Ταξιδεύοντας | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for the ‘Ταξιδεύοντας’ Category

Άρτα λέω & κλαίω

Σάββατο, Δεκεμβρίου 4th, 2010

Ήπειρος, βλάστηση, Άρτα και μια κουμπαριά που ευδοκιμεί. Σε μια πεντάωρη πορεία προς τη Δυτική Ελλάδα, περνάς Νομούς, θάλασσες, βουνά για να φτάσεις στην Άρτα. Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ από το 2007.

Βόλτα στα μπαράκια της πόλης. Εν Άρτη, για πρώτο ποτό, με ωραίες μουσικές, σε ένα παλιό πέτρινο οίκημα. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Παρηγορήτριας. Ναός που λειτουργεί μόνο την Ανάσταση. Επιβλητικός και καταπονημένος από τους Τούρκους. Συνέχεια στο Beer House, με τεράστια ποικιλία σε μπύρες, δερμάτινους καναπέδες και ξύλινα τραπέζια. Διαπίστωση: όταν μια επαρχιακή πόλη διαθέτει φοιτητές και φαντάρους, μένει πάντα ζωντανή!

Βόλτα στο Νεοχώρι και συγκεκριμένα στο Παραποτάμιο Πάρκο, για φωτογραφίες, γρήγορο τσιγάρο. Εκεί θα βρείτε ένα μικρό αναψυκτήριο για καφεδάκι, όμορφη βλάστηση και μια ηρεμία που συναρπάζει.

Ώρα φαγητού δίπλα στο γεφύρι της Άρτας, στον Πρωτομάστορα. Ψητά της ώρας, φρέσκιες σαλάτες, ουζάκια και μεζέδες για τους βιαστικούς. Τα γέρικα πλατάνια, το νερό που τρέχει και ο ήλιος της Ελλαδίτσας, χαρίζουν εξαιρετική χαλάρωση.

Εκδρομή για καφεδάκι, μια Κυριακή στο Πέτα. Ιστορικό χωρίο για τη μάχη που δόθηκε το 1822. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες ήττες που γνώρισαν οι επαναστατημένοι Έλληνες κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Στο μπαλκόνι του Μνημείου (όνομα μαγαζιού) γευτήκαμε ελληνικό καφέ με συνοδεία σοκολάτας. Η θέα είναι ανεπανάληπτη. Ένα χωρίο με ιστορία, πετρόχτιστο, γραφικό, που στην κεντρική του πλατεία διαθέτει εντυπωσιακή εκκλησία.

Η Άρτα μας χάρισε ένα τριήμερο, μια φιλία και καλό φαγητό.

Photos by Ισίδωρος Βασιλείου

Καλή αντάμωση,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 1 Comment »

Σέριφος: το ερωτικό μπαλκόνι του Αιγαίου

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 13th, 2010

Ξέρω, ξέρω, χαθήκαμε. Θες το καλοκαίρι, οι διακοπές, η αλμύρα και ο ήλιος, απλά ξεχαστήκαμε στις αγαπημένες Κυκλάδες. Φέτος αναζητήσαμε ήσυχα νησιά, με αμμουδερές παραλίες, μη κοσμοπολίτικα, μικρά πλακόστρωτα, με θέα στο Αιγαίο. Μετα από συνοπτικές διαδικασίες, επιλογή μας … η Σέριφος!

