Αναμνήσεις από τα παλιά.
Η μορφή της άλλαξε απότομα, αλλά η διάθεση της σε ξεγελάει συνεχώς. Πιστεύεις πώς σβήνει κι όμως στέκεται κερί αναμμένο, όπως έκανε όλα αυτά τα χρόνια. Με τον τρόπο που μόνο εκείνη ξέρεi, να σου δίνει κουράγιο, να κάνει υπομονή και να κρύβει τον πόνο κάτω από ένα χαμόγελο.Δεν έμαθε όμως να τον διαγράφει από τα μάτια της. Τα χλωμά και τόσο απεγνωσμένα μάτια της.
Την φέρνω στη μνήμη μου πρίν χρόνια, όταν ο θάνατος της χτύπησε την πόρτα και έχασε τα δυό της αδέρφια. Το χρώμα του προσώπου της ήταν κίτρινο και τα μάτια υγρά. Ποτέ δεν μου εξέφρασε τη λύπη της. Απλά ήθελα να την ακούσω και να τη ζεστάνω με μια αγκαλιά. Χωρίς να πώ λέξη. Έτσι έμεινε ένα παράπονο κοινό.
Στον έκτο οροφο, κοιτώντας από ψηλά τη θέα, αναρωτίεμαι πώς πέρασαν σα μια ρουφιξιά, 56 ολόκληρα χρόνια. Δεν ξέρω αν νιώθω λύπη ή απόγνωση. Μάλλον ο φόβος γίνεται θυμός και δεν τον ελέγχω. Θυμώνω που η κυρία των 50+ χρόνων αγκαλιάζει την χαριτωμένη κοπέλα που στέκει στο πλευρό της. Προφανώς είναι κόρη της. Ξέρω οτι το αίσθημα αυτό είναι παράνοια, κι όμως υπάρχει ζωντανό. Θέλω να την βλέπω όπως την ήξερα, χωρίς κόπωση, μαύρους κύκλους και σκέψεις σκοτεινές. Με όρεξη για ζωή, γεμάτη ενέργεια. Ξέρω οτι ζητάω πολλά, αλλά δεν με νοιάζει η ποσότητα όσο η ποιότητα. Δεν με νοιάζει το τι φαίνομαι αλλά το τι είμαι. Πότε θα το καταλάβεις; Δυστυχώς όλοι μας αργούμε να το καταλάβουμε.
Δε θα ψάξω να βρω τυπικές δικαιολογίες, αλλά θα ξεκαθαρίσω και θα προσπαθήσω να λύσω τον κόμπο που έχω τρία χρόνια τώρα στο λαιμό μου. Στις αρχές δεν με έπνιγε γιατί απεύφευγα να το σκέφτομαι. Στη συνέχεια βρήκα τρόπους να απασχολώ το μυαλό μου, να μη γυρίζει γύρω γύρω από το ίδιο θέμα. Έπειτα έπεισα τον εαυτό μου πώς θα περάσει και είμαι έτοιμη να το πολεμήσω.Με τον καιρό κατάλαβα, ότι τίποτα δεν περνάει από το χέρι μου και έμαθα να ζω με αυτό περιμένωντας…
Δυστυχώς δεν ξέρω τη συνέχεια για να σας την αποκαλύψω, αλλά ποτέ δεν πίστευα στα happy end, όλα τα πράγματα στη ζωή κρύβουν πόνο και αυτό για να μας μαθαίνουν ή να μας οριμάζουν.Δεν θα μάθω ποτέ τι άνθρωπος ήταν η μάνα μου!
Χρόνια Πολλά!
Μαυρίλες by Jane
