Βόλτες στην πρωτεύουσα

The Ark Festival

Σεπτεμβρίου 22nd, 2011

Κεραμεικός. Είχα καιρό να κατέβω στην περιοχή που έχει μετατραπεί στο χειρότερο Μπουρνάζι. Συνάντηση με Σπιναλογγίτη, με καλλιτέχνη designer, μια φωτογράφο με «ψαγμενίλα», ένας gadgetάκιας. Άλλο να στο λέω και άλλο να μας βλέπεις.

Photos by spytro

Καφεδάκι βιολογικό από το Street Food (Τριπτολέμου 12, Γκάζι, 210-3474763. Επιλογή για γερά στομάχια. Εμείς δεν συμπεριλαμβανόμαστε σε αυτά. Έχουν καταφέρει τ’ αναποφάσιστα να μας το διαλύσουν. Γρήγορο sandwich με τονοσαλάτα (μούρλια), για να περιοριστεί το τρέμουλο απo τον καφέ. Όπως λέει και ο διπλανός μου «Μια ώρα ζωής έχουμε» και ήπιε μια γουλιά απο τον δυναμίτη, που βρισκόταν μέσα στο πλαστικό ποτήρι.

Φτάσαμε στην είσοδο της Τεχνόπολις. Δύο φουσκωτοί, από εκείνους που κάνουν «πόρτα» στα σκυλάδικα. «Το εισιτήριο σας;», με ύφος μπουλντόγκ. «Το εισιτήριο μου;», με νάζι στον συνοδό μου. Περάσαμε το «λυσσασμένο» σκύλο και μας περιμένει μια έκπληξη. Free Hugs. Ελάτε ν’ αγκαλιαστούμε. Για σπάσιμο βουτάμε ο ένας τον άλλον. Τους κομπλεξάραμε λες; Χάσανε το μεροκάματο τα παιδιά. Μου κάνει εντύπωση που όταν ζητάς μια αγκαλιά διστάζουν και όταν αποφασίζεις να μη τη δίνεις απορούν. (άσχετος συνειρμός)

Ας περάσουμε στον λόγο που βρεθήκαμε στο παλιό εργοστάσιο του Γκαζιού. Το Ark Festival 12 & 13 Σεπτεμβρίου, καλεί φίλους στη σκηνή του. Εμείς απολαύσαμε Imam Baildi, με πολύ κέφι. Τα έχουμε ξαναπεί. Έχουν φαντασία να προσφέρουν τον παλιό ήχο με γαρνιτούρα φρέσκου. Δεν το λέμε εμείς αλλά ο τελευταίος τους δίσκος cookbook. Συνέχεια με Νατάσα Μποφίλιου. Εξαιρετική φωνή, ανανεωμένη full, αλλά με μη αναμενόμενο πρόγραμμα το οποίο δε μας προκάλεσε ευχάριστη έκπληξη. Κωστής Μαραβέγιας με αδρεναλίνη, πάντα καλός performer αλλά ακόμα καλύτερα να πει τραγούδια, κάποια στιγμή. Πιστεύουμε οτι ήρθε ο καιρός. Επόμενη…το όνομα της βραδιάς, η Monika. Δεν είμαστε εδώ για να παρουσιάσουμε τη δουλεία της. Γνωστή και πολύ αγαπημένη. Απλά μια διαπίστωση. Η μουσική της είναι για το ηχείο του σπιτιού και οχι για live. Σαν μουσική δωματίου ένα πράγμα. Επίσης, ποτέ δεν αγάπησα τη χροιά της σε ελληνικό στίχο. Θα προσπαθήσω όμως, το υπόσχομαι.

Τι μου άρεσε:
1) Χορός. Ξεδώσαμε.
2) Μπύρα 400ml με 3euro.
3) Να μαστε πάλι στα γνωστά. Γκάζι, αστεία, Ark, τέλος καλοκαιριού.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Ο Βουγιουκλακικός μονόλογος της Νατάσας.
2) Μπλούζα με κάτι που θύμιζε διάφανη πούλια. Μια επιλογή της Monika. OMG

Του χρόνου πάλι,
Jane

Posted in Συναυλίες | 1 Comment »

Απόηχος καλοκαιριού

Σεπτεμβρίου 19th, 2011

Κάτι νεκρά Σαββατοκύριακα είναι εκείνα που αποχαιρετάς δειλά το καλοκαίρι. Ενώ μέσα σου επιθυμείς να ζεις μόνιμα σε καύσωνα. Η αλήθεια είναι μια Βραζιλία θα την ήθελα. Ας περιοριστούμε στον Πόρο.