Photos by katrinpi

Ένα νησί για εσωτερική αναζήτηση, ασκητική ζωή, φωτιές στην παραλία, αιώρες στους ίσκιους των πεύκων, χαμηλές τιμές και χαλαρά ποτάκια. H παραλία στα Λιβαδάκια ήταν ιδανικά πλασμένη για την παρέα. Ο κόσμος του camping μύριζε ψαγμενίλα, η πίσινα μπορεί να θύμιζε λιγάκι balux, αλλά την τιμήσαμε δεόντως, διότι είμαστε μεγάλα καπιταλόνια καταβάθος. Δοκιμάσαμε φρέσκο γαυράκι, στο Ουζερί της Καλής (στο Λιβάδι του νησιού, το γνωστό λιμάνι), απολαύσαμε κρύα μπύρα στο Yatch Club, υπό τους ήχους θαυμάσιων μουσικών επιλογών (τηλ. 2281051888). Γλυκαθήκαμε από τα γενναιόδωρα εδέσματα στο Μέλι και τυλίξαμε δυο πιτόγυρα στο σουβλατζίδικο Tootsie (Λιβάδι, δίπλα στο Γυμνάσιο, τηλ.2281051343). Πραγματικά απορώ με την ευρηματικότητα του ονόματος. Στην ταράτσα του Άνεμος cafe (τηλ.2281051783), απολαύσαμε ελληνικό καφέ & γλυκό του κουταλιού (ποικιλία απο συκαλάκι, κυδώνι, σταφύλι). Σαβουριάσαμε μακαρονάδες στην ταβέρνα Αλέξανδρος & Βασιλεία, στα Λιβαδάκια και δεχτήκαμε αφιέρωση στο πίσω μέρος της απόδειξης, από το σερβιτόρο. (Μανίτο, καμία έκπτωση παίζει; Γιατί από γλυκόλογα χορτάσαμε.)

Απογευματάκι στη Χώρα του νησιού, σημαίνει πανοραμική θέα, βόλτα στο εκκλησάκι, φρεσκοβαμένα σοκάκια, σύντομη στάση στο δημαρχείο, για ρακές στο καφέ του Στράτου (εκεί είδαμε το Φοίβο Δεληβοριά). Αξιοσημείωτο μπαράκι το Αέρινο (ή μήπως Αερινό). Έχει ευγενικό σερβιτόρο, που μεταξύ αστείου και σοβαρού μας υπενθίμησε οτι θα τον πεθάνουμε, λόγω αλκοόλ. Ωραίος χώρος, με ζεστή ατμόσφαιρα, καλόγουστη διακόσμηση είναι ο Καραβόμυλος (2281051261). Γνωστό ρακάδικο του νησιού, που πολλοί το προτιμούν για φαγητό. Η πρώτη εβδομάδα των διακοπών έλαβε τέλος. Σαλπάρουμε για αλλού, άλλος με τη βάρκα μας;

Τι μου άρεσε:

1) H «χρυσόσκονη» που έκανε γυαλιστερή την αμμουδία.
2) Τα μεσημεριανά cocktails στην πισίνα του camping (με τιμή 7€)
3) Οι περσίδες του Αυγούστου μας βρήκαν ξαπλωμένους στην αμμουδιά.
4) Η διακόσμηση του Yatch Club. Θυμίζει παλιό ιστιοπλοϊκό.
5) Πλέον είμαι η βόλτα που τη θυμάσαι.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Τα απαγορευμένα ονόματα το φετινό καλοκαίρι (αυτοχαστουκίζομαι).
2) Πόσο διαφορετικά κυλάει η ζωή στο νησί, ενώ στην πόλη μιζεριάζουμε τις ζωές μας με κίνηση, γκρίζο και ρουτίνα.

Η πολύ βόλτα τρώει τον αφέντη,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Νάξος : για τον φουκαριάρη τον ξάδερφο

Δευτέρα, Αυγούστου 16th, 2010

Τριημεράκι στη Νάξο για βαθιές ανάσες και σύντομα μακροβούτια. Το νησί της πατάτας (διότι η παραγωγή πατάτας είναι κατά κόρον ναξιώτικη & άκρως γευστική), επισκέφτηκαν οι βόλτες, για ηρεμία, χαλάρωση και συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα (βλέπε: ξάδερφο βόλτας).

Highspeed από Πειραιά, σε 4 ωρίτσες απολαμβάνεις καφέ στο Εν πλω (Χώρα Νάξου). Παρέα με τον πόνο του διπλανού, που κάτω από έναν νάρθηκα κρύβει το τραυματισμένο του γόνατο, λόγω «πιρουέτας» στην άμμο. Σύντομο πρωινό με τυροκούλουρο, από το Bakery και βούρ για μπάνιο, στις Πλάκες. Που αλλού στο Cedar.

