Τον Σταμάτη Χατζηευσταθίου ανακάλυψα τυχαία, σε μια συναυλία με τον Παντελή Θαλασσινό, στο Λυκαβηττό. Πριν λίγες μέρες, κάλεσε φίλους του, στον Πειραιά. Στο small cafe, που φημίζεται για τα παρείστικα live.
Μια βραδιά για φίλους, με καλή διάθεση και τραγούδια από τους δύο προσωπικούς του δίσκους (Από κουρέλια νυφικό- 2007 & Σαν των ανθρώπων τις φωνές-2010). Στο πρόγραμμα της βραδιάς, δεν απουσίαζαν οι διασκευές όπως το Ανεμολόγιο & τα Ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα – Μάνα μου Ελλάς, άκρως επίκαιρες οι επιλογές του μουσικοσυνθέτη. Μπαλάντες όπως «η Νύχτα«, της Αφροδίτη Μάνου, blues μελωδίες σαν το «Δεν είμαι Άλλος» του Χρήστου Θηβαίου και έναν «παλίο στρατιώτη«, που σίγουρα θα πέθαινε καλύτερα από την πρώτη (φορά).
Ας μην ξεχάσουμε τα κομμάτια του Σταμάτη που λένε οτι Όσο υπάρχει ουρανός, εγώ θα μείνω με μαύρα γυαλιά να λέω κοίτα γελάω. Μα εγώ θα έχω για εσένα μια αγκαλιά, ενώ θα κρατάω την απόσταση μου από κάθε τι φτηνό.
Πληροφορίες
Small Cafe
Αριστοτέλους 10
Πειραιάς
2104297236
Τι μου άρεσε:
1) Η Θάλεια που ερμήνευσε τις Μέλισσες.
2) Όταν ο Παντελής ανέβηκε στη σκηνή.
3) Τα σχόλια του Σταμάτη «Θυμίζουμε μπουάτ». Ποιος έχει προλάβει τις μπουάτ, μόνο ο μπασίστας.
Τι δεν μου άρεσε:
1) Ο ήχος που προσπαθούσε να ορθοποδήσει στην αρχή, με πολλές δυσκολίες.
Μουσικές Βραδιές,
Jane
