Archive for the ‘Συναυλίες’ Category

Ανοιχτή Θάλασσα

Τετάρτη, Αυγούστου 19th, 2009

Άλεφ στην προγονική πρωτογλώσσα , αν κρίνουμε από την σημασία των γραμμάτων που η λέξη ΑΛΕΦ είναι δομημένη, η σημασία της λέξης ΑΛΕΦ (Α-ΛΕ-Φ) είναι η βγάζουσα νερό άρα η Αγελάδα (το ζώο πήρε το όνομα του από την δουλειά που έκανε, έβγαζε νερό από τα πηγάδια). Το Α είναι το γράμμα που κάνει τη διαφορά και συμβολίζει την εμφάνιση των οντοτήτων, άρα την δημιουργία.

anoihti_8alasaanoihti_8alasa

Ένα από τα δημιουργήματα της Ανοιχτής Θάλασσας (συγκρότημα που βρίσκεται στην ελληνική μουσική σκηνή εδώ και 13 χρόνια), είναι το κομμάτι “Άλεφ“. Η αρχή όλων έγινε με τη βοήθεια του Χάρη Κατσιμίχα, το 1997. Έτσι ξεκινάει η συνεργασία τους. Σαν Support group στους Αφούς Κατσιμίχα. Ο πρώτος δίσκος έρχεται το 1999 με τίτλο Ανοιχτή Θάλασσα και στην επιμέλεια (πολλές φορές ερμηνεύοντας) ο Χάρης Κατσιμίχας. Ξεχωρίζει η διασκευή του κρητικού τραγουδιού “Στης Γραμβούσας τ’ ακρωτήρι”, του Κώστα Μουντάκη (μεγάλη κληρονομιά της κρητικής μουσικής, που δυστυχώς απουσιάζει), όπως και το κομμάτι “Δέκα Φορές“.

Τον περασμένο Ιανουάριο κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος με τίτλο “ΤΡΙΑ”. Με αφορμή τη νέα τους δουλειά, οι χειμερινές εμφανίσεις στο Σταυρό του Νότου (κάθε Τρίτη) τους έφεραν πάλι στο προσκήνιο. Μας θύμισαν παλιές επιτυχίες όπως ότι “όλα είναι απλά” και διασκευές από Σαββόπουλο, Pink Floyd, Dylan.

Τραγουδήσαμε μαζί τους στο 3ο Φεστιβάλ Αττικού Άλσους, εχθές το βράδυ και επιτέλους καταλήξαμε ότι “δεν φταίει κανένας, δεν φταίει κανένας απ’ τους δύο”.

Τι μου άρεσε:
1) Το γλυκό αεράκι στην Αυγουστιάτικη νυχτιά.
2) Βρεθήκαμε λίγοι και καλοί, στο χώρο του θεάτρου.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Προς στιγμήν, έχω ορκιστεί να μην ξαναπιώ ούζο.
2) Που αργεί να ξημερώσει Πέμπτη…

Kάποιος τρίτος περιμένει στη γωνία,
Jane

Θεοδοσία Τσάτσου : Η επαναστάτρια των Blues

Πέμπτη, Ιουλίου 30th, 2009

theodosia_tsatsoutheodosia_tsatsoutheodosia_tsatsou

Συνέχεια στις συναυλίες του Καλοκαιριού, με μια ακόμα γυναικεία παρουσία. Η Θεοδοσία Τσάτσου, ερμηνεύει τραγούδια από τη νέα της δισκογραφική δουλειά “Α Γαπήσου”. Η πιο jazz γυναικεία φωνή της ελληνικής μουσικής σκηνής, διασκευάζει, δημιουργεί και μας ταξιδεύει σε ήχους διαφορετικούς.

Την γνωρίσαμε ως τραγουδίστρια των Μπλε, με την τότε επιτυχία “Φοβάμαι”. Ρισκάροντας όμως επέλεξε σόλο καριέρα στα μουσικά μονοπάτια και μετά από τρία χρόνια απουσίας από την δισκογραφία, επιστρέφει φέτος με νέο album. Με κλασσικές rock μελωδίες και ήχους μπουζουκιού (Καραντίνη) η Θεοδοσία πειραματίζεται και εξελίσσει τους ήχους της, με μια βουτιά στα νερά της έντεχνης λαϊκής μουσικής.

