Archive for Ιουλίου, 2008

Πανόρμου τη νύχτα

Τετάρτη, Ιουλίου 30th, 2008

Στην οδό Aλέξη Παυλή, το γνωστό στενάκι της Πανόρμου, βρίσκονται τα bar που θυμίζουν ότι το καλοκαίρι μπορεί να είναι ευχάριστο ακόμα και στην Αθήνα! Το Caliente, το Bocca με τους ηλεκτρονικούς του ήχους, το Bubbles με τα RnB σουξέ και τις ταράτσες να λούζονται κάτω από το φώς των αστεριών, με το δροσερό αεράκι του Ιούλη να μεταφέρει τις φωνές και τις χαλαρές συζητήσεις των νέων.

Τα παραπάνω στέκια είναι από εκείνα που ξεφεύγουν κάπως από την «καθιστική» λογική και παροτρύνουν τους θαμώνες με mainstream χορευτικά και cool διάθεση να συνεχίσουν το ποτό τους από ταράτσα σε ταράτσα και να απολαύσουν το ζεστό καλοκαίρι, σα να βρίσκονται σε νησί. Απόλυτα lounger ατμόσφαιρα. Τελευταίο, στο βάθος του στενού, είναι το Obi 1, που βάζει στο παιχνίδι τα ρακόμελα. Έτσι κάπως ξεχνάμε και χαλαρώνουμε τις καυτές νύχτες του καλοκαιριού, οι καταδικασμένοι κάτοικοι της πρωτεύουσας.

Μια αναφορά στο Ποτοπωλείο (ποτέ δεν έβλαψε κανέναν) είναι απαραίτητη. Ύφος που θυμίζει κάτι από μπυραρία, πέτρα και ξύλο, συνδυασμός που δικαιολογεί το κλασσικό στέκι (κυρίως φοιτητών) της πόλης. Ροκ μουσικές, καθαρά ποτά, γνωστό μέρος συνάντησης χειμώνα καλοκαίρι για τους θαμώνες του κέντρου απόκεντρου. Ακολουθούν επίσης το Santa Botella (μεγάλη η χάρη της) και το Marabu, που τα έχω αναφέρει σε παλαιότερα post (μην επαναλαμβανόμαστε).

Οι «Aμπελογκάρντεν», αν προτιμάς σε argo/greeklish, με τα χρόνια και τη βοήθεια του Metro φυσικά, εξελίχθηκαν σε φοιτητική εστία που πλέον κοστίζει πανάκριβα και στην πιο hot εργένικη περιοχή (για το λόγο αυτό υπάρχουν τόσα πολλά fast food και σουβλατζίδικα). Σε ένα άρθρο διάβασα αυτό: «επαρχιώτικα όνειρα που στοιβάχθηκαν σε γκρίζα τριάρια, αλλά και βέρα αθηναϊκή περηφάνια που στην ούγια γράφει Αμπελόκηποι» , που είναι πέρα για πέρα αληθινό!

Βάλτε να πιούμε, λοιπόν (που τραγουδούν και τα Διάφανα Κρίνα) και ας κάνουμε την ταράτσα (μπαλκόνι) μας νησί, που αναφέρει η νέα επιτυχία του Κότσιρα!

Cool φιλιά από την ταράτσα του Bubbles,
jane

Kalihoron

Τρίτη, Ιουλίου 29th, 2008

Δευτέρα βράδυ, μετρό για Κεραμικό και φτάνω στη «νέα γειτονιά’ της Αθήνας που τα τελευταία χρόνια, από το 2004 και μετά, σφύζει από ζωή και πλημμυρίζει με μουσικές! Νεαρός κόσμος, καινούρια στέκια και δροσερά κοκτέιλ δημιουργούν το σκηνικό για νυχτοπερπατήματα και διασκέδαση!

