Archive for Ιουλίου, 2009

Θεοδοσία Τσάτσου : Η επαναστάτρια των Blues

Πέμπτη, Ιουλίου 30th, 2009

theodosia_tsatsoutheodosia_tsatsoutheodosia_tsatsou

Συνέχεια στις συναυλίες του Καλοκαιριού, με μια ακόμα γυναικεία παρουσία. Η Θεοδοσία Τσάτσου, ερμηνεύει τραγούδια από τη νέα της δισκογραφική δουλειά “Α Γαπήσου”. Η πιο jazz γυναικεία φωνή της ελληνικής μουσικής σκηνής, διασκευάζει, δημιουργεί και μας ταξιδεύει σε ήχους διαφορετικούς.

Την γνωρίσαμε ως τραγουδίστρια των Μπλε, με την τότε επιτυχία “Φοβάμαι”. Ρισκάροντας όμως επέλεξε σόλο καριέρα στα μουσικά μονοπάτια και μετά από τρία χρόνια απουσίας από την δισκογραφία, επιστρέφει φέτος με νέο album. Με κλασσικές rock μελωδίες και ήχους μπουζουκιού (Καραντίνη) η Θεοδοσία πειραματίζεται και εξελίσσει τους ήχους της, με μια βουτιά στα νερά της έντεχνης λαϊκής μουσικής.

Το 2006 κυκλοφόρησε μια δουλειά με τίτλο “Στη λεωφόρο της Εύας“, ένας δίσκος που μιλάει για τη γυναίκα με την θηλυκή ματιά της Θεοδοσίας. Εκεί ξεχωρίσαμε το κομμάτι “Ποιος είσαι εσύ που με κοιτάς”

Μια φωνή που έχει δυνατότητες αλλά θα μπορούσε να γίνει μούσα για πολλούς συνθέτες και να δώσει ακόμα καλύτερα κομμάτια στην ελληνική δισκογραφία. Με άκρως κυριλέ φόρεμα χόρεψε στη σκηνή και μας διευκρίνισε ότι δεν είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε στην τελειότητα.(?). Με το συγκρότημα της να supportάρει με κομμάτια των Nirvana, Τρύπες, Doors, Depeche Mode και Μωρά στη Φωτιά.

Τι μου άρεσε :
1) Ακόμα και στα μέσα του καλοκαιριού, ο κόσμος της Αθήνας ακόμα πλημμυρίζει το Γκάζι.
2) Μια τυχαία συνάντηση, μου έφτιαξε τη βραδιά.
3) Όταν η Τσάτσου εμφανίστηκε με τη συνοδεία μόνο μιας κιθάρας και τραγούδησε χαλαρά!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Μην “πίνετε” πολύ, δεν φτάνει για όλους!
2) Η διασκευή του παλιού ρεμπέτικου τραγουδιού “Τα παιδιά της γειτονίας σου”.

Next Stop for Music,
Jane

Posted in Συναυλίες | No Comments »

Έναν καφέεεε!

Κυριακή, Ιουλίου 26th, 2009

Όσο κρατάει ένας καφές, διαρκούν οι συζητήσεις με φίλους, μια παρτίδα τάβλι και βουτιές την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Διακοπές και καφείνη για μένα πάνε πακέτο. Πάμε για καφέ;

cedar

Στο Cedar στην παραλία της Πλάκας, στη Νάξο. Σε ξύλινους καναπέδες με χρωματιστά μαξιλάρια και θέα τη θάλασσα. Απο τα λιγοστά μαγαζία της παραλίας που βρίσκεται λίγα βήματα από τη θάλασσα. Ο Γιάννης θα σας σερβίρει το κρύο σας ρόφημα, ο ήλιος θα καθρεφτίζεται στο νερό και εσείς θα χαλαρώνετε στη νιρβάνα του καλοκαιριού.

elia_inside

Αν πάλι θέλετε να περπατήσετε στα στενά της πόλης, στη Χώρα της Νάξου, επισκεφτείτε την Ελιά. Ένα πέτρινο μαγαζί, που λειτουργεί και τους χειμερινούς μήνες, με έντεχνη μουσική. Κάποιες βραδιές διοργανόνονται μουσικές βραδιές. Η Ελία από νωρίς το πρωί μας δίνει δυνάμεις με ένα καλό πρωινό, το μεσημέρι με κρύο καφέ και το βραδάκι με δροσερή μπυρα.