Το 2006 κυκλοφόρησε μια δουλειά με τίτλο “Στη λεωφόρο της Εύας“, ένας δίσκος που μιλάει για τη γυναίκα με την θηλυκή ματιά της Θεοδοσίας. Εκεί ξεχωρίσαμε το κομμάτι “Ποιος είσαι εσύ που με κοιτάς

Μια φωνή που έχει δυνατότητες αλλά θα μπορούσε να γίνει μούσα για πολλούς συνθέτες και να δώσει ακόμα καλύτερα κομμάτια στην ελληνική δισκογραφία. Με άκρως κυριλέ φόρεμα χόρεψε στη σκηνή και μας διευκρίνισε ότι δεν είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε στην τελειότητα.(?). Με το συγκρότημα της να supportάρει με κομμάτια των Nirvana, Τρύπες, Doors, Depeche Mode και Μωρά στη Φωτιά.

Τι μου άρεσε :
1) Ακόμα και στα μέσα του καλοκαιριού, ο κόσμος της Αθήνας ακόμα πλημμυρίζει το Γκάζι.
2) Μια τυχαία συνάντηση, μου έφτιαξε τη βραδιά.
3) Όταν η Τσάτσου εμφανίστηκε με τη συνοδεία μόνο μιας κιθάρας και τραγούδησε χαλαρά!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Μην “πίνετε” πολύ, δεν φτάνει για όλους!
2) Η διασκευή του παλιού ρεμπέτικου τραγουδιού “Τα παιδιά της γειτονίας σου”.

Next Stop for Music,
Jane

Νατάσα Μποφίλιου

Πέμπτη, Ιουνίου 25th, 2009

Όταν οι εκκρεμότητες πολλαπλασιάζονται και τα τσιγάρα καταλήγουν να είναι βαριά, τότε φυσάει ένα αεράκι στην Αθήνα και όλα αλλάζουν.

natasa-mpofiliou

Πρώτη συναυλία του καλοκαιριού, για τις βόλτες, με τη Νατάσα Μποφίλιου που μας ζητάει μόνo παρέα. Η ερμηνεύτρια που μας μαγεύει με τη φωνή της και μας ταξιδεύει με καραβάκια και σαίτες, εμφανίστηκε στις 24 Ιουνίου στο Τεχνόπολις. Το μέλλον της ελληνικής μουσικής σκηνής, ανήκει στη νέα γεννιά και η Νατάσα είναι μια από τις χαρισματικές εκπροσώπους του είδους. Αέρινη, με κέφι, χωρίς δηθενιές (νέα λέξη) και απίστευτες κορόνες, μας συγκίνησε για άλλη μια φορά.

Σε μια καταπληκτική βραδιά, μαζί της ο Θέμης Καραμουρατίδης, συνθέτης των καλαίσθητων μελωδιών. Ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ένας στιχουργός που χτίζει εικόνες με τις λέξεις και δίνει τροφή στο συναίσθημα. Η Νατάσα πλαισιομένη από νέους μουσικούς και ένα κοινό που φανατικά την ακολουθεί στα live. Μια φωνή που ερμηνεύει επιτυχίες των Κραουνάκη, Παπαδημητρίου, Αγγελάκα έως Depeche Mode, με εξίσου καλό αποτέλεσμα. Ένα εντυπωσιακό κλείσιμο με το τραγούδι που την έφερε στην δισκογραφία, την  Ασπιρίνη.

Τι μου άρεσε:
1) Δίνεται βήμα σε νέους καλλιτέχνες.
2) Η μοναδική ερμηνεία του “Εν Λευκώ
3) Η σκηνική παρουσία της Νατάσας. Απλά Θεά!

Υ.Γ. Ευχαριστούμε τη Σαπφώ, που μας έφερε σε επαφή με τη Νατάσα Μποφίλιου και την Katrin για το φωτογραφικό υλικό.

Αυτούς που φεύγουνε νωρίς
ποτέ δεν τούς ξεχνάμε

Μέχρι το τέλος η ψυχή κι όμως πηγαίνει και πιο κει,
Jane

Μουσική, ένα παγκόσμιο φαινόμενο

Σάββατο, Ιουνίου 20th, 2009

Παγκοσμιοποίηση δεν θέλαμε; Τώρα την έχουμε. Στις 21 Ιουνίου Ευρωπαική Μέρα Μουσικής (για πολλούς & Παγκόσμια), η πόλη γεμίζει ήχους και χρώματα. Τα μέρη πολλά και οι επιλογές ακόμα περισσότερες.

