Φαγητό | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for the ‘Φαγητό’ Category

Άρτα λέω & κλαίω

Σάββατο, Δεκεμβρίου 4th, 2010

Ήπειρος, βλάστηση, Άρτα και μια κουμπαριά που ευδοκιμεί. Σε μια πεντάωρη πορεία προς τη Δυτική Ελλάδα, περνάς Νομούς, θάλασσες, βουνά για να φτάσεις στην Άρτα. Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ από το 2007.

Βόλτα στα μπαράκια της πόλης. Εν Άρτη, για πρώτο ποτό, με ωραίες μουσικές, σε ένα παλιό πέτρινο οίκημα. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Παρηγορήτριας. Ναός που λειτουργεί μόνο την Ανάσταση. Επιβλητικός και καταπονημένος από τους Τούρκους. Συνέχεια στο Beer House, με τεράστια ποικιλία σε μπύρες, δερμάτινους καναπέδες και ξύλινα τραπέζια. Διαπίστωση: όταν μια επαρχιακή πόλη διαθέτει φοιτητές και φαντάρους, μένει πάντα ζωντανή!

Βόλτα στο Νεοχώρι και συγκεκριμένα στο Παραποτάμιο Πάρκο, για φωτογραφίες, γρήγορο τσιγάρο. Εκεί θα βρείτε ένα μικρό αναψυκτήριο για καφεδάκι, όμορφη βλάστηση και μια ηρεμία που συναρπάζει.

Ώρα φαγητού δίπλα στο γεφύρι της Άρτας, στον Πρωτομάστορα. Ψητά της ώρας, φρέσκιες σαλάτες, ουζάκια και μεζέδες για τους βιαστικούς. Τα γέρικα πλατάνια, το νερό που τρέχει και ο ήλιος της Ελλαδίτσας, χαρίζουν εξαιρετική χαλάρωση.

Εκδρομή για καφεδάκι, μια Κυριακή στο Πέτα. Ιστορικό χωρίο για τη μάχη που δόθηκε το 1822. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες ήττες που γνώρισαν οι επαναστατημένοι Έλληνες κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Στο μπαλκόνι του Μνημείου (όνομα μαγαζιού) γευτήκαμε ελληνικό καφέ με συνοδεία σοκολάτας. Η θέα είναι ανεπανάληπτη. Ένα χωρίο με ιστορία, πετρόχτιστο, γραφικό, που στην κεντρική του πλατεία διαθέτει εντυπωσιακή εκκλησία.

Η Άρτα μας χάρισε ένα τριήμερο, μια φιλία και καλό φαγητό.

Photos by Ισίδωρος Βασιλείου

Καλή αντάμωση,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 1 Comment »

Σύρος : Η αρχόντισσα μήνα Σεπτέμβρη

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 21st, 2010

Νησί που όλο το χρόνο θυμίζει μέρος ηπειρωτικής Ελλάδας και έχει θάλασσα για να καλάρουμε. Δεν λείπει τίποτα από την πρωτεύουσα των Κυκλάδων. Νυχτερινή ζωή, δημόσιες υπηρεσίες, φοιτητές, καλό φαγητό, όμορφα μπαράκια. Χειμώνα καλοκαίρι η Σύρος είναι αρχόντισσα, με καλαίσθητη αρχιτεκτονική και ευγενικούς κατοίκους. Ήταν, είναι και θα είναι από τους αγαπημένους μου προορισμούς.

Νοικιάζεις αυτοκίνητο, βολτάρεις στις περισσότερες παραλίες. Κόμητο, Κίνι, Δελφίνι, Γαλησσά, Αμπέλα και υποδέχεσαι τον ήλιο, ώστε να καίει το τελευταίο σου κύτταρο. Διαβάζεις, απολαμβάνεις έναν καφέ, δέχεσαι τις μαλάξεις της μικρής αλλοδαπής, γελάς με τις παραξενιές του Τρύφωνα Σαμαρά, που έχει ξεφυλλίσει όλες τις πολιτικές εφημερίδες της Κυριακής και όλα αυτά σε μια ξαπλώστρα. Ο ήλιος δύει. Ώρα φαγητού.

Στο Κίνι, στ’ Αλμυρίκια απολαμβάνεις τις μελιτζάνες με το λιωμένο τυρί, το φρέσκο γαυράκι, το δροσερό ουζάκι. Όλα υποκοριστικά, διότι μας τα έκοψε ο γιατρός μαχαίρι, τις τελευταίες μέρες. Αν επιθυμείς οικονομικό φαγητό, ψητά της ώρας, ζουμερό συκώτι ή μπριζόλα, τότε βόλτα στο Μήτσο που βρίσκεται στην Αληθινή. Σπιτική ταβέρνα με καθαρή κουζίνα και άψογες γεύσεις. Λατρεύεις τα μαγειρευτά, το φρέσκο ψάρι, τα γενναιόδωρα επιδόρπια που προσφέρονται μετά το γεύμα; Πήγαινε στην ψαροταβέρνα-εστιατόριο του Μπαρμπαλιά (δεν έχεις τέλος Μπαρμπαλιά, που λέει και το άσμα). Οι επιλογές είναι οι εξής : Στην παραλία του Φοίνικα (22810-42004,43392) ή στο Λιμάνι της Ερμούπολης. Ζητώντας το λογαριασμό, θα γευτείς καρπούζι, σιμιγδαλένιο χαλβά κι παγωτό βανίλια. Πες μου ότι δε σε χάλασε…;