Ρακέτες, κανό και διάβασμα μέχρι να κρυφτεί ο ήλιος. Μπύρες, κρύα snacks, ύστερα έρχεται το βραδινό. Πρώτη επίσκεψη στην Αξιώτισσα, επιτέλους βρήκαμε τραπέζι. Θεωρείται από τα καλύτερα της Νάξου. Οι βόλτες δεν εντυπωσιάστηκαν. Δυστυχώς δεν γευτήκαμε το Απεραθίτικο Ροστό, το πετύχαμε στο τέλος. Επιλέξαμε κεφτέδες κοκκινιστούς, με ούζο και κύμινο. Προτιμήσαμε τοπικό τυρί, το λεγόμενο αρσενικό. Οι μερίδες είναι γενναίες, αλλά η ποιότητα (μάλλον λόγω σεζόν) πεσμένη. Αν αντέχετε τη ρακί, δοκιμάστε το καθαρό οινόπνευμα που προσφέρεται. Είναι σπιτική οπότε δυνατή. Για τους λάτρεις του οίνου, επιλέξτε κρασί ροζέ, παραγωγής του νησιού, αρκετά γευστικό.

Επόμενος προορισμός είναι το λιμάνι της χώρας, για ιταλικές γεύσεις στο il Girasole ή κάπως έτσι (σημαίνει ηλιοτρόπιο). Παπαρδέλες με σαφράν, σαλάτα με ρόκα, μαρούλι, καρύδια και σώς μελιού, για τους ανέραστους χορτοφάγους. Οι τιμές αρκετά προσιτές, το service αργό αλλά ευγενικό. Με λίγα λόγια καλοφάγαμε.

Πριν μπούμε στο πλοίο για την επιστροφή, ένα γρήγορο καφεδάκι με συνοδεία tost στο Λιμάνι, στο Bikini Cafe. Εδώ τα κουβαρντιλίκια που ξέραμε δεν πιάνουν, αυτά στην πρωτεύουσα. Πληρώνει ο ηθοποιός με το νέο του δίκυκλο (Yamaha), που μου ανακατεύει τα μαλλιά και πολύ μου αρέσει.

Τι μου άρεσε:

1) Τα πολιτιστικά δρώμενα στο χωριό Δανακός (Στα 7 χλμ. ανατολικά από το Φιλότι). Γνωρίσαμε τη Χάιδω, ένα άτομο που με όρεξη και μεράκι βοηθάει στη διοργάνωση εκδηλώσεων & κυρίως συναυλιών, για τέταρτη συνεχή χρονιά. Φέτος τις συναυλίες (21 Ιουλίου) ξεκίνησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ακολούθησε ο Γιάννης Χαρούλης ενώ από Σεπτέμβρη θα βρίσκονται και οι Χαίνιδες.
2) Βόλτες με μηχανή, χωρίς κράνος, όταν ο ήλιος δύει.
3) Κρύα μπύρα στο Cedar και γέλια πάνω σε κανό.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Η κατεψυγμένη μπριζόλα στην Αξιώτισσα.
2) Τρείς μέρες μόνο…αρκούν;

Αλλάξαμε αέρα,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 10 Comments »

Αγίου Πνεύματος time

Παρασκευή, Μαΐου 28th, 2010

Δευτέρα αργία. Μετά από πολύ καιρό, ένα τριήμερο είναι δικό μας. Για ύπνους, αλλαγή παραστάσεων, μαμαδίστικες αγκαλιές, νοσταλγία από τα παλιά, φρέσκο ψάρι, χόρτα από το περιβόλι και καλάρισμα στα νερά του Αργοσαρωνικού.

Στον Γαλατά Τροιζηνίας, με θέα τον ήσυχο Πόρο και τα καφεδάκια μας στο χέρι. Βόλτες στη φύση και συγκεκριμένα στη Βρωμοσυκιά, εκεί όπου δεν πατάει άνθρωπος, εκεί που τ’ αστέρια λάμπουν περισσότερο από ποτέ, η ησυχία είναι ανατριχιαστική και η Ύδρα στο βάθος με τα μικρά φωτάκια, μας κρατάει συντροφιά.

Άραγμα σε ένα σπίτι που δεν έχει αλλάξει εδώ και 55 χρόνια περίπου. Ζωή a la servivor, με ένα μπουκάλι Drambuie, πρόχειρα μαγειρεμένη μακαρονάδα με τριμμένη ντομάτα αντί για σάλτσα (μια συμβουλή από το ξαδερφάκι-chef) και μουσικές από Pink Matrini. Αμπελοφιλοσοφίες για ώρες, μέχρι να επιστρέψουμε στο διάβασμα και στα δεινά της ηρωίδας Σαραγώς.

