Ώρα Φαγητού | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for the ‘Ώρα Φαγητού’ Category

Vamos Amigos

Δευτέρα, Μαΐου 2nd, 2011

Κάπου στη Ν.Σμύρνη η μεξικάνικη κουζίνα συναντά την αφοσίωση των Ελλήνων. Στο Vamos Amigos θέλει κουράγιο και υπομονή να βρεις τραπέζι. Περίπου 30′ αναμονή στο πεζοδρόμιο της Κοραή, στον αριθμό 11. Κόσμος πολύς, παρέες, ζευγάρια. Κοντά στο γήπεδο του Πανιωνίου, οι μαργαρίτες και τα μπαχαρικά του Μεξικού προσφέρονται σε έναν καλαίσθητο χώρο.

Ξεκινάμε με πικρία, παρατηρώντας έναν από τους πιο υπεροπτικούς μέτρ της Αθήνας. Χωρίστρα στο πλάι, γιάπικο ντύσιμο, επιτηδευμένη ευγένεια, ύφος σνομπισμού προς την κοπέλα που ανοιγοκλείνει την πόρτα του μαγαζιού (δουλειά και αυτή). Μπήκαμε στην αναμονή. Βρήκαμε τραπέζι για δύο. Προσοχή ο χώρος διαθέτει απίστευτη οχλαγωγία, σε σημείο που δεν ακούς τον απέναντι σου.

Ξεκινάμε με μια mixta σαλάτα με λάχανο, μαρούλι, κόκκινα φασόλια, καλαμπόκι σε καλοψημένη τορτίγια και σως γιαουρτιού. Συνέχεια με κοτόπουλο μαριναρισμένο με μπαχαρικά, συνοδευόμενο με πατάτα ψητή και φρέσκα λαχανικά. Ένα ποτήρι δροσιστική σακγριά. Τιμή 20-25€ το άτομο.

Πληροφορίες
Αδ. Κοραή 11
Νέα Σμύρνη
2109332220

Τι μου άρεσε:
1) Η διακόσμηση του χώρου σε γήινες αποχρώσεις.
2) Η αντοχή του σερβιτόρου να μεταφέρει πιάτα χωρίς δίσκο, στο ένα χέρι. Τέχνη οχι παίξε γέλασε.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Φυσικά ο μέτρ. Δεν θέλει ερώτημα.
2) Η διπλανή μπιμπιμπό με απίστευτα σπαστικό ψεύδισμα και φωνή μου θύμιζε να έχει καταπιεί ήλιο.
3) Οι άνθρωποι που συχνάζουν στο μαγαζί θυμίζουν νεόπλουτους με πανάκριβο ντύσιμο που έχουν παρκάρει το κότερο και έχουν ξεχάσει το γυαλί ηλίου στο κεφάλι ως τα μεσάνυχτα. Τρέχουν οι δουλειές βλέπεις και δεν προλαβαίνουν.
4) Ο διπλανός συνοδός της μπιμπιμπό έριχνε κλεφτές ματιές στις συζητήσεις μας. Δεν παρακολούθησε το «ήλιο» του ούτε λεπτό. Από υποχρέωση είσαι μαζί του;

Καλύτερα στο Μεξικό,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 4 Comments »

Η Λεύκα

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 23rd, 2011

Θα μπορούσε να είναι δέντρο, παραδοσιακό ορεινό χωριό, με πλακόστρωτη πλατεία. Όμως είναι μια ταβέρνα στη νήσο των Εξαρχείων. Οδός Μαυρομιχάλη, ένα στέκι που ακούει ρεμπέτικα και σερβίρει ψητά και μαγειρευτά.