Φέτος γιορτάζουμε την 10η Ευρωπαική Γιορτή Μουσικής στην Ελλάδα. Σε πολλά σημεία ανά τη χώρα, εκδηλώσεις, συναυλίες και μουσικές απ’ όλο τον κόσμο γεμίζουν τις ζεστές μέρες του Ιούνη. 24 πόλεις σε όλη την Ελλάδα θα γιορτάσουν στους ρυθμούς της μουσικής από τις 19 έως τις 23 Ιουνίου.

Στην Αθήνα, η Γιορτή της Μουσικής θα φιλοξενήσει περίπου 180 σχήματα.Ανάμεσα τους οι Aronas από τη Νέα Ζηλανδία, με jazz ήχους εμπλουτισμένους με τόνους από soul & electronica. O γνωστός Freeman – IAM της Hip Hop σκηνής από τη Γαλλία, που φημίζεται για τις συνεργασίες του, με καλλιτέχνες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Επίσης, alternative μουσική από το συγκρότημα της Πολωνίας, Loco Star.

Όσο για τα εγχώρια προιόντα μας… Ας μη ξεχνάμε τις Ρόδες με εμπνεύσεις του Νικήτα Κλίντ, το Νίκο Πορτοκάλογλου που θα ερμηνεύσει τραγούδια από τη νέα του δουλειά. Σημαντική παρουσία στην Πλατεία Κλαυθμώνος οι Last Drive με rock ‘n’ roll ήχους.

Στη φετινή γιορτή, θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο “παζάρι” και θα στηθεί στις 22 και 23 Ιουνίου στις πλατείες Κοτζιά, Συντάγματος και Κλαυθμώνος. Νέος χώρος που μπάινει στο παιχνίδι η “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων. Σε συνεργασία με την ομάδα του MeetMarket θα παρουσιάζεται η δουλειά καλλιτεχνών όπως σχεδιαστών, χειροτεχνίτων. Ακόμα και συλλέκτων ή ανεξάρτητων επιχειρήσεων.

Ας είμαστε όλοι εκεί!

I am addicted to music,
Jane

Σώζω + Κράτος = ο Σωτήρας του κράτους

Τετάρτη, Απριλίου 1st, 2009

Ακούει στο όνομα Σωκράτης, ξεκίνησε ως κιθαρίστας δίπλα στο Νίκο Παπάζογλου και αποκαλεί το κοινό του “πουλλλάκια μου”. Ο τραγουδοποιός που χρησιμοποιεί πολλές παρομοιώσεις στους στίχους και στις μουσικές του, η κιθάρα έχει τον πρώτο λόγο. Δεν είναι quiz είναι ο Μάλαμας!

malamas

Ακόμα και αν δεν μένει εδώ κανείς, μας υπενθυμίζει οτι τίποτα δε χάθηκε ποτέ από κανένα και μας προτρέπει να αφήνουμε μια χαραμάδα, το φώς για να περάσει. Άλλωστε δεν θα πρεπε να νιώθουμε σαν χαμένο ρούχο, όταν ο θίασος της ζωής μας αφήνει με μια πίστη μισή. Όλα για εκείνον είναι ένα όνειρο, οπου ένας Μάγος έφτιαξε τα σκηνικά και ίσως να είναι μια νεράιδα που ζεί σε έναν κήπο με λουλούδια και με φίδια.

Η πριγκιπέσσα του είναι μια γυναίκα μακρινή που αγάπησε για λίγο. Δίνει πάντα χρόνο στην κάμπια να γίνει μετάξι και ας του κοστίζει μια ζωή. Παρ’ όλα αυτά δεν φοράει τη θλίψη στέμα γιατί έχει μάθει να πετάει πέτρες στο γυαλό ακόμα και αν γυρίζουν πίσω.

