Archive for Σεπτεμβρίου, 2008

Mtv music week

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30th, 2008

Τελευταίες μέρες του (ατέλειωτου) Σεπτέμβρη και το Mtv διοργανώνει την εβδομάδα μουσικής (music week)! Με λίγα λόγια, από τις 28 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου κάθε γωνιά της Αθήνας (Κεραμεικός, Θησείο) θα κινείται στους ρυθμούς του MTV. Πολλές δραστηριότητες με τις οποίες θα μετατραπεί η πρωτεύουσα μας, σε μια μικρή γιορτή με μουσική και πάνω από όλα ψυχαγωγία. Έτσι για να ξεχάσουμε λιγάκι το κρύο και να μη μελαγχολήσουμε που αποχαιρετούμε το καλοκαιράκι (το έχετε ήδη κάνει εσείς, εγώ αρνούμαι πεισματικά)!

Δευτέρα βράδυ στην πλατεία του Θησείου είδα και άκουσα… Ελεονώρα Ζουγανέλη (κόρη του γνωστού και αγαπημένου μας Ζούγκα), Δήμος Αναστασιάδης (συμμετείχε στο dream Show), Γιάννης Χριστοδουλόπουλος (τον έχεις δει στις εκπομπές του Λάκη Λαζόπουλου). Το κοινό ελάχιστο (κατά τη γνώμη μου), ο καιρός με υγρασία, παρόλα αυτά η Ελεονώρα φανταστική για άλλη μια φορά. Τραγούδησε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των Mπλέ, «Δεν θέλω να μου μιλάς», όπως επίσης και το γνωστό της «Έλα», στο οποίο συμμετέχει και ο Πάνος Μουζουράκης στα φωνητικά.

Ο Δήμος Αναστασιάδης, που φιλοξενείται στο club του Σταυρού του Νότου στη γνωστή band του μαγαζιού, μας τραγούδησε κομμάτια του από το single «ΕΣΥ» αλλά και από την πρώτη του πλέον ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο «3 Λάθη». Ένα από τα πιο γνωστά του είναι το «Φίλα με» (Φίλα με, κράτα με και μη φοβηθείς στ’ όνειρο δεν έμεινε κανείς…). Είχα να τον δω live από πέρσι και ομολογώ πως έχει βελτιώσει την κίνηση του και έχει αφήσει στην άκρη τις ντροπές.

Τέλος ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, συνθέτης του τραγουδιού της Άλκηστης Πρωτοψάλτη «Τελευταία φορά» (cd Στο ωραιότερο σημείο), έβγαλε το πάθος του και την ενέργεια του στα ασπρόμαυρα πλήκτρα. Ερμήνευσε και τη γνωστή του επιτυχία «Είδα την ευτυχία» . Σας διευκρινίζω ότι είναι ο δημιουργός των τραγουδιών «Μαζί σου» της Έλενας Παπαρίζου και της νέας επιτυχίας του Γιάννη Πάριου «Το πουλάω το σπίτι» (μεταξύ μας, θα προτιμούσα να μου το χάριζε).

Όλα τα μουσικά δρώμενα του Mtv θα τα βρείτε εδώ!!!

Καλή διασκέδαση σε όλους και μια συμβουλή…
Καλό είναι να ντυθείτε ζεστά, όχι σαν εμένα που την «είδα» ξαφνικά τουρίστρια στην φθινοπωρινή Αθήνα, που δεν θέλει να αποχωριστεί τη ζέστη, το καλοκαίρι και να βγάλει τα χειμωνιάτικα ρούχα από την άναρχη ντουλάπα της!

Σας φιλώ,
jane

Οι ενήλικες

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 28th, 2008

14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και τις Νύχτες Πρεμιέρας, ήταν μαζί μας από 17-28 Σεπτεμβρίου!