Το Καλλίχωρον είναι συνδυασμός τριών καταστάσεων για απόλαυση: cafe, bar, restaurant και με επιτυχία ανταποκρίνεται και στους τρεις τίτλους. Χώρος διαμορφωμένος σε δυο πατώματα, το καλοκαίρι προσφέρει για ήσυχα βράδια την ταράτσα του, με «πειραγμένες» γεύσεις από τη μεσογειακή κουζίνα, καλοφτιαγμένα κοκτέιλ και chill out μουσική υπόκρουση. Κάθε μέρα happy hour από τις 17.00 έως τις 20.00. Ποτά από 4 ευρώ, για όσους τελειώνουν νωρίς από τη δουλειά και θέλουν να χαλαρώσουν, το Καλλίχωρον ενδείκνυται.

Το μαγαζί έχει ένα εξαιρετικό σέρβις σε ένα φιλικό περιβάλλον. Πολλά ζευγάρια το προτιμούν για ένα χαλαρό ποτό και παρέες το επισκέπτονται για την κουζίνα του, με ιδιαίτερη προτίμηση στα ζυμαρικά και τις σαλάτες! Γεύτηκα ένα vinsanto (5€) και μίλησα με φίλη για τα γνωστά θέματα, δουλειά, σχέσεις και βόλτες στην πρωτεύουσα.

Τι μου άρεσε :
1) H ταράτσα του μαγαζιού είναι από τα πιο ήσυχα μέρη στο Γκάζι.
2) Το ποτήρι στο οποίο σερβίρουν το vinsanto, πολύ γουστόζικο!

Τι δε μου άρεσε :
1) Μικρή ποικιλία σε μπύρες (αδυναμίες είναι αυτές…)
2) Δύσκολα διασχίζεις την οδό Βουτάδων τους καλοκαιρινούς μήνες (κλασσική περατζάδα του Κεραμικού).

Πληροφορίες
Kalihoron
Περσεφόνης 31
Γκάζι
210-3478759

Καλοκαιρινοί χαιρετισμοί,
jane

Art Cafe

Δευτέρα, Ιουλίου 28th, 2008

Τι μπορεί να συζητούν ένας Νιγηριανός (που ακούει στο όνομα Μανώλης), τρεις Μαζαίοι (Μάζι=χωριό στο Ν. Βοιωτίας), μια Κινεζοελληνίδα, και ένας Ορχομενίτης;Ξέρω ότι ακούγεται σαν ανέκδοτο και όμως γίνεται…Αυτή ήταν η παρέα μου το βράδυ του Σαββάτου, και ήταν super! Στην Αλίαρτο Βοιωτίας (περίπου 90klm από την Αθήνα, Νομό Βοιωτίας) υπάρχει ένα όμορφο και γουστόζικο μπαράκι με το όνομα Art.

Το Art, για επαρχιακό μαγαζί, έχει τις ιδιαιτερότητες του. Για παράδειγμα λικνίζεται μόνο σε jazz ήχους. Ίσως τους καλοκαιρινούς μήνες να ακούσεις κάποιο κουβανέζικο τέμπο. Από ποτά καλά πάμε, αν και η τεκίλα και η absolute πιάνει εύκολα πάτο (Ας είναι καλά ο φίλος μου ο Λάμπρος, ο πρώτος και καλύτερος καταναλωτής του καταστήματος). Ήπιαμε τις κορόνες μας, παρέα με τον παλαιότερο παιδικό μου φίλο Λάμπρο, έμαθα τα «πικάντικα» γεγονότα της επαρχίας, και γέλασα με τα ανέκδοτα του barman Σπύρου!

Γιατί να πας στο Αrt; Έχει πολύ ωραίο/φιλικό περιβάλλον, καλόγουστη διακόσμηση, με ωραίους πίνακες και θαμώνες που γίνονται όλη μια παρέα. Ένα ελάττωμα (για μένα ) του καταστήματος είναι η περιορισμένη ποικιλία σε μπύρες. Anyway!

Τι μου άρεσε:
1) Που είδα φίλους και άτομα που είχα να συναντήσω από το δημοτικό, σχεδόν.
2) Γέλασα με την ψυχή μου και έκανα πλάκα με το προσωπικό του μαγαζιού.

Τι δε μου άρεσε:
1) Έχουν περάσει οι εποχές που μαζευόμασταν 15 άτομα παρέα και η κάβα άδειαζε το ίδιο κιόλας βράδυ!
2) Που η επαρχία γενικά ερημώνει. Ακόμα και λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα.

