Archive for Μαΐου, 2008

Il Doppio

Σάββατο, Μαΐου 31st, 2008

Είπα να ξεκινήσω μια νέα κατηγορία με γεύσεις και προτάσεις για καλό φαγητό…Μήπως πεινάτε; Για πάμε ακόμα μια βόλτα…

Τέλος μαθημάτων…και όλη η τάξη συγκεντώνεται για «φαγητό» στα Εξάρχεια.Σε μια Tratttoria επί της οδού Ανδρέα Μεταξά και Θεμιστοκλέους.Μια τρατορία στο κέντρο της πόλης με όμορφα τραπέζια και καρό τραπεζομάντηλα, ξύλινο πάτωμα, ζωγραφισμένα ταβάνια και παράθυρα με θέα στην underground πλατεία της πρωτεύουσας.

Το menu κατάλληλο για απαιτητικούς ουρανίσκους και good value for money…Ξεκινάμε με σαλάτες…ρόκκα, λιαστές ντομάτες, παρμεζάνα (κόλαση) και το βαλσάμικο να δίνει ρέστα…Είστε fun των ζυμαρικών;Ε τότε…πουγκάκια με αχλάδι. ραβιόλια με σπανάκι, πέννες al forno με προσούτο και σπαγγέτι με τρίχρωμες πιπεριές ροζέ σάλτσα και μανιτάρια…Υπάρχουν και φιλέτα για τους λάτρεις του κρέατος.΄Ενα καλό ορεκτικό για όσους αγαπούν τα λαχανικά είναι ψητά λαχανικά μαριναρισμένα με βαλσάμικο (πιπεριές, μανιτάρια, κολοκυθάκια)…Μου τρέχουν τα σάλια…Οι τιμές; Περίπου στα 16-20€ το άτομο (με χύμα κρασί).Αρκετά λογικές τιμές.Η κάβα του είναι ενημερωμένη με ετικέτες από τους ιταλικούς και τους ελληνικούς αμπελώνες, αλλά και το χύμα κόκκινο ήταν πραγματικά πολυ καλό!Οσο για το σερβις του μαγαζιού, απλά άψογο, παραγγείλαμε και στα ιταλικά για να αποδείξουμε ότι κάτι ξέρουμε και εμεις…βέβαια η δασκάλα μας, έκανε μετάφραση στον σερβιτόρο, υπονοούσε κάτι; (ρε λες;)

Πέρασαν περίπου εννιά μήνες, ίσως και κάτι λιγότερο, με τα μαθήματα ιταλικών και ακόμα δεν είχαμε γνωριστεί καλά με τους «συμμαθητές» μου…Το βράδυ αυτό ήταν μια καλή αφορμή για να μάθω ότι είμαστε πολύ καλό παρεάκι, με χιούμορ,πολλές φορές…κοινά ενδιαφέροντα και όλα αυτά με μέντορα την καθηγήτρια μας Βούλα, που μας έμαθε τη γλώσσα και παράλληλα μας συντόνιζε σαν μια παρέα, με μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνει. Βούλα, σου χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Η «τάξη» μου:
Κώστας: ο μικρότερος της τάξης περίπου στα 19, φοιτητής
Βασιλική: δασκάλα
Βάσω: η ψηλότερη της τάξης (2,00 μέτρα), ναι καλά καταλάβατε παίζει μπάσκετ
Αναστασία: απόφοιτη οικονομικού τμήματος, προς εύρεση εργασίας (κουράγιο)
Κατερίνα: φοιτήτρια Διαιτολογίας, το μικρότερο θυληκό της τάξης
Δέσποινα: καθηγήτρια Ιστορία της Τέχνης, άνθρωπος «έξω καρδιά» με υπέροχο βροντερό γέλιο
Ελένη: η αδελφή ψυχή της Δέσποινας, πολύ καλές φίλες
Μπάμπης: το άτομο με την καλύτερη προφορά στο τμήμα, λογιστής και φίλος της όπερας
Αντιόπη: φοιλόλογος, μεγάλη ομοιότητα με τη γυναίκα του Bennini…ναι ναι του γνωστού
Πέτρος: θεολόγος, πολύ cool άτομο, ακούει ρεμπέτικα,
ξεχάστε ότι ξέρατε για τους καθηγητές θρησκευτικών»
Μαργαρίτα: 15 χρόνια φίλη του Πέτρου, με μια αδυναμία στους Ιταλούς

Mε τα παραπάνω άτομα συναντηθήκαμε στις αρχές του Οκτώβρη για να μάθουμε την ιταλική γλώσσα, και ομολογώ πως χάρηκα που τους συνάντησα και εύχομαι του χρόνου να ξανασυναντηθούμε με την ίδια δασκάλα βέβαια!