Επόμενη στάση στο Φοίνικα, στην παραλία του Αγίου Γεωργίου, λίγα βήματα από το κέντρο της χώρας, του νησιού. Εδώ η θάλασσα δεν είναι οτι καλύτερο για μπάνιο, αλλά ένα πρωινό καφεδάκι είναι οτι πρέπει. Οργανωμένη παραλία με αρκετό κόσμο όπως οικογένειες με μικρά παιδιά, διότι είναι ρηχά και πατώνει ο Γιαννάκης, η Νικολέτα ή ο Κωστής. Όποτε η κάθε μαμά έχει το κεφάλι της ήσυχο.

Λίγες εβδομάδες βρίσκομαι στην Αθήνα και θέλω να ξαναφύγω. Να ερθώ για να περπατήσουμε παρέα στην παραλία, να λιώσουμε στις ρακέτες, να πιούμε Mojito και να ακούσω τις θεωρίες σου για την επαρχία. Να με πείσεις να κάνω την αλλάγη. Να αφήσω τα “θέατρα”, τις πλατείες και τη βουή της πόλης. Μάλλον είναι λιγάκι αργά. Αλλά ξέρω τί θα μου πεις : “ποτέ δεν είναι αργά και κοιτάμε πάντα μπροστά. Είπαμε μόνο χαρές, από εδώ κι μπρός.” Τι λές, χαμογελάω σωστά ή μου ξεφεύγουν φάλτσα τα δάκρυα;

Να “γκρινιάζεις” σου πάει,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | 1 Comment »

Γεύσεις από Νάξο

Παρασκευή, Ιουλίου 24th, 2009

Οι βουτιές μας ανοίγουν την όρεξη και η Νάξος ενδείκνυται για καλό φαγητό και οικονομικά φαγοπότια. Στο νησί κυκλοφορεί η πιο καλή μοσχαρίσια μπριζόλα ever! Φίλοι μου κρεατοφάγοι εδώ θα χαρείτε μαγειρευτό αρνάκι, μοσχαράκι κοκκινιστό και κόκορα με μακαρόνια.
marw_1
Ταβέρνα η Μάρω! Ένα παραδοσιακό ταβερνάκι κοντά στην πλατεία Πρωτοδικείου, με μεγάλες μερίδες, τρελούς σερβιτόρους με πολύ χιούμορ και σπιτικό κρασί, με αρκετή ρετσίνα. H Μάρω φημίζεται για τα μαγειρευτά της, τον καλοφτιαγμένο μουσακά, μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα και σκόρδο, ποικιλία τοπικών τυριών όπως ξυνοτύρι, γραβιέρα, αρσενικό και λαχταριστούς τοματοκεφτέδες. Οι τιμές θα σας ξαφνιάσουν. 13-15€/άτομο. Η Μάρω λειτουργεί και τους χειμερινούς μήνες με πελάτες κυρίως τους εργένηδες του νησιού. ;)

Το ταξίδι της γεύσης έχει συνέχεια. Στον παράδεισο όπου η θάλασσα είναι ήρεμη, ο ήλιος λάμπει… στην Αγία Άννα. Στην ταβέρνα Paradiso, θα βρείτε φρέσκο ψάρι, που καλό είναι να το συνοδεύσετε με ούζο Βαρβαγιάννη (το πράσινο που είναι πιο δυνατό), τοματόπιτα άκρως χορταστική, κολοκυθάκια τηγανιτά και δροσερή σαλάτα Νάξου. Τιμές περίπου 15-20€ το άτομο.
thea
Συνέχεια στα ορεινά χωριά του νησιού. Στάση στις Μέλανες, για αρνάκι μαγειρευτό, κόκκορα κοκκινιστό με μακαρόνια και σπιτικό κόκκινο κρασί. Στην ταβέρνα του Γιώργου. Σπιτικό φαγητό, μαγειρεμένο με αγνά υλικά και άριστη εξυπηρέτηση. Επόμενος προορισμός το γνωστό Φιλότι. Εδώ η πληοψηφία των κατοίκων είναι κτηνοτρόφοι. Οπότε μια μοσχαρίσια με τις γνωστές τηγανιτές πατάτες είναι από τις καλύτερες επιλογές. Αν είστε fan των “έσω” δοκιμάστε συκώτι ψητό, απλά τέλειο! Που αλλού; Στην ταβέρνα του Λυκούρη! Εδώ δεν θα βρείτε χαριτομενιές και τσαχπινιές στο σερβίρισμα. Ο ιδιοκτήτης είναι βαρύς και ασήκωτος, αλλά επαγγελματίας σωστός, με ποιότητα και γενναιόδωρες μερίδες!

