2008 Ιουνίου | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for Ιουνίου, 2008

Gipsy Swing

Τετάρτη, Ιουνίου 25th, 2008

Σαββατόβραδο και η γιορτή της Μουσικής συνεχίζεται, στο Santa Botella στην Πανόρμου (δες παλιό post), με ήχους εγχόρδων σε ρυθμούς swing!

Το γνωστό στενάκι στην Πανόρμου ζει ένδοξες στιγμές…γεμάτο από νεαρό κόσμο και καλοκαιρινή διάθεση παρουσιάζει τα συγκροτήματα The Swing Shoes και Anaconda και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Τραπέζι βέβαια βρήκαμε με δυσκολία αλλά με λίγη τύχη, κάτι έγινε. Η σερβιτόρα ήταν πολύ ευγενική και χαμογελαστή! Παραγγείλαμε μπύρες, Γκινες ήπια και πολύ το χάρηκα…Είχαμε και απρόοπτα…Τα πουλιά κοτσίλισαν τα δύο από τα τρία άτομα της γυναικοπαρέας, δε συμπεριλαμβάνομαι στα θύματα…Μήπως είμαι η τυχερή; (λέμε τώρα…)

Γέλασα πολύ εκείνο το βράδυ…Φτιάξαμε το γνωστό σκηνικό που μιλάμε με ατάκες από παλιές ελληνικές ταινίες και λιώνουμε στο γέλιο (συνήθως γελάμε και χωρίς λόγο). Ξαφνικά η παρέα μεγάλωσε και η μεταφορά σε άλλο τραπέζι ήταν αδύνατη…λαοθάλασσα σου λέω…Οπότε τι κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις; Λύση (ότι να ναι) : Μπύρες και πας Λυκαβηττό, με την Αθήνα πιάτο και να βλέπεις τα φωτάκια της πρωτεύουσας να την ομορφαίνουν λιγάκι (συνήθως μόνο έτσι είναι λιγάκι όμορφη), διότι την ημέρα είναι για κλάματα!

Τι μου άρεσε:
1) Τα δύο συγκροτήματα «έβγαλαν» πρόγραμμα από 21:00 έως και τη 01:00!
2) Που η φίλη μου αν και φρικαρισμένη (μάλωσε με τον ταξιτζή), πάλι με έκανε και γέλασα!
3) Που δεν έφαγα «ρουκέτα» από πουλί!!!
4) Που μένω κέντρο και μπορώ να μετακινούμαι σχετικά εύκολα (σε σχέση με τα Λιόσια, είμαι σε προνομιακή περιοχή)

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που προσπάθησα να βρω τραπέζι για την «μεγάλη παρέα» αλλά άμα είναι «ξινή η άλλη», ότι και να κάνεις «ξινή» θα παραμείνει!*
2) Που δεν μπόρεσα να συνεχίσω με μπύρες και ήπια καφέ στις 2 το βράδυ…

* Το επίθετο «ξινή» αναφέρεται σε μια κοπέλα, που είδα πρώτη φορά εκείνο το βράδυ, δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, είχε στραβώσει με κάτι δεν κατάλαβα, πάντως κατέληξε στο αυτοκίνητο μόνη της, να κάθεται! :S

Υ.Γ. Να μην ξεχάσουμε το 1ο Φεστιβάλ Εθνοτήτων στην Αθήνα απο Πέμπτη 26 Ιουνίου έως και Κυριακή 29 Ιουνίου!
Στον πεζόδρομο της Ερμού (πιο κεντρικά δεν γίνεται…) Ας είμαστε όλοι εκεί!