Θες δυο πιτόγυρα πριν ρουφήξεις όλη την τεκίλα της Σύρου; Τότε ο Πολίτης θα σου δώσει τη λύση, με τα περιποιημένα σουβλάκια του, που βρίσκεται στην Ερμούπολη. Γρήγορο σέρβις και χαμηλές τιμές (καμία σχέση με την ακριβή Αθήνα). Αν πάλι αγαπάς την πανοραμική θέα, το ηλιοβασίλεμα και το παραδοσιακό περιβάλλον τότε πάρε τη στράτα προς Άνω Σύρο και κάνε υπομονή ως το Σαν Μιχάλη. Ακούγεται ότι εκεί μπορείς να γευτείς τον καλύτερο κόκορα κοκκινιστό, στο Πλακόστρωτο. Πριν κάνεις τον κόπο να το επισκεφτείς τηλεφώνησε στο 6973980248. Ρώτα για διαθεσιμότητα και προτίμησε απογευματινές ώρες λίγο πριν τη δύση. Αξίζει τον κόπο.

Αφού έμαθες τα μυστικά των γεύσεων για τη Σύρα, συντονίσου στις βόλτες. Προσεχώς : νυχτερινή ζωή, καφέδες και αξιοθέατα που καλό είναι να επισκεφτείς.

Τι μου άρεσε:

1) Μόνο στη θέα της Ερμούπολης, νιώθεις οτι ζεις σε άλλη εποχή.
2) Ο «αγαπημένος» μας έδωσε τις σωστές πληροφορίες περί φαγητού.
3) Η «κοπελιά» όπως πάντα οργανωτική, σαν καθαρόαιμη λέαινα!

Τι δεν μου άρεσε:

1) Ξενέρωσα απίστευτα με την επιστροφή στην πρωτεύουσα. Δεν είναι πως δεν μου έλειψαν φίλοι & γνωστοί, όμως ο χρόνος στο νησί κυλάει αλλιώς. Ηρεμία-ποιότητα ζωής-no stress!
2) Το στομάχι μου, άρχισε τα νάζια. Ενώ ο γιατρός με αφήνει μόνο να αναπνέω. Μεταξύ μας κάνω καμιά κραιπάλη, για να μη χάνω τη φόρμα μου.

(Ξανά) ανανεωμένη,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Φαγητό | 2 Comments »

Σέριφος: το ερωτικό μπαλκόνι του Αιγαίου

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 13th, 2010

Ξέρω, ξέρω, χαθήκαμε. Θες το καλοκαίρι, οι διακοπές, η αλμύρα και ο ήλιος, απλά ξεχαστήκαμε στις αγαπημένες Κυκλάδες. Φέτος αναζητήσαμε ήσυχα νησιά, με αμμουδερές παραλίες, μη κοσμοπολίτικα, μικρά πλακόστρωτα, με θέα στο Αιγαίο. Μετα από συνοπτικές διαδικασίες, επιλογή μας … η Σέριφος!

Photos by katrinpi

Ένα νησί για εσωτερική αναζήτηση, ασκητική ζωή, φωτιές στην παραλία, αιώρες στους ίσκιους των πεύκων, χαμηλές τιμές και χαλαρά ποτάκια. H παραλία στα Λιβαδάκια ήταν ιδανικά πλασμένη για την παρέα. Ο κόσμος του camping μύριζε ψαγμενίλα, η πίσινα μπορεί να θύμιζε λιγάκι balux, αλλά την τιμήσαμε δεόντως, διότι είμαστε μεγάλα καπιταλόνια καταβάθος. Δοκιμάσαμε φρέσκο γαυράκι, στο Ουζερί της Καλής (στο Λιβάδι του νησιού, το γνωστό λιμάνι), απολαύσαμε κρύα μπύρα στο Yatch Club, υπό τους ήχους θαυμάσιων μουσικών επιλογών (τηλ. 2281051888). Γλυκαθήκαμε από τα γενναιόδωρα εδέσματα στο Μέλι και τυλίξαμε δυο πιτόγυρα στο σουβλατζίδικο Tootsie (Λιβάδι, δίπλα στο Γυμνάσιο, τηλ.2281051343). Πραγματικά απορώ με την ευρηματικότητα του ονόματος. Στην ταράτσα του Άνεμος cafe (τηλ.2281051783), απολαύσαμε ελληνικό καφέ & γλυκό του κουταλιού (ποικιλία απο συκαλάκι, κυδώνι, σταφύλι). Σαβουριάσαμε μακαρονάδες στην ταβέρνα Αλέξανδρος & Βασιλεία, στα Λιβαδάκια και δεχτήκαμε αφιέρωση στο πίσω μέρος της απόδειξης, από το σερβιτόρο. (Μανίτο, καμία έκπτωση παίζει; Γιατί από γλυκόλογα χορτάσαμε.)

