Όταν η κουλτούρα δε σε θέλει καθόλου…καταλήγεις σε μια ημιτελή ταινία του Georges Clouzot. Η κόλαση του Henri (L’Enfer de Henri) που παίχτηκε στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.
Η ταινία του Clouzot δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Θεωρείτε πρωτοποριακή για τα εφέ που διέθετε, την τότε εποχή. Με πρωταγωνιστές τη Romy Schneider και τον Serge Reggiani, ο Clouzot προσπαθεί σκηνοθετικά να δημιουργήσει το διαφορετικό. Όπως καλά γνωρίζει, οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, αλλά η διαφορά, του ξεφεύγει από το χρονοδιάγραμμα, προχωράει σε αναπάντεχα προβλήματα. Όπως, προβλήματα υγείας του Reggiani, αντιδράσεις- συγκρούσεις με τον παραγωγό και ταλαιπωρία του συνεργείου, με αποτέλεσμα οι εντάσεις να αυξάνονται. Η ξεροκεφαλιά του σκηνοθέτη εκνευρίζει κομπάρσους, φωτιστές, μουσικούς, ακόμα και την κουτσή Μαρία.
Η ιστορία στηρίζεται στην τρέλα και τη ζήλια ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Οι σκηνές έχουν γυριστεί σε υποκειμενική κάμερα, υπό την ελεύθερη σκηνοθετική ιδιοφυία του Henri-Georges Clouzot. Τελικά δεν φτάνει μόνο να προσπαθείς, αλλά να έχεις και αποτέλεσμα. Σαφώς απογοητευτήκαμε με την ταινία-ντοκιμαντερ, βγήκαμε μέχρι την Καρύτση, επιλέξαμε το Blink (Πλατεία Καρύτση 10, 210-3245705), ήπιαμε, δεν πολυμιλήσαμε, άλλωστε δεν υπήρχε λόγος. Εκεί συναντήσαμε τη Βίκυ Σταυροπούλου από το Taxi Girl, με την παρέα της. Χείμαρρος, εξωστρεφής, κεφάτη.
Σε ένα μικρό μπαράκι έκλεισε η βραδιά, με λευκό κρασί, ροκ μουσικές, περπάτημα μέχρι Σύνταγμα, συγκοινωνία για σπίτι. Ακούγοντας αυτό ώσπου να με αγκαλιάσει ο Μορφέας ή να κουραστεί το αυτί μου από το στίχο «Ήμουνα εντάξει μέχρι χθες, Με τις πληγές μου ανοιχτές, Χαρά να τρέχουνε»
Συγνώμη για την παύση αλλά χάλασε το play,
Jane
