Κουλτούρα, να φύγουμε | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for the ‘Κουλτούρα, να φύγουμε’ Category

Βροχή & Τέχνη, πάνε μαζί

Σάββατο, Ιουλίου 4th, 2009

Οι πρώτες μπόρες του καλοκαιριού είναι γεγονός. Για μερικούς μια ανάσα δροσιάς και για άλλους μόνο μελαγχολία. O ορισμός αυτής: Η βροχή σχηματίζεται όταν τα μόρια των υδρατμών που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα και δημιουργούν τα νέφη ή σύννεφα τα οποία με την σειρά τους συμπυκνώνονται συνήθως πάνω σε έναν κόκκο σκόνης, αρχίζοντας έτσι να σχηματίζουν σταγόνες.
Rain_dancing_by_photoleto

Photo by otiaksizei.pblogs.gr

Λένε ότι η βροχή είναι πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες. Έτσι και εμεις, εκμεταλλευόμενοι την βροχερή μέρα του καλοκαιριού, μεταφερόμαστε στο Γκάζι για να θαυμάσουμε 350 έργα 150 καλλιτεχνών. Που αλλού; Στο artogether festival που πραγματοποιείται στο Art House (Κωνσταντινουπόλεως 46). Σήμερα είναι η τρίτη και τελευταία ημέρα του event. Μην το χάσετε, ακόμα κι αν σας δυσκολεύει η βροχή

Τι μπορείτε να παρακολουθήσετε;
Έκθεση φωτογραφίας, συναυλία Hλεκτρονικής Μουσικής Noss Tromo, PERFORMANCE-Rolling Clown, προβολή της ταινίας “Μικρές Χαρές” του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, Χορό από την ομάδα Αφρικάνικου Χορού & Κρουστών της Άννας Καραμήτσου, Συναυλία με τους Psyclinic Tactix.

Βάλτε τέχνη στη ζωή σας!

Βροχερά φιλιά,
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Έκθεση Κοσμήματος

Τρίτη, Ιουνίου 2nd, 2009

Μια και πιάσαμε τις θερινές εκθέσεις, έτσι για να καλωσορίσουμε τον Ιούνιο, ας μιλήσουμε για κόσμημα! Στο γνωστό Bartesera (ο τόνος στη λήγουσα, για τους γαλλομαθείς), από τις 11-5 έως και τις 13-06 φιλοξενείται το μέλλον του κοσμήματος . Εδώ η φαντασία ξεδιπλώνεται πάνω σε φύλλα από ασήμι (κυρίως).

Τίτλος του event “4 + 1 ισούται με 5? “. Πέντε δημιουργοί κοσμήματος ενώνουν το ταλέντο τους και μας γοητεύουν. Συμμετέχουν η Σοφία Βασιλειάδου (Fiks), η Χαρά Θεοδωράκη (από το Ρέθμνο με αγάπη και μεράκι), η Τζένη Κουρούβανη (KJewel), η Μαρία Σκανδαλάκη (Πάλσαρ) και Ούσα. Ώρες λειτουργίας από Δευτέρα έως Σάββατο 10:00-22:00, ενώ τις Κυριακές από τις 12:00-22:00.

Podilato

Γιατί αξίζει να περάσετε από το στέκι της Κολοκοτρώνη; Γιατί οι νέοι δημιουργοί θέλουν στήριξη, το ταλέντο είναι άπλετο στην έκθεση και το freddo του καταστήματος άψογο, προτιμήστε latte ακόμα καλύτερος .

Καιρός να ξεχάσουμε τα νυχτοπερπατήματα και να βολτάρουμε σε μουσικές, δημιουργήματα και καλλιτεχνίες νέων. Ξεκίνησα δυναμικά τις τσάρκες του καλοκαιριού στο χώρο των τεχνών. Εύχομαι να αντέχουν τα γούστα σας στην κουλτούρα μέχρι θανάτου!