Σας χαιρετώ (σήμερα δεν έχει φιλιά),
jane

Posted in Σκηνές | 11 Comments »

Γιορτή της Μουσικής

Κυριακή, Ιουνίου 22nd, 2008

Οι περισσότεροι θα γνωρίζετε ότι στις 21 Ιουνίου είναι η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής! Οι πλατείες της πρωτεύουσας πλημμυρίζουν μουσική και δίνουν μια ευχάριστη νότα στην καθημερινότητα μας! Το φετινό moto της γιορτής είναι «Σου ανοίγει τ’ αφτιά»…

Παρασκευή παίρνω το Metro για το Σύνταγμα, για να μουσικογιορτάσω! Το πρόγραμμα είχε έντεχνα, Pop και ελληνόφωνο rock… Με ώρα έναρξης 17:30. Τι άκουσαν τα αυτιά μου;
Ο Γιώργης Χριστοδούλου με συνοδεία πιάνου τραγούδησε ισπανόφωνους στίχους με μια jazz άποψη, ο Γιάννης Χαρούλης μας θύμισε ότι «Στις χαραυγές ξεχνιέται», και επικεντρώθηκε σε ακουστικά τζαμαρίσματα με τη συνοδεία σαξοφώνου και ενός περίεργου μουσικού οργάνου …κάτι σαν σαντούρι. Επίσης είδαμε τα Μακρινά Ξαδέρφια…να μας δίνουν αισιόδοξο μήνυμα με το «Σφύριξε χαρούμενα μπορείς, δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής» και το συγκρότημα Ανοιχτή θάλασσα (κάποτε ήταν support στους Αφούς Κατσιμίχα), να τονίζουν ότι στον έρωτα «όλα είναι απλά, άστο να πάει, όλα είναι απλά άστο αν πονάει…»

Κάθισα στο λιγοστό γρασίδι της Πλατείας Συντάγματος, τραγούδησα, γέλασα και χόρεψα για χάρη της μουσικής από τις 18:00 μέχρι τις 23:00 το βράδυ…Η συμμετοχή του κόσμου στην αρχή ήταν ανύπαρκτη, αλλά μετά τη δύση του ηλίου το κοινό αυξήθηκε απότομα…Διότι δεν έχουν μόνο τα «μπουζούκια» κόσμο…όλα τα event έχουν τους οπαδούς τους.

Τι μου άρεσε :
1) Που τα «Μακρινά ξαδέρφια» ερμήνευσαν το τραγούδι «διάφανος», τραγούδι του Θ.Παπακωνσταντίνου (αγαπημένο μου)
2) Που και η μουσική έχει τη γιορτή της και σε 14 σημεία της πόλης υπήρχαν πάνω από 130 μουσικά σχήματα, παντού δωρεάν!
3) Κατά τύχη συνάντησα την συμμαθήτρια/παλιά γειτόνισσα Ελένη και πολύ χάρηκα, άλλωστε έχουμε μεγαλώσει μαζί και αυτό δεν το ξεχνώ!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Η τραγουδίστρια Λ. Πισπίρη, η οποία ήταν υπερβολικά στημένη!
2) Ο ηχολήπτης που έκανε διακρίσεις και μερικά συγκροτήματα είχαν υπερβολικά χαμηλό volume!
3) Που δεν γίνονται πολύ συχνά τέτοιες διοργανώσεις.

Υ.Γ. Στου δειλινού την άκρη, δε βλέπεις όνειρα
αυτά που γίναν βλέπεις και τα επόμενα
βλέπεις τον άνθρωπο μικρό, που τον πατάν στ’ αλήθεια
τα πόδια του τα ίδια…
Από τη φωνή του Μάλαμα να το ακούσεις…α ξ ί ζ ε ι πολύ

Μουσικοί χαιρετισμοί,
jane

Posted in Σκηνές | 1 Comment »

Skippers

Πέμπτη, Ιουνίου 19th, 2008

Με αφορμή την χθεσινή πανσέληνο και την down διάθεση της φίλης μου, διαλέξαμε θάλασσα και ρομαντική ατμόσφαιρα! Ξεκινήσαμε με προορισμό το skippers…(δική μου ιδέα…ξέρω τι θα μπορούσε να της φτιάξει τη διάθεση, οπότε…)Το Skippers είναι ένα καφέ σνακ μπαρ το οποίο έχει γίνει στέκι, όχι μόνο για τους ιστιοπλόους αλλά για όλες τις κουλτούρες και ηλικίες.

