιο διαλλακτικό και πιο «άνθρωπο» για να μας εξυπηρετήσει…
Αφού μπήκαμε στο μαγαζί και είχε ήδη ξεκινήσει ο Χαρούλης, πιάσαμε τη γνωστή γωνία στο bar και παραγγείλαμε τα μπιρόνια μας!!! (all time classic AMSTEL οικοδιμική).
Στην αρχή το πρόγραμμα ήταν κάπως περίεργο…Σαν να τραγουδούσε με χρονόμετρο να το πω.
Αφού ζεστάθηκε το κλίμα όλα κυλούσαν καλύτερα…Ο Χαρούλης είπε κομμάτια απο το νέο του δίσκο, ερμήνευσε φοβερά τραγούδια από το υλικό του Θανάση Παπακωνσταντίνου (κορυφή και μανούλα στα live του) και του Σωκράτη Μάλαμα. Το μαγαζί γεμάτο από Κρητικούς…ακούγοντας τα παραδοσιακά κρητικά άρχισε να βράζει το αίμα της μεγαλονήσου.
Δέχτηκα παρατήρηση από το διπλανό μου…» Κοπελιά μη μιλάς, ήρθαμε για να ακούσουμε…
Λίγο σεβασμός!!» Εκεί αρχισα να γελάω δυνατότερα…» Και εγω για να διασκεδάσω»
Τελικά με τους κρητικούς κατι περίεργο συμβαίνει…(ιστορίες παλιές)
Μετά τα μισά του προγράμματος, ο Γιάννης Χαρούλης άρχισε τις ιστορίες του…είπε μια πολύ καλή…όταν ραδιοφωνική παραγωγός απο σταθμό της Κρήτης τον παρουσίασε ως Χάρη Γιαννούλη (ένας φίλος μου τον αποκάλεσε μια φορά Ματθαίο Γιαννούλη, τα έχει μπλέξει το παλικάρι),τον ρώτησε με απορία πόσες φορές το παίζει τη μέρα…(το λαούτο, εννοούσε!!Πονηρά μυαλά).

Τι μου άρεσε:
1) Η αμεσότητα του Χαρούλη, και η δύναμη που κρύβει η φωνή και η ψυχή του.
2) Το κέφι που δημιούργησε η παράδοση αυτού του τόπου, όσο και αν τη σνομπάρουμε.
3) Η νεολαία που ήξερε Ξυλούρη και Μουντάκη (σπάνιο στις μέρες μας, αφού ακούν Βανδή…)

Τι με απογοήτευσε:
1) Φυσικά ο πορτιέρης!!!(και η αποτυχημένη τακτική του μαγαζιού)
2) Ο ήχος, ο οποίος είχε μικρά λάθη…αλλά δεν δικαιολογείται
3) Ο ανύπαρκτος εξαερισμός

Γιατί να πάς?
1) Είναι σπουδαίο θέαμα να βλέπεις ένα παλικάρι 25 χρόνων να έχει τόσο πάθος για αυτό που κάνει και να στο μεταδίδει…θέλεις να χορέψεις κρητική σούστα.
2) Κόσμος διαφορετικής ηλικίας και αντίθετων ακουσμάτων, κι όμως ήταν όλοι στο ίδιο live.

Υ.Γ. Κάνε μια επίσκεψη στο club του Σταυρού, κάθε Κυριακή & Δευτέρα εμφανίζεται ο Γιάννης Χαρούλης, με είσοδο 20 euro (με ποτό), δεν ισχύει φοιτητικό και άκου ταξιδιάρικη μουσική!

Εις το επανιδείν…
Jane

Posted in Σκηνές | 5 Comments »