Καλή μας όρεξη! Οι βόλτες γέμισαν το στομάχι τους με δύο κιλά και τώρα ήρθε η ώρα της λιτότητας.
Αυτά παθαίνει μάτια μου όποιος τσιμπολογάει. :P

Τι μου άρεσε:
1) H επιτηδευμένη γκρίνια του αρσενικού της παρέας! Από Αιγόκερo τι άλλο να περιμένεις; :)
2) Τροπικό μαύρισμα…I love it!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Καλά τα κοψίδια και οι βάφλες αλλά οι καταχρήσεις πληρώνονται!
2) Mini διακοπές φέτος…του χρόνου θα πάρω το αίμα μου πίσω (καλά να είμαστε).

Πάλι ριμαδοέφαγα,
Jane


Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Μην το πεις πουθενά

Παρασκευή, Ιουλίου 24th, 2009

Άγνωστοι λόγοι σπρώχνουν ευχάριστα τα μέσα του καλοκαιριού σε ξεκαρδιστικά γέλια, παρέες με νέους φίλους και ξέφρενη μπυροκατάνηξη. Μια ευφορία απροσδόκητη με διαλείμματα από θύμησες και σκέψεις μαύρες.

Το καλοκαίρι είναι στα forte του και δίνει κίνητρο να ηττηθεί η θλίψη. Το στοίχημα με τον εαυτό μας θα νικήσει. Η μελαγχολία θα παραμερίσει αυτή τη σεζόν, οχι γιατί πρέπει αλλά γιατί θέλει το χαμόγελο να χαραχτεί στα χείλη και η ζωή να κάνει στροφή (ή μήπως αναστροφή).

Η καλύτερη εποχή για ξέγνοιαστα απογεύματα, παρέα με το στριφτό μου τσιγάρο, ρέγκε ρυθμούς και ένα κρύο τσάι. Ψυχανάλυση με νόημα και βόλτες στις άδειες λεωφόρους της πόλης. Η κατάλληλη περίοδος για να αναθεωρήσεις απόψεις, να σφυρίξεις μελωδίες με αέρα καλοκαιρινό και να χορέψεις μέχρι το ξημέρωμα μόνος.

Ο ήλιος λάμπει τα πρωινά και το ξύπνημα από ταλαιπωρία μετατρέπεται σε χαρούμενη διαδικασία. Μια νέα μέρα ξεκινά, αλλά μην το πεις πουθενά, γιατί θα χαλάσεις το παιχνίδι. Παίζουμε κρυφτό και ακόμα δεν ήρθε η σειρά του “φτου ξελεφτερία”. Βέβαια κάθε ξεκίνημα έχει τις δυσκολίες του και κρύβει μια ανησυχία για την συνέχεια. Με μια έξυπνη κίνηση πατάω pause στο μετά και ζω το τώρα. “Ότι είναι να’ ρθει, θε να ρθει, αλλιώς ας προσπεράσει” έλεγε η γιαγιά μου. Έτσι λοιπόν πορευόμαστε στον καύσωνα του καλοκαιριού και στις ταλαιπωρίες του χειμώνα. Η υγρασία βρίσκεται σε ανήλιαγα μέρη και μουχλιασμένα δωμάτια που δεν γνώρισαν τις ηλιαχτίδες. Έτσι τα μάτια αφήνουν την υγρασία του παρελθόντος και βλέπουν το φώς από τις δικές μας αλήθειες.

