Μια γουλιά καφέ | Βόλτες στην πρωτεύουσα

Archive for the ‘Μια γουλιά καφέ’ Category

Μουσείο

Τετάρτη, Αυγούστου 19th, 2009

Όταν οι διακοπές έχουν λάβει τέλος, η Αθήνα παραμένει ακόμα άδεια, τότε μια βόλτα στο κέντρο επιβάλλεται. Στο Μουσείο, μέσα στα δέντρα, το πράσινο απολαμβάνουμε ούζο και κρύα ποικιλία.

Βουλιάζεις στην καρέκλα σου, παρατηρείς τους περαστικούς, στρίβεις τσιγάρο και αφήνεις το μυαλό σου (που πολλές φορές το καταριέσαι για την τετράγωνη λογική του) να βγάλει από τις χαραμάδες, τις πιο γλυκές σου διαθέσεις. Συνένοχος πάντα το αλκοόλ.

Όσα νεύρα, βάρη και ανησυχίες έχεις με τη βοήθεια του ούζου γίνονται πταίσματα (Ouzo Connecting People). Η ζωή είναι μικρή για να την στριμώχνουμε σε εγωισμούς και ανασφάλειες. Δε συμφωνείς; Συνήθως τα παράνομα λόγια μετά τα μεσάνυχτα δικαιολογούνται. Ποιός διαλέγει την ώρα; Επιλέγουμε τις απογευματινές ώρες, ακόμα κι αν δεν πείθουμε κανένα. Ο εαυτός μας όμως είναι σίγουρος. Για τους υπόλοιπους ποιός νοιάζεται;

Μιλώντας για ποδόσφαιρο, φιλοσοφία και απροσδόκητες συμπεριφορές, κύλησε η απογευματινή μας βόλτα στο Μουσείο. Η ώρα πέρασε με άμυνα-επίθεση και το σκορ ήταν πέρα από κάθε φαντασία.

Υ.Γ. Αρκετά παίξαμε με την αοριστία.

Cafe Μουσείο
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Πατησίων 44
τηλ. 210 8217717
Λειτουργεί όλο το χρόνο από το πρωί ως τα μεσάνυχτα

Απλά απρόβλεπτη,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Καφενείον η Ελλάς

Σάββατο, Ιουλίου 11th, 2009

Ένα παλιό τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου (και οχι Μακρόπουλου) σε στίχους Μύρη λέει : “Στο καφενείον “Η ΕΛΛΑΣ” ο σαλτιπάγκος, πουλά τα νούμερα φτηνά, δραχμή τα ακροβατικά, οι αλυσίδες δωρεάν, το πήδημα θανάτου δυο δραχμές, χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε.” Από τον δίσκο του 1969 “Χρονικό”, ερχόμαστε στο έτος 2009 ψάχνωντας τα εναπομείναντα καφενεία της Αθήνας.

Ορισμός :”Τα μικρά καφενεία βασίζονται σε μικρή πελατεία, κυρίως τρίτης ηλικίας, και έχουν περιορισμένα έσοδα.” Η άποψη αυτή έχει περάσει ανεπιστρεπτί και η μόδα προτίνει μικρά καφέ και επιστροφή στην παράδοση.

Κατηφορίζοντας την Ερμού στον αριθμό 101, συναντάς μια κληματαριά και ένα μικρό παραδοσιακό καφενείο. Απέναντι τα παλιατζίδιακα δίνουν την ατμόσφαιρα της παλιάς Αθήνας. Λίγα τραπεζάκια έξω, ένας ιδιοκτήτης “μάστορας” στον ελληνικό καφέ και μια παλιά ξύλινη σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Εδώ ο χρόνος σταμάτησε στο ‘50 και ευτυχώς ο χαρακτήρας του καφενείου, έμεινε αναλλοίωτος. Ξεχάστε το freddo, την lemon pie και το κρύο τσάι με γεύση περγαμόντο. Μυρίζει Ελλάδα και το χαρμάνι περιμένει να μας ταξιδέψει σε άλλες εποχές.