Λοιπόν μεταξύ μας τώρα, αν εδιαφέρεστε να γνωρίσετε γενικά κόσμο και να ευρύνετε τον «κύκλο» σας, αρχίστε μια δραστηριότητα που σας αρέσει…Ξεκίνησα ιταλικά για παράδειγμα…Εσείς;

Πληροφορίες
Il Doppio
Ανδρέα Μεταξά 30 Εξάρχεια
210 3304333
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά από 13.00 έως 02.00

Τι μου άρεσε:
1)Η κουζίνα του μαγαζιού…και τα ψητά λαχανικά (το καταλάβατε εεε;)
2)Που έμαθα περισσότερα πράγματα για τις ζωές των «συμμαθητών» μου.
3)Που ο μικρότερος συμμαθητής μου είπε ναι στην ιδέα μου να πάμε περπατώντας Αμπελόκηπους (very sweet που με συνόδεψες)

Τι δεν μου άρεσε:
1)Που δεν μπόρεσα να ακολουθήσω την παρέα μέχρι το Γκάζι για να ακούσω jazz…
2)Περπάτησα όλη την Αλεξάνδρας με τα τακούνια, δεν θα αποχωρηστώ ξανά τις μπαλαρίνες μου!
(από τα λάθη μας μαθαίνουμε…λέμε τώρα…)

P.S. «Θέλω ακόμα μια βόλτα, έχουμε ζήσει τόσα μαζί
Θέλω ακόμα μια βόλτα, να φεύγω μόνη να γυρνάμε μαζί»

Λέει το τραγουδάκι του Φ.Πλιάτσικα.

Πάω να τσιμπίσω καμιά σαλατούλα, πείνασα…λογικό!!!

A presto,
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 5 Comments »

“Σκάλες” στο Θησείο

Τρίτη, Μαΐου 27th, 2008

Δευτέρα και πώς να «περπατήσει» η νέα εβδομάδα, χωρίς βόλτα; Καλοκαιράκι…άρα πλακόστρωτα με τραπεζάκι έξω και δροσερά ποτά!Πάμε Θησείο λοιπόν…στο γνωστό μικρό καφενεδάκι να το πω; Στα σκαλάκια της Ηρακλειδών βρίσκεται ένα στέκι με το όνομα «Σκάλες».

Φημίζεται για το καλά ρακόμελά του αλλά και για την χύμα εξυπηρέτηση του…Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή!(μου είχε πει κάποιος exboyfriend…και του το κρατάω από τότε).Βράδυ ζεστό…σε όλη την Ελλάδα να υποθέσω…και θέλω κάτι κρύο για να συνέλθω…μια μπύρα; Καλό συνοδευτικό μια ποικιλία από όλα (έχω πολλές αδυναμίες τελικά!), το μαγαζί προσφέρει καλούς μεζέδες στις ποικιλίες του. Οι τιμές πολύ λογικές και οι ποσότητες ικανοποιητικές!

Είχα πάντως καιρό να αράξω το κορμί μου, μετά από μια μέρα στο τρέξιμο, σε μια καρέκλα καφενείου, να γελάσω αλλά και να προβληματιστώ με τους φίλους μου (ο ένας είναι φαντάρος….οπότε καταλαβαίνεις τι παίζει περίπου), να δροσιστώ με μια amstel (καλά όχι και πολύ καιρό) και να «βγάλω το φτυάρι» με βοηθό πάντα τον κολλητούλη μου (πάλι για σένα γράφω ρε ρεμάλι).Σιγά σιγά συνηθίζω την Αθήνα και δε θα μου βγει σε καλό…μόνιμος κάτοικος τσιμεντούπολης…(passe)