Απογευματάκι στη Χώρα του νησιού, σημαίνει πανοραμική θέα, βόλτα στο εκκλησάκι, φρεσκοβαμένα σοκάκια, σύντομη στάση στο δημαρχείο, για ρακές στο καφέ του Στράτου (εκεί είδαμε το Φοίβο Δεληβοριά). Αξιοσημείωτο μπαράκι το Αέρινο (ή μήπως Αερινό). Έχει ευγενικό σερβιτόρο, που μεταξύ αστείου και σοβαρού μας υπενθίμησε οτι θα τον πεθάνουμε, λόγω αλκοόλ. Ωραίος χώρος, με ζεστή ατμόσφαιρα, καλόγουστη διακόσμηση είναι ο Καραβόμυλος (2281051261). Γνωστό ρακάδικο του νησιού, που πολλοί το προτιμούν για φαγητό. Η πρώτη εβδομάδα των διακοπών έλαβε τέλος. Σαλπάρουμε για αλλού, άλλος με τη βάρκα μας;

Τι μου άρεσε:

1) H «χρυσόσκονη» που έκανε γυαλιστερή την αμμουδία.
2) Τα μεσημεριανά cocktails στην πισίνα του camping (με τιμή 7€)
3) Οι περσίδες του Αυγούστου μας βρήκαν ξαπλωμένους στην αμμουδιά.
4) Η διακόσμηση του Yatch Club. Θυμίζει παλιό ιστιοπλοϊκό.
5) Πλέον είμαι η βόλτα που τη θυμάσαι.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Τα απαγορευμένα ονόματα το φετινό καλοκαίρι (αυτοχαστουκίζομαι).
2) Πόσο διαφορετικά κυλάει η ζωή στο νησί, ενώ στην πόλη μιζεριάζουμε τις ζωές μας με κίνηση, γκρίζο και ρουτίνα.

Η πολύ βόλτα τρώει τον αφέντη,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Νάξος : για τον φουκαριάρη τον ξάδερφο

Δευτέρα, Αυγούστου 16th, 2010

Τριημεράκι στη Νάξο για βαθιές ανάσες και σύντομα μακροβούτια. Το νησί της πατάτας (διότι η παραγωγή πατάτας είναι κατά κόρον ναξιώτικη & άκρως γευστική), επισκέφτηκαν οι βόλτες, για ηρεμία, χαλάρωση και συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα (βλέπε: ξάδερφο βόλτας).

Highspeed από Πειραιά, σε 4 ωρίτσες απολαμβάνεις καφέ στο Εν πλω (Χώρα Νάξου). Παρέα με τον πόνο του διπλανού, που κάτω από έναν νάρθηκα κρύβει το τραυματισμένο του γόνατο, λόγω «πιρουέτας» στην άμμο. Σύντομο πρωινό με τυροκούλουρο, από το Bakery και βούρ για μπάνιο, στις Πλάκες. Που αλλού στο Cedar.

Ρακέτες, κανό και διάβασμα μέχρι να κρυφτεί ο ήλιος. Μπύρες, κρύα snacks, ύστερα έρχεται το βραδινό. Πρώτη επίσκεψη στην Αξιώτισσα, επιτέλους βρήκαμε τραπέζι. Θεωρείται από τα καλύτερα της Νάξου. Οι βόλτες δεν εντυπωσιάστηκαν. Δυστυχώς δεν γευτήκαμε το Απεραθίτικο Ροστό, το πετύχαμε στο τέλος. Επιλέξαμε κεφτέδες κοκκινιστούς, με ούζο και κύμινο. Προτιμήσαμε τοπικό τυρί, το λεγόμενο αρσενικό. Οι μερίδες είναι γενναίες, αλλά η ποιότητα (μάλλον λόγω σεζόν) πεσμένη. Αν αντέχετε τη ρακί, δοκιμάστε το καθαρό οινόπνευμα που προσφέρεται. Είναι σπιτική οπότε δυνατή. Για τους λάτρεις του οίνου, επιλέξτε κρασί ροζέ, παραγωγής του νησιού, αρκετά γευστικό.

