Βόλτες στην πρωτεύουσα

Επιτέλους τριήμερο….για μένα πενθήμερο βεβαία, και η βόλτα μου φτάνει 504 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνα…Σωστά μάντεψες…Θεσσαλονίκη!

Σε μια οδό με το όνομα Συγγρού, με παλιά κτήρια και εγκαταλελημένες βιοτεχνίες (μάλλον) βρίσκεται η Υψικάμινος (μου θυμίζει ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου). Ένα cafe bar με λίγο έως πολύ rock διάθεση, τραπεζάκια έξω, καλές μπύρες και πολλές φοιτητοπαρέες. Βρέθηκα εκεί λοιπόν, με φοιτητές του ΑΠΘ και άκουσα κριτικές για συναυλίες, ανέκδοτα, μελλοντικά «πολιτιστικά δρώμενα», για το αντιρατσιστικό φεστιβάλ στη συμπρωτεύουσα (ο όρος συμπρωτεύουσα υπάρχει μόνο στην Ελλάδα…) και ήπια μια κρύα μπύρα Γκίνες. (μαύρη…u know).Τιμές λογικές (5€ η Γκίνες για παράδειγμα) και ατμόσφαιρα (θα το πω) που θύμιζε Ψυρρή! Είδαμε και κάποιους ζογκλέρ σε διάφορα νούμερα με φωτιές. (sorry αλλά με άφησαν παντελώς αδιάφορη…ίσως να γέλασα λίγο, αλλά μέχρι εκεί).

Βρήκα μια εφημερίδα της πόλης (Διαδρομές της Θεσσαλονίκης, λέγεται) με συνέντευξη του Σωκράτη Μάλαμα (info θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη αύριο 19 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους) όπου διάβασα τα εξής :
«Άνθιμος, Ψωμιάδης, Παπαγεωργόπουλος…Πώς τους κρίνεις;»
«Τα δημόσια πρόσωπα είναι αντανακλάσεις στο μεγάλο καθρέφτη του συνόλου»
Έγραψε πάλι ο Σωκράτης. Επίσης να αναφέρω ότι ο Μάλαμας θα είναι στις 30 Ιουνίου στην Αθήνα, Θέατρο Βράχων…Όσοι πιστοί…

Κάτι που δεν θα ήθελα να έχω δει/διαβάσει:
Σε δυο σελίδες μετά τη συνέντευξη του Μάλαμα, παρουσιαζόταν η «γνωστή» Πέγκυ Ζήνα…πόσο «μουσικά άσχετος ή κακόγουστος» μπορεί να είναι ένας εκδότης κ. Σακισλόγλου Άρη; Μάλλον να υποθέσω λάθος της συντακτικής ομάδας ή είμαι κολλημένη με το κακό και καλό τραγούδι και ίσως τα γούστα μου διαφέρουν με την κ.Ζήνα που δηλώνει ότι παίζει με την εικόνα της και το φετινό concept είναι πιο rock και ανάλαφρο (ας μη το σχολιάσω γιατί μπορώ να γράφω για μέρες ολόκληρες και να «φορτώνω» ακόμα περισσότερο)…ας πούμε ναι…άλλωστε το λέει και ο γιατρός!

Τι μου άρεσε (στη Θεσσαλονίκη):
1) Που οι δρόμοι ήταν νεκροί και όλοι εκμεταλλεύτηκαν το τριήμερο!
(φαντάζομαι και στην Αθήνα το ίδιο)
2) Που γνώρισα καινούργια πρόσωπα!
3) Δοκίμασα πολίτικες γεύσεις (με μια δόση πολιτικής )
4) Κοιμόμουν 4 τα ξημερώματα και ξύπναγα στις 8 το πρωί (παράλογο για τα δικά μου δεδομένα).

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που οι κυρίες του Βορρά, ηλικίας 45 και άνω) κοιτούν με υπερβολικά αδιάκριτο βλέμμα.
2) Που αρκετοί δρόμοι της συμπρωτεύουσας είναι γεμάτοι από αστυνομικούς (μη τους αποκαλέσω διαφορετικά…)
3) Πρέπει να πω ολόκληρη στιχομυθία για να παραγγείλω ένα σουβλάκι/πίτα/καλαμάκι (έ λ ε ο ς)

Σύντομα θα γράψω και τις υπόλοιπες βόλτες στη Θεσσαλονίκη!

Σας φιλώ,
jane

This entry was posted on Τετάρτη, Ιουνίου 18th, 2008 at 12:40 and is filed under Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας". You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.