Επισκέφτηκα το cine Δαναός για να παρακολουθήσω τη γαλλική κομεντί «Οι ενήλικες» (Les grandes personnes). Η πλοκή απλή δίνοντας βάση, περισσότερο στους χαρακτήρες. Ο Αλμπέρ διοργανώνει μια εκδρομή για δώρο γενεθλίων στην κόρη του Ζαν. Για να γιορτάσουν τα 17 της χρόνια αποφασίζουν να επισκεφθούν ένα μικρό σουηδικό νησί, όπου ο Αλμπέρ είναι πεπεισμένος πως θα ανακαλύψει έναν παλιό θησαυρό των Βίκινγκς, βέβαια θησαυρός δεν βρίσκεται σε όλη την ταινία, αλλά δυο γαλλίδες με τις οποίες θα πρέπει να μοιραστούν την ίδια στέγη για 15 μέρες. Σκηνοθεσία: Anna Novion (μόλις 27 ετών).

Με αφορμή την ταινία, γύρισα το χρόνο πίσω και θυμήθηκα ένα ταξίδι που είχα κάνει με τον πατέρα μου στη Γαλλία. Ευτυχώς ο δικός μου πατέρας δεν έχει κοινά με τον πρωταγωνιστή Alber, και στο ταξίδι μας υπήρξε συνεννόηση (περάσαμε πολύ καλά τότε και τον ευχαριστώ).
Ο δικός μου pappa είναι συζητητής καλός και με λιγότερες παραξενιές. Από εκείνον έμαθα ότι «Τους φίλους τους διαλέγουμε, τους συγγενείς τους κληρονομούμε», » Πες αυτό που θες, αλλά όχι ψέματα» , «Ο μεγάλος χαμένος σε αυτή τη ζωή, είναι αυτός που κλείνει πρώτος τα μάτια» και πάντα μου υπενθύμιζε να μην έχω επιλεκτική μνήμη !
Μόνο 86′ αρκούσαν για να θυμηθώ λεπτομερώς το Saint Etienne, τις Κάννες και το Bari (λιμάνι της Ιταλίας).

Το σημερινό post είναι αφιερωμένο σε εκείνον, ο οποίος είμαι σίγουρη ότι δε θα διαβάσει! (οπότε μιλάω εκ του ασφαλούς)

Τι μου άρεσε :
1) Η γλώσσα της ταινίας. (αγαπώ τα γαλλικά και μισώ τα γερμανικά)
2) Ο ρόλος της Christin.
3) Η παρέα μου στο cinema, διότι κάναμε ωραία σχόλια!

Τι δεν μου άρεσε :
1) Το πρώτο μέρος της ταινίας ήταν λίγο βαρετό.
2) Που δεν παρακολούθησα και άλλες ταινίες στο φετινό φεστιβάλ!

Πληροφορίες
Δαναός
Λεωφόρος Κηφισίας 109 και Πανόρμου
Αθήνα (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου)
210 6922655

Χαιρετισμούς με κουλτούρα,
jane

Λάκης Παπαδόπουλος

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 27th, 2008

Ο χειμώνας είναι πάλι μαζί μας…και δεν αναφέρομαι στο καιρό (μισώ τα χειμωνιάτικα κόλπα του καιρού), αλλά στις μουσικές σκηνές της πρωτεύουσας! Κάθε βράδυ Παρασκευής και Σαββάτου ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ βρίσκεται στο Σταυρό του Νότου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Ο Λάκης Παπαδόπουλος μαζί με τη band του, η οποία απαρτίζεται από νέα κυρίως άτομα, μας διασκέδασαν και μας θύμισαν οτι «Με τιποτα , δεν μπορείς να μου στερήσεις τ’ όνειρο». Ολά τα γνωστά τραγούδια του, μας συντρόφευσαν, δίνοντας χόρο και χρόνο στους νέους να ερμηνεύσουν. Δεν έλειπαν όμως και οι εκπλήξεις!!! Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη τραγούδησε το «Και θα χαθώ», κομμάτι που πρωτοτραγούδησε η μαμά της Ισιδώρα Σιδέρη (οχι ο Χατζηγιάννης που νομίζουν όλοι) και το κοινό απογείωσε τον φοβερό Δημήτρη Μητροπάνο!!! «Της νύχτας τα ηχεία» και «Για να σε εκδικηθώ» ερμήνευσαν με τον Παπαδόπουλου και οι εικόνες δυστυχώς είχαν περισσότερα να πουν… (sorry αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω…πάντως πραγματικά συγκινήθηκα). Επίσης τραγούδησε και «Ο χάρος βγήκε παγανιά» με μια άποψη πιο rock, σύμφωνα με τη διασκευή του Λάκη. Πρώτη φορά ο Λάκης με το Μητροπάνο τραγούδησαν μαζί σε μουσική σκηνή, διότι μόνο σε συναυλιακό χώρο τους έχουμε δει μαζί! Μόνο για αυτό, χαίρομαι που βρέθηκα εκεί!