Καλοκαίρι με το παγωτό στο χέρι,
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Φωτογραφία & Ποίηση

Δευτέρα, Ιουνίου 1st, 2009

Πέρασε ο καιρός ταξίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως, τα μεσημέρια… Κάπως έτσι έχουμε χαθεί τον τελευταίο καιρό. Επανορθώνουμε όμως με κάτι πιο κουλτουρέ και άκρως καλλιτεχνικό. Στο Art House, η καλλιτεχνική πολιτεία του bankit.gr παρουσιάζει μια έκθεση, βασισμένη στους φωτογραφικούς φακούς και στις ψαγμένες πένες . (Μια εικόνα χίλιες λέξεις και μια λέξη… χίλιες εικόνες) Δύο κόσμοι ενώνονται και το αποτέλεσμα αξίζει!

Ας γνωριστούμε με το bankit.gr. Μια πολιτεία όπου οι καλλιτεχνικές ανησυχίες παρουσιάζονται και ο πρώτος διαδικτυακός χώρος που συγκεντρώνει όλες τις τέχνες κάτω από την ίδια στέγη. Ο φετινός κύκλος εκθέσεων με τίτλο 2matchart , των καλλιτεχνών και φίλων, της μικρής πολιτείας συνδυάζει δύο ειδών τέχνες σε κάθε παρουσίαση. Όπως για παράδειγμα φωτογραφία και ποίηση. Happening στο κέντρο της πόλης μας με ματιές φιλότεχνες και καλή πάντα παρέα. (βλέπε cpil & katrinpi )
art_house_1
Διάβασα…
“Είναι η μάνα, η μητέρα, η μαμά
πολλές μαζί και μόνη της συνάμα
Είναι ένα τραύμα που γελάει στα κρυφά
είναι ένα σώμα που γεννάει ένα θαύμα”
Φωτεινή Σπανουδη

Info – Art House
Κωνσταντινουπόλεως 46
Γκάζι

Τι μου άρεσε:
1) Είμαι περισσότερο φίλος του λόγου. (αρα ποιήματα)
2) Που τελικά ο cpil δεν είναι τόσο τυφλός όσο νόμιζα.
3) Υπέροχος χώρος το Art House. Επίσκεψη για δοκιμή και σίγουρα θα πιστείτε.
4) Το φωτογραφικό υλικό είναι μια προσφορά από την katrinpi

Τι δεν μου άρεσε:
1) Όλα τα event γίνονται καθημερινή, γαμώτο.
2) Που καλοκαιριάζει καθώς το μυαλό οργιάζει, σε παραλίες και βουτιές.

Καλό Μήνα σε όλους…Πρίμα τα πανιά για παραλία,
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Αντί Διδακτορικού

Κυριακή, Μαΐου 10th, 2009

Η παράσταση του Δημήτρη Δημόπουπου Αντι Διαδακτορικού, σήμερα στο θέατρο Χώρα. Εμεις τον απολαύσαμε στο Nixon την περασμένη Δευτέρα και του ευχηθήκαμε τα καλύτερα, για την ερχόμενη σεζόν.

Μια παράσταση δίχως φαλοκρατικά σχόλια και ατάκες που δεν μονοπωλούν στο σεξ, διότι είναι η βασική παράμετρος στα συνηθισμένα stand up commedy. Παρουσίαση του καλλιτέχνη από τα παιδικά του χρόνια, μέχρι το σήμερα. Ένα άτομο ποζάρει στο μικρόφωνο (one man show) και χαρίζει γέλιο με έξυπνο χιούμορ στο κοινό. Έδω ο κόσμος δεν απαιτείται να συμμετέχει ουτέ καν εθελοντικά.
dimopoulos
Photo :www.djimdjim.blogspot.com
Αναμνήσεις από φροντηστήρια, οικογενειακές στιγμές και όλα όσα (παρα)προσφέρουν οι ελληνίδες μαμάδες στους γιούς τους , παίρνουν σάρκα και οστά. Σπουδές, στρατός και εύρεση εργσίας. Θέματα καθημερινά που αν τα δεις από άλλη οπτική γωνία θα καταλάβεις οτι ειναι άκρως τραγελαφικά. Γιατί οι άντρες δύσκολα αποχωρίζονται το πατρικό τους; Η σωστή απάντηση είναι μαγείρεμα, πλυντήριο και σιδέρωμα.