Το φανατικό του κοινό ήταν εκεί. Ο κανόνας λέει πως τον Μάλαμα είτε τον λατρεύεις είτε τον θεωρείς καταθληπτικό, άρα δεν ακούς τη μουσική του. Είμαι στην πρώτη κατηγορία και δεν θα τον βαρεθώ γιατί είμαι στους “μαλαματικούς” fan.

Πληροφορίες
Ζυγός
Κυδαθηναίων 22
Πλάκα
210 3241.610

Τι μου άρεσε:
1) Ο νεαρός μουσικός Νίκος Παραουλάκης…με πνευστά και κιθάρα. Ήταν μαγευτικός!
2) Γυναικοπαρέα με Μάλαμα…ότι καλύτερο.
3) Τον είδα άλλη μια φορά…αλλά και πάλι δε φτάνει.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πρωινό ξύπνημα με τρεις ώρες ύπνο…δύσκολο πράγμα.

Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες
με κρασί, με καπνό, και δυο νότες
ταξιδέψαμ’ αργά, σε κρεβάτια ζεστά
μα θαρρώ πως ξυπνήσαμ’ αργά.

Μεθυσμένη από τραγούδια,
Jane

Mtv music week

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30th, 2008

Τελευταίες μέρες του (ατέλειωτου) Σεπτέμβρη και το Mtv διοργανώνει την εβδομάδα μουσικής (music week)! Με λίγα λόγια, από τις 28 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου κάθε γωνιά της Αθήνας (Κεραμεικός, Θησείο) θα κινείται στους ρυθμούς του MTV. Πολλές δραστηριότητες με τις οποίες θα μετατραπεί η πρωτεύουσα μας, σε μια μικρή γιορτή με μουσική και πάνω από όλα ψυχαγωγία. Έτσι για να ξεχάσουμε λιγάκι το κρύο και να μη μελαγχολήσουμε που αποχαιρετούμε το καλοκαιράκι (το έχετε ήδη κάνει εσείς, εγώ αρνούμαι πεισματικά)!

Δευτέρα βράδυ στην πλατεία του Θησείου είδα και άκουσα… Ελεονώρα Ζουγανέλη (κόρη του γνωστού και αγαπημένου μας Ζούγκα), Δήμος Αναστασιάδης (συμμετείχε στο dream Show), Γιάννης Χριστοδουλόπουλος (τον έχεις δει στις εκπομπές του Λάκη Λαζόπουλου). Το κοινό ελάχιστο (κατά τη γνώμη μου), ο καιρός με υγρασία, παρόλα αυτά η Ελεονώρα φανταστική για άλλη μια φορά. Τραγούδησε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των Mπλέ, «Δεν θέλω να μου μιλάς», όπως επίσης και το γνωστό της «Έλα», στο οποίο συμμετέχει και ο Πάνος Μουζουράκης στα φωνητικά.

Ο Δήμος Αναστασιάδης, που φιλοξενείται στο club του Σταυρού του Νότου στη γνωστή band του μαγαζιού, μας τραγούδησε κομμάτια του από το single «ΕΣΥ» αλλά και από την πρώτη του πλέον ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο «3 Λάθη». Ένα από τα πιο γνωστά του είναι το «Φίλα με» (Φίλα με, κράτα με και μη φοβηθείς στ’ όνειρο δεν έμεινε κανείς…). Είχα να τον δω live από πέρσι και ομολογώ πως έχει βελτιώσει την κίνηση του και έχει αφήσει στην άκρη τις ντροπές.

Τέλος ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, συνθέτης του τραγουδιού της Άλκηστης Πρωτοψάλτη «Τελευταία φορά» (cd Στο ωραιότερο σημείο), έβγαλε το πάθος του και την ενέργεια του στα ασπρόμαυρα πλήκτρα. Ερμήνευσε και τη γνωστή του επιτυχία «Είδα την ευτυχία» . Σας διευκρινίζω ότι είναι ο δημιουργός των τραγουδιών «Μαζί σου» της Έλενας Παπαρίζου και της νέας επιτυχίας του Γιάννη Πάριου «Το πουλάω το σπίτι» (μεταξύ μας, θα προτιμούσα να μου το χάριζε).

Όλα τα μουσικά δρώμενα του Mtv θα τα βρείτε εδώ!!!

