Archive for Δεκεμβρίου, 2008

Γη

Κυριακή, Δεκεμβρίου 14th, 2008

Εσείς σε ποιόν πλανήτη κατοικείτε; Εμείς διαλέγουμε Γη…συγκεκριμένα στην κάθετη οδό της Ιουλιανού, κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό, το γνωστό σε όλους μας Larissa Station (που λέει και η ανακοίνωση του μετρό :P ).

Βραδυά με ρακόμελα, τσίπουρο (με ή χωρίς γλυκάνισο), πατάτα γεμιστή, ριζότο με μανιτάρια & σως ροκφόρ, μετσοβόνε (άτιμα λιπαρά, σας λατρεύω), πιπεριές ψητές, χωριάτικο λουκάνικο, ντάκο, φάβα και μελιτζάνα «του φαντάρου» (ακόμα δεν κατάλαβα γιατί λέγεται έτσι). Σας άνοιξε η όρεξη ή μήπως ανακατέψαμε τις γεύσεις; Πάντως αν είστε φίλοι του μεζέ, του τσίπουρου και της ρεμπέτικης μουσικής σπεύσατε στη «Γη» (της απαγγελίας).

Ένας χώρος που θυμίζει παλιό ρεμπέτικο καφενείο, με παρέες φοιτητικές, ζωντανή μουσική κάθε Πέμπτη βράδυ και Κυριακή μεσημέρι, μας συγκεντρώνει όλους εκεί για να θυμηθούμε πως κάποτε σπουδάζαμε (λέμε τώρα). Επίσης να σκεφτούμε οτι τα χρόνια περνούν, αλλάξανε τα πράγματα και όμως είμαστε μαζί (σε άλλη πόλη αλλά ίδια παρέα), ακόμα και με μεταγραφές εξωτερικού ;) .

Σας ενημερώνω οτι θα συναντήσετε δυσκολία να βρείτε τραπέζι, εκτός αν επισκεφτείτε νωρίς το μαγαζί! Τιμή 10€ – 12€ (το άτομο)

Τι μου άρεσε :
1) H παρέα απο τρία άτομα, κατάφερε να φτάσει τα δέκα.
2) Μου φέρανε σοκολάτα Mozart από Βιέννη! Ένας συνθέτης βουτηγμένος στην αμαρτία…της σοκολάτας.
3) Ένας celebrity ανάμεσα μας…και «του πάει η φούστα». Τσολιά μου!

Τι δεν μου άρεσε :
1) Πολύ κάπνα!!!
2) Δείχνω ικανή για μάνα, λέει και μου δώθηκε η ευχή να γίνω σύντομα!
(το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;)

Καφενείο «Γη»
Αλκαμένους (κάθετη στην Ιουλιανού)
Σταθμός Λαρίσης

Πίνω και μεθώ,
jane

Ραέτι

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 12th, 2008

Η Κρήτη μας μαγεύει με τις γεύσεις της ακόμα και στην Αθήνα. Μεσογιακή κουζίνα και κρητική δίαιτα, που μεταξύ μας μόνο για δίαιτα δεν κάνει…αλλά κάτι ξέρουν οι Κρήτες που είναι πλέον οι μαθουσάλες της χώρας.

Μια παραδοσιακή ταβέρνα, με μια φωτογραφία του Νίκου Ξυλούρη, και μαγειρέματα που ξετρελαίνουν τους οπαδούς της κρητικής κουζίνας βρίσκεται στους Αμπελόκηπους και ονομάζεται ραέτι. Χοχλιοί γιαχνί, γραβιέρα Ανωγίων, φασόλια μαυρομάτικα με μάραθο, καλλιτσούνια με μυζήθρα, ομελέτα με κολοκύθι και όλες οι σπεσιαλιτέ της μεγαλονήσου είναι εδώ. Τιμή ανά άτομο 10-12€. Καλό κρασί Κρήτης και από τα ηχεία η λύρα δίνει ρυθμό με σούστα και πεντοζάλη.