Το μαγαζί έχει μεγάλη ιστορία η οποία ξεκινάει από τις αρχές 1900. Λειτουργούσε ένα μικρό μανάβικο, στο βάθος καρβουνιάρικο και κάπου ανάμεσα ένα μικρό μπακάλικο. Σέρβιρε κρασάκι και κουβεντούλα στους γύρω κατοίκους. Το 1927 ο κυρ Ανδρέας φτιάχνει ένα μικρό ταβερνάκι με το όνομα «Η ΑΝΔΡΟΣ». Περίπου το 1937, το μαγαζί περνάει στην ιδιοκτησία του Ζαρλά και το μετονομάζει «Η ΛΕΥΚΑ», χάρις σένα δέντρο που βρισκόταν έξω από την πόρτα. Μέχρι σήμερα το όνομα καλά κρατεί. Η αυλή με την κληματαριά της, τα βαρέλια με το κρασί και τις παρέες με τα γέλια Οι επισκέπτες της Λεύκας είναι φοιτητές, καλλιτέχνες και κάθε λογής άνθρωποι σε καιρούς άλλοτε χαρούμενους και άλλοτε δύσκολους.

Τη δεκαετία του 1970 την ταβέρνα αναλαμβάνει ο κυρ Βασίλης. Η διακόσμηση μένει η ίδια. Οι παρέες εναλλάσσονται. Αναμνήσεις, ιστορίες, γέλια και γλέντια έχουν μνήμες από τα παλιά ως σήμερα. Οι φωτογραφίες στους τοίχους μας γυρίζουν στο τότε. Σαλάτες, ντολμαδάκια με αμπελόφυλλο και αυγολέμονο, ψητά της ώρας, φρέσκες πατάτες τηγανητές, στο τέλος χαλβάς σιμιγδαλένιος και οι παρέες μαζεύονται σταδιακά. Καλό φαγητό, κουβέντες και πολλά στην υγειά μας, στη Λεύκα.

Πληροφορίες
Μαυρομιχάλη 121
Εξάρχεια
2103614038

Κρασί για όλους,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | No Comments »

Μεζέ στου Ιορδάνη

Κυριακή, Φεβρουαρίου 13th, 2011

Να μας έχει ο Θεός γερούς, πάντα ν’ ανταμώνουμε…για όμορφες συζητήσεις, παλιές στιγμές, δυνατά γέλια. Στου Ιορδάνη από το 1928, σμίγουν οι παρέες, για καλό φαγητό, αργό σέρβις, ανύπαρκτη μουσική, αλλά στέκι με χώρο καπνιστών.

Συγκαταλέγεται στις ταβέρνες, ειδικεύεται στη σχάρα. Εμείς επιλέξαμε καπνιστή χοιρινή μπριζόλα, κοντοσούβλι φούρνου (μετριότατο), τυροκαυτερή (με medium κάψιμο ουρανίσκου), πατάτες τηγανητούλες (που λέει και μια ψυχή), κολοκυθοκεφτέδες με φέτα, πανσέτες, κοτόπουλο στήθος. Οι τιμές κυμαίνονται στα 18-20 €. Δεν θα μείνετε ικανοποιημένοι από το σέρβις διότι είναι αργούτσικο, αλλά τα ψητά του είναι εξαιρετικά. Ο χώρος έχει πολύ βαβούρα, αλλά όμορφη διακόσμηση. Μην ξεχάσετε να δoκιμάσετε καρυδόπιτα με παγωτό, για να μείνει το γεύμα σας αξέχαστο. Ανοιχτό καθημερινά, μεσημέρι-βράδυ.

Πληροσφορίες
Αγ. Παρασκευής 42
Χαλάνδρι
2106815510

Τι μου άρεσε:
1) Οι μικρές ή μεγάλες εξομολογήσεις, που αφήνουν μάτια σαστισμένα και ανοίγουν τα μυαλά μας.
2) Οι ζωές μας έχουν μπερδευτεί ή σκέψεις μας, όμως;

Τι δεν μου άρεσε:
1) Η αδιάκριτη κίνηση του δίπλα τραπεζιού.
2) Οχλαγογιά full.