Καλή διασκέδαση σε όλους και μια συμβουλή…
Καλό είναι να ντυθείτε ζεστά, όχι σαν εμένα που την «είδα» ξαφνικά τουρίστρια στην φθινοπωρινή Αθήνα, που δεν θέλει να αποχωριστεί τη ζέστη, το καλοκαίρι και να βγάλει τα χειμωνιάτικα ρούχα από την άναρχη ντουλάπα της!

Σας φιλώ,
jane

Τρίφωνο

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 10th, 2008

Τρίφωνο
Το Φεστιβάλ Αττικού Άλσους συνεχίζεται και την Κυριακή παρέα με το «Τρίφωνο» (όχι Τρύφωνα, για σένα που μπερδεύεις το αγγοούρι με το παγούρι), που αποτελείται από την Ερωφίλη, τον Δημήτρη Υφαντή και τον Νίκο Κουρουπάκη, μας ταξίδεψε σε μουσικά μονοπάτια των μεγάλων συνθετών του ελληνικού πενταγράμμου, που πραγματικά εκτιμώ.

Το πρώτο μέρος της βραδιάς ακούστηκαν «λόγια και σκέψεις» από τη Λίνα Νικολακοπούλου, ίσως τη μεγαλύτερη στιχουργό των τελευταίων δεκαετιών. Μένω εκτός, Δυνατά που τόσο έχουμε αγαπήσει από τη φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Όπως επίσης, νέες διαστάσεις και ήχοι δώθηκαν στα τραγούδια της Χαρούλας και ιδιαίτερα στο Δι ευχών (N.Αντύπα). Ο Νότης Μαυρουδής δεν έλειπε από το πρόγραμμα με Το πρωινό τσιγάρο. Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Μάνο Λοίζο το οποίο έχει ηχογραφήσει το Τρίφωνο στη συναυλία της Χ.Αλεξίου στο Ηρώδειο. Την τιμητική του είχε και ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τις Μοίρες (Τάνια Τσανακλίδου) και το φοβερό ζειμπέκικο που αγαπάμε από τη φωνή της Δήμητρας Παπίου, Αυτή η νύχτα μένει. Σαββόπουλος, Βαμβακάρης (φοβερή διακευή φωνητικά πάντα στο κομμάτι «Χαράματα»), Ξυλούρης, Δημήτρης Παπαδημητρίου και Μίκης Θεοδωράκης ήταν οι συνθέτες που ψυχαγώγησαν με τα δημιουργήματα τους. Φυσικά την καλλιτεχνική επιμέλεια της συναυλίας είχε η αγαπητή σε όλους μας, Λίνα Νικολακοπούλου.

Να αναφέρω ότι το Τρίφωνο συμμέτεχει στη Λαική Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης από το 2005. Επίσης ακούστηκαν τα τραγούδια του συγκροτήματος, Να μ’ αγαπάς (σε στίχους Λ.Νικολακοπούλου), το Νυχτοπαίδι (Κ.Λειβαδάς), FOORTOON (Σ.Κραουνάκης).

Τα τραγούδια είναι στεριές, σαν ξαστεριές για ναυαγούς… Ένα video που στο πρώτο μέρος του, λέει μόνο αλήθειες από τα κείμενα της δική μας Λίνας!

Τι μου άρεσε :
1) Ο φωνή του Δημήτρη Υφαντή, βάθος και μέταλλο!
2) Η ερμηνεία στο τραγούδι Χαράματα του Βαμβακάρη.
3) Η σκηνική παρουσία της Ερωφίλης.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Το άτομο που παρουσιασε τη βραδιά και τους καλλιτέχνες…»κρύος» και «ψώνιο»
2) Που κράτησε σχετικά λίγο το πρόγραμμα. Κρίμα!

Υ.Γ. Και ένας στίχος που πάντα μου θυμίζει πολλά…στον κόσμο που ρθαμε χορτάσαμε γκρεμό

Τραγούδια και χειρετισμούς,
jane

Αττικό Άλσος – Φοίβος & Μάρω

Πέμπτη, Αυγούστου 21st, 2008

Βραδάκι Τετάρτης, με μια σελήνη 19 ημερών, δροσερό αεράκι Αυγούστου και μουσικές Φοίβου Δεληβορια ταξιδέψαμε! Στο φετινό (2τερο) Φεστιβάλ Αθηνών στο Αττικό Άλσος που ξεκίνησε από 30 Ιουνίου και θα διαρκέσει έως 22 Σεπτεμβρίου 2008, παρακολούθησα τον Φοίβο Δεληβοριά.