Σας φιλώ,
jane

Πληροφορίες :
Art Cafe
Λ. Αθηνών
Αλίαρτος Βοιωτίας
22680-22949

Bourbon

Τετάρτη, Ιουλίου 23rd, 2008

Τα Σάββατα του καλοκαιριού στην πόλη, είναι συνήθως από εκείνα που πέφτεις για ένα μεσημεριανό ύπνο και ξυπνάς τυχαία, με το κεφάλι καζάνι, αργά το βράδυ (περίπου στις 00:00) και τελευταία στιγμή κανονίζεις να πάς για ένα ποτό μέχρι τα Εξάρχεια.

Το Bourbon είναι από τα παλαιότερα μπαράκια των Εξαρχείων (1988), με standard θαμώνες, καλή rock μουσική σε χαμηλή ένταση και καθαρά ποτά. Βρίσκεται στη Καλλιδρομίου και είναι από τα στέκια που συχνάζει ο Αλέξης Τσίπρας. Στο χώρο κυριαρχεί το ξύλο, με εσωτερική σκάλα που οδηγεί στο πατάρι του μαγαζιού, το οποίο έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για τα κρύα βράδια του χειμώνα, για φιλικές συζητήσεις και μοναχικά ζευγάρια (που θέλουν να τα «πουν» μακριά από αδιάκριτα βλέματα).

Η γνωστή (άγνωστη για σας) παρέα μαζεύτηκε για να οργανώσει το άπιαστο όνειρο του καλοκαιριού που ονομάζεται διακοπές!
Φέτος πάμε camping, λέμε να το παίξουμε πιτσιρίκια στις παραλίες με ρακέτες και beach volley. Να δούμε ποιός θα αντέξει! Φυσικά σε οργανωμένο, δεν είμαστε για ελεύθερο, τώρα στα γεράματα! Έχω αρχίσει να μετράω μέρες μέχρι την άδεια μου…σα φυλακισμένος αισθάνομαι ή καλύτερα σα θηρίο μέσα σε κλουβί!

Γευτείτε μια κρύα μπύρα ή ένα καλό κοκτέιλ στο Bourbon, εάν δεν έχετε τη δυνατότητα να διακοπάρετε σε μια παραλία με άμμο και καταγάλανα νερά!

Τι μου άρεσε :
1) Μαγαζί με ιστορία και χρόνια στην «πλάτη» του.
2) Καλές τιμές και ήρεμη ατμόσφαιρα.

Τι δεν μου έρεσε :
1) Που ο κολλητούλης μου ακόμα δεν ξεκινήσαμε το ταξιδι, άρχισε ήδη την γκρίνια.
2) Που αργούν οι διακοπές (έλεος).

Πληροφορίες
Καλλιδρομίου 68
Εξάρχεια
210-8824805

Υ.Γ. Καλές διακοπές σε όσους φεύγουν, κουράγιο σε μας που μένουμε!

Φιλιά (με τρέλα…),
jane

Pure Bliss

Δευτέρα, Ιουλίου 21st, 2008

«Έδω δεν υπάρχουν ξένοι, παρά μόνο φίλοι που δεν έχουν γνωριστεί ακόμα…» έγραφε ο κατάλογος του πιο καλόγουστου εναλλακτικού πολυχώρου που έχω επισκεφτεί. Ποιο είναι αυτό; Το Pure Bliss βέβαια, στο κέντρο της πόλης με moto του «η χαρά της ζωής».

Φωτεινά χρώματα, πεταλούδες που κρέμονται από το ταβάνι, κούκλες μάγισσες, άνετα μαξιλάρια στο πάτωμα, γενικά μια ατμόσφαιρα χαλάρωσης. Bliss σημαίνει ευδαίμων! Άλλωστε ένας σοφός είπε «Μόνο ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να είναι ευδαίμων » πάνω σε αυτό βασίστηκε ολόκληρη η κοσμοθεωρία του μαγαζιού και για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε. Με μουσικές να πλημμυρίζουν ethnic και αρμένικους αμανέδες να σε χαλαρώνουν, απολαμβάνεις τον καφέ σου ή ακόμα καλύτερα ένα παγωμένο πράσινο τσάι με λεμόνι και αβοκάντο. Η χαλάρωση όμως δε σταματάει εδώ. Στο μαγαζί υπάρχει χώρος όπου μπορούμε να γυμναστούμε με γιόγκα, stretching, δημιουργικό χορό, ολιστικό μασάζ, ρεφλεξολογία και να ενημερωθούμε για σεμινάρια σωστής διατροφής.