Σώπασε εσύ αγάπη μου, μα ο κόσμος δεν εχάθη
και με τα βότανα της γης, γιατρεύονται τα πάθη

Με μεράκι κρητικό, κρασί που φτιάχνει τη διάθεση και καλή παρέα, βολτάρουμε στις νοστιμιές της Ελλαδίτσας που τόσο έχουμε ξεχάσει…

Τι μου άρεσε:
1) Oι χοχλιοί … απίστευτο φαγητό, για εκείνους που τους εκτιμούν!
2) Η παρέα μου που στο φαγοπότι είναι πάντα πρώτη.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Το service ήταν αργό και ανοργάνωτο.

Μια μαντινάδα που πάντα μου άρεσε…
Το μαύρο το πουκάμισο δεν το φορεί όποιος να’ ναι
μόνο εκείνοι που αγαπούν και εκείνοι που πονάνε

Υ.Γ. Εσύ σε ποιούς ανήκεις;

Πληροφορίες
Πουλίου & Αμαλιάδος
Αμπελόκηπους

Χαιρετισμοί με άρωμα Κρήτης,
jane

Μουσική Σκηνή Αυλαία

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 4th, 2008

Όταν ο βορράς έρχεται στην πρωτεύουσα, παρατάμε τους κομπλεξισμους και είμαστε εκεί για να τον καλωσορίσουμε. Τραγούδια και στίχοι από τον Ευγένιο Δερμιτάσογλου, τον Γιάννη Μήτση και φωνητικά γυρίσματα από τη Λίνα Σωπιάδου, με ήχο διαφορετικό!

Στη μουσική σκηνή Αυλαία στο Βοτανικό, που θυμίζει κάτι από παλιό καφενείο, φιλοξενήθηκε, για μια μόνο παράσταση, ένα σχήμα από τη Θεσσαλονίκη με πρωτότυπο ήχο, φορτισμένο στίχο και υπέροχο δέσιμο μεταξύ μουσικών οργάνων. Σε ένα χώρο που άνοιξε την αυλαία από το Φεβρουάριο του 2008 με σκοπό «να βάλει τη σφραγίδα της στα μουσικά δρώμενα της Αθήνας.» Χώρος με ξύλο και πέτρα, πατάρι για καλύτερη θέα στη σκηνή, αναμμένα καντήλια σε κάθε τραπέζι αντι για κεριά, δυνατός εξαερισμός και καλή ακουστική.

Τέσσερα μουσικά όργανα και τρείς φωνές, είναι οδηγοί στο ταξίδι μας. Ο Ευγένιος σε κιθάρα και φωνή, ο Γιάννης Μήτσης καλά συντονισμένος με τον προαναφερόμενο, Θανάσης Καρυπίδης η έκπληξη της βραδιάς, που μεταμορφώνει το βιολί του σε ηλεκτρική κιθάρα, σπάει το δοξάρι του στην ένταση της μουσικής και είναι απλά καταπληκτικός, ενώ στα κρουστά κρατάει το ρυθμό ο Γιώργος Παναγόπουλος. Η Λίνα Σωπιάδου μας μαγεύει με τη φωνή της και ρωτάει με επιμονή «Που ‘σαι ρε μάγκα κι ό,τι λες μου μοιάζουν να’ ναι υπερβολές – κλείνω τα’ αυτιά μου.«. Κάθε Πέμπτη τα παιδιά εμφανίζονται στο Καφωδείο Ελληνικό στη Θεσσαλονίκη, Ιουστινιανού 3 (πίσω από το δημαρχείο), 2310 237016 και πραγματικά αξίζει να περάσετε από εκεί, ειδικά αν σας αρέσει το νεύρο και ο λυρισμός σε ελληνικό στίχο (κάτι που λέιπει στις μέρες μας).

Τι μου άρεσε :
1) O Θανάσης Καρυπίδης…φοβερός μουσικός!
2) Η φωνή της Λίνας Σωπιάδου
3) Οι στίχοι του Ευγένιου : «Που ‘σαι ρε μάγκα φίλε και από πίσω σκύλε
τα λόγια σου τα ψεύτικα βρε αρκετά τα’ ανέχτηκα
που όλο βιτρίνα αλλάζεις – ξέρεις, δε με τρομάζεις,
που όλο τα ρούχα αλλιώς φοράς να ξέρεις μάγκα δε μετράς.»