Όρεξη έχουμε; ,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | No Comments »

Αλάτσι

Τρίτη, Ιανουαρίου 25th, 2011

Το 2005 πίσω από το Hilton, ένα εστιατόριο άνοιξε τις πόρτες του, με αγάπη στη κρητική κουζίνα και ονομάζεται Αλάτσι . Πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως γνήσιο, καθαρό, παραδοσιακό, φτηνό, μεσογειακό και βραβευμένο εστιατόριο της Αθήνας, που διαθέτει γεύσεις της Μεγαλονήσου. Στα βραβεία Gourmet της Ελευθεροτυπίας βραβεύτηκε, στις κατηγορίες σέρβις και ελληνικό εστιατόριο. Έτσι γιγαντώθηκε η φήμη του. Ο ιδιοκτήτης του είναι ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης, ενώ τη κουζίνα επιμελείται ο Δημήτρης Σκαρμούτσος.

Το επιλέξαμε για τη μεσογειακή του κουζίνα. Γευτήκαμε σταμναγκάθι βραστό, καλτσούνια με σπανάκι και ξινομυζήθρα (αρκετά πετυχημένα), ντολμαδάκια με αμπελόφυλλο (η μαμά του Μιχάλη τα κάνει καλύτερα), ρεβύθια με νεράντζι και δενδρολίβανο (προσοχή έχουν ιδιαίτερα ξινή γεύση), απάκι με πιτάκια, σίγκλινο με πουρέ μελιτζάνας και ανθόγαλο. Να τονίσουμε ότι είναι αρκετά μικρές οι μερίδες. Δηλαδή, έχεις μπροστά σου ένα βαθύ πιάτο με τέσσερα δάχτυλα πορσελάνη γύρω γύρω, στη μέση μια γούβα 5 εκατοστών και κει βρίσκεται το πολυπόθητο gourmet φαγητό.

Συναντήσαμε την Έλλη Στάη, το Δημήτρη Παπαϊωάννου, τον πολιτικό Πεταλωτή, φυσικά τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου και τον chef του. Ο μετρ ήταν πολύ καλός, σβέλτο βλέμμα, γρήγορη απόκριση. Για το σέρβις δε θα πω το ίδιο. Όταν ζητάς διπλοφουρνιστές σαρδέλες (αλλά έχουν τελειώσει) και σου προτείνουν κοκοράκι, νομίζω ότι κάτι δεν ταιριάζει. Αλλά τι Λοζάνη τι Κοζάνη;

Πληροφορίες
Βρασίδα 13
210-7210501

Τι μου άρεσε :
1) Η διακόσμηση του χώρου. Κομψό και φινετσάτο.
2) Τα καλτσουνάκια. Λαχταριστά!
3) Οι ρακές που σερβίρονται στο μπάρ του εστιατορίου.

Τι δεν μου άρεσε :
1) Οι μικρές μερίδες, αλλά έτσι είναι τα gourmet.
2) Η μη μουσική. Μόνο ομιλίες ακούγαμε.

Θα δηλητηριαστώ με τις «καλές» απόψεις μου,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 2 Comments »

Μπιφτεκααάτσι

Τετάρτη, Ιανουαρίου 19th, 2011

Κρητική κουζίνα, σε ύφος προσεγμένου μεζεδοπωλείου, με λαχταριστούς μεζέδες και προσωπικό αστραπή. Πρόκειται για το πιο νόστιμο κρητικό φαγάτστι που σερβίρεται στο Μπιφτεκααάτσι. Μεσογειακή διατροφή αρκετά ισορροπημένη που μάλιστα δεν υπολείπεται σε νοστιμιά, δεν είναι απλά μόδα είναι παράδοση.

Οι επιλογές στον κατάλογο πολλές. Από τα ορεκτικά δοκιμάσαμε κλασσικές Κρητικές γεύσεις, όπως το Σφακιανό σύγλινο με αυγά στραπατσάδα, το οποίο είχε άρωμα νησιού. Σταμναγκάθι με ρόκα για μια δροσιστική απόλαυση. Απάκι και πατάτες χωριάτικες στο τηγάνι με στάκα. Δεν έλειπαν οι χοχλοί με λαδορίγανη, τα καλτσουνάκια (πιτάκια με μυζήθρα, σπανάκι), μανιτάρια πλευρώτους με συνοδεία κρέμας τυριού. Συνέχεια με γαμοπίλαφο και γίδα βραστή (συγχωρήστε με αλλά δεν το τίμησα το τετράποδο), χοιρινά μπριζολάκια ζουμερά με μαεστρία στο ψήσιμο.

