Καλοκαιριάζει, φίλοι φτάνουν στην πρωτεύουσα, άλλοι παντρεύονται (ξεπερασμένο sport), οι βοκαμβίλιες φουντωτές, τα στενά της Πλάκας γεμίζουν τουρίστες και εμείς περπατάμε στα στενάκι της πιο γραφικής περιοχής. Η άλλη πλευράς της πόλης που θυμίζει νησί ή ορεινό χωριουδάκι.
Βόλτα στο μουσείο της Ακρόπολης. Η τέταρτη φορά που το επισκεπτόμαστε και πάντα θαυμάζουμε το υπέροχο φυσικό φως που γεμίζει το χώρο. Από τη Βύρωνος ανεβαίνουμε προς το Σχολαρχείο, στέκι που πάντα θέλω να επισκεφτώ και όλο το αμελώ. Κάπου εκεί θα δεις το σπίτι του κύριου & της κυρίας Κοκοβίκου, γνωστή ταινία «Η Δε Γυνή Να Φοβείται τον Άνδρα». Ο περίπατος συνεχίζεται προς το μικρό καφέ «Μελίνα» με την υπογραφή του Ζίλ Ντασέν.
Στάση στην Κλεψύδρα. Το μικρό καφέ στην οδό Θρασυβούλου, με τα μικρά πλεκτά στα μαρμάρινα τραπέζια, τα καναρίνια, τις μολόχες στις γλάστρες. Ιδανικό για ουζάκι, ποικιλίες τυριών και αλλαντικών ή απογευματινό καφεδάκι. Κατηφορίζουμε προς την αρχαία αγορά.
Φτάνοντας στο Μοναστηράκι στρίβουμε στην Ανδριανού. Πεζόδρομος χιλιοπερπατημένος. Πρώτο στέκι που προτείνεται, το Εύχαρις. Πρόκειται για cafe-μεζεδοπωλείο στο ιστορικό κέντρο της πόλης, που πρώτη φορά επισκέφτηκα τον Γενάρη του 2008. Ανεπανάληπτη βόλτα με συνέχεια στα Αναφιώτικα, είναι μια γραφική λιλιπούτεια συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται σκαρφαλωμένη στην βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης. Αν δεν έχεις σεργιανίσει προς τα εκεί, πραγματικά χάνεις! «Μια πόλη για να την αγαπήσεις, πρέπει να την περπατήσεις και να γευθείς τις μυρωδιές της» μου είπε ο άνθρωπος που με τριγύρισε στ’Αναφιώτικα.
Γνωστό στέκι και τόπος συνάντησης των νέων από επαρχεία, που πρωτοέρχονται στην πρωτεύουσα, είναι οι Διόσκουροι (Αδριανού 37-39,210-3253333). Δυνατό τους σημείο είναι ο εξωτερικός χώρος, τα τραπεζάκια στον πεζόδρομο της Αδριανού σε συνδυασμό με το τεράστιο δέντρο. Οι βόλτες καθώς έχουν αποκτήσει «εμπειρία» στα στέκια της πρωτεύουσας, μετά τις μουσικές της Πέγκυ Ζήνα από τα ηχεία των Διόσκουρων, έχουν διαγράψει το μαγαζί ακόμα και σαν τόπο συνάντησης, οχι απαραίτητα εξόδου.
Λίγο πιο κάτω βρίσκεται «Το Κουτί» (Αδριανού 23, 210-3213229). Ένα στέκι ιδιότροπα διακοσμημένο, με εμμονή στην αθώα παιδική ηλικία. Μενού, γραμμένο στις σελίδες βιβλίων παραμυθιών, το ψωμί σερβίρεται σε πρώην κουτιά από σοκολατάκια και το νερό σε κανάτες γάλακτος και μπουκάλια ουίσκι. Επιμένει μεσογειακά στην κουζίνα και έχει φιλικό αλλά αργό σέρβις. Έχει προτέρημα λόγω υπέροχης θέας (Ακρόπολη, Στοά του Αττάλου).
Λίγα από τα παραπάνω είναι αξιαγάπητα στέκια/δρόμοι για βόλτες, ξενάγηση, περίπατο στην ιστορία αυτής της πόλης, με τις τεράστιες αντιθέσεις. Καλοκαίρι, ώρα για βόλτες.
Next Station,
Jane