Το φεγγάρι καταπληκτικό, δίπλα μας τα ιστιοφόρα και η μουσική υπόκρουση άκρως καλοκαιρινή. Άκουσα από Τάνια Tσανακλίδου, James, Coldplay, μέχρι και ρυθμικά κουβανέζικα. Τι πίνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; Μα φυσικά Carib ή Sol, αρκετά παγωμένη με τη συνοδεία μιας φέτας λεμονιού! Ακόμα και το χειμώνα το μαγαζί ενδείκνυται για καφεδάκι ή ποτό. Η διακόσμηση του θυμίζει κάτι από καράβι. Βασικά στοιχεία το ξύλο και ένα πανί καραβιού το οποίο δένει κατάλληλα την ατμόσφαιρα. Επιτέλους μύρισε καλοκαίρι!!!

Το συγκεκριμένο βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο με νεαρά (και μη) ζευγάρια. Πανσέληνος το είπαμε! Καθίσαμε στο bar με θέα και οπτικό πεδίο όλη την πασαρέλα του μαγαζιού (διότι αν δεν σχολιάζω δεν λέει).Παρατήρησα πόσοι αρσενικοί ξερογλύφονται, στο πέρασμα “μίας λίγο ελαφριάς ντυμένης”, ακόμα και αν στο πλευρό τους στέκεται το έτερον ήμισυ, κάτι που με ξενερώνει απίστευτα. Όταν συνοδεύεις πρέπει να το κάνεις σωστά! Άσε που έχουν και την εντύπωση οτι δεν φαίνονται και δεν τους παίρνει κανείς χαμπάρι!(κακόμοιροι)

Στο γυρισμό βάλαμε στο full το ραδιόφωνο και μαζί με την “φιλινάδα” μου τραγουδήσαμε τους θεϊκούς στίχους “Όσο κι αν κανείς προσέχεις, όσο κι αν το κυνηγά πάντα θα’ ναι αργά…Δεύτερη ζωή δεν έχει!” Ελευθερία Αρβανιτάκη…και μεταξύ 100klm/h, επήρεια αλκοόλ και την κουλτούρα να τραγουδά, αποφάσισα ότι δεν θέλω να φάω τα χρόνια μου στα “μη” και στα “πρέπει”…Είναι μικρή η ζωή, μόνο τρία γράμματα!

Τι μου άρεσε:
1) To καλοκαιράκι δίπλα στη θάλασσα…super!
2) Η εξυπηρέτηση του μαγαζιού, ήταν γρήγορο το service!
3) Που βγαίνω για να ανεβάσω τη διάθεση των άλλων και εμένα κανείς…αλλά ξέρω “δεν έχεις ανάγκη εσύ”, έτσι λένε οι φίλοι μου!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που σε κάθε πανσέληνο καταλήγω να βρίσκομαι με φίλους…και όχι με boyfriend ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων!

Πληροφορίες :
Skippers
Μαρίνα Καλαμακίου

Καλοκαιρινά φιλιά,
jane

Posted in Στέκια | 3 Comments »

Βυζαντινό

Πέμπτη, Ιουνίου 19th, 2008

Τόσες μέρες στο Βορρά (μόνο τρείς) και επισκέφτηκα και κάτι νόστιμο! Στην περιοχή της Καλαμαριάς βρίσκεται το «Βυζαντινό» (και όχι το Βυζάντιο), με απίστευτη πολίτικη κουζίνα και καλή ποιότητα.