Ο εξωτερικός χώρος για καπνιστές (κλεισμένος με γυαλί) και πατάρι με αίθριο στον κύριο χώρο. Περιποιημένος χώρος με εθνικ-κρητικές πινελιές, φιλόξενο προσωπικό, με μουσικό χαλί από ακουστική κρητική μουσική. Το δημοτικό parking βρίσκεται ακριβώς απέναντι είναι δωρεάν και δεν πολυπαιδεύεσαι στο παρκάρισμα.

Το αποκορύφωμα στο γεύμα είναι η πανδαισία γλυκών. Σοκολατόπιτα με παγωτό, σιμιγδαλένιος χαλβάς, στραγγιστό γιαούρτι με γλυκό κυδώνι &σταφύλι, σκαλτσούνια ή αλλιώς μελιτίνια, κρέπα με γλυκιά μυζήθρα. Μια αμαρτία, που καλύπτει όλα τα γούστα. Για τους φίλους των (ανέραστων) νοτίων προαστίων το Μπιφτεκααάτσι έχει αδερφάκι και βρίσκεται στη Πλατεία Γλυφάδας (Κωνσταντινουπόλεως 12, 210 8944880).

Πληροφορίες
Περικλέους 39
Χολαργός
210 6560680

Τι μου άρεσε:
1) Γενναίες μερίδες, φυσιολογικές τιμές, ευγενέστατο σέρβις.
2) Ο Billakos με το απίστευτο PR του και την υπακοή στις θείες του.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Το κρασί, το περίμενα «κομματάκι» καλύτερο.
2) Θα ξανα γκρινιάσω για τον καιρό, τα κρύα, τις βροχές.

Για τη δική σου τη καρδιά χορεύω πεντοζάλη,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 1 Comment »

Τα καλά των Εξαρχείων

Κυριακή, Ιανουαρίου 16th, 2011

Το Κέντρο της Αθήνας, ειδικά τα Εξάρχεια, είναι από τις πιο ζωντανές περιοχές, παρ’ όλα τα προβλήματα. Θεωρείται μποέμ περιοχή, ιδανική για φοιτητικές εξόδους, με τις παλαιότερες ταβέρνες και τα πιο «καλλιτεχνικά» καφέ.

Πάνω στη Πλατεία βρίσκεται το φημισμένο Floral (Θεμιστοκλέους 80, 210 3800070). Όπως αναφέρεται στο site του μαγαζιού, «Το Floral σημάδεψε αρκετές γενιές. Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν να πουν τουλάχιστον μία ιστορία που να διαδραματίστηκε εκεί.» Στεγάζεται στο ισόγειο της γνωστής «μπλε πολυκατοικίας». Το αγαπάνε οι φίλοι του βιβλίου, για τις παρουσιάσεις βιβλίων, με κύκλους ανάγνωσης, για τα μουσικά live και ειδικά dj sets, τις προβολές ταινιών, τις συναυλίες με ξένα συγκροτήματα και καλλιτέχνες, με συγγραφικές βραδιές, διαγωνισμούς ποίησης, εικαστικές εκθέσεις, πάρτι, συνεντεύξεις τύπου. Κυριακάτικο καφεδάκι με φίλους ή με μόνη παρέα ένα βιβλίο.