Μια αναφορά στο σέρβις…Η κοπελίτσα που υποτίθεται μας εξυπηρέτησε δεν έλεγε παρακαλώ στα ευχαριστώ μου, αλλά πα…(όχι οτι ήταν ένα όρθιο πτώμα και έφερνε τα ποτά με στυλ αγγαρείας .Αν δεν είσαι ευχαριστημένος/ευτυχισμένος, έστω κατά 30% με αυτό που κάνεις, τότε άλλαξε….αν αυτό εσύ το λες «ζωή» εγώ το λέω…»Έχεις πεθάνει και δεν σου το έχει πει κανείς» .Κρίμα γιατί είναι τόσο νέα…

Βέβαια η βραδιά δεν σταμάτησε στο Θησείο αλλά συνεχίσε που αλλού…στην Πανόρμου, στο γνωστό στενάκι με στάση στο καφέ Alegria.

Τι είδα εκεί;
Πολύ κόσμο, κάθε καρυδιάς καρύδι…ακόμα και τον «Καρύδα». Νεολαία αλλά και ψαγμένους 40ρηδες.Ήπια μπύρες, αλλά όχι την μάρκα/φίρμα που ζήτησα…μικρό το κακό. Τουλάχιστον η συγκεκριμένη είπε και μια κουβέντα..κάτι είναι και αυτό! Η παρέα μεγάλωσε και για άλλη μια φορά εκπροσωπούσα το ασθενές φύλο. (πιστεύω με επιτυχία ;) Συνήθισα σου λέω…
Πέρασε η ώρα εγκατέλειψα σιγά σιγά, γιατί είμαι και fun του ύπνου…οπότε το πρωινό ξύπνημα με δυσκολεύει (καταλαβαίνεις).

Τι μου άρεσε:
1)Που ξέφυγα από τη ρουτίνα μου, και με βοήθησε να ξεχάσω δουλειά, μαθήματα και άγχος.
2)Που μερικά «στέκια» παραμένουν στο ίδιο στυλ χρόνια τώρα!

Τι δεν μου άρεσε:
1)Ένας τύπος στο δίπλα τραπέζι που φώναζε συνέχεια ένα όνομα, που Δ Ε Ν θέλω να ακούω!
2)Η σερβιτόρα που ήταν σε μια φάση αφασίας.
3)Που όλοι νομίζουν ότι ο κολλητός μου, είναι αδερφός ή boyfriend
(γιατί πρέπει πάντα να «κουβαλάω» αυτή την ταμπέλα απο το 2001;)

Σας φιλώ,
jane

Posted in Στέκια | 12 Comments »

Aqua

Δευτέρα, Μαΐου 26th, 2008

Παρασκευή βράδυ και βρίσκομαι Χαλάνδρι….σε ένα νέο χώρο που ακούει στο όνομα Aqua.Minimal αισθητική,με ζεστό φωτισμό, καλόγουστη διακόσμηση, άνετους καναπέδες και τι άλλο…καθαρά ποτά!

Η βραδιά ήταν με live ελληνική μουσική, αναβιώση των φοιτητικών μου χρόνων…Πυξ Λαξ, Θηβαίος, Poll, Παπακωνσταντίνου, Αφοι Κατσιμίχα και πάει λέγοντας. (Δεν είμαι μαθουσάλας, απλά αυτά άκουγα στα livαδικα που πήγαινα όταν σπούδαζα, σα παιδί και εγώ).
Μουσικοί στους όμορφους ήχους; Νίκος Ρουμελιώτης (γνωριζόμαστε από τα παλιά) με κιθάρα ακουστική και παραγματικά καλή φωνή και μαζί του ο Κώστας Σαρδέλης (μήπως σας θυμίζει κάτι από Πυξ Λαξ;) έπαιξε μπάσο και κιθάρα. Φιλική συμμετοχή στα κρουστά ο Βασίλης Πελεκάνος (πάντα μέσα στο ρυθμό, πρέπει να το παραδεχτώ).
Κάναμε τις παραγγελιές μας (Μάγισσα-Τα φώτα που σβήνουν), ήπιαμε τις μπύρες μας (βαρελίσια μην το ξεχνάμε αυτό).Είπα και ένα ντουετάκι με το Νικο….το ρόζ του Μηλιώκα (έκανα τη Αφροδίτη Μάνου…όσο μπορούσα).