Αν πάρεις το metro για Σύνταγμα, μην ξεχάσεις να περπατήσεις στον Εθνικό Κήπο (Ηρωδότου Αττικού). Λίγο πράσινο έμεινε σε τούτη την πόλη, ας το χαρούμε όσο μπορούμε! Μια ανάσα δροσιάς στο κέντρο της πόλης, το μικρό καφενεδάκι του Εθνικού Κήπου. Το “εκμεταλλεύεται” ο Δήμος Αθηναίων. Οι τιμές του είναι λιγάκι τσιμπημένες (όπου συχνάζουν τουρίστες το φέσι είναι αρκετό). Αξίζει να δοκιμάσεις μια ποικιλία με συνοδεία κρύας μπύρας. Δεν διαθέτει άνετες καρέκλες αλλά στέκει αγέρωχο από το 1836.

*Οι βόλτες ετοιμάζονται για διακοπές, να φουλάρουν μπαταρίες και να κολυμπήσουν σε καταγάλανα νερά.

Κάτι θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Επιστροφή στα Εξάρχεια : Αλεξανδρινό

Δευτέρα, Ιουνίου 15th, 2009

Πόσα ζευγάρια παπούτσια έχετε λιώσει στο κέντρο της Αθήνας, για shopping, περιπάτους με καλή παρέα; Εγώ μόνο 4 μέχρι στιγμής. Έτσι αποφάσισα να περπατήσω μέχρι το κέντρο, για να χαθεί το βλέμμα σε βιτρίνες με καλοκαιρινά φορέματα, σανδάλια και περαστικούς που τρέχουν να προλάβουν το λεωφορείο, μετά από μια κουραστική μέρα!

Με το φακό της katrinpi και την γλυκιά μελαγχολία μου, βολτάραμε προς τα Εξάρχεια. Σε ένα γαλλικό bistrot με τζάζ ακούσματα και πολύ καλλιτεχνική ατμόσφαιρα. To Αλεξανδρινό στη Μπενάκη! Ιδανικό μέρος για σοκολάτα με βανίλια Μαγαδασκάρης, ένα βροχερό μεσημέρι του Σεπτέμβρη και ένα free press που θα γράφει για τις εκθέσεις της πόλης. Φανταστικό σκηνικό! Μονάχα η γάτα λείπει από το πλάνο και το τζάκι να σιγοκαίει. (αμα κάνεις παρέα με σκηνοθέτες αυτά παθαίνεις )

Επιστροφή στην πραγματικότητα λοιπόν.Το Αλεξανδρινό μπορείτε ακόμα να το προτιμήσετε και για τις νόστιμες μπρουσκέτες (6-7euro) με συνοδεία γαλλικού κρασιού (6euro). Εδώ η μουσική θυμίζει “Τανγκό στο Παρίσι” (το τελευταίο, βεβαίως βεβαίως) και οι τοίχοι διακοσμούνται με μουσικά όργανα. Όχι μπαγλαμάδες και μουζούκια αλλά σαξόφωνο, κιθάρα. Δεν θέλω ελληναράδικες (λεξάρα) υποκουλτούρες, υπομονετικοί μου αναγνώστες. Βάλτε λιγάκι φαντασία και ταξιδέψτε στη Γαλλία του ‘70 (κάπου εκεί τέλος πάντων).

Πληροφορίες
Cafe Bistrot
Εμμανουήλ Μπενάκη 69Α
210-3827780

Τι μου άρεσε:
1) Oι καλλιτεχνίες της katrin.
2) Μικρά στέκια στο κέντρο της πόλης!

Tι δεν μου άρεσε:
1) Όταν το καλλιτεχνικό καλάμι παίρνει τη ανιούσα συνεχώς (δικαιολογημένα όμως).
2) Βρέχει κουλτούρα αυτές τις μέρες και δεν κρατάω ομπρέλα, λές να λιώσω;

Σας φιλώ με σκηνοθετικά κόλπα,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ, Στέκια | No Comments »