Το Δασκαλειό είναι ένα μικρό νησάκι που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του λιμανιού του Πόρου, ακριβώς απέναντι από τον Ρώσικο Ναύσταθμο. Πήρε το όνομα του από την εποχή που λειτουργούσε ως κρυφό σχολειό. Το 2002 ο Ε.Ο.Τ. το ονόμασε «Έρως» λόγω του σχήματος καρδιάς. Απέναντι ακριβώς θα δει κανείς τον Ρωσικό Ναύσταθμο. Σήμερα είναι συγκρότημα πέτρινων ημι-ερειπωμένων κτιρίων. Το κυρίως κτίριο, που δεσπόζει πάνω στην παραλία, αποτελείται από τρεις στενομέτωπους, ορθογωνικής κάτοψης χώρους τοποθετημένους στην σειρά, που στεγάζονται με ισάριθμους μεγάλους θόλους.

Ηλιοβασίλεμα στην προβλήτα με το μικρό νησάκι του Έρωτα απέναντι. Ένα σκυλάκι που ακούει στο όνομα Snoopy, και τριγυρίζει ανάμεσα μας. Συζητήσεις με καλούς φίλους και λόγια μεστά, χωρίς αλληγορίες. Αυτά τα ηλιοβασιλέματα είναι που έχουμε ανάγκη. Την κουβέντα του διπλανού και τη συμβουλή του φίλου.

Σεργιάνισμα για απογευματινό cocktail στο Ασκέλι. Σε ένα beach bar όπου οι φουσκωτοί κάνουν περατζάδα. Τα τατουάζ στα απόκρυφα σημεία των κοριτσιών, που έχουν ξεχάσει οτι πάτησαν τα 40. Μπύρες σε μπουκάλι, ρακέτες στο full, κάτι μπιτάκια που είχα ν’ ακούσω από το 1993. Οτι δε σου ταιριάζει άλλαξε το. Επιβίβαση για Μοναστήρι. Η πιο καθαρή θάλασσα του νησιού, με το πιο όμορφο παραδοσιακό καφενείο, έξω από το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Το μελανό σημείο είναι το προσωπικό του καφενείου. Αξίζει μια στάση για γλυκό του κουταλιού και ελληνικό καφέ ή τσιπουράκι με μεζέ.

Μπανάκι στο love bay (Λιμανάκι της Αγάπη). Πεύκα, ξαπλώστρα, κρύο καφεδάκι, αστείες ιστορίες, μικρά ψαράκια στα ρηχά και ο μικρός μας φίλος να παίζει με την άμμο. Πραγματική χαλάρωση, ηρεμία και ροματζάδα για λίγους.

Αποχαιρέτα το καλοκαίρι που ήξερες. Περιμένουμε το φθινόπωρο με τα πρωτοβρόχια, τις μιζέριες των νέων μέτρων που μας ποτίζουν με πρέπει και ελπίδα καμία.

Βαρυχειμωνιά my friend,
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας | 1 Comment »

Ελεονώρα Ζουγανέλη @Βύρωνα

Σεπτεμβρίου 18th, 2011

Αυτές τις μέρες οι βόλτες έκαναν πέρασμα από τον Βύρωνα. Συναυλία με την Ελεονώρα Ζουγανέλη και φίλους της. Όπου φίλοι βλέπε Imam Baildi, Νατάσα Μποφίλιου, Κωστής Μαραβέγιας, Πάνος Μουζουράκης, Κώστας Λιβαδάς.

Θέατρο Βράχων, 21:30, ημέρα Τετάρτη ο κομπρέσορας που διαθέτει η φωνή της Ελεονώρας μας χάρισε μια βραδιά με εκπλήξεις, σ’ ένα κοινό που κυμαίνεται από την ηλικία των 17 εως 47. Στην κιθάρα και τα φωνητικά ο Ευριπίδης Ζεμενίδης, ερμήνευσε κομμάτια από τον προσωπικό του δίσκο «Νηπιαγωγείο Αργά«.