Ώρα φαγητού στου Μπαρμπαγιάννη (Εμμανουήλ Μπενάκη 94, 210-3824138). Στο παραδοσιακό μαγειρείο, για σπιτικά γιουβαρελάκια, απλά μαγειρευτά που μυρίζουν χέρι νοικοκυράς, σε χαμηλές τιμές. Προτεινόμενο σε φοιτητές που στερούνται το σπιτικό φαγητό, ενώ δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια για τα in gourmet εστιατόρια. Η διακόσμηση του θυμίζει κάποια Ελλάδα του Χατζηχρήστου και του Φωτόπουλου. Τα έτη του καταστήματος είναι μόνο 92 (ούτε 100). Η κουζίνα του δεν περιλαμβάνει πειραματισμούς, αποτελείται από χοιρινό λεμονάτο, φασόλια, λαδερά φαγητά, χόρτα ή απλή χωριάτικη και λίγο χύμα κρασί. Αρκούν για να ταξιδέψουμε τον ουρανίσκο στη γευστική ελληνική παράδοση.

Βόλτα για ταβλάκι και διπλό ελληνικό, στην Όστρια (Θεμιστοκλέους 65). Με σέρβις και τιμές, σε νορμάλ επίπεδα. Συμπαθητικός χώρος (περισσότερο εσωτερικά και λιγότερο εξωτερικά) που αν και βρίσκεται στα Εξάρχεια μαζεύει κάθε είδους κόσμο. Θεωρείται από τα πιο παλιά καφέ της περιοχής, όμως είναι αρκετά mainstream για τα δεδομένα των Εξαρχείων.

Βράδιασε, ώρα για μπύρα. Στο bar Πειρατής (Μεσολογγίου 4, στο πεζόδρομο) για βαρελίσια μπύρα, με τύπους που έχουν το δικό τους ντύσιμο και τρόπο διασκέδασης. Αυτόν που πολλοί ονομάζουμε φρικιό, γκοτθά, αναρχικό, συχνάζει εδώ. Pure συναίσθημα μεταξύ παιδιών, νεολαία αντισυμβατική που συχνάζει στο πιο γνωστό πεζόδρομο της περιοχής, αυτόν της Μεσολογγίου.

Η γειτονιά που ζει,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού, Στέκια | No Comments »

Χριστουγεννιάτικες Προετοιμασίες

Κυριακή, Δεκεμβρίου 19th, 2010

Σε έξι μέρες από σήμερα, η αγαπημένη γιορτή των παιδιών είναι γεγονός. Οι βόλτες προετοιμάζουν το κλίμα ώστε να μην πέσει η ψυχολογία μας όσο και οι θερμοκρασίες της επίκαιρης Φιλανδίας.

Στόχος νούμερο ένα. Να μυρίσει η κουζίνα Χριστούγεννα. Σύντομες συνταγές, για σοκολατάκια κουβερτούρας με καρύδι. Αν ξέρετε να δουλεύετε κατάλληλες θερμοκρασίες για μπεν μαρί, τότε τίποτα δεν έχετε να φοβηθείτε. Απλά λιώστε κουβερτούρα σε ένα κατσαρολάκι, αφού το τοποθετήσετε μέσα σε μιά κατσαρόλα με ζεστό νερό (οχι βραστό), καθαρίστε προσεκτικά τα καρύδια, και με τη βοήθεια κουτάλας προσπαθήστε να τοποθετήσετε μικρές δόσεις από το μείγμα σε λαδόκολλα. Βάζουμε τα σοκολατάκια για 10 λεπτά στην κατάψυξη. Έτοιμος ο σοκολατένιος πειρασμός.

Από τη κουζίνα στο Κέντρο της Πόλης, στο Γκάζι. Το meet market (δεν είναι κρεοπωλείο, όπως πιστεύει κάποιος φίλος) πραγματοποιείται στον χώρο της Τεχνόπολις, είναι ένα είδος bazar, με χειροποίητα αντικείμενα. Εδώ θα βρεις κηροπήγια, δερμάτινα πορτοφόλια, περίεργα αξεσουάρ, ρούχα και παπούτσια με vintage διαστάσεις, χειροποίητες σβούρες, σαπούνια αρωματικά, τσάντες με καλλιτεχνική άποψη. Βαδίζουμε προς την Κωνσταντινουπόλεως με προορισμό το μπαράκι με την αγαπημένη μουσική. Alley Cat. Ποτάκι σε ήχους ρόκ, με 30άρηδες που δεν το βάζουν κάτω.