Δοκιμάσαμε μπουγιουρντί με παστουρμά, μελιτζάνες και πιπεριές με τυριά (στυλ σαγανάκι), κολοκυθοκεφτέδες και κρυσταλλένια (αν δεν το λέω σωστά, περιμένω διόρθωση). Κύριο πιάτο; Συκωτάκια με κάτι που δεν θυμάμαι ακριβώς πως λέγεται, με πικάντικη σάλτσα, με βάση την πιπεριά. Κρασί κόκκινο με ώριμη γεύση!!!Φυσικά δεν ξεχάσαμε να παραγγείλουμε επιδόρπιο…Πανακότα, γαλακτομπούρεκι, και το «μαλλί της γριάς», που είναι όντως πολύ γλυκό για τα γούστα μου. Από τιμές…20-25euro ανά άτομο (pas male). Μήπως σας άνοιξε η όρεξη;

Η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού εμφανισιακά μου θύμιζε ταινία του Στάθη Ψάλτη, αλλά δεν βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους, άλλωστε ήταν ευγενική και πολύ εξυπηρετική…Πριν καν το σκεφτείς ότι ήθελες να πιείς νερό, το είχες ήδη στο τραπέζι σου (τα παραλέω;)Σίγουρα θα το ξανά επισκεφτώ!

Συζητήσαμε με την παρέα περί προλετάριων, «ατυχήματα» της Βίσση, κινηματογράφο (Βόρεια ή Νότια Κορέα) ακόμα και για τις καταγωγές μας. Στο τελευταίο θέμα ομολογώ πως τους απογοήτευσα αρκετά! Ξέρω οτι τα παραπάνω θέματα συζήτησης δεν έχουν συνοχή μεταξύ τους, αλλά αυτό είναι το ωραίο της υπόθεσης…

Τι μου άρεσε:
1) Φυσικά η γευστική κουζίνα της Πόλης!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που δεν είμαι ακόμα φοιτήτρια (μη με χαρακτηρίσεις γιαγιά)
2) Που μένω στη μεγαλούπολη και όχι σε επαρχιακή πόλη (επαρχία, αλλά να έιναι ανώ το 60.000 κατοίκων)

Πληροφορίες :
Καπετάν Γκόνη 10 & Τάκη Οικονομίδη
Καλαμαριά, 2310421620

Φιλιά (σαλλλονικιότικα),
jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Φαγητό | 5 Comments »

Υψικάμινος

Τετάρτη, Ιουνίου 18th, 2008

Επιτέλους τριήμερο….για μένα πενθήμερο βεβαία, και η βόλτα μου φτάνει 504 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνα…Σωστά μάντεψες…Θεσσαλονίκη!

Σε μια οδό με το όνομα Συγγρού, με παλιά κτήρια και εγκαταλελημένες βιοτεχνίες (μάλλον) βρίσκεται η Υψικάμινος (μου θυμίζει ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου). Ένα cafe bar με λίγο έως πολύ rock διάθεση, τραπεζάκια έξω, καλές μπύρες και πολλές φοιτητοπαρέες. Βρέθηκα εκεί λοιπόν, με φοιτητές του ΑΠΘ και άκουσα κριτικές για συναυλίες, ανέκδοτα, μελλοντικά «πολιτιστικά δρώμενα», για το αντιρατσιστικό φεστιβάλ στη συμπρωτεύουσα (ο όρος συμπρωτεύουσα υπάρχει μόνο στην Ελλάδα…) και ήπια μια κρύα μπύρα Γκίνες. (μαύρη…u know).Τιμές λογικές (5€ η Γκίνες για παράδειγμα) και ατμόσφαιρα (θα το πω) που θύμιζε Ψυρρή! Είδαμε και κάποιους ζογκλέρ σε διάφορα νούμερα με φωτιές. (sorry αλλά με άφησαν παντελώς αδιάφορη…ίσως να γέλασα λίγο, αλλά μέχρι εκεί).