Μετά την παράσταση ακολούθησε meeting με bloggers και πολλά hot σχόλια για τις φίρμες του διαδυκτίου. Στην παρέα μας η katrinpi (το μέλλον του φωτογραφικού φακού), o cpil (παντού υπάρχει ένας σκηνοθέτης), η AkouAuto (το ελληνικό PR του διαδυκτίου), η MaryLou (της γνωστής οικογενείας), ο diakoptis (η ειρωνία προσωποποιημένη) και φυσικά ο πρωταγωνιστής της βραδιάς Δημήτρης Δημόπουλος.

Πληροφορίες
bob theatre festival 21:00
Θέατρο Χώρα
Αμοργού 20, Κυψέλη
2108673945

Γιορτή της Μητέρας σήμερα! Λίγες ευχές και μια αγκαλιά δεν κοστίζουν τίποτα, μόνο συγκίνηση και χαρά!

Χρόνια πολλά μ’ ακούς (;),
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | 1 Comment »

Θέατρο Πόρτα

Δευτέρα, Μαρτίου 30th, 2009

“Τι σχέση έχει ο Μικ Τζάγκερ με τον Λένιν; Τι συνδέει τον Σύντ Μπάρετ με το Θεό Πάνα; Τι ενώνει την ποίηση της Σαπφώς με τους Πινκ Φλόιντ; Ποια η σχέση του Rock ‘n’ Roll με την επανάσταση;”

porta_rock'n'roll

Rock’n’Roll μια παράσταση που αναφέρεται στο Μάη του ‘68 και την Άνοιξη της Πράγας, με την σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Κοτανίδη. Το έργο του Tom Stoppard, γεμάτο μουσική και πολιτικές συγκρούσεις.

Ήρωες…Ένας Τσέχος φοιτητής, ο Γιάν, που αγαπά τη μουσική και αγωνίζεται για έναν διαφορετικό, ανθρώπινο σοσιαλισμό. Ένας παλαίμαχος κομουνιστής, ο Μάρξ, οπαδός των σοβιετικών και απογοητευμένος από τις πολιτικές εξελίξεις. Η γυναίκα του Μάρξ, Έληνορ δίνει μάχη με τον καρκίνο, αγαπά και διδάσκει τον λυρισμό της Σαπφούς. Η κόρη τους Εσμέ, παιδί των λουλουδιών, άνθρωπος των αισθήσεων και των παραισθήσεων. Μουσική, πολιτικές συγκλίσεις και αποκλίσεις, έρωτας και επανάσταση.

Η μουσική επένδυση της παράστασης από τραγούδια των Pink Floyd, Bob Dylan, Rolling Stones, Velvet Underground, U2, John Lennon, Guns `n Roses, Grateful Dead, Beach Boys και Syd Barrett. Ομολογώ πως στο wish you were here, η συγκίνηση ήταν έκδηλη.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη η μουσική από μόνη της δεν έκανε επανάσταση, αλλά ακολούθησε τα πολιτικά γεγονότα και χρησιμοποιήθηκε σαν τρόπος έκφρασης, με μεγάλη επιτυχία. Οι κατάλληλοι δημιουργοί και καλλιτέχνες τη σωστή στιγμή, δημιουργούν θαύματα.

Πληροφορίες
Θέατρο Πόρτα
Μεσογείων 59
210 77 80 518
Τιμή εισιτηρίου: 28€

Τι μου άρεσε:
1) H ερμηνεία της Έληνορ, εξαιρετική!
2) Ο ρόλος του Μάρξ, πραγματικά γραμμένος για τον Κοτανίδη.
3) Οι μουσικές…έχω γεννηθεί σε λάθος εποχή.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Η ενδυματολόγος θα μπορούσε να “παίξει” περισσότερο με τα κουστούμια. Το απαιτούσε η εποχή άλλωστε.
2) Στη σκηνή όπου το “μέλλον της Αριστεράς” με το “παρελθόν του κομμουνισμού” συγκρούονται, δεν δώθηκε το απαραίτητο βάρος. Εκεί κρύβεται το νόημα του έργου.