Δεν το βάζω κάτω, πατάω γκάζι στο φρένο της απελπισίας με πολλές στροφές το λεπτό, για να φτάσω το τώρα που με περιμένει εδώ και καιρό στη γωνία. Αν τρακάρω με μετωπική τότε θα προσπεράσω χωρίς προφυλακτήρα, δυο χαρακιές στην πόρτα του οδηγού, ένα σπασμένο καθρέφτη, πολλά γυαλιά στην άσφαλτο. Ε και λοιπόν; Ήταν επιλογή μου…τα λάθη φτιάχτηκαν για μας.

Θέλω τα πάντα (ζητάω πολλά; ),
Jane

Posted in Σκέψεις | No Comments »

Νάξο τον αέρα μου ν’ αλλάξω

Δευτέρα, Ιουλίου 20th, 2009

Καλοκαιρινή άδεια, βόλτες σε νησιά και καλό φαγητό. Οι βόλτες ταξιδεύουν για Κυκλάδες με προορισμό τη Νάξο. Ένα νησί με πράσινο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κυκλαδονήσια, πολύ καλό φαγητό και αρκετά χαμηλές τιμές.

limani_naxou

Ένα μέρος που δεν συντηρείται μόνο από την τουριστική βιομηχανία, αλλά από την καλλιέργεια πατάτας και την κτηνοτροφία, είναι η Νάξος. Με όμορφες παραλίες, όπως Άγιος Προκόπης, Αγία Άννα, Πλάκα, Αλυκό, Απόλλωνας, Μικρή Βίγλα (ιδανική για shurfing) και πολλούς Έλληνες τουρίστες (ιδιαίτερα οικογένειες).

apollwnas

Βόλτα στη νυχτερινή ζωή της χώρας. Με πρώτη στάση στο μπαρ Cosa Nostra. Ένα μπαλκόνι με θέα το λιμάνι και καλοφτιαγμένη μαργαρίτα(8€). Εδώ η μουσική είναι καλοκαιρινή και η διάθεση ανεβασμένη. Επόμενος προορισμός το Bintsi. Νέα άφιξη στο νησί, από ένα open bar που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την γνωστή Πορτάρα. Παλαιότερα ο χώρος φιλοξενούσε ένα ουζερί. Φέτος το Bintsi κλέβει την παράσταση, με chill out μουσική, τη θάλασσα μπροστά στα πόδια σου και ατμόσφαιρα χαλάρωσης. Ιδανικό μέρος για βραδινό ποτό, με την προυπόθεση χαμηλών μποφόρ. Ειδάλλως δεν αποφεύγεις το μπάνιο, εξ’ αιτίας των κυμάτων.

Hot spot του νησιού είναι οι βάφλες. Από τη Νάξο ξεκίνησε το γνωστό σε όλους μας waffle house στη Βουλιαγμένη. Εδώ η γεύση του γλυκού δίνει ρέστα! Παγωτό με παράξενες γεύσεις, όπως για παράδειγμα σοκολάτα με chili, κρέμα γάλακτος με γκοφρέτα και κομμάτια σοκολάτας, παγωτό γιαούρτι με γεύση αγρικέρασου και το τραγανό μπισκότο της βάφλας να σπάει τη γλύκα. Απαραιτήτως μια επίσκεψη στο Waffle House, για τους επισκέπτες του νησιού. Υπάρχει επίσης το δυδιμάκι του καταστήματος, στην παραλία της Πλάκας. (2€ η μπάλα παγωτού)

kastro

Μην ξεχάσετε να αγοράσετε από το νησί και συγκεκριμένα από το κατάστημα “Κίτρο Νάξου” το φημισμένο λικέρ Κίτρο Νάξου, από το γνωστό αποστακτήριο του Βαλινδρά. Υπάρχουν τρεις παραλαγές του. Προτιμήστε το special που είναι χρωματισμένο με σαφράν. Εδώ θα βρείτε και ψημένη ρακί, για τα γερά ποτήρια ;) .

Θα συνεχίσουμε με φαγητό και καφεδάκι, στα μέρη της Νάξου. Cu Soon!