Βρήκα μια εφημερίδα της πόλης (Διαδρομές της Θεσσαλονίκης, λέγεται) με συνέντευξη του Σωκράτη Μάλαμα (info θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη αύριο 19 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους) όπου διάβασα τα εξής :
«Άνθιμος, Ψωμιάδης, Παπαγεωργόπουλος…Πώς τους κρίνεις;»
«Τα δημόσια πρόσωπα είναι αντανακλάσεις στο μεγάλο καθρέφτη του συνόλου»
Έγραψε πάλι ο Σωκράτης. Επίσης να αναφέρω ότι ο Μάλαμας θα είναι στις 30 Ιουνίου στην Αθήνα, Θέατρο Βράχων…Όσοι πιστοί…

Κάτι που δεν θα ήθελα να έχω δει/διαβάσει:
Σε δυο σελίδες μετά τη συνέντευξη του Μάλαμα, παρουσιαζόταν η «γνωστή» Πέγκυ Ζήνα…πόσο «μουσικά άσχετος ή κακόγουστος» μπορεί να είναι ένας εκδότης κ. Σακισλόγλου Άρη; Μάλλον να υποθέσω λάθος της συντακτικής ομάδας ή είμαι κολλημένη με το κακό και καλό τραγούδι και ίσως τα γούστα μου διαφέρουν με την κ.Ζήνα που δηλώνει ότι παίζει με την εικόνα της και το φετινό concept είναι πιο rock και ανάλαφρο (ας μη το σχολιάσω γιατί μπορώ να γράφω για μέρες ολόκληρες και να «φορτώνω» ακόμα περισσότερο)…ας πούμε ναι…άλλωστε το λέει και ο γιατρός!

Τι μου άρεσε (στη Θεσσαλονίκη):
1) Που οι δρόμοι ήταν νεκροί και όλοι εκμεταλλεύτηκαν το τριήμερο!
(φαντάζομαι και στην Αθήνα το ίδιο)
2) Που γνώρισα καινούργια πρόσωπα!
3) Δοκίμασα πολίτικες γεύσεις (με μια δόση πολιτικής )
4) Κοιμόμουν 4 τα ξημερώματα και ξύπναγα στις 8 το πρωί (παράλογο για τα δικά μου δεδομένα).

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που οι κυρίες του Βορρά, ηλικίας 45 και άνω) κοιτούν με υπερβολικά αδιάκριτο βλέμμα.
2) Που αρκετοί δρόμοι της συμπρωτεύουσας είναι γεμάτοι από αστυνομικούς (μη τους αποκαλέσω διαφορετικά…)
3) Πρέπει να πω ολόκληρη στιχομυθία για να παραγγείλω ένα σουβλάκι/πίτα/καλαμάκι (έ λ ε ο ς)

Σύντομα θα γράψω και τις υπόλοιπες βόλτες στη Θεσσαλονίκη!

Σας φιλώ,
jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας" | 4 Comments »

Δια χειρός και στη Λαδόκολλα

Δευτέρα, Ιουνίου 9th, 2008

Κυριακή μεσημέρι, ιδανική μέρα για μεγάλο φαγοπότι! Πάμε μέχρι τα Άνω Πατήσια για να γευτούμε ψητά σε μεγάλη ποικιλία…

Το μαγαζί έχει το δυδιμάκι του στην όμορφη συμπρωτεύουσα και δύο παραρτήματα στην Αθήνα.
Εκτός από τα Πατήσια, βρίσκεται ένα ακόμα στην Ηλιούπολη. Ιδιοκτήτης των Αθηνών, ο Ντίνος Αγγελίδης (βλέπε στις δόξες του Ελληνικού μπάσκετ 1989). Το «menu» βασίζεται σε ψητά της ώρας, με νόστιμες πανσέτες, ζουμερά σουβλάκια, υπέροχο κεμπάπ και κοτόπουλο σουβλάκι! Στα ορεκτικά πρωταρχικό ρόλο παίζουν τα τυριά…Τυροκαυτερή (όπως της βορείου Ελλάδας) να καίει τον ουρανίσκο, μετσοβόνε ψητό (πολύ καλό), γιαουρτοτύρι με απαλή γεύση και σαλάτα απ’ όλα (ντομάτα, αγγούρι, πατζάρι,ελιές, φέτα, πιπεριές) και πατάτες σε ροδέλες πασπαλισμένες με κεφαλοτύρι. Μη ρωτάτε τι ποτό διάλεξα, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται…μπύρα!

