Βόλτες στην πρωτεύουσα

Με τον Πειραιά η σχέση μου είναι μικρή εως ανύπαρκτη. Διαθέτει θάλασσα, αλλά η συγκεκριμένη δεν με συγκινεί. Έχει φανατικούς «γαύρους», αλλά προτιμώ τα original ψάρια. Προσφέρει θαλασσινά αλλά σε υψηλές τιμές. Υπάρχουν όμως επιλογές, όπως η φράουλα που έχει ζυμαρικά, κρέπες και σερβίρει όλο το 24ωρο.

Εστιατόριο creperie στο Μικρολίμανο με όμορφη διακόσμηση, βασικό χρώμα το άσπρο, ευγενικό προσωπικό, φανατικό κοινό (βλέπε φίλη Γωγώ) και δύσκολο parking. Στην Ν.Βότση γευτήκαμε γλυκόξινο κοτόπουλο με ρύζι (9.20euro), κρέπα με σοκολάτα-μπισκότο-σιρόπι σοκολάτας (6.00euro) και ένα ποτήρι σανγκριά με αρκετά light γεύση. Ομολογώ οτι σε creperie πρώτη φορά μου ανοίγουν την πόρτα να περάσω, πόσο μάλλον να αράξω στο μπάρ μέχρι να βρεθεί τραπέζι.

Χρόνια είχα να επισκεφτώ το χώρο. Αυτή τη φορά είχα περισσότερο κέφι, πιο πολλά θέματα που έπρεπε να συζητηθούν-σχολιαστούν και συλλογή απόψεων. Όπως πάντα με φίλους, που έχω κάνει μαύρα μάτια να τους δω.

Πληροφορίες
Ν.Βότση 34
Μικρολίμανο
210-4127661

Τι μου άρεσε:
1) Tα είπαμε, τα ήπιαμε, τα συζητήσαμε και καταλήξάμε σε κοινό παρανομαστή, όπως πάντα.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Έφαγα ήττα και όχι κρέπα. Τελικά το στομάχι μου έχει μουλαρώσει!
2) Τεράστια η μανία με το παρελθόν μας. Κόλλημα σε λέω!
3) O διπλανός δεν έχασε λέξη από την κουβέντα μας. Άκρως διακριτικός τύπος, έδινε απίστευτη προσοχή στην κοπέλα του και είχε μια όμορφη μιζέρια στο βλέμμα. Πίσω από τη βιτρίνα των ματιών του, ήταν το πρώτο πράγμα που ξεχώριζε.

Φραουλίτσα να κεράσω;
Jane

This entry was posted on Πέμπτη, Απριλίου 8th, 2010 at 21:11 and is filed under Ώρα Φαγητού. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.