Πληροφορίες
Σταυρός του Νότου
Φραντζή & Θαρύπου 37
Νέος Κόσμος
Τηλ.: 210 9226975

Τι μου άρεσε:
1) Που χορέψαμε με τον Παναγιώτη και γίναμε show στο μαγαζί! Thanks Παναγιώτη!
2) Που η κολλητούλα μου αν και κουρασμένη δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου.
3) Ο Μητροπάνος!!! (θέλει και ερώτημα?)
4) Η Ισμήνη, μια νέα φωνή που ετοιμάζει τον πρώτο της δίσκο!

Τι δε μου άρεσε :
1) Παρουσιάστηκε πολύ λίγο επί σκηνής, o Λάκης.
2) Η δεύτερη μπύρα είχε 7€! (Είσοδος με ποτό 15€)

«Μα δε θέλω γιατρέ μου καμιά νοσοκόμα, θέλω βρώμικα φιλιά να μου ζεστάνουν το σώμα.»

Φιλιά (ενθουσιασμένα) σε όλους,
jane

Άμμος

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 23rd, 2008

ammos2.jpg

Σεπτέμβρης…ο μήνας των γάμων και των βαπτίσεων (όλοι οι χριστιανοί τότε πραγματοποιούν τις τελετές τους). Με αφορμή τη βάφτιση του μικρού Νικόλα, βρέθηκα στο Πόρτο Ράφτη! (Εκεί που οι περισσότεροι Αθηναίοι έχουν τα εξοχικά τους, και μετά το εφάπαξ μένουν μόνιμα…το όνειρο του έλληνα υπαλλήλου).

Μετά την τελετή, την οποία βρίσκω βάρβαρη…Ένα παιδάκι, ενός έτους, να σπαράζει στο κλάμα, που ένας τύπος με ράσα και γένια το βουτάει σε λάδια και νερά, ενώ το κοινό να γελάει και να σχολιάζει με φράσεις τύπου «Πώπω, που βρίσκει τόση φωνή;» ή «Τραγουδιστή να τον κάνουμε!»… ακολουθεί το γλέντι… Στο «άμμος»!

Μουσικό μεζεδοπωλείο σε λιτή γραμμή. Άσπρες πέργολες, χτιστοί καναπέδες με αναπαυτικά μαξιλάρια, άσπρο ξύλο και θαλασσί λεπτομέρειες στα φωτιστικά και γενικά στη διακόσμηση. Παρτέρια με βασιλικό (μου θύμισε τη γιαγιά μου… πάντα τους ανθρώπους τους συνδυάζω με μυρωδιές και με τραγούδια), πλάκα καρύστου στο δάπεδο και καλό φαγητό! Μετσοβόνε στη σχάρα (αδυναμία μου), spring rolls λαχανικών, σαλάτα με λόλα τοματίνια καρύδια κουκουνάρι και full βαλσάμικο. Κυρίως πιάτο; Ψητό της κατσαρόλας με σάλτσα που δεν κατάφερα να προσδιορίσω τα υλικά της (sorry).Λευκό κρασί, ελαφρύ και γλυκόπιοτο. Με αυτά τα ωραία, ευχηθήκαμε για το μικρό Νικόλα (που καθόλου μικρός δεν είναι … αρκετά αναπτυγμένο παιδί θα έλεγα…να είναι καλά το χρυσό μου). Φυσικά δεν έλειπε ο χορός…(μη ψάχνεις να με βρεις στην πίστα, κάθομαι και τρώω το προφιτερόλ μου :P )