Το μαγαζί στεγάζεται σε ένα πέτρινο διώροφο σπίτι, με αυλή και είναι ιδανικό για παρέες! Το προσωπικό αρκετά συμπαθητικό με μια δόση ειρωνείας, αν πετύχετε το Σωτηράκη, αλλά μην το κακολογήσετε, είναι καλό παιδί και άξιο παλικάρι (Σωτήρη θέλω τα ποσοστά μου για τη διαφήμιση που σου κάνω).Ώρες λειτουργίας από τις 12:00 το πρωί έως τις 00:00 το βράδυ. Με τιμές πραγματικά πολύ οικονομικές 12-17€ το άτομο.

Μαζευόμαστε συχνά στην περιποιημένη αυλή επί της Λασκαράτου, αφού μεγάλο μέρος της παρέας είναι παιδιά των Πατησίων. Μη διστάσετε να το επισκεφτεί και να πιείτε και μια μπυρίτσα στην υγειά μου! Καλή όρεξη λοιπόν!

Τι μου άρεσε:
1)Που βρίσκομαι στο κέντρο της Αθήνας, αλλά το πράσινο του μαγαζιού μου δίνει την εντύπωση ότι βρίσκομαι στη γενέτειρα μου.
2)Που μας γνωρίζει το προσωπικό και αισθάνομαι πολύ σαν στο σπίτι μου.
3)Που δίπλα ακριβώς είναι ο «Κόμης» για να συνεχιστεί το νταβαντούρι.
4)Παίρνοντας ένα μέσο μεταφοράς φτάνω σύντομα σπίτι μου!

Τι δεν μου αρέσει:
1)Το χειμώνα αν μπείς στο μαγαζί, τα ρούχα σου μυρίζουν από χιλιόμετρα τηγανιτό.
2)Που ο Σωτήρης δεν είναι τόσο ειρωνικός, όπως τον πρωτογνώρισα! (είμαι μαζώχα;)

Πληροφορίες :
Λασκαράτου 20Α & Πολυλά
Πατήσια, 210 2280402

Φιλάκια,
jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 2 Comments »

Piu Verde

Τρίτη, Ιουνίου 3rd, 2008

Αλήθεια τι λείπει από την πρωτεύουσα μας, και γενικά από τις μεγαλουπόλεις;Μήπως το «πράσινο» (και δεν εννοώ τους βάζελους);
Στο Άλσος Παπάγου βρίσκεται μια μικρή όαση, με ψηλά πεύκα, προσεγμένη διακόσμηση κήπου, τεχνιτή λίμνη και μόνο δέκα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας.

Ποίοι βρίσκονται εκεί…;Το generation gap είναι ευρύ. Ζευγάρια ηλικιωμένων, λυκειόπαιδα, φοιτητές και πολλοί εργένηδες 28 και άνω (ξέρω τι σε λέω)!Η μουσική αρκετά χαλαρωτική, soul, ethnic και πολύ καλοκαιρινή.Το Piu Verde ενδίκνυται και για φαγητό, με καλή φήμη στα κρύα πιάτα…μην περιμένεις κεμπάπ φίλε μου, πήγαινε στο Θανάση (Μοναστηράκι)!Τιμές κατά άτομα 20-25 euro. Ένα μικρό μείον του μαγαζιού είναι το σέρβις , το οποίο είναι λίγο αργό…αλλά δικαιολογημένα, έχει πάντα κόσμο το μαγαζί και μάλιστα απαιτητικούς πελάτες (με πιάνεις). Γνώμη μου…προτίμησε ένα κρύο καφεδάκι ένα μεσημέρι του καλοκαιριού, βολέψου στην άνετη πολυθρόνα, και δε θα χάσεις. Οι τιμές λιγάκι τσιμπιμένες αλλά τουλάχιστον βρίσκεσαι σε ένα ειδυλλιακό τοπίο…κάτι είναι και αυτό!Βέβαια πρέπει να έχεις την κατάλληλη παρέα, για παράδειγμα μια φίλη ή ένα φίλο που έχετε καιρό να τα πείτε, έχετε «χαθεί» λόγο δουλειάς και ρουτίνας…