Όσο για τον κόσμο που διασκέδαζε υπό τους ήχους, που λατρεύω…Γνωστοί κολυμβητές (δεν κάνω πλάκα), οι οποίοι έκλεψαν την παράσταση με το κέφι και τα γέλια τους, μαθητές λυκείου (εκ των οποίων ένας έπαιξε κιθάρα με ωραιότατο δακτυλισμό) με φοβερή συμμετοχή σαν κοινό.Με λίγα λόγια λίγο απο όλα….τα ανάμεικτα είναι τα κ α λ ύ τ ε ρ α.

Οι ιδιοκτήτες πολύ ευγενικοί και μέσα σε όλα (δεν παίρνω μίζες για να τα γράψω αυτά….απλά συμβαίνουν).Τελικά μου αρέσουν τα Live έστω και αν η μουσική που θα ακούσω ισως να μη με εκφράζει απόλυτα(στο συγκεκριμένο live τα ακούσματα μου ταίριαζαν γάντι)…Αλλά η ένωση όλοι σε μια παρέα, είναι κάτι μοναδικό.
Υπενθιμίζω ότι κάθε δεύτερη Παρασκευή ο Νίκος Ρουμελιώτης και η παρέα του θα βρίσκονται στο Aqua με τις όμορφες μουσικές τους.

Τι μου άρεσε:

1)Επέστρεψα στο παρελθόν και είχα deja vu.
2)Γέλασα με τη ψυχή μου με τον Αλέξανδρο «Προβό» (τραγούδησε ένα βραζιλιάνικο τραγούδι και με άψογη κίνηση το συνόδευσε μέχρι τέλους)

Τι δεν μου άρεσε:

1)Που δεν είμαι ακόμα φοιτήτρια και ξυπνάω στις 6:30 για να πάω στη δουλειά. Επιστρέφω 3 τα μεσάνυχτα σπίτι και νομίζω ότι έχω κάνει τρελή κρεπάλη…Που έχω φτάσει Θεέ μου!!!

«Πάντα γκρινιάρα ήσουνα κ αγύριστο κεφάλι…»,
jane

Πληροφορίες:
Πλατεία Χαλανδρίου
Ηρώων Πολυτεχνείου 4
210 6854647
e-mail :info@aquacafe.gr

Posted in Στέκια | 20 Comments »

Marabu

Τετάρτη, Μαΐου 21st, 2008

Για μια ακόμα φορα βρέθηκα στη Πανόρμου (τι πρωτότυπο) στη γνωστή «ταράτσα» του Maradu, πάνω απο το Ποτοπωλείο (θα έχω σύντομα Post και για αυτό το στέκι) και πέρασα ένα ευχάριστο βράδυ.Η περιοχή θεωρείται η νέα alternative πιάτσα, με μεγάλες δόξες τα τελευταία χρόνια!

Συνάντησα ένα παλιό συμφοιτητή που είχα να δω χρόνια (από το 2003), περιττό να πώ ότι δεν τον αναγνώρισα!!!Η βραδιά ήταν φανταστική, με πολύ καλό καιρό και όμορφο φεγγάρι, λίγες μέρες πριν την πανσέληνο. Παραγγείλαμε μια κρύα μαύρη μπύρα La Trappe έτσι για αρχή….(είμαι ένα βήμα πριν το μπυρόκοιλο).Μεσα σε μισή ώρα οι δύο παρέες έγιναν περισσότερες από 20!!!Οι θαμώνες του μαγαζιού είναι της γνωστής ηλικίας απο 18 εως 30 και κάτι.Όσο για τη μουσική του, ξεχωρίζουμε τα μαύρα soundtracks με τις ροκ/ποπ σφήνες.

Τελικά παρατηρώ ότι η Άνοιξη (προς καλοκαίρι) ταιριάζει απόλυτα στην Αθήνα, και αλλάζει πολύ τη διάθεση των ανθρώπων, τις εκφράσεις τους, το βλέμμα τους ακόμα και τις κινήσεις τους στο χώρο!Καιρός για φλερτ…τι λέτέ;

Πάντα παρακολουθώ τις φοιτητοπαρέες στα στέκια που συχνάζω και πραγματικά χαίρομαι όταν τους βλέπω να ονειρεύονται, να σχεδιάζουν και να συζητούν τις ανησυχίες τους! (η καλύτερη περίοδος της μέχρι τώρα ζωής μου).Επιτέλους υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που μιλούν για το μέλλον και ξεφεύγουν από τη μιζέρια της καθημερινότητας, όσο μπορούν.Για αυτό το λόγο μου αρέσουν τα στέκια και τα all time classic bars.