Επόμενος προορισμός είναι το λιμάνι της χώρας, για ιταλικές γεύσεις στο il Girasole ή κάπως έτσι (σημαίνει ηλιοτρόπιο). Παπαρδέλες με σαφράν, σαλάτα με ρόκα, μαρούλι, καρύδια και σώς μελιού, για τους ανέραστους χορτοφάγους. Οι τιμές αρκετά προσιτές, το service αργό αλλά ευγενικό. Με λίγα λόγια καλοφάγαμε.

Πριν μπούμε στο πλοίο για την επιστροφή, ένα γρήγορο καφεδάκι με συνοδεία tost στο Λιμάνι, στο Bikini Cafe. Εδώ τα κουβαρντιλίκια που ξέραμε δεν πιάνουν, αυτά στην πρωτεύουσα. Πληρώνει ο ηθοποιός με το νέο του δίκυκλο (Yamaha), που μου ανακατεύει τα μαλλιά και πολύ μου αρέσει.

Τι μου άρεσε:

1) Τα πολιτιστικά δρώμενα στο χωριό Δανακός (Στα 7 χλμ. ανατολικά από το Φιλότι). Γνωρίσαμε τη Χάιδω, ένα άτομο που με όρεξη και μεράκι βοηθάει στη διοργάνωση εκδηλώσεων & κυρίως συναυλιών, για τέταρτη συνεχή χρονιά. Φέτος τις συναυλίες (21 Ιουλίου) ξεκίνησε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ακολούθησε ο Γιάννης Χαρούλης ενώ από Σεπτέμβρη θα βρίσκονται και οι Χαίνιδες.
2) Βόλτες με μηχανή, χωρίς κράνος, όταν ο ήλιος δύει.
3) Κρύα μπύρα στο Cedar και γέλια πάνω σε κανό.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Η κατεψυγμένη μπριζόλα στην Αξιώτισσα.
2) Τρείς μέρες μόνο…αρκούν;

Αλλάξαμε αέρα,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 10 Comments »

Στο «κατώφλι» της Καλαμάτας

Σάββατο, Φεβρουαρίου 6th, 2010

Μια στάση εδώ, θέλω απόψε να τα πιώ με ένα ζευγάρι φιλικό. Οι καλύτερες εκδρομές κλείνουν με λουκούλια γεύματα, στη δυτική παραλία της Καλαμάτας. Στο Κατώφλι, ένα παραδοσιακό ταβερνάκι γευτήκαμε και ακόμα να χωνέψουμε, σχεδόν όλα τα πιάτα του καταστήματος.

Κάνουμε αρχή με ψητό ψωμί, τυροκαυτερή και σαλάτα από βραστά χόρτα. Δροσιστήκαμε με πατζάρια, δοκιμάσαμε καγιανά (στραπατσάδα με κρέας παστό), δοξάσαμε τα τυροκομικά προϊόντα του τόπου και τσιμπήσαμε κεφτεδάκια κοκκινιστά. Συνέχεια με ψητά της ώρας. Λευκό κρασί στα ποτήρια μας και για επιδόρπιο ραβανί με παγωτό.

Μετά το φαγητό έρχεται η κουβέντα που γίνεται μεταξύ δύο κάφρων, μιας εγκυμονούσας, ενός δημοσιογράφου και ενός γραφίστα. Σουρεάλ σκηνικό, με απίστευτο γέλιο και λιγότερη γκρίνια, σε σχέση με άλλες φορές.

Τι μου άρεσε:
1) Οι συζητήσεις περί τέχνης.
2) Τα σχέδια που κάνουν οι νέοι γονείς για τα παιδιά τους.
3) Όταν αλλάζουμε παραστάσεις, μέσα σε δυό μέρες.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Κάθε φορά, που επισκέπτομαι τα «άγια χώματα», βρέχει.
2) Πάλι γουρουνιάσαμε!

Μια σοδίτσα,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Φαγητό | 3 Comments »

Βόλος: Βουνό ή Θάλασσα

Δευτέρα, Αυγούστου 10th, 2009

volos

Έψαχνα αφορμή για ταξίδι. Η καλύτερη αφορμή είναι τα γενέθλια της Ιλεάνας. Γίνεται μόνο 22 ετών (θα θελε ). Σεργιάνι στα παλιά λημέρια, του Βόλου. Μια από της αγαπημένες μου πόλεις, με συνδιασμό θάλασσας και υπέροχων ορεινών χωριών. Ένα μέρος που έχει εκμεταλλευτεί το λιμάνι του, με τα απίστευτα τσιπουράδικα και τους απολαυστικούς μεζέδες του.

Επίσκεψη στον Ποσειδώνα (τσιπουράδικο) που βρίσκεται στην παραλία της πόλης. Με τσίπουρο Θεσσαλίας, καλαμαράκια τηγανιτά, καβουροδαγκάνες, πατατοσαλάτα, γαρίδες, μυδοπίλαφο και ότι τραβάει η όρεξη σου από το βυθό της θάλασσας. Παρεμπιπτόντως το τσίπουρο είναι φάρμακο. Εξαφάνισε τον πονοκέφαλο από το πρώτο κιόλας 25αράκι.