Φιλιά θαλασσινά,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | No Comments »

Καφενείον η Ελλάς

Σάββατο, Ιουλίου 11th, 2009

Ένα παλιό τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου (και οχι Μακρόπουλου) σε στίχους Μύρη λέει : “Στο καφενείον “Η ΕΛΛΑΣ” ο σαλτιπάγκος, πουλά τα νούμερα φτηνά, δραχμή τα ακροβατικά, οι αλυσίδες δωρεάν, το πήδημα θανάτου δυο δραχμές, χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε.” Από τον δίσκο του 1969 “Χρονικό”, ερχόμαστε στο έτος 2009 ψάχνωντας τα εναπομείναντα καφενεία της Αθήνας.

Ορισμός :”Τα μικρά καφενεία βασίζονται σε μικρή πελατεία, κυρίως τρίτης ηλικίας, και έχουν περιορισμένα έσοδα.” Η άποψη αυτή έχει περάσει ανεπιστρεπτί και η μόδα προτίνει μικρά καφέ και επιστροφή στην παράδοση.

Κατηφορίζοντας την Ερμού στον αριθμό 101, συναντάς μια κληματαριά και ένα μικρό παραδοσιακό καφενείο. Απέναντι τα παλιατζίδιακα δίνουν την ατμόσφαιρα της παλιάς Αθήνας. Λίγα τραπεζάκια έξω, ένας ιδιοκτήτης “μάστορας” στον ελληνικό καφέ και μια παλιά ξύλινη σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Εδώ ο χρόνος σταμάτησε στο ‘50 και ευτυχώς ο χαρακτήρας του καφενείου, έμεινε αναλλοίωτος. Ξεχάστε το freddo, την lemon pie και το κρύο τσάι με γεύση περγαμόντο. Μυρίζει Ελλάδα και το χαρμάνι περιμένει να μας ταξιδέψει σε άλλες εποχές.

Αν πάρεις το metro για Σύνταγμα, μην ξεχάσεις να περπατήσεις στον Εθνικό Κήπο (Ηρωδότου Αττικού). Λίγο πράσινο έμεινε σε τούτη την πόλη, ας το χαρούμε όσο μπορούμε! Μια ανάσα δροσιάς στο κέντρο της πόλης, το μικρό καφενεδάκι του Εθνικού Κήπου. Το “εκμεταλλεύεται” ο Δήμος Αθηναίων. Οι τιμές του είναι λιγάκι τσιμπημένες (όπου συχνάζουν τουρίστες το φέσι είναι αρκετό). Αξίζει να δοκιμάσεις μια ποικιλία με συνοδεία κρύας μπύρας. Δεν διαθέτει άνετες καρέκλες αλλά στέκει αγέρωχο από το 1836.

*Οι βόλτες ετοιμάζονται για διακοπές, να φουλάρουν μπαταρίες και να κολυμπήσουν σε καταγάλανα νερά.

Κάτι θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Baba au Rum

Πέμπτη, Ιουλίου 9th, 2009

cocktails

Στην καρδιά της Αθήνας το ρούμι παίζει κυρίαρχο ρόλο και συχνάζει στην Κλειτίου. Η άφιξη του Baba Au Rum (Μπαμπάδες με Ρούμι) στη νυχτερινή ζωή της πόλης, κάπου στις αρχές του Απρίλη, ανεβάζει τα standards στα cocktails.

Ένας μικρός χώρος σε κόκκινες και πράσινες αποχρώσεις, pop design των ’60s, προσφέρει τις κατάλληλες μίξεις του αλκοόλ, που απογειώνουν το καλοκαίρι μας.Τι περιέχει η μπάρα; Εξήντα ετικέτες ρούμι, για τους “δύσκολους” του είδους. Ένας bartender που κάνει θαύματα με το σέικερ και αφήνει τη φαντασία του να δημιουργήσει τις κατάλληλες δόσεις για ένα δροσιστικό ποτό. Οι απαιτήσεις σας σε cocktails σίγουρα θα βρουν ανταπόκριση στο Baba Au Rum. Αφήστε τον bartender να σας προτίνει κάτι απολαυστικό. Από μια απλή μαργαρίτα, Jamaican Mule, She Rocks (συνταγή του καταστήματος) ,περίεργες αλχημείες με αλκόολ, μπανάνα και καυτερή πιπεριά (μου διαφεύγει το όνομα του αυτή τη στιγμή). Απογείωση του καλοκαιριού, εδώ και τώρα.