Αν έχετε την ίδια διάθεση με μένα…τολμήστε το. Μια μπυρίτσα στο Marabu, τώρα που καλοκαίριασε…it’s all the money!

Πληροφορίες :
Πανόρμου 113 (στάση μετρό)

Τι μου άρεσε:
1)To φεγγάρι που φώτιζε τον ουρανό της πρωτεύουσας και έκανε τη νύχτα τόσο γλυκιά!
2)Φυσικά οι μπύρες…

Τι δεν μου άρεσε:
Τώρα τελευταία είμαι πολύ καλή με όλους οπότε δεν μπορώ να πω ότι με χάλασε κάτι.
Δεν θα μείνω για πολύ καιρό «καλή»..σύντομα θα στάξω το «δητηλήριο» μου (που λέει και η ανηψούλα μου).

Υ.Γ. Η εποχή άλλαξε για τα καλά…μήπως πρέπει και εσείς;

Φιλιά Πολλά,
jane

Posted in Στέκια | 7 Comments »

Santa Botella

Παρασκευή, Μαΐου 9th, 2008

Santa Botella
Πέμπτη βράδυ (η καλύτερη μέρα για μπαρότσαρκα) και βρίσκομαι Πανόρμου στην «Αγία Φιάλη» δηλαδή Santa Botella.

Βασικά για καφέ βγήκα, αλλά στις 20:30 πολύ δύσκολα να βρείς μαγαζί που να σερβίρεται καφές. Ο σερβιτόρος όμως που με είδε αγουροξυπνημένη, μου πρότινε εμπιστευτηκά ότι για ένα esspreso, κάτι μπορεί να κάνει (κερασμένο από το μαγαζί)…Yes!!!Το Santa Botella θεωρείται κλασσικό στέκι φοιτητών…και όχι μόνο.Το μαγαζί βρίσκεται σε μια απο αυτές τίς παλιές προσφυγικές μονοκατοικίες της Αθήνας, στην Πανόρμου, μικρός χώρος αλλά πολύ ζεστός…Με καθαρά ποτά (σπάνιο στη νυχτερινή Αθήνα),λογικές τιμές με καφέδες να φτάνουν τα 3€, ποτά στα 5 ευρώ ενώ τα σπέσιαλ και τα κοκταίηλ ώς τα 7 ευρώ και άψογο service (πάντα είμαι αρκετά παράξενη με το service…ένα φεγγάρι έχω περάσει από αυτή τη δουλειά).

Τραπεζάκια έξω (το φετίχ του μαγαζιού),την άνοιξη ενδείκνυται να κάτσεις έξω…Δροσερή μπύρα…δυστυχώς όχι βαρελίσια…αλλά βέλγικη Amstel…(πίνεται πάντως).Η μουσική κυμαίνεται σε τζάζ, λάτιν, σόουλ, rock, R&B καί 60S ήχους, σαραντάρηδες και οι πιτσιρικάδες γίνονται ένα σε αυτά τα ακούσματα και η διασκέδαση αρχίζει.Βέβαια η παρέα πάντα παίζει ρόλο στη διασκέδαση αλλά και για ένα χαλαρό ποτό μόνος σου να βγείς…και πάλι αξίζει τον κόπο.Ο κόσμος αρκετός και η διάθεση για γνωριμίες και νέα πρόσωπα…υπάρχει.

Επίσης διάβασα ότι εγκαινιάστηκε ο νέος όροφος πάνω από το γνωστό μαγαζί…στον οποίο συχνάζει η γκάμα των 25-30…Με deco Πλακάκια ταπετσαρίας στο μπάνιο…Δυστυχώς δεν έχω κάνει ακόμα «έρευνα αγοράς»…Μαζί με το ποτό σου μπορεί να γευτείς κουνουπίδι ή μήπως μπρόκολο…super συνοδευτικό…και πολύ προχώ…Λίαν συντόμως θα το επισκεφτώ!!!

Τι μου άρεσε:
Όλα!!!

Τι δεν μου άρεσε:
Δεν βρήκα κάτι που να μη ταίριαζε στα γούστα μου!