Απογευματινό καφεδάκι στο Άρωμα. Στο γνωστό Green Park της παραλίας, ιδανικό μέρος για όλους, από οικογένειες που θα “παρκάρουν” τα πιτσιρίκια τους στην παιδική χαρά έως φοιτητές που αράζουν για τάβλι. Στο Άρωμα αξίζει να πιείτε μπύρα, για να απολαύσετε πίτσα. ο λεγόμενος μεζές που συνοδεύει το αλκοόλ. Που να βρεις τέτοια στην Αθήνα

Βραδινή διασκέδαση στο O-Bar! Στην Αγριά Βόλου, το clubing χτυπάει κόκκινο με bit ρυθμούς, μεγάλες παρέες νέων και καθαρά ποτά. Τέλεια επιλογή για δροσερό μεθύσι, καρπούζι κομμένο στη μέση (δοχείο) γεμισμένο με αλκοόλ και αρκετά καλαμάκια. Ειδικά αν έχεις πιει και δύο μαργαρίτες πριν, κάνεις κεφάλι σε χρόνο dt. Το O-bar έχει υπέροχο service και όμορφο προσωπικό (ένα συν παραπάνω). Χορός μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και γέλια που δείχνουν ότι δεν πέρασαν τα χρόνια. όλα έμοιαζαν όπως χθες.

Τι μου άρεσε:
1) Μαζευτήκαμε και θυμηθήκαμε τα παλιά! Νέα, γεγονότα και στιγμές που μας κρατούν ακόμα μαζί!
2) Η φίλη μου πιο χαλαρή από ποτέ και σαφώς συνειδητοποιημένη!
3) Ο Βόλος όπως πάντα γοητευτικός.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Λίγες οι μέρες. Μια βδομαδούλα ακόμα δεν θα με χάλαγε, καθόλου.
2) Οι ρυθμοί στην επαρχία είναι διαφορετικοί. Στην πρωτεύουσα είμαστε ροπμοτάκια των υποχρεώσεων μας.

Πολλά φιλιά αναμνήσεων,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Γεύσεις από Νάξο

Παρασκευή, Ιουλίου 24th, 2009

Οι βουτιές μας ανοίγουν την όρεξη και η Νάξος ενδείκνυται για καλό φαγητό και οικονομικά φαγοπότια. Στο νησί κυκλοφορεί η πιο καλή μοσχαρίσια μπριζόλα ever! Φίλοι μου κρεατοφάγοι εδώ θα χαρείτε μαγειρευτό αρνάκι, μοσχαράκι κοκκινιστό και κόκορα με μακαρόνια.
marw_1
Ταβέρνα η Μάρω! Ένα παραδοσιακό ταβερνάκι κοντά στην πλατεία Πρωτοδικείου, με μεγάλες μερίδες, τρελούς σερβιτόρους με πολύ χιούμορ και σπιτικό κρασί, με αρκετή ρετσίνα. H Μάρω φημίζεται για τα μαγειρευτά της, τον καλοφτιαγμένο μουσακά, μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα και σκόρδο, ποικιλία τοπικών τυριών όπως ξυνοτύρι, γραβιέρα, αρσενικό και λαχταριστούς τοματοκεφτέδες. Οι τιμές θα σας ξαφνιάσουν. 13-15€/άτομο. Η Μάρω λειτουργεί και τους χειμερινούς μήνες με πελάτες κυρίως τους εργένηδες του νησιού.

Το ταξίδι της γεύσης έχει συνέχεια. Στον παράδεισο όπου η θάλασσα είναι ήρεμη, ο ήλιος λάμπει… στην Αγία Άννα. Στην ταβέρνα Paradiso, θα βρείτε φρέσκο ψάρι, που καλό είναι να το συνοδεύσετε με ούζο Βαρβαγιάννη (το πράσινο που είναι πιο δυνατό), τοματόπιτα άκρως χορταστική, κολοκυθάκια τηγανιτά και δροσερή σαλάτα Νάξου. Τιμές περίπου 15-20€ το άτομο.
thea
Συνέχεια στα ορεινά χωριά του νησιού. Στάση στις Μέλανες, για αρνάκι μαγειρευτό, κόκκορα κοκκινιστό με μακαρόνια και σπιτικό κόκκινο κρασί. Στην ταβέρνα του Γιώργου. Σπιτικό φαγητό, μαγειρεμένο με αγνά υλικά και άριστη εξυπηρέτηση. Επόμενος προορισμός το γνωστό Φιλότι. Εδώ η πληοψηφία των κατοίκων είναι κτηνοτρόφοι. Οπότε μια μοσχαρίσια με τις γνωστές τηγανιτές πατάτες είναι από τις καλύτερες επιλογές. Αν είστε fan των “έσω” δοκιμάστε συκώτι ψητό, απλά τέλειο! Που αλλού; Στην ταβέρνα του Λυκούρη! Εδώ δεν θα βρείτε χαριτομενιές και τσαχπινιές στο σερβίρισμα. Ο ιδιοκτήτης είναι βαρύς και ασήκωτος, αλλά επαγγελματίας σωστός, με ποιότητα και γενναιόδωρες μερίδες!