Υ.Γ. Ευχαριστούμε το neolaia.gr για το διαγωνισμό που πραγματοποίησε και κλήρωσε 30 διπλές προσκλήσεις. (ήμουν και εγώ στους νικητές )

Ροκάρουμε γιατί γουστάρουμε,
Jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Θέατρο Άλφα

Κυριακή, Μαρτίου 8th, 2009

Οι νύχτες κουλτούρας, συνεχίζονται με επιτυχία. Αυτή τη φορά παρέα με έναν θεατρολόγο, μια ηθοποιό, έναν ηλεκτρονικό και τη μαμά του. Ακούγεται κάπως περίεργη η σύνθεση, αλλά πάνω από όλα δεν είμαστε θεατρόφιλοι.

Στο θέατρο Άλφα, η Πέγκυ Τρικαλιώτη (που δεν είναι από τα Τρίκαλα), κάνει το θαύμα της (Το Θαύμα της Άννυ Σάλλιβαν, σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη). Μια παράσταση βασισμένη στην αληθινή ιστορία της Έλλεν Κέλερ, που μεταφέρεται από το σκοτάδι στην πηγή της ζωής. Ένα παιδί τυφλό και κωφό θαυματουργεί με τη βοήθεια της Άννυ Σάλλιβαν. Μια δασκάλα που με το πείσμα και τις θλιβερές εμπειρίες της, βοηθάει την Έλλεν να ανακαλύψει τις λέξεις. Ένα αγρίμι που πειθαρχείται, με αποτέλεσμα να μάθει όλα αυτά που εμείς ονομάζουμε φυσιολογικά!

Η μικρή πρωταγωνίστρια (Αναστασία Τσιλιμπίου), μόνο με τις κινήσεις της, συγκινεί το κοινό και πραγματικά κλέβει την παράσταση. Μεγαλωμένη σε μια οικογένεια που μόνο συμπόνια της προσφέρει. Ένας πατέρας λοχαγός, ο ετεροθαλής αδερφός που σνομπάρει την παρουσία της και μια μητέρα που απλά την λατρεύει αλλά δεν τη βοηθά πραγματικά. Σε αυτό το κλίμα βρίσκεται ο καταλληλότερος άνθρωπός που θα της διδάξει τα “όρια”, τα “πρέπει”, τα “μη” και τα “ναι” της ζωής. Ένα κακομαθημένο πλάσμα που μεταμορφώνεται σε αυτόνομο άτομο.

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί Θωμάς Κινδύνης, Γεωργία Μαυρογιώργη, Ορέστης Σοφοκλέους, Θεοδώρα Βουτσά και ο Πάνος Χατζηκουτσέλης. Τιμές Εισιτ.:Γεν.είσοδος 24euro

Πληροφορίες
Πατησίων 37
Τηλ.Ταμ:210.5238742

Τι μου άρεσε:
1)Η ερμηνεία του Κινδύνη (πατέρας της Έλλεν). Εξαιρετικός!
2)Η μικρή Έλλεν. Ένα παιδί που τα δίνει όλα επί σκηνής.
3)Το αφαιρετικό σκηνικό, που έπαιζε όμορφα με τον φωτισμό!

Τι δεν μου άρεσε:
1)Η υπερβολική ερμηνεία της Τρικαλιώτη, σε στιγμές που ήταν καθαρά ευαίσθητες.
2)Τα κινητά που διέκοπταν την παράσταση, ακόμα και του διπλανού μου. Έλεος!