Τρείς λέξεις που ίσως να μπορούν να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις μου σε μια πρόταση είναι Ζωντάνια, Χαβαλές και Θετική Ενέργεια. Σύμφωνα πάντα με τα παραπάνω κινήθηκε το πρόγραμμα της βραδιάς. Αυτή που περνάει ήταν μαζί μας, ο σκύλος στο Κολωνάκι που ακούει στο όνομα Βαγγέλης πάντα στην παρέα μας, Εκείνη με τα ροζ κοκαλάκια μπροστά φωτισμένη, Η γυναίκα του Πατώκου που ρίχνει που και που καμιά ματιά, αλλά η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία…Πότε; Όταν η Κική κάθε βράδυ κάνει ότι μπορεί για να είναι όλα Ο.Κ. και θαύμα η ζωή, ενώ έρχεται σιγά σιγά ο Σεπτέμβρης να μας θυμίσει οτι θα γεμίζουν όλα φώς!

Παρέα φυσικά με τον Φοίβο και η Μάρω Μαρκέλλου, που όταν μεγαλώσει θα θέλει να ήτανε μικρή και να παπαιοαγαπά κάποιον για να ξαναβαφτιστεί μέσα στου έρωτα το καμίνι. Μάθαμε ότι βρίσκεται στο studio και προετοιμάζει το πρώτο της cd το οποίο θα κυκλοφορήσει Σεπτέμβρη με Οκτώβρη (όταν μάθω ακριβή ημερομηνία θα σας ενημερώσω). Guest στη βραδιά ο Ζακ Στεφάνου ο οποίος τραγούδησε παρέα με το Φοίβο. Επίσης άκουσα το πρώτο τραγούδι που έβαλε, τον μόλις 15 χρονών τότε μικρό Φοίβο στη δισκογραφία, με τη βοήθεια του Μάνου Χατζηδάκι, «Με φλάουτα και κιθάρες» .

Τι μου άρεσε :

1) Στο τραγούδι «η γυναίκα του Πατώκου» ο τραγουδοποιός έκανε τη γνωστή του βόλτα ανάμεσα στο κοινό.
2) Η a capella ερμηνεία του «O.K.»
3) Η Μάρω που ξυπόλητη και με παιδική αθωότητα τραγούδησε τα δημιουργήματα της, λιτά και απέριττα.
4) Που ο Φοίβος με δυσκολία κατέβηκε από τη σκηνή και με το πάθος του κράτησε τον κόσμο, τραγουδώντας ακόμα και Βουγιουκλάκη.
5) Στο κοινό εντόπισα μια γλυκύτατη κυρία γύρω στα 75 με 80 έτη, το βρήκα πολύ προχωρημένο!

Τι δεν μου άρεσε :

1) Που έχουν απαγορεύσει το κάπνισμα στο θέατρο του Αττικού Άλσους.
2) Που ο διπλανός μου 40άρης δεν ενθουσιάστηκε με τους στίχους της Μάρως. Αλλά anyway γούστα είναι αυτά! Εγώ είμαι οπαδός φανατικός και όχι φανατισμένος!
3) Η συναυλία ξεκίνησε 21:45, ενώ ήταν προγραμματισμένη για 21:00. Το πρόβλημα με το φωτισμό άργησε να ανακοινωθεί και ο κόσμος λιγάκι ενοχλήθηκε. Αλλά συμβαίνουν απρόοπτα, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις «τον δαίμονα της τεχνολογίας» που είπε και κάποιος.

«Δεν τελειώσαμε φέτος» με τις συναυλίες, έρχονται και άλλα δρώμενα!

Λίαν συντόμως μαζί σας,
jane

Υ.Γ. Για πείτε αν ίσως έχει φτάσει ποτέ κανείς…
Εκεί που σταματάν’ τα «πρεπει», τα «μη» του νου
Και που είναι πάτος η κορφή του ψηλού βουνού/
Κι όλα τα λάθη τ’ ασυγχώρητα είναι σωστά/
Και που ο Θεός είναι παιδάκι επτά χρονώ-
Που βλαστημάει στον κήπο μόνο του το Θεό/
Εκέι που η Εύα τρώει ελεύθερα απ’ τη μηλιά
Και πίνεται όλος ο Αχέροντας μια γουλιά.