Υ.Γ. Άλλες μέρες έχω επισκεφτεί το μαγαζί για μεσημερινό καφεδάκι…από τότε μια φορά την εβδομάδα βρίσκομαι εκεί (για ένα καλοφτιαγμένο fredo…στην καφεΐνη λέω πάντα Ναι!!!)…

Πληροφορίες:
Πανόρμου 115Α, Αμπελόκηποι, 210 6981032

cu soon,
jane

Posted in Στέκια | 2 Comments »

Blues

Πέμπτη, Μαΐου 1st, 2008

Τελευταία μέρα του μήνα (την επόμενη απεργούμε) και πάιρνω τη στράτα για το bar Blues!
Είχα όρεξη για cool μουσική και βαρελίσια μπύρα.

Άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του το Νοέμβριο του 1981 και κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του κοινό που το τιμά φανατικά ακόμα και σήμερα.(συχνάζω εκεί από το 2005 οπότε είμαι στους αρχάριους ακόμα).
Το μαγαζί ανοίγει στις 22:00. Ο χώρος είναι πολύ ζεστός (μερικοί θα τον βρούν μπουντρούμι), με πέτρα και ξύλο και παλιούς ροκάδες ή αρχάριους blueζίστες. Κάθε Παρασκεύη και Σάββατο λειτουργεί και ο πάνω όροφος. Συνήθως τις Παρασκευές οργανώνονται live μουσικά σχήματα…για blues καταστάσεις. Καθίσαμε δίπλα στο τζάκι (δεν ήταν αναμμένο φυσικά) και παραγγείλαμε, τι άλλο μπύρες. Σας προτίνω να δοκιμάσετε βαρελίσια κόκκινη, πολύ καλή.

Αρχίσαμε τις γνωστές κουβέντες για δουλειά, σπουδές, και γενικά για σχέσεις (standard θέμα). Ο Παναγιώτης πρότεινε απελευθέρωση στις σχέσεις, η Γωγώ μονογαμικότητα και αλήθειες μεταξύ ζευγαριών, και ως γνωστόν δεν καταλήξαμε πουθενά!!!(τι πρωτότυπο). Εγώ λέω το εξής: «Ειν’ η αγάπη μας απλά μια σημαδούρα στ’ ανοιχτά….» Β.Γερμανός

Η ώρα πέρασε πολύ ευχάριστα, χωρίς να το καταλάβω και μόλις άρχισαν να με ενοχλούν οι φακοί και ο Μορφέας να με καλωσορίζει, κοίταξα το κινητό μου…02:00!!! Ζητήσαμε να πληρώσουμε και άκουσα το θεΐκό 50€ !!!!!!!!!!!!! Ζήτήσαμε αναλυτικά ότι είχαμε πίει…και το ποσό φυσικά ήταν 30€. Μας έδωσαν τα ρέστα αλλά δεν άκουσα ούτε μια συγνώμη, ούτε ένα «λάθος μου». Πίσω από τις λεπτομέρειες κρύβεται η ουσία των πραγμάτων…Αλλά η ουσία δεν κρύβεται στις «ουσίες»…το πιάσαμε;

Τι μου άρεσε :
1)Η μουσική, φυσικά…Το μικρό διώροφο της Πανόρμου παραμένει αναλλοίωτο και αυθεντικά «ροκ»!
2)Η διακόσμηση του μαγαζιού,δεκάδες φωτογραφίες από blues συναυλίες (αφού όλα έχουν γίνει Minimal, το blues απέχει)
3)Λογικές οι τιμές, με τις μπίρες να κοστίζουν € 4-5, τα ποτά € 6,50 έως € 8 και τα κοκτέιλ € 7.

Τι με απογοήτευσε :
1)Η σερβιτόρα που μετά το λάθος της δεν είπε τίποτα (το σερβίρισμα είναι τέχνη, που λέει και ένας…του επαγγέλματος)
2)Ο εξαερισμός, το μεγαλύτερο πρόβλημα στα στέκια της Αθήνας.

Πληροφορίες :
Blues Πανόρμου 20, Αμπελόκηποι, 2106433372

Φιλιά,
jane

Y. Γ. Αξίζει τον κόπο μια βόλτα εως το metro της Αλεξάνδρας, εάν λατρεύετε τα μαύρα ακούσματα του αμερικανικού νότου.
Υ.Γ. Καλό μας μήνα!

Posted in Στέκια | 9 Comments »