Μαθήματα ζωής προς όλους,
jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | No Comments »

Ο δρόμος περνά από μέσα

Τρίτη, Μαρτίου 3rd, 2009

Το θέατρο είναι ψυχαγωγία ή τρόπος παραλληλισμού του παρελθόντος μας με τους χαρακτήρες των ιστοριών;

Έχεις ταξιδέψει στην αναμνήσεις σου με αφορμή τα παλιά αντικείμενα ενός σπιτιού; Πίνακες, έπιπλα και βιβλία συνθέτουν μια ανάμνηση και στήνουν παράσταση. Έργο βασισμένο στο βιβλίο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ο δρόμος περνά από μέσα, από το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου σκηνικά-κουστούμια Φοίβος Σοφικίτης, μουσική επιμέλεια Βασίλης Κουτίβας. Ιστορία γραμμένη από το 1990, όμως τόσο επίκαιρη και σύγχρονη.

Στο ζωντανό-νεκρό παρελθόν της οικογένειας Ποριώτη έχει δημιουργηθεί ένα σκηνικό που πραγματικά «μιλάει» από μόνο του ακόμα και με την απουσία κειμένου. Πέντε πρόσωπα, το ένα εξαρτάται από το άλλο, με βλέψεις για χρήμα, τίτλους. Μα το πιο βασικό που τους στοιχειώνει είναι η μοναξιά. Εμμονή στο παρελθόν, φιλοχρηματισμός, προδοσία, επιπολαιότητα και κατεστραμμένες ελπίδες συνθέτουν μια ιστορία με χαρακτήρες στριμωγμένους στις μίζερες ζωές τους. Τα πρόσωπα αυτά είναι καθημερινά γύρω μας…Δε νομίζετε;

Πληροφορίες:
Κεντρική Σκηνή
Δημοσθένους 2
Καλαμάτα
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή στις 9:00 το βράδυ
Τιμές: 15€, 10€ (φοιτητικό), οικογενειακό 20€.

Τι μου άρεσε:
1) Η σκηνογραφική άποψη και οι ενδυματολογικές επιλογές.
2) H ερμηνεία του Γιώργου Τσαπόγα. Ο μοναδικός ηθοποιός που εκμεταλλεύτηκε το χαρισματικό ταλέντο του σκηνογράφου.
3) Ο Αλέκος Κολλιόπουλος συγκινημένος στο τέλος της παράστασης.

Τι δεν μου άρεσε:
1) H παρουσία της Μαριάννας Αρβανιτίδου-Πετροπουλέα (στο ρόλο της Λίτσας). Φοβήθηκε να τσαλακώσει την εικόνα της επί σκηνής. Επίσης δεν έδωσε ούτε χρώμα στη φωνή της (έστω).
2) Ο Σταμάτης Μπαρμπαγιαννάκος σκηνική παρουσία υπερβολικά στημένη. Εκτός χώρου και με μηχανικές κινήσεις.
3) Όταν πηγαίνεις θέατρο, κλείνεις το κινητό.
Τι δεν μπορείς να καταλάβεις; Η δυσκολία που είναι;

Κουλτούρα αγαπητέ μου (ανίατη αρρώστια),
jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε, Τα "Έκτός Έδρας" | 5 Comments »

Toμ Σόγερ

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 25th, 2009

Στην παιδική σας ηλικία, πόσες φορές είχατε επισκεφτεί μια θεατρική παράσταση; Μπορώ να απαντήσω, ελάχιστες; Μια καλή κίνηση για το περιφερειακό θέατρο Καλαμάτας, είναι η παράσταση που έκανε την πρεμιέρα της το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου. Τομ Σόγερ από το βιβλίο του Μαρκ Τουέιν.

Μια παράσταση που μπορούν να παρακολουθήσουν μικροί και μεγάλοι. Πρωταγωνιστής ο Τομ. Ένας σκανταλιάρης έφηβος που πνίγεται από τα «πρέπει» και τα «μη» στον κόσμο των μεγάλων. Τρείς εξουσίες που του επιβάλουν τον τρόπο ζωής του. Σχολείο -Εκκλησία – Τάξη. Άνθρωποι που τον καταλαβαίνουν, οι φίλοι του. Ο αναρχικός και μοναχικός Χακ Φιν και η Τζο Χάμπερ, το αγοροκόριτσο της παρέας. Όλοι μαζί κάνουν όνειρα για το μέλλον και σχεδιάζουν την απόδραση τους από τον κόσμο των μεγάλων. «Συγκρούσεις μεταξύ ενστίκτου και κανόνων, αυθορμιτισμού και καθωσπρεπισμού. Σαν μια περιπέτεια προς την αυτογνωσία.» αναφέρει η σκηνοθέτης Χριστίνα Δίμιζα.