Καλή μας όρεξη! Οι βόλτες γέμισαν το στομάχι τους με δύο κιλά και τώρα ήρθε η ώρα της λιτότητας.
Αυτά παθαίνει μάτια μου όποιος τσιμπολογάει.

Τι μου άρεσε:
1) H επιτηδευμένη γκρίνια του αρσενικού της παρέας! Από Αιγόκερo τι άλλο να περιμένεις;
2) Τροπικό μαύρισμα…I love it!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Καλά τα κοψίδια και οι βάφλες αλλά οι καταχρήσεις πληρώνονται!
2) Mini διακοπές φέτος…του χρόνου θα πάρω το αίμα μου πίσω (καλά να είμαστε).

Πάλι ριμαδοέφαγα,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Σάντα Ειρήνη : Η απόδραση με σάρκα και οστά

Πέμπτη, Ιουνίου 11th, 2009

Όταν τα “θαύματα” γίνονται πραγματικότητα και οι “άπιστοι” μένουν άφωνοι, τότε η Σαντορίνη μας καλωσορίζει στην υπέροχη καλντέρα της. Μια αποτοξίνωση από την πόλη και λόγοι οικογενειακοί, μας σέρνουν μέχρι τα νερά των Κυκλάδων, για να ταξιδέψουμε στο ηλιοβασίλεμα του Αιγαίου και να χαθεί το βλέμμα μας σε απέραντο γαλάζιο.
Oia
Η λεγόμενη Θήρα/Σαντορίνη είναι από τους πιο ακριβούς προορισμούς του καλοκαιριού. Διαθέτει όμως τη μοναδική Καλντέρα και ξεχωριστή θέα για τους κατοίκους της πόλης που έχουν βαρεθεί τον ακάλυπτο χώρο, μιας παλιάς πολυκατοικίας. Η πρωτεύουσα του νησιού είναι τα Φηρά. Στενά σοκκάκια με πολλά bars, καταστήματα με παραδοσιακά προιόντα Σαντορίνης όπως το Amvrosia (22860-23878) ή το Sea & Land (22860-21230) με λιαστά τοματάκια, κάπαρι, φάβα, vissanto, κρασιά πρώτης ποιότητας και υπέροχα δώρα με ματιά art&traditional.

Άσπρο και μπλέ με θέα τη Νέα & Παλαιά Καμένη (όπου βρίσκεται ο κρατήρας του ανενεργού ηφαιστείου), το παλιό λιμάνι όπου μπορείς να επισκεφτείς με το τελεφερίκ ή καβάλα σε ένα γαιδουράκι. Προτινόμενα μέρη για καφέ είναι το σταθερής αξίας Classico, με απίστευτο παγωτό και καλό freddo (4,50euro). Γεύση από night life θα βρείτε στο Tropical για κρύα μπύρα, στο Franco’s για μια περιπετειώδη μαργαρίτα και ελληνικό ξενύχτι μέχρι πρωίας, στο Αίνιγμα.
Nea_Kameni
Το νησί δεν φημίζεται για τις ξεχωριστές του αμμουδερές παραλίες. Άλλα για τις πρωτότυπες αποχρώσεις των πετρωμάτων, που βρίσκονται σε αυτές. Η Μαύρη παραλία που βρίσκεται στο γεμάτο ζωή Καμάρι, η Κόκκινη παραλία στο Ακρωτήρι, ο πολυσύχναστος Περίβολος και η Λευκή παραλία με μοναδικό τρόπο πρόσβασης, ένα βαρκάκι από το Ακρωτήρι.

Ώρα Φαγητού και οι προτάσεις καλύπτουν κάθε απαιτητικό καλοφαγά. Στο Καμάρι, ο ιδανικός προορισμός είναι το εστιατόριο Alexander (22860-32131), όπου ο κύριος Κώστας μας κακομαθαίνει με τα υπέροχα πιάτα του. Φιλέτο πέπερ, μανιτάρια αλα κρέμ (τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει ever), λευκό κρασί παραγωγής του και καταπληκτικό service, χωρίς υπερβολές.Το εστιατόριο Alexander φημίζεται για το φρέσκο ψάρι του και τις πολίτικες γεύσεις. Για κάτι πιο παραδοσιακό επισκεφτείτε την ταβέρνα του Σαλίβερου, που βρίσκεται στην Παραλία του Καμαρίου και φημίζεται για την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα του. Σουτζουκάκια, μουσακάς και λαχταριστές σαλάτες με άρωμα Σαντορίνης (βλέπε κάπαρη).
Σκυλίσια_Ζωή