Τα βράδια μπορείς να δροσιστείς δοκιμάζοντας ρεθυμνιακή μπύρα ξανθή ή μαύρη, πειραϊκή Pils/Pale ή ακόμα και γιαπωνέζικη Iki με πράσινο τσάι.Επίσης υπάρχουν και γεύσεις , τις οποίες επιμελείται η Άννα με συνταγές δημιουργίας. Τα προϊόντα είναι όντως pure, ο φούρνος μικροκυμάτων εδώ δεν έχει χώρο αλλά ούτε τα επεξεργασμένα προιόντα, ούτε καν ο ντεκαφεινέ! Για πρωινό προτίμησε ένα χυμό με φρέσκα στυμμένα φρούτα, ή ένα διπλό ελληνικό στη χόβολη (3€).

Με λίγα λόγια μια όαση από χρώμα και θετική ενέργεια στο κέντρο της πρωτεύουσας, αξίζει να την επισκεφτούμε! Με τιμές λογικές, προσεγμένα προϊόντα, χαμογελαστό προσωπικό και «αραχτό» κοινό.

Τι μου άρεσε:
1) Το κρύο τσάι που δοκίμασα.
2) Ο κατάλογος σε σχήμα καρδιάς που διέθεται το κατάστημα.
3) Η διακόσμηση, θέλει και ερώτημα;

Τι δε μου άρεσε :
1) Που τόσα χρόνια περνάω από τη Ρόμβης και δεν το είχα προσέξει το Bliss.
2) Που άρχισα να συνηθίζω το καλοκαίρι στην Αθήνα.
3) Που δεν γεύτηκα κάτι από τα κρύα πιάτα του Menu.Another time!

Πληροφορίες :
Ρόμβης 24Α
Σύνταγμα
210-3250360

Μελλοντικοί μου φίλοι (που δεν έχουμε γνωριστεί ακόμα…)σας φιλώ,
jane

Βανίλια Κανέλα

Σάββατο, Ιουλίου 19th, 2008

Μερικά μεσημέρια όπως αυτό της Παρασκευής, δεν αντέχονται…Κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους. Αποφασίζεις λοιπόν να δροσιστείς με ένα freddo σε ένα συνοικιακό μαγαζί, με μια καλή φίλη και να γελάσεις βροντερά με πέντε ατάκες που έχετε βρει από κοινού!

Στην οδό Λουίζης Ριανκούρ (Αμπελόκηποι) βρίσκεται το Βανίλια Κανέλα ένα μικρό καφέ, που συχνάζουν όσοι θέλουν να πάρουν μια ανάσα από τη ρουτίνα και να ξεφύγουν δύο λεπτά από τα άγχη της δουλειάς.

Περιποιημένο freddo, galaxy να παίζει στα ηχεία, χρώμα και έξυπνη διακόσμηση, δεντράκια φτιαγμένα από σύρμα και καπάκια μπύρας (πρέπει να το δεις, για να καταλάβεις). Έχει καλή εξυπηρέτηση και ευγενικό προσωπικό (με το ομορφότερο χαμόγελο που έχω δει τον τελευταίο καιρό). Είναι από τα μέρη που πηγαίνω για να πιω ένα γρήγορο καφέ και να μιλήσω με παρέα για πολλά και διάφορα. Το μαγαζί σερβίρει επίσης κρύα πιάτα, sandwiches (δεν έχω δοκιμάσει βέβαια)

Ακριβώς δίπλα βρίσκεται το κατάστημα «Κανέλα» όπου εκεί θα βρεις όλων των ειδών τα βότανα, μυρωδάτα μπαχαρικά, καφέδες φρεσκοκομμένους, μεγάλη ποικιλία από κρασιά ακόμα και σπιτικά ζυμαρικά.