Τελευταία Κυριακή του χρόνου για τα εμπορικά καταστήματα που μένουν ανοιχτά. Η πρωτεύουσα γεμίζει κόσμο, που βολτάρει, ενώ σπάνια ψωνίζει λόγω κρίσης. Η γνωστή Πλατεία Συντάγματος φέτος δεν έχει φλεγόμενο δέντρο. Περπατάμε τη Σταδίου. Στάση για σύντομα ψώνια, γυναικείας κατηγορίας, αξεσουάρ που συνοδεύουν ένα φόρεμα. Κατηφορίζουμε προς Καρύτση, ψάχνουμε κόκκους καφέ, καλά αλεσμένους και χύμα ξηρούς καρπούς, στις κάθετες οδούς της Κολοκοτρώνη. Η γωνιά του καφέ, Πραξιτέλους 4. Επίσκεψη, στο Απολλώνιο (Ευαγγελιστρίας & Καλαμιώτου) για το γνωστό κουλούρι Θεσσαλονίκης. Το καλύτερο της Αθήνας. Για υφάσματα, λευκά είδη, κορδέλες και είδη ραπτικής, στην Αθηναϊδος. Μικρά χριστουγεννιάτικα αντικείμενα, γούρια, ρόδια και ασημένια είδη. Στο Moda Pari (Ρόμβης 26-28).

Εάν οι μυρωδάτες γεύσεις από τη Μινιατούρα (Ρόμβης 21, Σύνταγμα, 2103233459) σας προκαλούν, τότε μια στάση απαιτείται. Δοκιμάστε μαγειρευτά ή πιάτα της ώρας, στο μικρό εστιατόριο που ανοίγει στις 12 το μεσημέρι και μένει μέχρι τις 7 το απόγευμα. Με λίγα τραπέζια, από το 2002 βρίσκεται στο Κέντρο της πρωτεύουσας. Δοκιμάστε Σφέλα Μεσσηνίας Σαγανάκι, Ψαράκια Μαρινάτα, Μπακαλιαροκεφτές αν αγαπάτε τα θαλασσινά ή Μπιφτέκια 4 Κρεάτων Σχάρας, ζουμερά και καλοψημένα. Από τα πιάτα ημέρας ξεχωρίζουμε τα κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι και μοσχαρίσιο κιμά. Οι λάτρεις της θάλασσας και της πάστας, ας επιλέξουν φρέσκα ζυμαρικά με γαρίδες και μύδια. Κλείνουμε το δείπνο μας με ένα διπλό ελληνικό.

Καλές προετοιμασίες & βόλτες γιορτινές,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 2 Comments »

Οινομαγειρείο

Τρίτη, Δεκεμβρίου 14th, 2010

Ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά της Αθηναϊκής εστίασης, βρίσκεται στη Δεκελέων, ονομάζεται «Οινομαγειρείο», λειτουργεί από το 1994 σε ένα υπόγειο με φολκλόρ διακόσμηση, παραδοσιακά ή λαϊκά ακούσματα.

Στο υπόγειο αυτό μοιραζόταν συσσίτιο την περίοδο της Κατοχής, ενώ λειτουργούσε και ως καταφύγιο στην διάρκεια βομβαρδισμών από την Γερμανική Luftwaffe. Το γράφει ο μαυροπίνακας που βρίσκεται εκεί. Ασβεστωμένοι τοίχοι, μια μάλλινη βελέντζα στον τοίχο, ένα-δυο βαρέλια, μικρούτσικη κουζίνα, ευδιάθετο προσωπικό, αλλά δεν προτείνεται σε σνόμπ αυτοκρατορικές φυσιογνωμίες που μεγάλωσαν με χαβιάρι, αβοκάντο και γαλλικό κρασί. Το ετερόκλητο πελατολόγιο του κουτουκιού απαρτίζεται από 40άρηδες επαρχιώτες που άφησαν πριν χρόνια Ήπειρο & Θεσσαλία, για μια καλύτερη ζωή στην Αθήνα. Εν δυνάμει φοιτητές και καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες.