Τα τριήμερα με φίλους, άκυρες συζητήσεις και γέλια δυνατά είναι από τις ευχάριστες στιγμές της ζωής. Όσο έχω φίλους δε φοβάμαι τίποτα! Με λίγα λόγια ανθρώπους θέλουμε δίπλα μας, να μας αγαπούν και να το λένε! Ακόμα κι αν χαραμίζουμε τις Παρασκευές μας με κορεσμένες συζητήσεις και μούτρα κατεβασμένα από φιλαράκια. Ακόμα και αυτό αξίζει. Οι φιλίες δεν είναι στρωμένες με ροδοπέταλα, αλλά γεμάτες προσπάθεια και θέληση.

Must Visit:
Την Ταβέρνα του Βασιλακόπουλου στην παραλία του Γαλατά για φρέσκο γαβράκι, ψητά της ώρας και πλούσιες μερίδες. Η Ρένα μαγειρεύει για εσάς, ο Θανάσης στο σερβις με ιστορίες για τα ένδοξα καλοκαίρια στον Πόρο, όταν ο τουρισμός βρισκόταν σε άνθηση, οχι σε ύφεση!

Ανανέωση τώρα,
Jane

Posted in Ταξιδεύοντας | 1 Comment »

Παιζώτοπος: H χαρά του παιδιού

Κυριακή, Ιανουαρίου 24th, 2010

Σαν καλή θεία (ή αλλιώς θεά) που είμαι, επισκέφτηκα την νέα άφιξη παιδότοπου, τον Παιζώτοπο, στην Αλίαρτο Βοιωτίας, με ιδιοκτήτες τον Πάνο και τη Δήμητρα.

Τα παιδιά έχουν βάλει χρήμα, χρόνο, κόπο και γούστο στη νέα τους επιχείρηση. Σε ένα χώρο με πολύ χρώμα, που συντονίζεται με τους κανονισμούς ασφαλείας, υπακούει στην αυστηρή καθαριότητα, προσφέρει άνεση για τους γονείς που απολαμβάνουν τον καφέ τους και διαθέτει ειδικό χώρο καπνιστών . Ο παιζώτοπος αναλαμβάνει παιδικά πάρτυ, γενέθλια και εκδηλώσεις για τα μικρά ζιζάνια της ζωής μας, τα παιδιά.
paizotopos

Πληροφορίες
Λ.Δημοκρατίας 17
Αλίαρτος Βοιωτίας
6977207083

Τι μου άρεσε:

1) Που νέοι άνθρωποι βρίσκουν επαγγελματική προοπτική στην επαρχία και δίνουν το μεράκι τους στις ελληνικές κωμοπόλεις.
2) Εδώ το μαγαζί διαθέτει καφέ illy! Από τους αγαπημένους μου καφέδες.
3) Διατίθεται χώρος για παιδιά κάτω των 3 ετών. Οπότε, ο μικρός Bill (ανηψιός) δεν θα ποδοπατηθεί από τα μεγαλύτερα παιδιά.

Όλα τα κοιτώ σαν παιδί κουτό,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | 2 Comments »

Βόλος: Βουνό ή Θάλασσα

Δευτέρα, Αυγούστου 10th, 2009

volos

Έψαχνα αφορμή για ταξίδι. Η καλύτερη αφορμή είναι τα γενέθλια της Ιλεάνας. Γίνεται μόνο 22 ετών (θα θελε ). Σεργιάνι στα παλιά λημέρια, του Βόλου. Μια από της αγαπημένες μου πόλεις, με συνδιασμό θάλασσας και υπέροχων ορεινών χωριών. Ένα μέρος που έχει εκμεταλλευτεί το λιμάνι του, με τα απίστευτα τσιπουράδικα και τους απολαυστικούς μεζέδες του.

Επίσκεψη στον Ποσειδώνα (τσιπουράδικο) που βρίσκεται στην παραλία της πόλης. Με τσίπουρο Θεσσαλίας, καλαμαράκια τηγανιτά, καβουροδαγκάνες, πατατοσαλάτα, γαρίδες, μυδοπίλαφο και ότι τραβάει η όρεξη σου από το βυθό της θάλασσας. Παρεμπιπτόντως το τσίπουρο είναι φάρμακο. Εξαφάνισε τον πονοκέφαλο από το πρώτο κιόλας 25αράκι.