Πληροφορίες :
Μεζεδοπωλείο Άμμος
Αγ. Μαρίνας 52
Πόρτο Ράφτη
2299075212

Τι μου άρεσε :
1) Το μενού του άμμος, ξέφευγε από τα κοινά κοψίδια!
2) Που η φιλενάδα μου είναι μια ευτυχισμένη μαμά.
(Νικολέτα μου να σου ζήσει & να είναι τυχερό!)

Τι δεν μου άρεσε :
1) Ο καιρός που μας τα χάλασε (πολύ βροχή και κρύο).
2) Που όλοι μου εύχονται καλή τύχη…είπε κανείς οτι είμαι κακότυχη;

Πολλά φιλιά,
jane

Νίκος Ρουμελιώτης στο Barea

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 19th, 2008

Νίκος Ρουμελιώτης
Ένα Live ακόμα για να ξεκινήσει καλά ο χειμώνας (ή μάλλον για να αποχαιρετήσουμε το καλοκαίρι), παρέα με το Νίκο Ρουμελιώτη, στο Barea (παλιό Σκηνικό), στην περιοχή του Χολαργού.

Συντροφιά μας ο Νίκος, με γνωστά τραγούδια από την έντεχνη και rock ελληνική σκηνή. Support και μέλη του σχήματος ο Κώστας Σαρδέλης (κιθάρα – μπάσο), ο Παναγιώτης Πρατίλας (βιολί) και το ταξίδι αρχίζει. Πυξ Λαξ, Τσακνής, Κατιμιχαίοι και πάει λέγοντας. Άκουσα κομμάτια του Νίκου, το «ψάχνω ένα χάδι» και «ποιά σκέψη», χειροκρότησα δυναμικά τα παιδιά (διότι το χειροκρότημα είναι η τροφή του καλλιτέχνη, έτσι δεν λένε; ). Μαθαίνω οτι τα παιδιά θα ξεκινήσουν αυτή τη σεζόν live παραστάσεις το που και πότε θα το μάθουμε λίαν συντόμως. Εμείς απο τη μεριά μας (ως κοινό) θα τους ακολουθήσουμε πιστά!!! Εύχομαι καλή μουσική σεζόν.

Τι μου άρεσε :
1) Η πάντα βελτιωμένη φωνή του Νίκου!
2) Το bar που είχε επισκέπτες όλως των ειδών & στυλ.
3) Το λευκό κρασί και ιδιαίτερα το ποτήρι που το σερβίρουν στο Barea.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Που δεν πρόλαβα το πρόγραμμα από την αρχή (αλλά με τη Γωγώ ποτέ δεν ξέρεις,
τι μπορεί να σου συμβεί…)
2) Που τόσο καιρό με κράζεις φιλεναδίτσα… αλλά κάνεις τα ίδια και χειρότερα.

Πληροφορίες
Κεραμεικού 4
Χολαργός
(κοντά στο Εμπορικό Κέντρο επί της Περικλέους)

Πολύ χαίρομαι που θα ανοίξουν τα στέκια του χειμώνα και οι μουσικές σκηνές θα ζεστάνουν τα κρύα βράδια της πρωτεύουσας. Σήμερα κάνει opening ο Σταυρός του Νότου και ο Λάκης «με τα ψιλά ρεβέρ» θα είναι εκεί στην Κεντρική Σκηνή (Κάθε Παρασκευή και Σάββατο για λίγες εμφανίσεις)! Στο club του Σταυρού θα είναι το σχήμα του μαγαζιού (κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο), δίνοντας υπόσχεση…
«Rock’n’Roll all night long»

Σας φιλώ,
jane

Ιπποπόταμος

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 17th, 2008

Ιπποπόταμος
Από το 1978, ένα από τα ωραιότερα στέκια της πρωτεύουσας, στην περιοχή του Κολωνακίου, όπου οι trendy κουλτούρες και τα «δήθεν» μαγαζιά ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, ο Ιπποπόταμος, ξεχωρίζει με το διαφορετικό ύφος του!