Ανάσες, σε μικρά καφέ

Παρασκευή, Ιουνίου 5th, 2009

Για μερικούς η Αθήνα είναι μια πόλη με πολύ τσιμέντο, βιαστικούς κατοίκους και πολύ καυσαέριο. Απίστευτη κίνηση στους δρόμους, βουητό και χάσιμο χρόνου στις λεωφόρους. Για άλλους είναι ένα κέντρο πολιτισμού στη μικρή Ελλαδίτσα, που έχει αρκετές επιλογές, δρώμενα και έντονη ζωή. Σε όποιο στρατόπεδο και αν ανήκετε πάρτε μικρές ανάσες στα καφέ της πόλης.
skoufaki
Φωτο : in.gr
Ξεκινώντας από το Κολωνάκι κάνουμε στάση στο Tribeca (Σκουφά 46 & Ομήρου, 210-3623541) και απολαμβάνουμε ένα κρύο ρόφημα με θέα την περατζάδα της Σκουφά, με εξαιρετικές μουσικές επιλογές. Συνεχίζοντας στο απέναντι πεζοδρόμιο επιλέγουμε το Σκουφάκι, το “εναλλακτικό” στέκι της σικάτης περιοχής. Ένα στέκι που πολλοί αγαπούν και άλλοι το θεωρούν υπερεκτιμημένο. Κόκκινο και κίτρινο χρώμα σωστά συνδυασμένο και μια mini μπάρα με αρκετά καλή εξυπηρέτηση. (Σκουφά 47-49, 210-3645888).

Ας αλλάξουμε περιοχή. Μεταφερόμαστε στο L’ arret du temps (Βασ. Αλεξάνδρου 5-7, Αθήνα 210-7253200) ένα γαλλικού τύπου καφέ, με όμορφο πατάρι και άνετες μπρεζέρες. Ιδανικό μέρος για να αράξεις με μια εφημερίδα και να απολαύσεις ένα κρύο τσάι ή ένα γαλλικό με απίστευτα “petits croissants au beurre”. Λευκά χρώματα επικρατούν εδώ και πολύ καλή γαλλική μουσική. All time classic στέκι για επαγγελματικά randez-vous και άψογα συνοδευτικά με το ποτό ή το κρασί σας.

Για όσους μένουν σε μια πόλη που δεν αγαπούν έχω μια συμβουλή. Τον κόσμο μας τον φτιάχνουμε εμείς, όταν προσπαθούμε και τα μάτια μας βλέπουν όπως θέλουμε εμείς. Αρκεί να το θέλουμε!!!

Σημείωση : Σε λίγες μέρες η 10η Γιορτή της Μουσικής κάνει την άφιξη της με μουσική-ρυθμό-γλέντι. Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής 21 Ιουνίου!

Ανασαίνω με αέρα συμπιεσμένο,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Play Πλέει

Παρασκευή, Απριλίου 24th, 2009

Ένα bar με γούστο και τέλεια διακόσμηση, από τα λίγα μέρη που μαζεύουν αρκετά νέο κόσμο (ηλικίες από 18 και πάνω), βρίσκεται στην Αγία Παρασκευή και μας προετοιμάζει για πολλά παιχνίδια, Play Play.

Εναλλακτική rock μουσική, παιδική διακόσμηση, extra καλόγουστα αυτοσχέδια φωτιστικά από μεταλλικά χωνιά με προσθετα κρύσταλλα. Ιδανικό μέρος για κοζάρισμα και “παιχνίδι” με τα μάτια. Αν είστε λάτρεις της craft μπύρας και του ορθάδικου τρόπου διασκέδασης, τότε το πλέει-play σας καλύπτει απολύτως. Από νωρίς με τραπεζάκια έξω, στο ισόγειο του εμπορικού κέντρου και όταν το ρολόι δείξει 23:00, οι θαμώνες μετακινούνται προς το εσωτερικό παρείστικο μπάρ. Καλές τιμές και παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα. Όλα τα υπόλοιπα περισσεύουν.

Πληροφορίες
Αγίου Ιωάννου 71
Αγία Παρασκευή
210 6014222

Τι μου άρεσε:
1) Μας επισκέφθηκαν τα χαρισματικά παιδιά από τη Χίο!
2) Επιτέλους, κοιμήθηκα απίστευτα πολύ!
3)Συζητήσεις τύπου ” Γιατί ένας ποδοσφαιριστής πληρώνεται περισσότερο από έναν πιλότο; ”
4) Που ο κολλητός μου είναι large με τα χρήματα, των άλλων. Όταν ο άντρας είναι γενναιόδωρος κάνει κουμάντο ακόμα και με την τσέπη του διπλανού!

Τι δεν μου άρεσε:
1) Mε δυό σπροξίματα και είκοσι λεπτά ορθοστασίας, τα “νιάτα” της παρέας τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Επόμενος σταθμός, Häagen-Dazs για παγωτό και αμαρτωλές γεύσεις. Σαν τους συνταξιούχους, ένα πράμα! :p

Χρόνια Πολλά (είπαμε δεν είπαμε),
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | 2 Comments »

Why Sleep?