Τι μου άρεσε :
1) Που τα είπαμε με τη φίλη μου….(γιατί μας χώρισαν, οι άπονοι…πολύ πόνο)

Τι δε μου άρεσε:
1) Που η κατάσταση χειροτερεύει και ο «μέσος όρος» κατεβαίνει.

Πληροφορίες
Λουίζης Ριανκούρ 73
Αμπελόκηποι 115 23
210-6925940

Φιλιά από κανέλα,
jane

Cafe Dolce

Τρίτη, Ιουλίου 15th, 2008

Κάθε Σάββατο είναι η μέρα του καφέ με τη γνωστή γυναικοπαρέα (Βαλεντίνα, Γωγώ) που πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο να τα λέμε μια φορά την εβδομάδα (και βάλε)…Αχ οι «δουλείες» τρέχουν και ο χρόνος έχει περιοριστεί!

Αφού λοιπόν αρχίζει να αδειάζει το κέντρο της πόλης (οι περισσότεροι πάνε παραλιακή και άλλοι τόσοι διακοπές) διαλέξαμε κέντρο και πάμε Ιλίσια στη γνωστή και μη εξαιρεταία Dolce. Κλασσικό στέκι φοιτητών με καλόγουστη διακόσμηση και ωραίο περιβάλλον.

Η Βαλ ετοιμάζει το νέο της σπίτι και έχει κινήσει λιτούς και δεμένους να βρεί τα καλύτερα. Η Γωγούλα σκοτώνεται στη δουλειά και ονειρεύται τις μέρες που θα κόψει τον ομφάλιο λώρο!
Το να μένεις σε ένα σπίτι μόνος έχει τα καλά του, αλλά και τα κακά του. Εκ πείρας!

Τι μου άρεσε:
1)H πρωτότυπη βιτρίνα που έχει το μαγαζί, με διάφορες ξύλινες σβούρες (αυτές που όλοι θα είχατε μικροί…έλα που δεν είχες!)
2)Συνάντησα τις φίλες μου έστω για λίγο!

Τι δεν μου άρεσε:
1)Ζήτησα κάρτα του μαγαζιού και δεν υπήρχε.Έλεος!
2)Ο καφές μου ήταν πολύ αραιός…σα νερό ένα πράμα.
3)Που όλοι πάνε διακοπές και εμείς βράζουμε στο καμίνι που το λένε Αθήνα.

Πληροφορίες:
Dolce
Γρηγορίου Αυξεντίου 58-60
Ιλίσια
210-7487683

Υ.Γ. Μικρό το Post αλλά η ζέστη με σκοτώνει και ετοιμάζομαι για μια ακόμη βόλτα…
«Στα βαθιά» αυτή τη φορά που λέει και ο Σ.Μάλαμας!

Καυτά φιλιά (λόγω ζέστης),
jane

Inoteka (Οινοθήκη)

Σάββατο, Ιουλίου 12th, 2008

Παρακευή…Μια μέρα που όλοι περιμένουν για έξοδο…(Η δική μου Παρασεκύη όμως ήταν σκότωμα και με πολύ κακή διάθεση. Λόγω δουλειάς, μη πάει ο νούς σας αλλού…)

Μετρό για Μοναστηράκι και φτάνω στην Πλατεία Αβησσυνίας στο μικρό εναλλακτικό Inoteka όπου οι θαμώνες ποικίλουν (σε είδος) και η μουσική φλερτάρει σε ηλεκτρονικούς ήχους και όλες τις εκφάνσεις της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής. Σούπερ μορφή του μαγαζιού είναι και ο bartender Νίκος με τα εκπληκτικά του κοκτέιλ…Η μπύρα εχει τη τιμητική της και φυσικά το bar διαθέτει ποικιλία…Επιτέλους! Οι τιμές θυμίζουν αρκετά Ψυρρή (Duvel 7€) αλλά σίγουρα δεν έχει τη βαβούρα και τη πολυκοσμία της «Ψύρρας». Σερβιτόροι με χιούμορ και καλή εξυπηρέτηση!