Θυμίζει κάτι από μπυραρία του Βερολίνου και εμπνέει με τη διακόσμηση του για παρεΐστικες βραδιές. Οι τοίχοι διακοσμημένοι με παλιές διαφημίσεις και στιγμές του κλασσικού κινηματογράφου (Jamais le Dimanche). Μπάρα από σκούρο κόκκινο ξύλο και βάση μαρμάρινη, καθρέφτες και χαμηλός φωτισμός, ένας συνδυασμός που δίνει χαλαρωτική διάθεση στο μαγαζί. Το bar χωρίζεται σε τρία δωμάτια και κεντρικά πάντα, σημείο αναφοράς, η μπάρα! Καθαρά ποτά, φοιτητικές τιμές (ατομικό κρασί Τσάνταλη λευκό 5€), νεαρός κόσμος (και όχι μόνο) και classic rock μουσικές.

Λέγεται ότι ο Ιπποπόταμος ήταν το κέντρο της κουλτούρας και της διανόησης για τη δεκαετία του ‘70. (κρίμα που γεννήθηκα πολύ αργότερα). Ας μην ξεχάσουμε οτι το μαγαζί διαθέτει και ξεχωριστή αυλή. Επισκεφθείτε το άφοβα!!!

Τι μου άρεσε :
1) Επιτέλους νέοι άνθρωποι παίρνουν ρίσκο! (για σένα τα λέω «κουκλί»)
2) Η συμπαθητική barwoman. Άψογη και με υπομονή.
3) Καλός εξαερισμός.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Που χάσαμε τον Μάλαμα λόγω καιρού.
2) Θα μου φύγεις μακριά «κουκλάκι» , αλλά να ξέρεις θα είναι για καλό!

Πληροφορίες
Δελφών 3Β
Κολωνάκι
210-3634583

Φιλιά (με δόσεις απογοήτευσης),
jane

Ayor Bar

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 15th, 2008

1105.jpg
Μερικοί ίσως το χαρακτηρίσουν ένα από τα στέκια των σταρ, άλλοι ένα bar με χαλαρότητα και ζεστή ατμόσφαιρα. Στου Ψυρρή πάντως βρίσκεται ένας τόπος συνάντησης για όλους και ονομάζεται Ayor. Το όνομα αυτού, μετά από συνέντευξη του ηθοποιού και ιδιοκτήτη Tony Δημητρίου, μάθαμε ότι το όνομα Ayor, του μπαρ για το οποίο συζητάμε, βγαίνει απ’ τα αρχικά γράμματα της φράσης «At Your Own Risk» (η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική σου).Τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε στέκι για τους καλλιτεχνικούς κύκλους των 30άρηδων και κάτι.

Ένα νεοκλασσικό κτίριο στεγάζει τους παλιούς rock ήχους, όπως επίσης λάτιν και σόουλ. Χωρητικότητα 100 ατόμων, ραφιέρες με βιβλία διακοσμούν τους τοίχους, απαλοί καναπέδες και φινέτσα πλημμυρίζει το χώρο. Τις Παρασκευές New Age Rock,με τις επιλογές του DJ Dinos. Το bar, εκτός απ’ τις τελευταίες 4 ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, κυρίως λόγω σεβασμού στην εκκλησία που βρίσκεται παραπλησίως του μαγαζιού (την εκκλησία της Πλατείας Χριστοκοπίδου), όλο τον υπόλοιπο χρόνο είναι κοντά μας για διασκέδαση και κραιπάλες! Ανοιχτό απ’ τις 21:30 μέχρι τις 04:00 (05:00 τα Σαββατοκύριακα). Φιλικές τιμές (στο περίπου)

Τι μου άρεσε :
1) Service όχι αστεία!
2) Χαμηλός και χαλαρωτικός φωτισμός.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Από μπύρα, δεν ενδείκνυται, προτιμείστε κάτι άλλο.
2) Καλά κοκτέιλ, με τσιμπημένες τιμές.