Τι μου άρεσε:
1) Το τοπίο φυσικά που ταίριαζε γάντι με το καλοκαιρινό βράδυ.
2) Που έκανα ένα βήμα να μειώσω τις μπύρες και ήπια δροσερό ρόφημα.
3) Επιτέλους είδα αυτόν το «χαμένο» φίλο/φίλη που λέγαμε.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που τα κουνούπια μου πίνουν το αίμα,τις βραδιές του καλοκαιριού.(φύση δεν ήθελα;)
2) Στο Piu Verde πάντα έιναι δύσκολο να βρείς τραπέζι, ακόμα και το χειμώνα.
3) Που σήμερα είμαι «κάπως», γράφω αρκετά ξερά και δυστυχώς ξέρω τι και ποιός μου φταίει. Θα διορθωθώ (ελπίζω).
4) Που προσπαθώ να κόψω τις κακές μου συνήθειες (μπύρες), που τόσο λατρεύω…άρα δεν είναι «κακές»

Πληροφορίες:
Piu Verde
Kορυτσάς & Πεντέλης, Άλσος Παπάγου
Δ. Παπάγου, 2106546185

P.S. Καλό καλοκαίρι λοιπόν και Καλό Μήνα!

CU very soon,
jane

Posted in Στέκια | 7 Comments »

Cafe Santan (Βόλος)

Τρίτη, Ιουνίου 3rd, 2008

Αναδημοσίευση του άρθρου για το καφέ Santan (γνωστό στέκι στο Βόλο….με μεγάλη ιστορία), από το www.skylos.gr (Στάθης Παπαγιωτόπουλος)…Αξίζει τον κόπο να ψηφίσουμε!!!

Αντιγράφω απο δελτίο τύπου :
«Κι όμως.. 27 χρόνια μετά, ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα, ανα την Ελλάδα, εναπομείναντες πολιτιστικούς, και όχι μόνο, χώρους, δείχνει να μην αντέχει την «ψυχρότητα» της εποχής. Το Καφέ Σαντάν, από τα πρώτα live rock bar, αποφασίζεται να γκρεμιστεί και να γίνει πολυκατοικία!

Απο το 1981 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει απο το «πατάρι» του μεγάλα ονόματα της ελληνικής αλλά και παγκόσμιας μουσικής και καλλιτεχνικής γενικότερα σκηνής. Μουσικοί, συγγραφείς, ηθοποιοί, φωτογράφοι, ζωγράφοι, επικοινώνησαν με τους θαμώνες του Καφέ Σαντάν, έτσι όπως μόνο σε ένα ζεστό χώρο μπορείς. Ζεστό από τις παρέες που μεγάλωσαν, γέλασαν, μάλωσαν, ερωτεύτηκαν, έκλαψαν μέσα του. Έγινε στέκι τους, και αργότερα στέκι των παιδιών τους και το στέκι δεν μπορείς να το θεωρήσεις απλά «κτήριο», και να το γκρεμίσεις, γιατι το στέκι είναι για την παρέα, ό,τι το σπίτι για την οικογένεια, χώρος ιερός, στην συνείδηση και στην καρδιά όλων μας.

Το Καφέ Σαντάν έχει προσφέρει πολλά στην πολιτιστική σκηνή της Ελλάδας και πολύ περισσότερο του Βόλου, με την απλότητά του, την αμεσότητα του, την αυθεντικότητά του.Τέτοιοι χώροι όχι απλά δεν γκρεμίζονται, αλλά πρέπει να αναδεικνύονται ως πολιτιστική κληρονομιά του τόπου για εμάς αλλά και για τις επόμενες γενιές.

Ιστοσελίδα για την συλλογή υπογραφών ενάντια στην κατεδάφιση:
http://www.petitiononline.com/k_santan/petition.html

Ιστοσελίδα Καφέ Σαντάν:
www.cafesantan.gr

Only your signature,
jane

Posted in Στέκια | 1 Comment »