Τι δε μου άρεσε :
1) Καθημερινή και ξενύχτι κακός συνδυασμός.
2) Καθυστέρηση έναρξης μισή ώρα και κάτι.
3) Είσοδος για το Live 12€, το ποτό είναι στα extras.

Πληροφορίες
Αυλαία
Αγ. Όρους 15 & Κωνσταντινουπόλεως 115
Βοτανικός
2103474074

Σας (μουσικο)χαιρετώ,
jane

Socialista

Τρίτη, Δεκεμβρίου 2nd, 2008

socialista_half.jpg
Κάθε τελευταία Πέμπτη του μήνα στο Nixon λαμβάνει χώρο το ggd, μια εκδήλωση ψηφιακών καινοτομιών, ανθρώπινων τεχνολογικών εμπειριών… Εκεί βρέθηκα και πέρασα όμορφα. Αλλά το θέμα μας είναι η συνέχεια της βραδιάς, παρέα με ένα zuni, δυο noobηδες, το lahanaki και τη Λένα.

Socialista λέγεται ο σημερινός προορισμός, που άνοιξε τις πόρτες του τον περασμένο Ιούνιο. Ένα bar που βρίσκεται στη «γεμάτη ζωή» περιοχή, στο Γκάζι. Λιτή και απέριττη διακόσμηση, mainstream τρόπος διασκέδασης, σε μια παλιά αποθήκη που έχει μετατραπεί σε bar με «νεοϋορκέζικο» ύφος. Καναπέδες μπροστά στο τζάκι που δεσπόζει στο εσωτερικό, πέτρα και ξύλο (ο καλύτερος συνδυασμός) δίνουν ζεστασιά στο χώρο. Όμορφη Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, φωτάκια, γιρλάντες και το κλασσικό δέντρο στολισμένο! Επιτέλους…(Χριστούγεννα στην πόλη και Πάσχα στο χωριό, που λένε και οι παλιοί!) Μουσικές με αναφορές στις επιτυχίες της ξένης σκηνής και στη διαχρονικότητα των classic rock ακουσμάτων. Συχνά πυκνά στο socialista έχουν το λόγο οι guest djs, για να μη μένει κανένας θαμώνας παραπονεμένος.

Όσο για την παρέα μας…τέλειααααααα. Ένας «ακατανόμαστος» που μικροδείχνει (πάντα με νευριάζει το γεγονός που όλα τα αρσενικά μικροδείχνουν στην ηλικία των 30. Ενώ στα θυληκά αρχίζει να φαίνεται η ωριμότητά τους και ο χρόνος που πέρασε από τα αθώα ματάκια τους στις ηλικίες των 20…), μια εικοσάχρονη κοπέλα (η Λένα μας) που μου έδωσε πολύ κουράγιο, διότι είναι και εκείνη στην κατηγορία «είμαι ώριμη…δεν μεγαλοδείχνω». Τα κουκλάκια από το noob.gr που έκαναν άψογο networking και το lahanaki που ήταν πάλι λίγο ντροπαλό…θα συνηθίσει πιστεύω την αστείρευτη λογοδιάρροια και την κυνική συμπεριφορά μου (ώρες ώρες).

Τι μου άρεσε:

1) H πόλη σιγά σιγά φοράει τα γιορτινά της.
2) Που με θεωρούν τυχερή για τον φίλο/αδελφό που έχω… πίστεψαν πως είμαστε αδέρφια!

Τι δε μου άρεσε:

1) Οι τιμές του socialista. Λευκό κρασί €9 (θεωρείται σπέσιαλ).Μέγα λάθος.
2) Που τον τελευταίο καιρό παγώνω τα χαμόγελα εκείνων που ρωτάνε πολλά. Δεν φταίω, απλά συμβαίνει! Ακόμα χειρότερο είναι ότι έχω αναισθητοποιηθεί και το κάνω αβίαστα, παρατηρώντας πόσο εύκολα μπορώ να φέρω σε αμηχανία κάποιον!
3) Που πολλοί αρσενικοί έχουν copy paste συμπεριφορά, με το μεγαλύτερο ποσοστό του πλανήτη.

Υ.Γ Καλό μήνα, επιτέλους!

Πληροφορίες:
Τριπτολέµου 33
Γκάζι
210 3474733

Φιλιά,
jane