Το μαγαζί βρίσκεται δίπλα στα παλιατζίδικα, τα παλιά γραμόφωνα και τους παλιούς καναπέδες
της γιαγιάς. Στις γειτονιές, που κάθε πρωί το πολυσύχναστο γιουσουρούμ δρα, καθώς έρχεται το βράδυ μόνο ο απόηχος του μένει και οι μουσικές του Inoteka παίρνουν σκυτάλη για να ταξιδέψουν τον κόσμο που το στηρίζει, μέσω progressive, dance, ηλεκτρονικής, ακόμα και της world music ή της ποπ σκηνής. Σημείωση : Εδώ διασκέδασε μέχρι πρωίας το περασμένο καλοκαίρι η Bjork. (Λές να είναι τυχαίο;)

Τι μου άρεσε:
1) Το ακομπλεξάριστο ύφος του μαγαζιού.
2) Που είχα τη δυνατότητα να διαλέξω ανάμεσα σε έξι τουλάχιστον αγαπημένες μου μπύρες.
3) Που έβλεπα το φεγγάρι καρφί μπροστά μου,
χωρίς να χρειάζεται να ανέβω ως την Ακρόπολη.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Που αποχώρησα σχετικά νωρίς! (Αφού η παρέα δεν ακολουθούσε)
2) Που μια μετακόμηση στη δουλειά μπορεί να σε κάνει κομμάτια
και να σκέφτεσαι τα «καλά» που είχες πριν…Θα μου λείψετε!

Πληροφορίες:
Πλατεία Αβησσυνίας 3 & Ερμού 105
Μοναστηράκι
210-3246446

Σας φιλώ,
jane

Υ.Γ. Νέο κόλλημα με το τραγούδι Just hold me της Μaria Mena (40 ακροάσεις τη μέρα είναι πολλές;)

Δεληβοριάς & Μάρω Μαρκέλλου

Δευτέρα, Ιουλίου 7th, 2008

Τρίτη και τελευταία ημέρα στο festival που έλαβε χώρα στο Άλσος Γουδή και η λαοθάλασσα συνεχίζεται!

Παρακολούθησα στην κεντρική σκηνή τους εξής καλλιτέχνες Al Mahaba, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Κρίστη Στασινοπούλου, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Φοίβο Δεληβοριά και τη μικρή Μάρω Μαρκέλλου. Ομολογώ πως τον Αλκίνοο δεν τον περίμενα τόσο ξεψυχισμένο αλλά με περισσότερη ενέργεια. Σε παλαιότερο live του ήταν κλάσεις ανώτερος! Με ψυχαγώγησε αρκετά ο παιχνιδιάρικος στίχος του Φοίβου που λέει «κι όποιος είπε και του χρόνου θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος, ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος και πες το μου και εσύ…» Τραγούδι με τίτλο «Και του χρόνου» που έγραψε για το σταθμό Μελωδία, με θέμα την Πρωτοχρονιά (ανεπίκαιρο για να το αναφέρω, αλλά είναι από τα αγαπημένα μου). Έμεινα άφωνη στα pop τραγούδια της Μάρως και στο στίχο που λέει «όταν μεγαλώσω θα θέλω, θα θελα να μουνα μικρή, να μην ήθελα να θέλω να μεγαλώσω κι είν’ αυτή η ομορφιά του ΘΕΛΩ». Με εκφράζει που και που ο στίχος για το λόγο αυτό τον αναφέρω! Η Μάρω βγάζει το πρώτο της cd το Σεπτέμβρη…ας τη ακούσουμε όλοι λοιπόν! Εδω θα βρείτε info για τη Μάρω

Επίσης επισκέφτηκα το περίπτερο της Τανζανίας και αγόρασα ένα φανταστικό βραχιόλι (η αλεπού δεν χώραγε κολοκύθια μάζευε…που έλεγε και η γιαγιά μου, αλλά αφού μου άρεσε να μη το αγοράσω;). Πάλι δεν πρόλαβα το ταμπουλέ! Αποθεμένο θα μου μείνει και αυτό! (και κάτι άλλο…αλλά δεν είναι της παρούσης).