Μουσικές κυρίως indie pop για να ταιριάζουν με τον χώρο, αλλά και Jazz-black music. Tο μαγαζί διαθέτει έξυπνο marketing. Μέχρι τις 9 το βράδυ προσφέρει σε τιμή μόλις 5€, τρία από τα κοκτέιλ του καταλόγου του.

Πληροφορίες:
Κλειτίου 6
Εμπορικό Τρίγωνο
6948242455

Τιμές: Απλό ποτό 6€, κοκτέιλ 7€ – 12€

Summer in the city,
Jane

Posted in Ποτό στη Θέα, Στέκια | No Comments »

Salata Latina

Δευτέρα, Ιουλίου 6th, 2009

Από τις πιο δροσιστικές, απολαυστικές και χορταστικές σαλάτες που έχω γευτεί ποτέ, είναι η Salata Latina. Ψιλοκομμένα τραγουδάκια με σως ζογκλερικών και γευστικότατο χιούμορ. Αλάνθαστη συνταγή που μας αποκαλύφθηκε εχθές το βράδυ στο Koo Koo στο Γκάζι.
Sofita_Salata
Photos by katrinpi

Οι χαρακτήρες του συγκροτήματος ένας κι ένας. Σας τους παρουσιάζουμε:

-Θάνος Κιούσης: τραγουδάει, λέει ανέκδοτα, κάνει ζογκλερικά και ως επι το πλείστον παρουσιάζει το σινάφι που τον πλαισιώνει επί σκηνής. Mια μικρή πληροφορία, ας μου επιτραπεί, είναι ιδρυτής της ομάδας θεάτρου δρόμου “Tsirko Rentikolo”. Ένας πολυτάλαντος που η πρόζα του ταιριάζει απίστευτα. (και οχι η Ηλεκτρονική ;) )

-Σοφίτα Vileda (Σοφία Κωνσταντινίδου): Mια δασκάλα flamenco, με υπέροχη jazz φωνή, τέρας υπομονής αφού ανέχεται 6 άντρες (Μπράβο), χορογραφεί το show των Salata Latina, γράφει τραγούδια, τα ερμηνεύει … Με λίγα λόγια κάνει θαύματα!

Kormara_Kalitsis

- Κορμάρα (Ηλίας Καλίτσης): Ένας γνωστός από τα παλιά. Ο καλύτερος, τότε ερασιτέχνης, κιθαρίστας που έβγαζε περισσότερο συναίσθημα και από τον εκάστοτε τραγουδιστή. Υπερκινητικός, ατακαδόρος απίστευτος, προσφέρει τις κιθαριστικές του γνώσεις στο group αλλά και την θεατρική αύρα που τον διακατέχει. (Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική…διότι συγκινούμαι :) )

-Tόλης Κλάην (Τόλης Μπουρνιάς): O μικρότερος της παρέας μεγαλουργεί στα κρουστά και μας κατευθύνει μέσω της αργκο του λιμανιού, καθότι Πειραιώτης (γέννημα θρέμα φάση και έτσι)

-Γιώργος Γουδής: Στους Salata Latina δίνει ρυθμό με τα πλήκτρα/πιάνο του. Το ταλέντό του δεν φτάνει ως εκεί. Οι γνώσεις του πάνω στη μουσική πολλές. Όπως για παράδειγμα μπάσο, τούμπα, ακορντεόν, κιθάρα και κλαρινέτο. Ας μην ξεχάσουμε οτι είναι αρκετά καλός τραγουδιστής. Άλλο ένα παιδί θαύμα!

-Giorgio Kaz (Γιώργος Καζιάνης): ΤρελοΚερκυραίος. Η πιο πρόσφατη άφιξη στους Salata Latina, εδώ και ένα χρόνο. Σαξοφωνίστας, με λευκό σακάκι και γυαλάκι που θυμίζει κάτι από εποχή Al Capone. Φιγούρα που κρύβει πραγματικά ένα μικρό παιδί. :)

- Captain Σταύρος (Σταύρος Λουμπαρδιάς): Κυκλοφορεί με το κωδικό όνομα ΤσαΤσαΤσα, μπασίστας του group, καθόλου φλίαρος (2 λέξεις τη μέρα λέει), στρατιωτικά πειθαρχημένος, ο πιο σοβαρός της παρέας, για να κάνει την διαφορά.