Απογευματινό καφεδάκι στο Άρωμα. Στο γνωστό Green Park της παραλίας, ιδανικό μέρος για όλους, από οικογένειες που θα “παρκάρουν” τα πιτσιρίκια τους στην παιδική χαρά έως φοιτητές που αράζουν για τάβλι. Στο Άρωμα αξίζει να πιείτε μπύρα, για να απολαύσετε πίτσα. ο λεγόμενος μεζές που συνοδεύει το αλκοόλ. Που να βρεις τέτοια στην Αθήνα

Βραδινή διασκέδαση στο O-Bar! Στην Αγριά Βόλου, το clubing χτυπάει κόκκινο με bit ρυθμούς, μεγάλες παρέες νέων και καθαρά ποτά. Τέλεια επιλογή για δροσερό μεθύσι, καρπούζι κομμένο στη μέση (δοχείο) γεμισμένο με αλκοόλ και αρκετά καλαμάκια. Ειδικά αν έχεις πιει και δύο μαργαρίτες πριν, κάνεις κεφάλι σε χρόνο dt. Το O-bar έχει υπέροχο service και όμορφο προσωπικό (ένα συν παραπάνω). Χορός μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και γέλια που δείχνουν ότι δεν πέρασαν τα χρόνια. όλα έμοιαζαν όπως χθες.

Τι μου άρεσε:
1) Μαζευτήκαμε και θυμηθήκαμε τα παλιά! Νέα, γεγονότα και στιγμές που μας κρατούν ακόμα μαζί!
2) Η φίλη μου πιο χαλαρή από ποτέ και σαφώς συνειδητοποιημένη!
3) Ο Βόλος όπως πάντα γοητευτικός.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Λίγες οι μέρες. Μια βδομαδούλα ακόμα δεν θα με χάλαγε, καθόλου.
2) Οι ρυθμοί στην επαρχία είναι διαφορετικοί. Στην πρωτεύουσα είμαστε ροπμοτάκια των υποχρεώσεων μας.

Πολλά φιλιά αναμνήσεων,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Weekend @Tolo

Πέμπτη, Αυγούστου 6th, 2009

Όταν η Αθήνα σε εκνευρίζει και ο Αύγουστος προβλέπεται δύσκολος, τότε ταξιδεύεις σε κοντινούς προορισμούς με πολύ καλή παρέα, για μια ανάσα ανανέωσης!

Απογευματινή βουτιά στην Κάντια. Αραλίκι στο Beach Bar που ακούει στο όνομα “Μπαράκι”, παρέα με μια μπύρα Ζέος (παραγωγή-εμφιάλωση στο Άργος) και πολλά twitterια γύρω. Συνέχεια για φαγητό στην Ταβέρνα του Κώστα. Αρκετά βήματα πιο πέρα από το μπαράκι, για καταπληκτικές γαρίδες σαγανάκι και καλαμαράκια τηγανιτά. Πολύ φαί σε λέω! (Αφήσαμε τις χαρτοπετσέτες και τα τραπεζομάντιλα μονάχα.) Αφού πήραν φωτιά τα πιρούνια είπαμε να σβήσουμε τη φλόγα με κρύα μπύρα!

Βόλτα στο Ναύπλιο και συγκεκριμένα στο Ακταίο (Μιαούλη 3, Παραλία Ναυπλίου, 27520-27425), στην περατζάδα με θέα το Μπούρτζι. Εδώ το νυφοπάζαρο είναι αγαπημένο σπορ και οι κάπως κιτς άνθρωποι συχνάζουν στα λημέρια. Σε αυτό το σημείο να προσθέσω ότι ένα κομμάτι της νυχτερινής ζωής του Ναυπλίου έχει ονομαστεί “Βλαχάδα”, από μερικούς. Τους δικαιολογώ απόλυτα

Ένα μικρό πέρασμα από το στυλάτο μπαράκι “Λάθος”. Διακόσμηση με απίστευτα παλιά αντικείμενα. Στο κέντρο του μαγαζιού μια ζυγαριά (από εκείνες που διαθέτουν τα παλιά φαρμακεία, κατάλαβες), που με έκανε να αποφύγω την περαιτέρω διασκέδαση στο πολυσύχναστο στέκι (βασικά τραπέζι δεν βρήκαμε ).