Τίτλος: Η πέρα χώρα
Δισκος: ΕΞΩ

Αττικό Άλσος – Φοίβος & Μάρω

Πέμπτη, Αυγούστου 21st, 2008

Βραδάκι Τετάρτης, με μια σελήνη 19 ημερών, δροσερό αεράκι Αυγούστου και μουσικές Φοίβου Δεληβορια ταξιδέψαμε! Στο φετινό (2τερο) Φεστιβάλ Αθηνών στο Αττικό Άλσος που ξεκίνησε από 30 Ιουνίου και θα διαρκέσει έως 22 Σεπτεμβρίου 2008, παρακολούθησα τον Φοίβο Δεληβοριά.

Τρείς λέξεις που ίσως να μπορούν να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις μου σε μια πρόταση είναι Ζωντάνια, Χαβαλές και Θετική Ενέργεια. Σύμφωνα πάντα με τα παραπάνω κινήθηκε το πρόγραμμα της βραδιάς. Αυτή που περνάει ήταν μαζί μας, ο σκύλος στο Κολωνάκι που ακούει στο όνομα Βαγγέλης πάντα στην παρέα μας, Εκείνη με τα ροζ κοκαλάκια μπροστά φωτισμένη, Η γυναίκα του Πατώκου που ρίχνει που και που καμιά ματιά, αλλά η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία…Πότε; Όταν η Κική κάθε βράδυ κάνει ότι μπορεί για να είναι όλα Ο.Κ. και θαύμα η ζωή, ενώ έρχεται σιγά σιγά ο Σεπτέμβρης να μας θυμίσει οτι θα γεμίζουν όλα φώς!

Παρέα φυσικά με τον Φοίβο και η Μάρω Μαρκέλλου, που όταν μεγαλώσει θα θέλει να ήτανε μικρή και να παπαιοαγαπά κάποιον για να ξαναβαφτιστεί μέσα στου έρωτα το καμίνι. Μάθαμε ότι βρίσκεται στο studio και προετοιμάζει το πρώτο της cd το οποίο θα κυκλοφορήσει Σεπτέμβρη με Οκτώβρη (όταν μάθω ακριβή ημερομηνία θα σας ενημερώσω). Guest στη βραδιά ο Ζακ Στεφάνου ο οποίος τραγούδησε παρέα με το Φοίβο. Επίσης άκουσα το πρώτο τραγούδι που έβαλε, τον μόλις 15 χρονών τότε μικρό Φοίβο στη δισκογραφία, με τη βοήθεια του Μάνου Χατζηδάκι, «Με φλάουτα και κιθάρες» .

Τι μου άρεσε :

1) Στο τραγούδι «η γυναίκα του Πατώκου» ο τραγουδοποιός έκανε τη γνωστή του βόλτα ανάμεσα στο κοινό.
2) Η a capella ερμηνεία του «O.K.»
3) Η Μάρω που ξυπόλητη και με παιδική αθωότητα τραγούδησε τα δημιουργήματα της, λιτά και απέριττα.
4) Που ο Φοίβος με δυσκολία κατέβηκε από τη σκηνή και με το πάθος του κράτησε τον κόσμο, τραγουδώντας ακόμα και Βουγιουκλάκη.
5) Στο κοινό εντόπισα μια γλυκύτατη κυρία γύρω στα 75 με 80 έτη, το βρήκα πολύ προχωρημένο!

Τι δεν μου άρεσε :

1) Που έχουν απαγορεύσει το κάπνισμα στο θέατρο του Αττικού Άλσους.
2) Που ο διπλανός μου 40άρης δεν ενθουσιάστηκε με τους στίχους της Μάρως. Αλλά anyway γούστα είναι αυτά! Εγώ είμαι οπαδός φανατικός και όχι φανατισμένος!
3) Η συναυλία ξεκίνησε 21:45, ενώ ήταν προγραμματισμένη για 21:00. Το πρόβλημα με το φωτισμό άργησε να ανακοινωθεί και ο κόσμος λιγάκι ενοχλήθηκε. Αλλά συμβαίνουν απρόοπτα, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις «τον δαίμονα της τεχνολογίας» που είπε και κάποιος.