Που να μείνετε; Αν είστε λάτρεις του πρωινού μπάνιου και αγαπάτε τις βουτιές, τότε το Καμάρι είναι οτι πρέπει . Στα πλήρως εξοπλισμένα studios του Τζώρτζη “George’s Beach Studios” (22860-31989), με θέα τη θάλασσα. Πισίνα, καλό πρωινό στο Elixir και άριστη εξυπηρέτηση, από τον Μανώλη. Αν πάλι ζητάτε κάτι πιο ειδυλλιακό τότε η καλντέρα είναι για εσάς. Για απομόνωση και χαλάρωση το Ημεροβήγλι σας ταιριάζει γάντι. Υπόψιν όμως, οι τιμές ανεβαίνουν επικίνδυνα. Επίσης, η Οία προσφέρεται για τους μοναχικούς τουρίστες του καλοκαιριού. Με ρομαντικό ηλιοβασίλεμα τα απογεύματα και ήρεμα ξυπνήματα με πανοραμική θέα στην καλντέρα.

Οι βόλτες στην Σαντορίνη έχουν συνέχεια. Η περιήγηση δεν σταματάει ως εδώ.

Βουτιά από ψηλά,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 1 Comment »

Καλαμαρία= Γκέτο Ποντίων

Παρασκευή, Μαΐου 22nd, 2009

Πριν λίγες ημέρες ήταν η Μέρα Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (19 Mάη). Με αφορμή μια σύντομη συζήτηση με ποντιακής (κυριολεκτικά) καταγωγής άτομα, θυμήθηκα μια βόλτα στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη. Στο λεγόμενο “γκέτο” των Ποντιακών φύλλων. Μια πόλη μέσα στην πόλη, με καλή ποιότητα ζωής (λένε), την ξακουσμένη Καλαμαριά. (Μεταξύ μας προτιμώ την Τούμπα :p ).

Διαπίστωσα οτι μερικοί Πόντιοι είναι σαν τους Μανιάτες. Όταν τους κάνεις κάτι, το θυμούνται και η εκδίκηση δεν αργεί να δωθεί (υπερβάλω). Αφού ζητούσα απεγνωσμένα έναν καφέ (έναν πατσάααααααα, βλέπε ταινία Εφάπαξ), ο συνοδός μου πόντιος-καλλιτέχνης θεώρησε σωστό, να με γυρίσει από Ν.Κρίνη, Καλαμαριά, κύκλους στα τετράγωνα του γκέτου και αφού βρήκαμε να παρκάρουμε, περπατήσαμε αρκετά στενά για να βρεθούμε στον κεντρικό πεζόδρομο της Καλαμαριάς (μου άρεσε αρκετά η βόλτα στα μέρη που δεν είχα ξαναεπισκεφθεί). Γρήγορος καφές στο Ανατολικό (τυχαίο το όνομα ; ), με το χρονόμετρο στην κυριολεξία (εγώ ευθύνομαι για αυτό). Μα καλά πόσο γκρίνιαξα στην παραπάνω παράγραφο;

Ώρα φαγητού και επίσκεψη σε οινομαγειρίο του κέντρου, τη λεγόμενη Μπούκα. Ξέρεις τη σημαίνει Μπούκα; Στόμιο, σήραγγα, υπόνομος. Μεσαιωνική λέξη, που προέρχεται από το δημώδες λατινικό ουσιαστικό bucca (στόμα, στόμιο, είσοδος). Άρα εξού και η φράση “Κιχ και μπούκαρα” . Εδώ λοιπόν συχνάζει όλος ο “αριστερός” φοιτητικός κόσμος της πόλης. Έχει απίστευτα μαγειρευτά, πολύ in ιδιοκτήτες/υπαλλήλους και μουσική έξω από τα καθιερωμένα. Reggea, funk, pank, rock και όχι ρεμπέτικα ή λαικά άσματα. Διαλέξαμε ζυμαρικά. Ριγγατόνι με χοιρινό και κόκκινη σάλτσα. Αξίζει μια βόλτα στη συμπρωτεύουσα για φοιτητικές τσάρκες σε μαγαζάκια απίθανα.

Τι μου άρεσε:
1) Πραγματικά εξαιρετικός, ο πόντιος. Μη διαβάζεις τις παραπάνω υπερβολές !
2) Μια μέρα μόνο βόλτες, ουάου!!!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Σε χρόνο dt και με το κινητό σε έκσταση, δεν απολαμβάνεις όλες σου τις επιθυμίες!
2) Γιατί επέστρεψα;

Πληροφορίες
Καφέ Ανατολικό
Πεζόδρομος Καλαμαριάς
2310 413068

Μπούκα-Οινομαγειρίο
Κασσάνδρου
Θεσσαλονίκη

Μήπως οι πόντιοι είναι μια χαρά και οι υπόλοιποι φέρονται αλλοπρόσαλλα (;),
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 3 Comments »

Σαββατόβραδο στη Συμπρωτεύουσα

Κυριακή, Μαΐου 10th, 2009

Round three! Οι βόλτες συνεχίζουν την εξερεύνηση στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Νέα πρόσωπα με αρκετή διάθεση και όρεξη για φαγητό. Στον Πλάτανο, ένα συνοικιακό ταβερνάκι-κρασοπουλιό στην Παπάφη μας υποδέχεται.