Ένα show που ανεβάζει την διάθεση, κρατάει το γέλιο σε υψηλά επίπεδα, δίνει ρυθμό ακόμα και στα πιο σκουριασμένα σώματα, δεν κουράζει αλλά ταιριάζει σε όλα τα γούστα! Μην τους χάσετε, αξίζει να δείτε μια παράσταση έξω από τα συνηθισμένα.

Πληροφορίες
Koo Koo (Live Music Bar)
Ιακχου 17
Γκάζι
210.3450930-6933.331003

Τι μας άρεσε:
1) Μαργαρίτα frozen με γεύση λεμονιού…το καταλληλότερο ποτό του καλοκαιριού, προσφέρεται στο Koo Koo με επιτυχία.
2) Όταν το θέλω γίνεται μπορώ, τότε οι Salata Latina φτιάχνουν τραγούδι. Γιατί μπορούν!

Τι δεν μας άρεσε:
1) To κάπνισμα απαγορεύεται σε όλους τους χώρους του καταστήματος. (Ευχαριστώ)

Με χορό & κέφι σας χαιρετώ,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Βροχή & Τέχνη, πάνε μαζί

Σάββατο, Ιουλίου 4th, 2009

Οι πρώτες μπόρες του καλοκαιριού είναι γεγονός. Για μερικούς μια ανάσα δροσιάς και για άλλους μόνο μελαγχολία. O ορισμός αυτής: Η βροχή σχηματίζεται όταν τα μόρια των υδρατμών που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα και δημιουργούν τα νέφη ή σύννεφα τα οποία με την σειρά τους συμπυκνώνονται συνήθως πάνω σε έναν κόκκο σκόνης, αρχίζοντας έτσι να σχηματίζουν σταγόνες.
Rain_dancing_by_photoleto

Photo by otiaksizei.pblogs.gr

Λένε ότι η βροχή είναι πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες. Έτσι και εμεις, εκμεταλλευόμενοι την βροχερή μέρα του καλοκαιριού, μεταφερόμαστε στο Γκάζι για να θαυμάσουμε 350 έργα 150 καλλιτεχνών. Που αλλού; Στο artogether festival που πραγματοποιείται στο Art House (Κωνσταντινουπόλεως 46). Σήμερα είναι η τρίτη και τελευταία ημέρα του event. Μην το χάσετε, ακόμα κι αν σας δυσκολεύει η βροχή ;)

Τι μπορείτε να παρακολουθήσετε;
Έκθεση φωτογραφίας, συναυλία Hλεκτρονικής Μουσικής Noss Tromo, PERFORMANCE-Rolling Clown, προβολή της ταινίας “Μικρές Χαρές” του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, Χορό από την ομάδα Αφρικάνικου Χορού & Κρουστών της Άννας Καραμήτσου, Συναυλία με τους Psyclinic Tactix.

Βάλτε τέχνη στη ζωή σας!

Βροχερά φιλιά,
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Τι μας ενοχλεί στην πρωτεύουσα

Πέμπτη, Ιουλίου 2nd, 2009

Όταν η ζέστη φτάνει τους 40 βαθμούς, οι αντοχές και η υπομονή του απλού κατοίκου της πρωτεύουσας, δια μαγείας από π/2 κατηφορίζει στο π (φαντάσου μια ημιτονοειδή κυματομορφή, ίσως με καταλάβεις). Έτσι αποτυπώνεται ο δεκάλογος του εκνευρισμένου “πρωτευουσιάνου” ως εξής:

1) Όταν το Ηρώδειο αποφασίζει να φιλοξενήσει τη “θεά” του κολλαγόνου, της σιλικόνης και της υπερβολής. Τότε μια από τις χώρες που στο παρελθόν είχε πολιτισμό (κάπως, κάπου, κάποτε) καταλήγει σε σκυλάδικο με τη βούλα!

2) Οι “ταρίφες” αυτής της πόλης τη λέξη απόδειξη δεν την έχουν ακούσει ποτέ (έτσι θέλουν να πιστεύουν). Μόνο το 2% του κλάδου αυτού, είναι πρόθυμο να κόψει το πολύτιμο χαρτάκι, στον εκάστοτε πελάτη. Το υπόλοιπο ποσοστό, πολύ θα ήθελε να στολίσει με “καντήλια” τον εκάστοτε πελάτη.

3) Santa Botella, το στέκι που μετά τις 20:30 δεν σερβίρει καφέ. Bέβαια ούτε στις 20:23 δέχεται παραγγελία για φραπέ και κρύα σοκολάτα. Επίσης, δεν διαθέτει κρύο τσάι και φυσικούς χυμούς. Διαθέτει όμως μια αγενέστατη σερβιτόρα, που ως εναλλακτική λύση προτείνει να φύγεις από το μαγαζί (αν θες φυσικά). Συμβουλή: Καμιά φορά καλό είναι να χρησιμοποιείς το θράσσος και τις γνωριμίες σου.

4) Καταργούμε το κάπνισμα, αλλά και τα καπνιστίρια στους εργασιακούς χώρους. Εδώ γεννήθηκε η λεγόμενη δημοκρατία;(απλά ρωτάω)
5) Στο γνωστό ψητοπωλείο/σουβλατζίδικο επί της οδού Περσεφόνης 7 στο Γκάζι, το κλασσικό κουτάκι coca cola (330ml) χρεώνεται μόλις 2.50euro. Το σφάζουνε δηλαδή, για ένα κομμάτι ψωμί. “Επαγγελματίες” με υψηλή αυτοεκτίμηση. Την γραμμή του ΙΝΚΑ παρακαλώ!

6) Σε τηλεφώνημα προς τη Φιλοζωική, ζητώντας να μαζέψουν δύο σκυλάκια τα οποία δεν επιθυμεί ο ιδιωκτήτης τους για χ λόγους, η πρώτη αντίδραση ήταν η εξής: “Tι ράτσας είναι , τα σκυλάκια;” “Φυσικά δεν είναι ράτσας!” όπως πολύ καλά καταλάβατε μόνο ράτσας δέχονται. Ρατσιστές, ακόμα και οι φιλόζωοι;

7) Γνωστός καλλιτέχνης εμφανίζεται σε δύο διαφορετικά φεστιβάλ, σε διάστημα λιγότερο από ένα μήνα. Στο πρώτο live η τιμή εισητηρίου είναι 20euro, ενώ στο δεύτερο εντελώς δωρεάν! Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες.

8 ) Οι περισσότεροι χρήστες του διαδυκτίου πιστεύουν οτι η πραγματική ζωή βρίσκεται στο πληκτρολόγιο και στην οθόνη του υπολογιστή τους. Η πραγματική ζωή φίλε καμένε internetόβιε βρίσκεται στη βαριά φορολογία σου, στο απαγορευμένο τσιγάρο σου και στη κενή σχέση σου. Μη γελιόμαστε, sex μέσω chat-twitter-facebook-myspace-tagged-blog ΔΕΝ γίνεται. Μίλα στον διπλανό σου διότι η βοήθεια δεν είναι πάντα συνώνυμη του F1.

9) Οι κυρίες άνω των 60 ετών που πιστεύουν οτι μοιάζουν με 20άρες. Τους προσφέρεις τη θέση σου στο τρόλευ και εκείνες σε στραβοκοιτάζουν, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Ειδάλλως, παραμερίζουν τους “καλούς τρόπους” και σου ρίχνουν ένα βρισίδι, ενώ εσύ ψάχνεις μέρος να κρυφτείς.

10) Το γνωστό χούφτωμα, από τους αλλοδαπούς κυρίως, μέσα στις αθάνατες ελληνικές συγκοινωνίες. Εκεί οπού αισθανόμαστε όλοι σαρδέλες και losers, που κατοικούμε σε πόλη. Σε αυτό ακριβώς το σκηνικό φουντώνει το αντρικό ταπεραμέντο και ο λατίνος εραστής, που κάθε straight άντρας κρύβει μεσα του. Τα θύματα πολλά, αλλά οι αντιδράσεις ακόμα περισσότερες.

Με νεύρα κρόσια σας φιλώ,
Jane

Posted in Σκέψεις | No Comments »