Πληροφορίες
Αισώπου 3,Πλ. Xριστοκοπίδου
Ψυρρή
210-3213024

Υ.Γ. Το γεγονός του μήνα… Ο αδερφός μου έγινε πατέρας, επομένως είμαι θεία! Αλλά με έναν αναγραμματισμό και κάποια μαγικά μπορώ να μετατραπώ σε Θεά. Αυξάνεται και πληθύνεται…το σόι μας!
Επίσης δεν συγκινήθηκα, ούτε καν βούρκωσα…Μήπως είμαι πολύ γαϊδούρα? (χάρηκα όμως πααααρα πολύ)

Φιλιά από μια νεότατη θε(ί)ά,
jane

Τρίφωνο

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 10th, 2008

Τρίφωνο
Το Φεστιβάλ Αττικού Άλσους συνεχίζεται και την Κυριακή παρέα με το «Τρίφωνο» (όχι Τρύφωνα, για σένα που μπερδεύεις το αγγοούρι με το παγούρι), που αποτελείται από την Ερωφίλη, τον Δημήτρη Υφαντή και τον Νίκο Κουρουπάκη, μας ταξίδεψε σε μουσικά μονοπάτια των μεγάλων συνθετών του ελληνικού πενταγράμμου, που πραγματικά εκτιμώ.

Το πρώτο μέρος της βραδιάς ακούστηκαν «λόγια και σκέψεις» από τη Λίνα Νικολακοπούλου, ίσως τη μεγαλύτερη στιχουργό των τελευταίων δεκαετιών. Μένω εκτός, Δυνατά που τόσο έχουμε αγαπήσει από τη φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Όπως επίσης, νέες διαστάσεις και ήχοι δώθηκαν στα τραγούδια της Χαρούλας και ιδιαίτερα στο Δι ευχών (N.Αντύπα). Ο Νότης Μαυρουδής δεν έλειπε από το πρόγραμμα με Το πρωινό τσιγάρο. Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Μάνο Λοίζο το οποίο έχει ηχογραφήσει το Τρίφωνο στη συναυλία της Χ.Αλεξίου στο Ηρώδειο. Την τιμητική του είχε και ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τις Μοίρες (Τάνια Τσανακλίδου) και το φοβερό ζειμπέκικο που αγαπάμε από τη φωνή της Δήμητρας Παπίου, Αυτή η νύχτα μένει. Σαββόπουλος, Βαμβακάρης (φοβερή διακευή φωνητικά πάντα στο κομμάτι «Χαράματα»), Ξυλούρης, Δημήτρης Παπαδημητρίου και Μίκης Θεοδωράκης ήταν οι συνθέτες που ψυχαγώγησαν με τα δημιουργήματα τους. Φυσικά την καλλιτεχνική επιμέλεια της συναυλίας είχε η αγαπητή σε όλους μας, Λίνα Νικολακοπούλου.

Να αναφέρω ότι το Τρίφωνο συμμέτεχει στη Λαική Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης από το 2005. Επίσης ακούστηκαν τα τραγούδια του συγκροτήματος, Να μ’ αγαπάς (σε στίχους Λ.Νικολακοπούλου), το Νυχτοπαίδι (Κ.Λειβαδάς), FOORTOON (Σ.Κραουνάκης).

Τα τραγούδια είναι στεριές, σαν ξαστεριές για ναυαγούς… Ένα video που στο πρώτο μέρος του, λέει μόνο αλήθειες από τα κείμενα της δική μας Λίνας!