Ιδιοκτήτης, με άσπρο μαλλί, κοτσίδα και βλέμμα αγουροξυπνημένο, μας αναφέρει τα ψητά της ώρας και καταλήγουμε. Παραγγελία κλασσικά ελληνική. Πατάτες, τυροσαλάτα, χωριάτικη και τι άλλο (;) κρεατικά. Άσχετα αν είμαστε σε δίαιτα (αιωνίως). Σήμερα πίνουμε Ρετσίνα. Η κουβέντα ξεκινάει με σχόλια για τη σχολή και παράπονα για τη δουλειά. Τα στρατόπεδα είναι δύο. Φοιτητές vs εργαζόμενοι. Φυσικά κερδίζουν οι εργαζόμενοι που δεν έχουν το άγχος της εξεταστικής αλλά η ανεμελιά είναι με το μέρος των φοιτητών (πώς να το κάνουμε δηλαδή, κάποια πράγαματα περνούν ανεπιστρεπτί). Μάντεψε σε ποιο στρατόπαιδο βρίσκομαι, χωρίς να θέλω;

Έπομενη κίνηση ένας ελληνικός με κάρδαμo αρκετές καμένες συζητήσεις με πολλά γέλια και στη συνέχεια λίγες ώρες ύπνου, γιατί καλές οι βόλτες αλλά ο οργανισμός θέλει ξεκούραση. Το βράδυ είναι μεγάλο και έχει αρκετό ενδιαφέρον. Δεν επιλέγουμε nightlife και μπαρότσαρκες μέχρι πρωίας, αλλά τη Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ (Αντιεξουσιαστική Κατάληψη Ανατρεπτικών Προθέσεων) όπου φιλοξενούνται κατά καιρούς διάφορες εκδηλώσεις. Ακούσαμε τους Χάσμα με το γνωστό τους κομμάτι “Ότι αγαπώ είναι για λίγο“, τους Kill the Cat και τους Υστερία. (αν θυμάμαι καλά). Κόσμος νέος, και άφθονη μπύρα μέσα μου να ρέει.

Photo by Jane (με άκρως καλλιτεχνική άποψη )

Ένας απίστευτος χώρος, που πραγματικά με παραξένεψε το γεγονός ότι δεν τον διεκδικεί το ελληνικό δημόσιο, όπως συνηθίζει. Συνθήματα, φυλλάδια και αφίσσες παντού. “Το όραμα το ελληνικό έγινε εφικτό, με την υποτίμηση των Μεταναστών“, θεωρίες κατά του ρατσισμού και ιδέες/προτάσεις σχημάτων με βάση τις ανατρεπτικές προθέσεις.

Συνέχεια, με πάρτυ στο χώρο του Φυσικού, στο ΑΠΘ και γλέντι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Μουσικές από τα νιάτα μου, με αθάνατα ελληνικά hits των Μπίγαλη, Καλλίρη, Καρβέλα μέχρι funk ska εναλλαγές του παρόντος. Πραγματικά απ’ όλα έχει ο μπαχτσές και το κέφι ανεβαίνει. Έμεινα παρατηρητής της νεολαίας, όλο το βράδυ, δίχως δράση στο χορό (έχω κόψει το σπόρ εδώ και καιρό) αλλά με καλή κατανάλωση αλκοόλ (βέβαια μπορώ ακόμα περισσότερο).

Αυτά που άλλοι θεωρούν οτι είναι ξεπερασμένα και πολύ μακριά από την ηλικία τους, για μένα είναι μια χαρά events με pure συναίσθημα, χωρίς ποζεριές και σνομπισμούς του κώλου (sorry για το λεξιλόγιο μου, αλλά το generation gap εμείς το διαμορφώνουμε).

Τι μου άρεσε:
1) Καλή μουσική με punk/rock ρυθμούς! Μπράβο στους Xasma.
2) Η εναλλαγή μου, από την τυπικότητα στην φοιτητική όαση.
3) Το λύκνισμα του John στο χορό. Άν ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης, μιλάει από χιλιόμετρα το ταλέντο.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Τα τρίτα πρόσωπα που βάζουν φιτιλιές σε αγαπημένα ζευγάρια.
2) Σνόμπαραν το καινούριο μου φόρεμα από τα heel. Λέγοντας πως θυμίζει πατσαβούρια κουζίνας. Τόσα ξέρεις, τόσα λες.

Αλλάζω χωρίς να χλευάζω,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »