Άγνωστοι λόγοι σπρώχνουν ευχάριστα τα μέσα του καλοκαιριού σε ξεκαρδιστικά γέλια, παρέες με νέους φίλους και ξέφρενη μπυροκατάνηξη. Μια ευφορία απροσδόκητη με διαλείμματα από θύμησες και σκέψεις μαύρες.
Το καλοκαίρι είναι στα forte του και δίνει κίνητρο να ηττηθεί η θλίψη. Το στοίχημα με τον εαυτό μας θα νικήσει. Η μελαγχολία θα παραμερίσει αυτή τη σεζόν, οχι γιατί πρέπει αλλά γιατί θέλει το χαμόγελο να χαραχτεί στα χείλη και η ζωή να κάνει στροφή (ή μήπως αναστροφή).
Η καλύτερη εποχή για ξέγνοιαστα απογεύματα, παρέα με το στριφτό μου τσιγάρο, ρέγκε ρυθμούς και ένα κρύο τσάι. Ψυχανάλυση με νόημα και βόλτες στις άδειες λεωφόρους της πόλης. Η κατάλληλη περίοδος για να αναθεωρήσεις απόψεις, να σφυρίξεις μελωδίες με αέρα καλοκαιρινό και να χορέψεις μέχρι το ξημέρωμα μόνος.
Ο ήλιος λάμπει τα πρωινά και το ξύπνημα από ταλαιπωρία μετατρέπεται σε χαρούμενη διαδικασία. Μια νέα μέρα ξεκινά, αλλά μην το πεις πουθενά, γιατί θα χαλάσεις το παιχνίδι. Παίζουμε κρυφτό και ακόμα δεν ήρθε η σειρά του “φτου ξελεφτερία”. Βέβαια κάθε ξεκίνημα έχει τις δυσκολίες του και κρύβει μια ανησυχία για την συνέχεια. Με μια έξυπνη κίνηση πατάω pause στο μετά και ζω το τώρα. “Ότι είναι να’ ρθει, θε να ρθει, αλλιώς ας προσπεράσει” έλεγε η γιαγιά μου. Έτσι λοιπόν πορευόμαστε στον καύσωνα του καλοκαιριού και στις ταλαιπωρίες του χειμώνα. Η υγρασία βρίσκεται σε ανήλιαγα μέρη και μουχλιασμένα δωμάτια που δεν γνώρισαν τις ηλιαχτίδες. Έτσι τα μάτια αφήνουν την υγρασία του παρελθόντος και βλέπουν το φώς από τις δικές μας αλήθειες.
Δεν το βάζω κάτω, πατάω γκάζι στο φρένο της απελπισίας με πολλές στροφές το λεπτό, για να φτάσω το τώρα που με περιμένει εδώ και καιρό στη γωνία. Αν τρακάρω με μετωπική τότε θα προσπεράσω χωρίς προφυλακτήρα, δυο χαρακιές στην πόρτα του οδηγού, ένα σπασμένο καθρέφτη, πολλά γυαλιά στην άσφαλτο. Ε και λοιπόν; Ήταν επιλογή μου…τα λάθη φτιάχτηκαν για μας.
Θέλω τα πάντα (ζητάω πολλά; ),
Jane