Χόρεψα με τον Παναγιώτη στους blues ρυθμούς του «χάλια» (Τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά). Ξάπλωσα στα γρασίδια με την παρέα, και κάναμε τις γνωστές κουβέντες χωρίς νόημα και συγκεκριμένο θέμα. Έπαιξα μπουγέλο με τον Φοίβο (όχι το Δελιβοριά φυσικά…δεν έχω τόσο θάρρος ακόμα με τα δημόσια πρόσωπα). Γνώρισα όμως τη Μάρω και πολύ χάρηκα. Ένα σεμνό κορίτσι γύρω στα 20 και κάτι, που μάλλον παραξενεύτηκε όταν την αναγνώρισα λίγες ώρες πριν εμφανιστεί στη σκηνή. Αφού είμαι fan της!

Επόμενο rendez-vous του χρόνου λοιπόν. Και ας είμαστε όλοι εκεί…Αξίζει.

Τα λέμε λίαν συντόμως,
jane

Δεληβοριάς & Μάρω Μαρκέλλου

Δευτέρα, Ιουλίου 7th, 2008

Τρίτη και τελευταία ημέρα στο festival που έλαβε χώρα στο Άλσος Γουδή και η λαοθάλασσα συνεχίζεται!

Παρακολούθησα στην κεντρική σκηνή τους εξής καλλιτέχνες Al Mahaba, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Κρίστη Στασινοπούλου, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Φοίβο Δεληβοριά και τη μικρή Μάρω Μαρκέλλου. Ομολογώ πως τον Αλκίνοο δεν τον περίμενα τόσο ξεψυχισμένο αλλά με περισσότερη ενέργεια. Σε παλαιότερο live του ήταν κλάσεις ανώτερος! Με ψυχαγώγησε αρκετά ο παιχνιδιάρικος στίχος του Φοίβου που λέει «κι όποιος είπε και του χρόνου θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος, ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος και πες το μου και εσύ…» Τραγούδι με τίτλο «Και του χρόνου» που έγραψε για το σταθμό Μελωδία, με θέμα την Πρωτοχρονιά (ανεπίκαιρο για να το αναφέρω, αλλά είναι από τα αγαπημένα μου). Έμεινα άφωνη στα pop τραγούδια της Μάρως και στο στίχο που λέει «όταν μεγαλώσω θα θέλω, θα θελα να μουνα μικρή, να μην ήθελα να θέλω να μεγαλώσω κι είν’ αυτή η ομορφιά του ΘΕΛΩ». Με εκφράζει που και που ο στίχος για το λόγο αυτό τον αναφέρω! Η Μάρω βγάζει το πρώτο της cd το Σεπτέμβρη…ας τη ακούσουμε όλοι λοιπόν! Εδω θα βρείτε info για τη Μάρω

Επίσης επισκέφτηκα το περίπτερο της Τανζανίας και αγόρασα ένα φανταστικό βραχιόλι (η αλεπού δεν χώραγε κολοκύθια μάζευε…που έλεγε και η γιαγιά μου, αλλά αφού μου άρεσε να μη το αγοράσω;). Πάλι δεν πρόλαβα το ταμπουλέ! Αποθεμένο θα μου μείνει και αυτό! (και κάτι άλλο…αλλά δεν είναι της παρούσης).

Χόρεψα με τον Παναγιώτη στους blues ρυθμούς του «χάλια» (Τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά). Ξάπλωσα στα γρασίδια με την παρέα, και κάναμε τις γνωστές κουβέντες χωρίς νόημα και συγκεκριμένο θέμα. Έπαιξα μπουγέλο με τον Φοίβο (όχι το Δελιβοριά φυσικά…δεν έχω τόσο θάρρος ακόμα με τα δημόσια πρόσωπα). Γνώρισα όμως τη Μάρω και πολύ χάρηκα. Ένα σεμνό κορίτσι γύρω στα 20 και κάτι, που μάλλον παραξενεύτηκε όταν την αναγνώρισα λίγες ώρες πριν εμφανιστεί στη σκηνή. Αφού είμαι fan της!

Επόμενο rendez-vous του χρόνου λοιπόν. Και ας είμαστε όλοι εκεί…Αξίζει.

Τα λέμε λίαν συντόμως,
jane