Ένα σκηνικό που δεν περνάει απαρατήρητο, ούτε ανεκμετάλλευτο από τους ηθοποιούς. Μουσικές επενδύσεις με απόλυτο συγχρονισμό, στην κίνηση των καλλιτεχνών. Μια προσέγγιση πολύ ρεαλιστική και άκρως επίκαιρη. Πραγματικά πολύ καλή πρόταση. Επίσης δίνονται οργανωμένες παραστάσεις για σχολεία κάθε Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη πρωί με ειδική τιμή. Τιμές εισιτηρίων Κανονικό 15€, Μαθητικό 10€.

Πληροφορίες
ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ
Αμφιθέατρο Φιλαρμονικής
27210-28500, 27210-95611
Καλαμάτα

Τι μου άρεσε:
1) Το σκηνικό που συνδύαζε τη σκοτεινή πλευρά του Χακ και τον παιδικό αυθορμητισμό του Τομ.
2) Η Νίνα Παπανικολάου στο ρόλο της Τζο. Απίστευτη κίνηση και πολύ καλή ερμηνεία.
3) Το κουστούμι της Μαριέτας Αντιβάση, που μεταξύ μας την «έσωσε».

Τι δεν μου άρεσε:
1) Ο πάστορας, Αλέκος Κολλιόπουλος, μέτρια απόδοση ενώ σίγουρα μπορούσε και καλύτερα.
2) Στο ρόλο του Μπεν Μούρ ο Σταμάτης Μπαρμπαγιαννάκος. Απλά ανύπαρκτος!

Αυτό το σαββατοκύριακο πέρασε πολύ όμορφα. Με τέχνη, καλή παρέα, γέλια και θεσπέσια φαγητά!

Παιδικά φιλιά με αθωότητα,
jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε, Τα "Έκτός Έδρας" | 4 Comments »

Booze Cooperativa

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 19th, 2009

Κέντρο αγαπημένο μου κέντρο…I am back! Στην Κολωκοτρώνη μεσημέρι καθημερινής, στάση σε ένα φιλότεχνο στέκι, που στηρίζει καλλιτέχνες και είναι από το 1989 κοντά μας. Σε ένα κτίριο με μεγάλη ιστορία. Δεν μένει μόνο στο παρελθόν αλλά συνεχίζει να γράφει ιστορία στα δρώμενα της πρωτεύουσας.

Το στέκι του κάθε καλλιτέχνη, όπως θα το χαρακτήριζα, χωρίζεται σε πατώματα. Μια σκάλα που σε οδηγεί στο εργαστήρι ζωγραφικής όπου η πρωτότυπη διαδικασία έργο-σε-εξέλιξη μπροστά στο κοινό, λαμβάνει χώρα και ονομάζεται «Carte Blanche». Στο ισόγειο μια υποτυπώδης μπάρα η οποία δεν σερβίρει γιατί στηρίζεται στο self service. Εδώ όλοι είναι μια ομάδα. Στο κεντικό τραπέζι με τα σκαμπώ – κύβους μπορείς με το laptop σου να σερφάρεις (WiFi) και να χαλαρώσεις με το απογεματινό σου καφεδάκι.

Στο βάθος του χώρου, παλιές βελούδινες πολυθρόνες για πιο prive συζητήσεις. Ένας χώρος που θυμίζει ένα artistic νεοκλασικό σπίτι. Κόσμος νεαρός με ανησυχίες και οι μουσικές που ακούγονται από γνωστά συγκροτήματα πάντα διασκευασμένα. charleston & electronica ακούσματα βρίσκουν καταφύγιο στο booze. Τρόπος σκέψης πάντα εναλλακτικός και λιτός. Ο διπλανός είναι φίλος σου, πόρτα δεν τρως εδώ, αφήνεις τα κόμπλεξ και τους εγωισμούς σου στο πεζοδρόμιο, μετά κάνεις βήμα για το booze.