Δευτέρα, Απριλίου 13th, 2009

Why sleep? Because… Μα ερώτηση είναι αυτή! Από τις καλύτερες απολαύσεις είναι ο ύπνος και το αργοπoρημένο ξύπνημα (φυσικά συμπεριλαμβάνω και το φαγητό, αλλά δεν είναι της παρούσης) . Το παραπάνω moto/ερώτηση, αναφέρεται στο νέο στέκι επί της οδού Βουτάδων.

why_sleep

Ένας χώρος με άψογο design και άνετους καναπέδες βρίσκεται στην πιο hot περιοχή της Αθήνας. Που αλλού…στο Γκάζι! Με θέα στο γνωστό πεζόδρομο/νυφοπάζαρο της Βουτάδων και μια μικρή αυλή, σκέτη όαση. Μια κατασκευή με τζάμι και ύφασμα στην οροφή, ενώ η ατμόδφαιρα μυρίζει πολύ lounge. Εδώ κυριαρχεί το άσπρο χρώμα και οι φλοράλ καναπέδες. Πρωτότυπες κατασκευές με ξύλινα δεντράκια και πράσινο χλοοτάπητα για φόντο.Δέντρα και φυτά σε μια αυλίτσα, στο κέντρο της Αθήνας, so cool!

Οι μουσικές ακολουθούν house, mainstream και tech ρυθμούς, ενώ το service είναι χαμογελαστό και εξυπηρετικό. Τιμή ποτού €7. Το why sleep είναι κοντά μας από το πρωί για καφέ έως αργά το βράδυ για να μας κρατάει ξάγρυπνους.

Πληροφορίες
Βουτάδων 52, Γκάζι
6937688266

Κάνοντας σχέδια για τις αγαπημένες “βόλτες στην πρωτεύουσα”, πίνουμε καφεδάκι και “κράζουμε” τη διπλανή παρέα!

Φιλιά αλλαγών,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | 1 Comment »

Σύνταγμα, ώρα για καφέ

Τετάρτη, Μαρτίου 25th, 2009

Έχεις ξεποδιαριστεί από τo shopping, προσπαθείς να πίεις ενα ρημαδοκαφέ από το πρωί και δεν τα έχεις καταφέρει ακόμη. Υπάρχουν λύσεις μην πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό!
sokolata
Ερμού 56 σε μια μικρή στοά, βρίσκεται η μικρή φωλιά της “Σοκολάτας 56“. Ένα mini bistrot με άποψη, καλό καφέ και χαρούμενη διακόσμηση. Χρώμα παντού και ευγενικές παρουσίες.Αν όμως θέλεις να φάς και μια πάστα βρε αδερφέ…Τότε επισκέψου το “γλυκογένεσις“. Ένα caffe bistrot στην καρδιά της πρωτεύουσας, με σπιτικά γλυκά, φρέσκα σάντουιτς, αλλά αρκετά τσιμπημένες τιμές. (Info: Καραγιώργη Σερβίας 9 & Βουλής).

Αν πάλι θέλεις να πιείς ή να τσιμπήσεις κάτι, δίπλα στους Χρηματιστές της Αθήνας, τότε Νίκης Cafe είναι το ιδανικό μέρος. Από τις 6:00 το πρωί μέχρι τις 4:00 τα ξημερώματα βρίσκεται κοντά μας και εντυπωσιάζει. Το απόγευμα, οι μουσικές γίνονται πιο τζαζ, μπλουζ 60’s και ο καφές μετατρέπεται σε ποτό. Aπό τις 12:00 μέχρι τις 22:00, o γάλλος chef του Νίκης Cafe, μας προτίνεις γεύσεις και μας κολάζει. Κρέπες γλυκές και αλμυρές, ζυμαρικά και δροσιστικές σαλάτες. (Info: Ερμού & Νίκης, 2103234971)

Y.Γ. Διάβασα σε ένα βιβλίο το εξής. Οτι οι έξυπνες γυναίκες, δεν έχουν μέλλον με τους άντρες…έχουν όμως παρελθόν!