Στο κατάστημα δεν υπάρχει κατάλογος! Ο σερβιτόρος θα σας ενημερώσει για τα πιάτα, όπως κεφτεδάκια σέλινο και πράσο, χοιρινό λεμονάτο με πατάτες (ήθελε περισσότερο ψήσιμο), πίτα με κιμά τύπου λαχματζούν, ρεβυθοκεφτέδες (από τους καλύτερους), φάβα μέτρια, πολίτικη σαλάτα με κολοκυθάκι τηγανιτό, μελιτζάνα, γιαούρτι, σκορδάκι (τη θέλαμε πιο light και δροσιστική). Το μαγαζί δεν είναι γνωστό για τη καθαριότητά του, αλλά για την ιστορία και την αυθεντικότητά του.

Κρατήσεις δεν γίνονται, το οινομαγειρείο αντέχει 30 καθιστούς το πολύ. Ενδείκνυται για παρέες μερακλίδικες που γουστάρουν live με κλαρίνα και ηπειρώτικα ακούσματα. Συνήθως ανοίγει στις 21.00, αλλά τις Κυριακές κάνει μια εξαίρεση και μας υποδέχεται για κρασί από νωρίς το μεσημέρι. Οι τιμές κυμαίνονται από 13-15€ το άτομο.

Πληροφορίες
Δεκελέων 32
Γκάζι
210 3411876

Τι μου άρεσε:

1) Που οι Έλληνες στο άκουσμα κλαρίνου σηκώνονται από την καρέκλα.
2) Ετερόκλητο πελατολόγιο.
3) Για έναν καφέ ξεκινήσαμε αλλά για κρασί καταλήξαμε.
4) Έτυχε να συναντήσουμε στο μαγαζί ζωντανή μουσική με κλαρίνο, νταούλι, ακορντεόν.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Δεν υπάρχει κατάλογος. Σε περίοδο κρίσης, αυτά είναι λάθη!
2) Πολύ τσίκνα αδερφάκι μου, αλλά τι να κάνεις.

Ο χρόνος περνά νωχελικά,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | No Comments »

Ινδικές Γεύσεις : Masala

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 13th, 2010

Από τότε που η χώρα μας έδωσε χώρο στις ξένες γεύσεις, τα Ασιατικά γκουρμέ, τα Μεξικάνικα, τα Ινδικά και Κινέζικα μας προκαλούν να τα δοκιμάσουμε. Επιλέγουμε Ινδικές γεύσεις, επί της Ερμού, υπό την αιγίδα του Μπάμπη που μας τις προτείνει ανεπιφύλακτα.

Από το Θησείο (Ερμού 129) μεταφερόμαστε στον κόσμο της Αρχαίας Ανατολής, καθώς γευματίζουμε με δυνατές ευωδιές, μυστικιστική μουσική και παράξενα ήσυχη ατμόσφαιρα. Σχεδόν σιωπηλοί οι πελάτες δοκιμάζουν λευκό ρύζι, κοτόπουλο με κάρυ, φρέσκες σαλάτες και πολύ λεπτές πίττες με λιωμένο τυρί.

Στο δεξί σου χέρι καθώς μπαίνεις, συναντάς τους ανθρώπους που ετοιμάζουν τις ινδικές γεύσεις, πίσω απο τη στενόμακρη τζαμαρία. Η θερμοκρασία υψηλή πάνω από τα τηγάνια και τη σχάρα. Μια σερβιτόρα, με ωτίτιδα, παρόλα αυτά με κέφι και αρκετά επεξηγηματική στο μενού. Επιλέξαμε κοτόπουλο με γιαούρτι και ινδικά βότανα. Προσοχή το πιάτο είναι έξτρα πικάντικο. Συνοδεύεστε το με λευκό ρύζι, μια δροσερή σαλάτα και λίγο κρασί για να σβήνει τη φλόγα. Τέσσερα άτομα πλήρωσαν 45ευρώ, χωρίς αλκοόλ. Pas mal.

