Μια βότλα στην πλάκα, δίπλα στη Ρωμαική Αγορά, ψάχνοντας τα πιο ήσυχα στενάκια για να πούμε τα καθημερινά μας. Μετά από πολύβουα φαγάδικα, μικρά καφέ, τουριστικά καταστήματα με σανδάλια και μπλουζάκια “Ι love Greece”, αράξαμε στην παραδοσιακή Δίοδο, επί της Ανδριανού.
Ένα τουριστικό ταβερνάκι-καφενεδάκι, εξυπηρετεί ξένους και ντόπιους εδώ και χρόνια. Τo προτιμήσαμε λόγο ονόματος, κεντρικού σημείου, θέας στα “αρχαία” που χαζεύουν τα γερμανάκια-αγγλάκια-γαλλάκια (όχι μόνο), καθώς οργώνουν το κέντρο της πρωτεύουσας.
Μετά τις διακοπές είμαστε όλοι μαζί, στα μικρά διαμερίσματά μας, στις μονότονες δουλίτσες μας και υπό την επίρροια του διαδυκτίου. Νοσταλγήσαμε Duvel με 2.50euro, στην Ολλανδία, μισή τιμή σε σχέση με την Ελλαδίτσα μας. Άν όμως πεθαίνεις για ένα ποτήρι νερό στην Ολλανδία το ξανασκέφτεσαι και πίνεις μια μπύρα. Πάνω απ’ όλα οικονομία.
Τi μου άρεσε:
1) Η Αθήνα μας συσπειρώνει.
2) Δίοδος…όμορφη λέξη, που κρύβει πολλά.
Τι δεν μου άρεσε:
1) Προκλητικά ειρωνικός ο σερβιτόρος.
Και όπως λένε πολλοί “PidaStathi”,
Jane