Ώρα φαγητού και πάλι! Στάση στο Διόνυσο, ταβέρνα δεν το λες, ιταλικό επίσης δεν το λες, μεζεδοπωλείο πάλι δεν το λες. Anyway, αν περάσετε από την οδό Εθνικής Αντιστάσεως του Ναυπλίου σας συμβουλεύω να μην καθήσετε εκεί για να φάτε. Αποφύγετε τα κρεατικά και ειδικά τη χοιρινή μπριζόλα. Οι μερίδες είναι μικρές και η ποιότητα απαράδεκτη. (πολύ φαρμάκι στάζω, αλλά η αλήθεια να λέγεται)

Αξίζει μια δελφινοβουτιά στην παραλία του Αγ. Νικολάου ή αλλιώς Κοντύλι, με κρύα Corona στο χέρι και το φωτογραφικό φακό της Diana στο άλλο. Πολύ γέλιο, μεγάλη παρέα και δροσερή θάλασσα. Όμως η θάλασσα ανοίγει την όρεξη, με αποτέλεσμα το ρημάδι το στομάχι να διαμαρτύρεται!

Στη Λεύκα, σβήσαμε δίψα και πείνα (μου ταιριάζει η δίαιτα της Παναγιάς). Με μύδια σαγανάκι, σαλάτα με τριμμένη φέτα, χταπόδι ξυδάτο. Σε ένα ταβερνάκι που βρίσκεται στο Τολό, δίπλα στο κύμα. Συνέχεια στο Gorilla, για έναν κρύο espresso βλέποντας το φωτισμένο νησάκι στο βάθος, διότι το ταξίδι της επιστροφής δεν παλεύεται διαφορετικά.

Τι μου άρεσε:
1) H παρέα μας, φυσικά! Το internet κάνει θαύματα
2) Σπίτι πάνω στη θάλασσα, με θέα το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στο νερό.
3) Εδώ οι άνθρωποι είναι καλοφαγάδες. Γουρνοπούλα και γκιόσα, power!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Χωρισμός : Κλασσική περίπτωση βλάβης, που λένε οι μηχανικοί.
2) Βρίσκομαι πάλι Αθήνα ή μήπως είναι όνειρο;

Σε καβατζάρω του χρόνου για νησί,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | No Comments »

Έναν καφέεεε!

Κυριακή, Ιουλίου 26th, 2009

Όσο κρατάει ένας καφές, διαρκούν οι συζητήσεις με φίλους, μια παρτίδα τάβλι και βουτιές την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Διακοπές και καφείνη για μένα πάνε πακέτο. Πάμε για καφέ;

Στο Cedar στην παραλία της Πλάκας, στη Νάξο. Σε ξύλινους καναπέδες με χρωματιστά μαξιλάρια και θέα τη θάλασσα. Απο τα λιγοστά μαγαζία της παραλίας που βρίσκεται λίγα βήματα από τη θάλασσα. Ο Γιάννης θα σας σερβίρει το κρύο σας ρόφημα, ο ήλιος θα καθρεφτίζεται στο νερό και εσείς θα χαλαρώνετε στη νιρβάνα του καλοκαιριού.

elia_inside

Αν πάλι θέλετε να περπατήσετε στα στενά της πόλης, στη Χώρα της Νάξου, επισκεφτείτε την Ελιά. Ένα πέτρινο μαγαζί, που λειτουργεί και τους χειμερινούς μήνες, με έντεχνη μουσική. Κάποιες βραδιές διοργανόνονται μουσικές βραδιές. Η Ελία από νωρίς το πρωί μας δίνει δυνάμεις με ένα καλό πρωινό, το μεσημέρι με κρύο καφέ και το βραδάκι με δροσερή μπυρα.