Τι μου άρεσε :
1) Ο φωνή του Δημήτρη Υφαντή, βάθος και μέταλλο!
2) Η ερμηνεία στο τραγούδι Χαράματα του Βαμβακάρη.
3) Η σκηνική παρουσία της Ερωφίλης.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Το άτομο που παρουσιασε τη βραδιά και τους καλλιτέχνες…»κρύος» και «ψώνιο»
2) Που κράτησε σχετικά λίγο το πρόγραμμα. Κρίμα!

Υ.Γ. Και ένας στίχος που πάντα μου θυμίζει πολλά…στον κόσμο που ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό

Τραγούδια και χειρετισμούς,
jane

Μελίνα Cafe

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 8th, 2008

Μελίνα
Στην πιο γραφική περιοχή της πρωτεύουσας, τη λεγόμενη ιστορική Πλάκα, βρίσκεται το καφέ «Μελίνα». Κρατάει στη μνήμη μας με την παρουσία του, την προσωπικότητα της Μελίνας Μερκούρη και το μότο του που είναι «Ποτέ την Κυριακή…», εδώ γίνεται πράξη!

Στο καφέ Μελίνα έχουμε να κάνουμε με ένα μουσικό bistro τις βραδιές και ένα κλασσικό καφενείο τα πρωινά, με λίγα λόγια ένα πολυμορφικό μαγαζί, προσπαθεί να κρατήσει ζωντανό το φώς και τη λάμψη της τελευταίας Ελληνίδας Θεάς. Το καφέ είναι διακοσμημένο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τα παιδικά χρόνια της Μελίνας έως τις τελευταίες της στιγμές. Δεν θα έλειπαν φυσικά στιγμές απαθανατισμένες με τον φίλο Μάνο Χατζιδάκι και με τον αγαπημένο της σύντροφο Ζύλ Ντασέν, ο οποίος είναι και ο εμπνευστής του συγκεκριμένου χώρου. Επίσης πολλά αγαλματίδια, παλιές λάμπες πετρελαίου και μεγάλοι καθρέφτες δίνουν μια ανάμνηση από την παλιά Αθήνα. Το καφέ είναι σημείο αναφοράς για κάθε τουρίστα που επισκέπτεται τα στενάκια της Πλάκας. Επίσης προσφέρεται και φαγητό (το οποίο δεν έχω ποτέ δοκιμάσει, οπότε δεν μπορώ να κρίνω). Το στέκι της Μελίνας είναι τόπος για χαλαρό μεσημεριανό διπλό ελληνικό, μια ηλιόλουστη μέρα της Άνοιξης ή ένα σούρουπο του Οκτώβρη.

Μελίνα, το στέκι που επισκέπτομαι όταν θέλω να σκεφτώ τα σοβαρά θέματα της ζωής, που με απασχολούν και να κάνω τα απαραίτητα σχέδια, γιατί όνειρα δεν τα λες. Πάντως πρόγραμμα δεν είναι σίγουρα η σωστή λέξη, διότι όταν κάνουμε πρόγραμμα ο Θεός (αν υπάρχει κάπου εκεί) βάζει τα γέλια. Δυστυχώς ο ήχος από τα χαχανητά Του, συχνά φτάνει ως τα αυτιά μου!

Τι μου άρεσε:
1) Οι φώτο της Μερκούρη, είχε φωτογένεια και λαμπερό χαμόγελο.
2) Η διακόσμηση, φυσικά!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Οι τιμές του καταστήματος είναι αρκετά τραβηγμένες (προς τα πάνω)
2) Θα το πώ…Απαράδεκτες τουαλέτες, καλή η κουλτούρα και ο πολιτισμός αλλά ας πληρούμε και τα βασικά!

Πληροφορίες:
Λυσίου 22,
Πλάκα
210-3246501

Πολλά προβληματισμένα φιλιά,
jane

USE bar

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 5th, 2008

Περπατάς ανέμελα στην Αιόλου, ένα απόγευμα του Σεπτέμβρη και συναντάς τυχαία, μια φίλη από Ισπανία που μόλις έφτασε Ελλάδα, ενώ έχεις να την δεις από τον Ιούνιου του 2006 στη Μυτιλήνη! Το όνομα της Ester, από τα πιο αξιόλογα άτομα που έχω γνωρίσει και με «θετική τρέλα»! Μέσω της αδελφούλας μου γνωριζόμαστε (πάντα έχει δυνατές φιλίες)!