Βόλτες βόλτες βόλτες,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Hoxton

Κυριακή, Μαρτίου 22nd, 2009

Μια από τις αναβαθμησμένες περιοχές της Αθήνας ειναι το τιμημένο Γκάζι. Θες το metro, θες η trendy νοοτροπία, θες η ψευτοκουλτούρα που διακρίνει τον μέσο έλληνα; Το Γκάζι είναι must προορισμός για όλους. Ένα στέκι που ακούει στο όνομα Hoxton είναι από τα πολυσυζητημένα μαγαζιά της πόλης.

hoxton hoxton hoxton

Το Hoxton στην πραγματικότητα είναι μια περιοχή στο ανατολικό Λονδίνο, όπου τα μπαρ και τα club ποικίλουν. Σε αυτή την περιοχή συχνάζει η νεολαία της Αγγλικής πρωτεύουσας. Μια αντίστοιχη περίπτωση στην Ελλάδα είναι το Γκάζι (υπερβολική παρομοίοση). Ένα alternative στέκι με retro, pop και indie ακούσματα. Ποτά κάπως καθαρά, αλλά από θέμα τιμών, καμία σχέση με το δοξασμένο Λονδίνο. Μια μπύρα εδώ κοστίζει 7euro ενώ στην πλατεία του Hoxton της Αγγλίας μονο 2,77. Τεράστια η διαφορά. Επίσης στην Αγγλία σερβίρονται όλες οι μπύρες σε ποτήρι πίντας (0.568 λίτρο) για 4.71 ευρώ. (Υποτίθεται οτι το Λονδίνο είναι μια από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου). Πόσο πίσω από τον ήλιο είμαστε στην Ελλάδα; Για ποτήρι στην μπύρα, ούτε λόγος…μάλλον ο λαντζέρης παραιτήθηκε πρόσφατα, φαντάζομαι!

Μια mini περιγραφή του χώρου. Βιομηχανική διακόσμηση με μεγάλους καναπέδες τύπου Chesterfield, αυτοσχέδια βαρέλια για να ακουμπάς το ποτό σου και στους τοίχους πίνακες ζωγραφικής, από νέους καλλιτέχνες (μοντέρνα τέχνη). Να έχεις υπόψη σου, οτι τραπέζι για να κάτσεις δεν θα βρείς εύκολα, ακόμα και τις απογευματινές ώρες, για έναν απλό καφέ. Υπάρχει περίπτωση όμως, να μοιραστείς το τραπέζι σου με μια άγνωστη παρέα. To know us better, ένα πράγμα.

Εάν είστε fan του ορθάδικου, για τις βραδινές σας εξόδους και της “χύμα κατάστασης” γενικώς, ίσως να αξίζει τον κόπο μια βόλτα στο Γκάζι, για να δείτε από κοντά το Hoxton της ακριβής μας Ελλαδίτσας.

Πληροφορίες
HOXTON
Βουτάδων 42
Γκάζι
210-3413395

Ciao tutti,
Jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Καπάκι

Τετάρτη, Μαρτίου 11th, 2009

Όταν οι φίλοι, μας προτείνουν μέρη και στέκια με καλό capuccino τότε βολτάρουμε στο κέντρο. Μετά τα υποτιθέμενα ψώνια μας, στο καπάκι για καφέ. Έτσι η ψυχανάλυση ξεκινάει…

kapaki

Ένα ζεστό καφέ κρυμμένο πίσω από το ναό της Αγίας Ειρήνης, με φλοράλ πολυθρόνες, πορτοκαλί και πράσινο και όχι μίνιμαλ διακοσμήσεις. Σκίτσα στους τοίχους, ένα αμφιθεατρικό πατάρι και μουσική στην κατάλληλη ένταση για να μιλήσεις με τον διπλανό σου. Το καπάκι είναι ανοιχτό από νωρίς το πρωί, για πρωινό και το βραδάκι κρατάει παρέα με φτηνα ποτά. Καλή επιλογή, όταν ο καιρός είναι ηλιόλουστος, μεσημεριανό καφεδάκι στα τραπεζάκια που βγάζει το Καπάκι στην μικρή Πλατεία της Αγίας Ειρήνης.