Η πόρτα του booze λειτουργεί με μια πατέντα. Ένα μπουκάλι γεμισμένο με κέρματα το οποίο κρατάει σαν αντίβαρο την πόρτα πάντα κλειστή (αν δεν το δεις δεν θα το καταλάβεις από την αόριστη περιγραφή μου). Ένα πρωτότυπο και τεράστιο φωτιστικό στο κέντρο του χώρου φτιαγμένο από δίπλες (έργο της Αλεξάνδρας Ρουντιέρ).

Συχνά πυκνά το booze φιλοξενεί και θεατρικές ομάδες με νέους καλλιτέχνες. Όπως για παράδειγμα τους σπουδαστές της σχολής Ορνεράκη και τη θεατρική ομάδα «pro-vlima». Βασική σημείωση : χωρίς να επιβαρύνει με προμήθεια τους εκάστοτε καλλιτέχνες το booze απλά παραχωρεί το χώρο του και τίποτα παραπάνω.

Πληροφορίες
Κολοκοτρώνη 57
211 4000863

Τι μου άρεσε:
1) Η διπλανή μου (άγνωστη) που μου παραχώρησε το pc της για πέντε λεπτάκια!
2) Γνώρισα την Ευγενία, θαμώνα του μαγαζιού και φίλη καλή του κ.Λούβρου (ιδιοκτήτης του booze).

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πάλι αρρώστησα. Ξέρω τι θα πεις, ότι «ρεμαλιάζω» βολτάροντας και έτσι πέφτω στο κρεβάτι!

Καλλιτέχνες as a team,
jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε, Στέκια | 4 Comments »

Μποέμ του Giakommo Puccini

Δευτέρα, Οκτωβρίου 20th, 2008

Για εκείνους που αγαπούν το κλασσικό τραγούδι και τη λυρικότητα στη μουσική, ας μας ακολουθήσουν ως την όδο Ακαδημίας για να παρακολουθήσει το έργο του Puccini.

Στην Εθνική Λυρική Σκηνή του Θεάτρου Ολύμπια παρακολούθησα το αριστούργημα του Puccini που μιλάει για τέχνη, φιλία, έρωτα, ελευθερία, νιότη και φτώχεια. Με τη μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού και σκηνοθεσία Γκράχαμ Βικ μεταφερόμαστε στο σύγχρονο Παρίσι όπου μια μποέμικη παρέα καλλιτεχνών ζει. Εκεί γεννιέται ο έρωτας μεταξύ του Ροντόλφο και της Μιμή. Αλλά ο θάνατος της πρωταγωνίστριας κλείνει την αυλαία και αναιρεί τα στημμένα happy end, που πάντα μισώ και θεωρώ πολύ πεζά!

Τι μου άρεσε :
1) Η ερμηνεία της Μουζέττα-Λουκία Σπανάκη, σκέρτσο, νάζι και «αέρας» !
2) Ο Σωνάρ-Άκης Λαλούσης, διότι νέοι άνθρωποι είναι οπαδοί του κλασσικού τραγουδιού!
3) Η φωνή της Μιμή-Έλενα Κελεσίδη, αν και αρκετά αγχωμένη.
4) Που με τα λίγα Ιταλικά που ξέρω, σε πολλά σημεία δεν χρειάστηκε να διαβάζω υπέρτιτλους.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Η θέση που είχα. Αλλά ότι πληρώνεις παίρνεις!
2) Το «δήθεν» κοινό σε αυτούς τους χώρους.
3) Η διπλανή μου, που καθόταν με τα πόδια της πάνω στα βελούδινο κάθισμα του εξώστη!

Πληροφορίες :
ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ – ΘΕΑΤΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑ
Ακαδημίας 59
210 – 3611516,3633105

Αγαπάμε όπερα,
jane

Posted in Κουλτούρα, να φύγουμε | 3 Comments »