Με αφορμή της συνάντησης μας, επισκεφτήκαμε το use! Στην Πλατεία Καρύτση (κοντά στην Κολοκτρώνη, σε βοηθάω εσένα που δεν ξέρεις από κέντρο), ένας μικρός διάδρομος, ένα μικρό μαγαζί, με μια μπάρα «δυνατή» και έναν ιδιοκτήτη που ακούσει στο όνομα Στέφανος δίνει την παρουσία του στο κέντρο της Αθήνας! Δίπλα στο ναό του Αΐ Γιώργη Καρύτση, μια μικρή πλατεία (πεζόδρομος θαρρώ) με τραπεζάκια έξω, μουσική acid jazz σε reggae, hip hop, breaks και ska ήχους, κόσμο με style και αισθητική (για να συχνάζουν στο use, σίγουρα έχουν), ηλικίες 24 και άνω. Εκεί λοιπόν, ήπιαμε τις μπυρίτσες μας (duvel, γκίνες, corona) είπαμε τα νέα μας, γνωρίσαμε κόσμο (βλέπε Άρη, σερβιτόρος με χιούμορ και good mood). Γενικά περάσαμε πολύ όμορφα, ξέχασα τα νεύρα και την κούραση που έχω τις τελευταίες μέρες, θυμήθηκα ένα τριήμερο στη Μυτιλήνη και στο Βόλο (πρίν 7 χρόνια) και ήπια αλκοόλ με κενό στομάχι (κάτι που κάνω σπάνια :P ).

To use είναι διαθέσιμο και για live! Αν δεν κάνω λάθος, στις 26 του μήνα ξεκινάει η νέα σεζόν live για το use παρέα με το baccardi (ας με διορθώσει κάποιος αν λέω κάτι λάθος). Επίσης είναι και πηγή πληροφορίας για πολλά καλλιτεχνικά δρώμενα και φεστιβάλ. Για παράδειγμα από 6 έως 9 Σεπτέμβρη ξεκινάει 11ο Φεστιβάλ Μεσογειακού Ντοκιμαντέρ στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου, όπου θα προβληθούν 26 ταινίες από την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ισπανία, την Τουρκία, την Πορτογαλία και την Παλαιστίνη. Το φετινό φεστιβάλ επικεντρώνεται στα παρακάτω θέματα: το πολιτικό ντοκιμαντέρ, ο τομέας εργασία, η μετανάστευση και οι προσωπογραφίες. Αν είστε κοντά και έχετε διάθεση, καλό θα ήταν να ρίξετε μια ματιά!

Τι μου άρεσε :
1) Το προσωπικό του use, ήταν ευγενέστατο (ακόμα και στη λάθος διατύπωση της παραγγελίας μας, έδειξαν κατανόηση)
2) Που συνάντησα τον Γιάννη από Πάτμο, την Ester, τον Γιώργο και γνώρισα τον Νίκο (καιρό είχα να ακούσω αυτό το όνομα).
3) Που βρήκα νέο στέκι, θα το καθιερώσω μια βόλτα στο use μια φορά το μήνα είναι Must!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που δεν είχα κουράγιο να μείνω περισσότερο. Ξυπνάω στις 6:30…16 ώρες εκτός σπιτιού αρκούν νομίζω!

Θα έχουμε να επισκεφτούμε πολλά στέκια στο κέντρο της πρωτεύουσας, έναν ολόκληρο χειμώνα!!!

Πληροφορίες :
Kαρύτση 5 (Πίσω από το Θέατρο Μουσούρη)
τηλ.: 210-3235993

Φιλιά (από το κέντρο της Αθήνας που είναι σταθερή αξία),
jane