Το θέμα της ημέρας για σήμερα; «Πόσο συχνά νιώθετε εξωγήινοι;» Η λάθος απάντηση είναι: «Όταν πάω στον πλανήτη Άρη.» Ενώ η σωστή απάντηση είναι μονολεκτική. «Καθημερινά». Δυστυχώς έχουμε μάθει (όλοι μας) να φορτώνουμε ταμπέλες στους άλλους. Κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους σύμφωνα με τις «στιγμες» και τις τυχαίες αντιδράσεις τους. Λάθος! Σου έχω αποδείξει οτι δεν με ξέρεις, οπότε μη μου κρεμάς ταμπέλα. Κουβαλάω πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζεις, δεν έχω «τις πλάτες» για ακόμα πιο πολλά

Τι μου άρεσε:
1) H ατμόσφαιρα του μικρού καφέ! Ανάσα στο κέντρο της πόλης.
2) Η διεξοδική ανάλυση, που κάναμε περί στάση ζωής.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Επιστροφή στο σπίτι με μελαγχολική διάθεση (once again).

Πληροφορίες
Αθηναΐδος & Πλατεία Αγίας Ειρήνης 6
210 3243096

Οι εξωγήινοι φοράνε μπότες Μπουρνάζος και ακούνε Διάφανα Κρίνα!

Φιλιά με απογοήτευση,
jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | 1 Comment »

x-Large

Τετάρτη, Ιανουαρίου 28th, 2009

Κάποιες φορές αποφασίζεις να κάνεις νέο ξεκίνημα στη ζωή ή αλλιώς να αλλάξεις ρότα. Όμως συναντάς εμπόδια, διότι ο «καλός» Θεούλης έχει επιλέξει να μας δυσκολεύει όλο και πιο πολύ. Ξεκινάς τις θετικές σκέψεις και τα στρατιγικά σχέδια, αλλά καταλήγεις ναυαγός των ονείρων σου. Ελπίδα; Δεν είμαι fan της λέξης αυτής, διότι οι απελπισμένοι την ανακάλυψαν και αυτή. Δεν κατατάσω τον εαυτό μου σε αυτό το group οπότε απλά «δεν σταματώ, ξημερώνει και φεύγω», που λέει και ο Κωστής Μαραβέγιας.

Βόλτα, έξοδος, μικρά καφέ. Φωκίωνος Νέγρη για σοκολάτα. Σε ένα ολίγον τι παρακμιακό καφέ με διακόσμηση μεταξύ ροκ και «παιδικής χαράς». Εξώφυλλα δίσκων του Brook Benton, Bob Dylan, Black Sabath και φωτογραφίες των γνωστών σκαθαριών (Beatles).Μια ψευδοροφή που αποτελείται από κολάζ με παλιές εφημερίδες και στη γωνία ένα τηλεσκόπιο (δεν ξέρω το λόγο ύπαρξης του). Εκεί λοιπόν θα βρείς ένα ποτήρι Bernand Beer (4euro) ή μια Μοναστηριακή μπύρα των 750ml (10euro) αν είσαι πιο απαιτητικός. Μουσικές επιλογές, παλίες blues επιτυχίες.

Όμως πέτυχα το γνωστό bad timing…Διότι τι κάνεις όταν παρέα μεθυσμένων (ηλικίας γύρω στα 50) μεγαλοφώνως διαπληκτίζεται για θέματα όπως Καραμανλής, Κόκκαλης, Τζιγκερ και όλα αυτά που απασχολούν το μεγαλύτερο μέρος του αντρικού πληθυσμου; Sorry κιόλας αλλά όλα είναι θέμα IQ. Θα το πω άλλη μια φορά : «Τι να πεις; Άντρες». Μη με ρωτήσεις τη συνέχεια…Εφαρμόζουμε την τακτική «Τους ζυγούς λύσατε». Τρεχάτε ποδαράκια μου!

Μερικά μαγαζιά είναι χαμένα από χέρι. Για όλα φταίει το αφεντικό…εκ της διευθύνσεως που λένε. Anyway, δεύετερη απογοήτευση για σήμερα, αλλά θα την αντέξω . Θα επανέλθω δημήτριος , οσονούπο.

Υ.Γ. Βρήκα τα στοιχεία της πιστωτικής ενός «παλιού καλού φίλου», μήπως να επισκευθώ το e-bay και να αγοράσω ένα Mac?

Φιλιά(αγαπητοί μου ήρωες),
jane

Posted in Μια γουλιά καφέ | 6 Comments »