Επόμενη στάση στο Φοίνικα, στην παραλία του Αγίου Γεωργίου, λίγα βήματα από το κέντρο της χώρας, του νησιού. Εδώ η θάλασσα δεν είναι οτι καλύτερο για μπάνιο, αλλά ένα πρωινό καφεδάκι είναι οτι πρέπει. Οργανωμένη παραλία με αρκετό κόσμο όπως οικογένειες με μικρά παιδιά, διότι είναι ρηχά και πατώνει ο Γιαννάκης, η Νικολέτα ή ο Κωστής. Όποτε η κάθε μαμά έχει το κεφάλι της ήσυχο.

Λίγες εβδομάδες βρίσκομαι στην Αθήνα και θέλω να ξαναφύγω. Να ερθώ για να περπατήσουμε παρέα στην παραλία, να λιώσουμε στις ρακέτες, να πιούμε Mojito και να ακούσω τις θεωρίες σου για την επαρχία. Να με πείσεις να κάνω την αλλάγη. Να αφήσω τα “θέατρα”, τις πλατείες και τη βουή της πόλης. Μάλλον είναι λιγάκι αργά. Αλλά ξέρω τί θα μου πεις : “ποτέ δεν είναι αργά και κοιτάμε πάντα μπροστά. Είπαμε μόνο χαρές, από εδώ κι μπρός.” Τι λές, χαμογελάω σωστά ή μου ξεφεύγουν φάλτσα τα δάκρυα;

Να “γκρινιάζεις” σου πάει,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | 1 Comment »

Γεύσεις από Νάξο

Παρασκευή, Ιουλίου 24th, 2009

Οι βουτιές μας ανοίγουν την όρεξη και η Νάξος ενδείκνυται για καλό φαγητό και οικονομικά φαγοπότια. Στο νησί κυκλοφορεί η πιο καλή μοσχαρίσια μπριζόλα ever! Φίλοι μου κρεατοφάγοι εδώ θα χαρείτε μαγειρευτό αρνάκι, μοσχαράκι κοκκινιστό και κόκορα με μακαρόνια.
marw_1
Ταβέρνα η Μάρω! Ένα παραδοσιακό ταβερνάκι κοντά στην πλατεία Πρωτοδικείου, με μεγάλες μερίδες, τρελούς σερβιτόρους με πολύ χιούμορ και σπιτικό κρασί, με αρκετή ρετσίνα. H Μάρω φημίζεται για τα μαγειρευτά της, τον καλοφτιαγμένο μουσακά, μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα και σκόρδο, ποικιλία τοπικών τυριών όπως ξυνοτύρι, γραβιέρα, αρσενικό και λαχταριστούς τοματοκεφτέδες. Οι τιμές θα σας ξαφνιάσουν. 13-15€/άτομο. Η Μάρω λειτουργεί και τους χειμερινούς μήνες με πελάτες κυρίως τους εργένηδες του νησιού.

Το ταξίδι της γεύσης έχει συνέχεια. Στον παράδεισο όπου η θάλασσα είναι ήρεμη, ο ήλιος λάμπει… στην Αγία Άννα. Στην ταβέρνα Paradiso, θα βρείτε φρέσκο ψάρι, που καλό είναι να το συνοδεύσετε με ούζο Βαρβαγιάννη (το πράσινο που είναι πιο δυνατό), τοματόπιτα άκρως χορταστική, κολοκυθάκια τηγανιτά και δροσερή σαλάτα Νάξου. Τιμές περίπου 15-20€ το άτομο.
thea
Συνέχεια στα ορεινά χωριά του νησιού. Στάση στις Μέλανες, για αρνάκι μαγειρευτό, κόκκορα κοκκινιστό με μακαρόνια και σπιτικό κόκκινο κρασί. Στην ταβέρνα του Γιώργου. Σπιτικό φαγητό, μαγειρεμένο με αγνά υλικά και άριστη εξυπηρέτηση. Επόμενος προορισμός το γνωστό Φιλότι. Εδώ η πληοψηφία των κατοίκων είναι κτηνοτρόφοι. Οπότε μια μοσχαρίσια με τις γνωστές τηγανιτές πατάτες είναι από τις καλύτερες επιλογές. Αν είστε fan των “έσω” δοκιμάστε συκώτι ψητό, απλά τέλειο! Που αλλού; Στην ταβέρνα του Λυκούρη! Εδώ δεν θα βρείτε χαριτομενιές και τσαχπινιές στο σερβίρισμα. Ο ιδιοκτήτης είναι βαρύς και ασήκωτος, αλλά επαγγελματίας σωστός, με ποιότητα και γενναιόδωρες μερίδες!