Σε πρώτη ζωντανή εμφάνιση ο Πάνος Μουζουράκης και η Ελεονώρα Ζουγανέλη είπαν το «Έλα«, τραγούδι που κέρδισε την αποδοχή του κόσμου το 2009. Με τον Κωστή Μαραβέγια μας θύμισαν οτι «Μη μιλάς άλλο για Αγάπη», κομμάτι του 1966 από το δίσκο Φορτηγό, του Διονύση Σαββόπουλου. Η Νατάσα Μποφίλιου με τα «Τσιγάρα Βαριά» σε ένα ντουέτο με την Ελεονώρα, μας δίδαξαν οτι φωνές υπάρχουν στη νέα γενιά. Ακόμα καλύτερα όταν οι φωνές είναι φίλες μεταξύ τους, ενώ ακόμα θυμούνται το κοινό τους ξεκίνημα.

Imam Baildi με τις άψογες διασκευές τους. Από το παρελθόν στο μέλλον, με εξαιρετικές ενορχηστρώσεις και την Ελεωνόρα να ερμηνεύει Τσιτσάνη, μιλώντας για Ακρογιαλιές & Δειλινά. Έκτακτη παρουσίαση ενός ανέκδοτου κομματιού, από τον Κώστα Λιβαδά και την Ελεονώρα. Μια μπαλάντα, με πιάνο και πολύ συναίσθημα.

Κλείνουμε το καλοκαίρι με τις τελευταίες συναυλίες στην πρωτεύουσα. Αναμένουμε το ξεκίνημα του χειμώνα, σε μουσικές σκηνές. Χωρίς μουσική, η ζωή είναι φτωχή.

Jane

Posted in Συναυλίες | No Comments »

Ένας αναγνώστης στα Κύθηρα

Σεπτεμβρίου 7th, 2011

Οι αναγνώστες από τις βόλτες στην πρωτεύουσα, επέστρεψαν. Οι βόλτες των διακοπών τους βρίσκουν χώρο εδώ. Από τον neikos.

Ένας προορισμός που τα τελευταία χρόνια προτιμάται όλο και περισσότερο, είναι το Τσιρίγο ή αλλιώς τα Κύθηρα. Έτσι λοιπόν μετά από το απαραίτητο ψάξιμο στο kythera.gr και την αναζήτηση συμβουλών στην κοινότητα του travelstories.gr, φουλάρουμε το ντεπόζιτο και μέσω Νεάπολης περνάμε στο νησί και το αγκυροβόλιο που βρίσκεται στο Διακόφτι.

Με ορμητήριο το γραφικότερο ίσως χωριό των Κυθήρων, τον κατάλευκο Αβλέμονα, μας πήρε έξι βράδια για να γυρίσουμε κάθε άκρη του νησιού. Ο τόπος παρά το γεγονός ότι είναι κατάσπαρτος από μικρά χωριουδάκια παραμένει αραιοκατοικημένος και σε συνδυασμό με το κακό οδικό δίκτυο κάνει τις αποστάσεις, ιδιαίτερα το βράδυ, να φαντάζουν τρομακτικά μεγάλες.

Οι όμορφες και γραφικές παραλίες του νησιού βρίσκονται κυρίως σε δυσπρόσιτους ορμίσκους. Για αυτό λοιπόν μιας και ο δρόμος θα είναι πολύς και κυρίως κακός επιλέξαμε συγκεκριμένες παραλίες, όπου η πρόσβαση να μην απαιτεί off road εξοπλισμό. Ο Χαλκός μαζί με το Μελιδόνι, παρά το γεγονός ότι προσεγγίζονται δύσκολα είναι οι παραλίες που μετά τις 12 το μεσημέρι δεν βρίσκεις που να απλώσεις την αρίδα σου. Με το άνεμο κόντρα και απορρίπτοντας τις παραλίες της Αγίας Πελαγίας, αναζητήσαμε στου Λυκοδήμου, στο Καλαδί και στον ορμίσκο του Αβλέμονα μερικές στιγμές με τα νερά της Αφροδίτης.