«Δεν τελειώσαμε φέτος» με τις συναυλίες, έρχονται και άλλα δρώμενα!

Λίαν συντόμως μαζί σας,
jane

Υ.Γ. Για πείτε αν ίσως έχει φτάσει ποτέ κανείς…
Εκεί που σταματάν’ τα «πρεπει», τα «μη» του νου
Και που είναι πάτος η κορφή του ψηλού βουνού/
Κι όλα τα λάθη τ’ ασυγχώρητα είναι σωστά/
Και που ο Θεός είναι παιδάκι επτά χρονώ-
Που βλαστημάει στον κήπο μόνο του το Θεό/
Εκέι που η Εύα τρώει ελεύθερα απ’ τη μηλιά
Και πίνεται όλος ο Αχέροντας μια γουλιά.

Τίτλος: Η πέρα χώρα
Δισκος: ΕΞΩ

Δεληβοριάς & Μάρω Μαρκέλλου

Δευτέρα, Ιουλίου 7th, 2008

Τρίτη και τελευταία ημέρα στο festival που έλαβε χώρα στο Άλσος Γουδή και η λαοθάλασσα συνεχίζεται!

Παρακολούθησα στην κεντρική σκηνή τους εξής καλλιτέχνες Al Mahaba, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Κρίστη Στασινοπούλου, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Φοίβο Δεληβοριά και τη μικρή Μάρω Μαρκέλλου. Ομολογώ πως τον Αλκίνοο δεν τον περίμενα τόσο ξεψυχισμένο αλλά με περισσότερη ενέργεια. Σε παλαιότερο live του ήταν κλάσεις ανώτερος! Με ψυχαγώγησε αρκετά ο παιχνιδιάρικος στίχος του Φοίβου που λέει «κι όποιος είπε και του χρόνου θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος, ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος και πες το μου και εσύ…» Τραγούδι με τίτλο «Και του χρόνου» που έγραψε για το σταθμό Μελωδία, με θέμα την Πρωτοχρονιά (ανεπίκαιρο για να το αναφέρω, αλλά είναι από τα αγαπημένα μου). Έμεινα άφωνη στα pop τραγούδια της Μάρως και στο στίχο που λέει «όταν μεγαλώσω θα θέλω, θα θελα να μουνα μικρή, να μην ήθελα να θέλω να μεγαλώσω κι είν’ αυτή η ομορφιά του ΘΕΛΩ». Με εκφράζει που και που ο στίχος για το λόγο αυτό τον αναφέρω! Η Μάρω βγάζει το πρώτο της cd το Σεπτέμβρη…ας τη ακούσουμε όλοι λοιπόν! Εδω θα βρείτε info για τη Μάρω

Επίσης επισκέφτηκα το περίπτερο της Τανζανίας και αγόρασα ένα φανταστικό βραχιόλι (η αλεπού δεν χώραγε κολοκύθια μάζευε…που έλεγε και η γιαγιά μου, αλλά αφού μου άρεσε να μη το αγοράσω;). Πάλι δεν πρόλαβα το ταμπουλέ! Αποθεμένο θα μου μείνει και αυτό! (και κάτι άλλο…αλλά δεν είναι της παρούσης).

Χόρεψα με τον Παναγιώτη στους blues ρυθμούς του «χάλια» (Τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά). Ξάπλωσα στα γρασίδια με την παρέα, και κάναμε τις γνωστές κουβέντες χωρίς νόημα και συγκεκριμένο θέμα. Έπαιξα μπουγέλο με τον Φοίβο (όχι το Δελιβοριά φυσικά…δεν έχω τόσο θάρρος ακόμα με τα δημόσια πρόσωπα). Γνώρισα όμως τη Μάρω και πολύ χάρηκα. Ένα σεμνό κορίτσι γύρω στα 20 και κάτι, που μάλλον παραξενεύτηκε όταν την αναγνώρισα λίγες ώρες πριν εμφανιστεί στη σκηνή. Αφού είμαι fan της!

Επόμενο rendez-vous του χρόνου λοιπόν. Και ας είμαστε όλοι εκεί…Αξίζει.

Τα λέμε λίαν συντόμως,
jane