Καλή μας όρεξη! Οι βόλτες γέμισαν το στομάχι τους με δύο κιλά και τώρα ήρθε η ώρα της λιτότητας.
Αυτά παθαίνει μάτια μου όποιος τσιμπολογάει.

Τι μου άρεσε:
1) H επιτηδευμένη γκρίνια του αρσενικού της παρέας! Από Αιγόκερo τι άλλο να περιμένεις;
2) Τροπικό μαύρισμα…I love it!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Καλά τα κοψίδια και οι βάφλες αλλά οι καταχρήσεις πληρώνονται!
2) Mini διακοπές φέτος…του χρόνου θα πάρω το αίμα μου πίσω (καλά να είμαστε).

Πάλι ριμαδοέφαγα,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Νάξο τον αέρα μου ν’ αλλάξω

Δευτέρα, Ιουλίου 20th, 2009

Καλοκαιρινή άδεια, βόλτες σε νησιά και καλό φαγητό. Οι βόλτες ταξιδεύουν για Κυκλάδες με προορισμό τη Νάξο. Ένα νησί με πράσινο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κυκλαδονήσια, πολύ καλό φαγητό και αρκετά χαμηλές τιμές.

Ένα μέρος που δεν συντηρείται μόνο από την τουριστική βιομηχανία, αλλά από την καλλιέργεια πατάτας και την κτηνοτροφία, είναι η Νάξος. Με όμορφες παραλίες, όπως Άγιος Προκόπης, Αγία Άννα, Πλάκα, Αλυκό, Απόλλωνας, Μικρή Βίγλα (ιδανική για shurfing) και πολλούς Έλληνες τουρίστες (ιδιαίτερα οικογένειες).

apollwnas

Βόλτα στη νυχτερινή ζωή της χώρας. Με πρώτη στάση στο μπαρ Cosa Nostra. Ένα μπαλκόνι με θέα το λιμάνι και καλοφτιαγμένη μαργαρίτα(8€). Εδώ η μουσική είναι καλοκαιρινή και η διάθεση ανεβασμένη. Επόμενος προορισμός το Bintsi. Νέα άφιξη στο νησί, από ένα open bar που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την γνωστή Πορτάρα. Παλαιότερα ο χώρος φιλοξενούσε ένα ουζερί. Φέτος το Bintsi κλέβει την παράσταση, με chill out μουσική, τη θάλασσα μπροστά στα πόδια σου και ατμόσφαιρα χαλάρωσης. Ιδανικό μέρος για βραδινό ποτό, με την προυπόθεση χαμηλών μποφόρ. Ειδάλλως δεν αποφεύγεις το μπάνιο, εξ’ αιτίας των κυμάτων.

Hot spot του νησιού είναι οι βάφλες. Από τη Νάξο ξεκίνησε το γνωστό σε όλους μας waffle house στη Βουλιαγμένη. Εδώ η γεύση του γλυκού δίνει ρέστα! Παγωτό με παράξενες γεύσεις, όπως για παράδειγμα σοκολάτα με chili, κρέμα γάλακτος με γκοφρέτα και κομμάτια σοκολάτας, παγωτό γιαούρτι με γεύση αγρικέρασου και το τραγανό μπισκότο της βάφλας να σπάει τη γλύκα. Απαραιτήτως μια επίσκεψη στο Waffle House, για τους επισκέπτες του νησιού. Υπάρχει επίσης το δυδιμάκι του καταστήματος, στην παραλία της Πλάκας. (2€ η μπάλα παγωτού)

kastro

Μην ξεχάσετε να αγοράσετε από το νησί και συγκεκριμένα από το κατάστημα “Κίτρο Νάξου” το φημισμένο λικέρ Κίτρο Νάξου, από το γνωστό αποστακτήριο του Βαλινδρά. Υπάρχουν τρεις παραλαγές του. Προτιμήστε το special που είναι χρωματισμένο με σαφράν. Εδώ θα βρείτε και ψημένη ρακί, για τα γερά ποτήρια .

Θα συνεχίσουμε με φαγητό και καφεδάκι, στα μέρη της Νάξου. Cu Soon!

Φιλιά θαλασσινά,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | No Comments »