Πληροφορίες
Ερμού 129 Θησείο
210 3219412

Τι μου άρεσε :

1) Μετά από μια βραδιά με το Δημήτρη Δημόπουλο στο Trova, με την παράσταση Υπερπαραγωγή μας άνοιξε η όρεξη.
2) Που το ΙΚΕΑ κάνει χρυσές δουλειές σε πωλήσεις μαχαιροπίρουνων, πιάτων και ποτηριών.
3) Μερικά μέρη δεν μοιάζουν τόσο ακριβά, όσο πιστεύουμε.

Τι δεν μου άρεσε :

1) Έκαψα την 5 ημερών μάλλινη ζακέτα μου, από λάθος του σερβιτόρου στο Trova. Αλλά επειδή είμαι απόγονος μοδίστρας, την έστειλα για επισκευή. Φαντασία να έχεις και όλα γίνονται.

Ινδικές ρήσεις και αποκρίσεις,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 3 Comments »

Στα βράχια της Πειραϊκής

Κυριακή, Δεκεμβρίου 5th, 2010

Ένα παλιό άσμα, λέει «Στα βράχια της Πειραϊκής, κοιμάται ο Στέλιος ο μπεκρής«. Μετά από πολλές βόλτες στη Καστέλλα, ψάξιμο για parking και έξυπνα σχόλια από έναν ταξιτζή, φτάσαμε στα Νότια Προάστια, στη ψαροταβέρνα-ουζερί «Τα βράχια της Πειραικής» όπου η υποδοχή από τον ιδιοκτήτη ήταν θερμή, με μικρές δόσεις αδιακρισίας.

«Είστε Πειραιώτισσες;» (φάε τη γλώσσα σου). «Έχετε ξανάρθει στο μαγαζί μας;» (χωρίς παρεξήγηση, το αποφεύγαμε τόσο καιρό). Είστε με μεταφορικό μέσο; (με το πλοίο ήρθαμε, προ ολίγου) κτλ. Ας μπούμε στο θέμα μας. Μία φέτα, μία μερίδα πατάτες, χταπόδι ξυδάτο, καλαμαράκια τηγανητά (φρέσκα), κουτσομούρες για να έχουμε να τσιμπάμε και μια τυροκαυτερή για τη γράμμωση. Η ταχύτητα στο σέρβις, αξεπέραστη. Ο βοηθός σερβιτόρου, να τον πιείς στο ποτήρι. Οι τιμές οικονομικές (Σύνολο 49euro) και το λευκό κρασάκι ελαφρύ, για να πίνετε εύκολα.

Παρόλο τον αέρα, τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, δηλώσαμε καπνιστές και επιλέξαμε τραπέζι έξω. Με θέα τη θάλασσα, τα πλοία της ANEK, τα μικρά θολά φωτάκια του λιμανιού.

Πληροφορίες
Ακτή Θεμιστοκλέους 300
Πειραιάς
210-4538461

Τι μου άρεσε:

1) Φορώντας μινι κάνεις θαύματα. Διασχίζεις δρόμους ανενόχλητη, συλλέγεις χαμόγελα, δέχεσαι ευγένειες. Κρίμα που οι άνθρωποι είναι λιγούρια. Η εξωτερική εμφάνιση και τίποτα παραπάνω. Τώρα αρχίζω και θυμάμαι.
2) Είχα καιρό σε μαγαζί να απολαύσω φρέσκο ψαράκι, φτηνό και καλοτηγανισμένο.
3) Ακούσαμε την ιστορία του αλλουμινά σερβιτόρου και την αγάπη του για τη θάλασσα.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Ξεχάσαμε να δώσουμε το Α.Φ.Μ. μας. Μετά από τόσες ερωτήσεις.
2) Δεν προλάβαμε χόρτα & αθερίνα. Next time.

Συχνά ρίσκα,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 1 Comment »