Από την πρώτη στιγμή το νησί επιβάλει τους χαλαρούς ρυθμούς του. Δεν πας άλλωστε στα Κύθηρα για το αχαλίνωτο clubbing, αλλά για την επαφή με την φυσική ομορφιά, την ιστορία, τον τόπο με τους κατοίκους του. Έτσι λοιπόν, φεύγοντας από το αλμυρό υγρό στοιχείο, ο επισκέπτης επιβάλλεται να κατευθυνθεί προς τις πηγές, τους καταρράκτες και τους μύλους που θα βρει στην ενδοχώρα. Με λίγη αυξημένη προσοχή στις ταμπέλες βρίσκει κανείς την φημισμένη «Νεράιδα» στον Μυλοπόταμο και τις πηγές του Αμήρ Αλή στον Καραβά, την ιστορική Μονή Μυρτιδίων καθώς και δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες που συναντάς στον δρόμο. Για την χώρα των Κυθήρων δεν γίνεται καν λόγος. Η επίσκεψη καθίσταται επιβεβλημένη. Αξίζει και με το παραπάνω να δεις σπίτια με την μπασταρδεμένη κυκλαδίτικη και ενετική αρχιτεκτονική, τη θέα από το κάστρο, τη πλατεία και κάθε γωνιά του χωριού. Με περισσότερο χρόνο και κόπο ίσως να αξίζει μια επίσκεψη στην ερειπωμένη Παλαιοχώρα, στην Χύτρα (το νησάκι που βλέπεις απέναντι από την χώρα του νησιού) και στο σπήλαιο της Αγίας Σοφίας.

Με όλο αυτόν τον δρόμο δύο πράγμα σκέφτεσαι, πως συγγενεύει η χροιά της Αρβανιτάκης με αυτή της Loreena McKennitt αλλά και το πώς θα την κάνεις ταράτσα. Και σε αυτό τον τομέα το νησί κρατά τα σκήπτρα. Καθαρά με σειρά προτίμησης προτρέπω να περάσετε μια βόλτα (αν ο δρόμος σας περνάει) από τον «Πλάτανος» στον Μυλοπόταμο προτιμώντας το κοκκινιστό μοσχάρι, από την «Κυρά Μαρία» στα Λογοθετιανά για γαριδομακαρονάδα και χωριάτικη σαλάτα, από την «Φιλιώ» στον Κάλαμο για κόκορα κρασάτο, το «Υδραγωγείο» στο Καψάλι με τους μεζέδες του και τέλος από το «Bel Vedere» στην χώρα για πίτσα και την εκπληκτική θέα. Για ποτάκι; Στον Κούκο που βρίσκεται στον δρόμο από την χώρα για το Καψάλι, με σωστές τιμές και ωραία κοκτέιλ. Και για καφεδάκι πρωινό στην «Μυρωδιά Καλοκαιριού» στον ορμίσκο του Αβλέμονα.

Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, είναι αλήθεια πως οι ωραίες στιγμές έχουν και ένα τέλος, για αυτό και όταν έρχεται η ώρα να επιστρέψεις σε αυτή την φασαριόζικη πρωτεύουσα, δεν μπορείς παρά να τις αναπολείς και να μη βλέπεις την ώρα να ξαναγυρίσεις στην ησυχία και την ηρεμία των Κυθήρων. Γιατί αυτό άλλωστε τον λόγο προτιμούν το νησί ζευγαράκια με ή χωρίς παιδιά. Καλό χειμώνα να έχουμε και του χρόνου σε άλλα νησακια!!

neikos

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Μεταφερόμαστε στην Αμερική του 1920

Σεπτεμβρίου 4th, 2011

Ακριβώς απέναντι από το Θέατρο Μουσούρη, κάνει την εμφάνιση του ένα νέο στέκι να μας εντυπωσιάσει με τα κοκτέιλ του. Πρόκειται για το The GinJoint. Μια ατμόσφαιρα που σε μεταφέρει στην Αμερική της ποτοαπαγόρευσης. Μέσα μου λέω, που είσαι παππού να δεις την εγγόνα σου. (Ο παππούς έζησε την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στο Σικάγο).

Ας μιλήσουμε για τα καπηλειά εκείνης της εποχής στην Αμερική του ‘20. Κατά την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης, για να βελτιωθεί η γεύση και η εικόνα του κακής ποιότητας αλκοόλ που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή, αναπτύχθηκε η κουλτούρα του cocktail. Στην περίπτωση του The GinJoint δεν πρόκειται για ένα φτωχοκαπηλειό, αλλά για ένα νέο bar με χαρακτήρα, ο οποίος σίγουρα θα αγαπηθεί από τους φίλους του κέντρου.

Στέκι άκρως επικοινωνιακό, με πάνω από 65 ποικιλίες Gin, μουσικές Jazz Swing και άλλους ήχους που θυμίζουν Αμερική του ‘20-’30. Εδώ θα ακούσεις το «All that jazz«, θα χορέψεις με τον διπλανό σου με κέφι, θα μπλοκάρεις από τον ενημερωμένο κατάλογο, τις πρωτότυπες γεύσεις και θα δοκιμάσεις τα πιο ψαγμένα σφηνάκια από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού. (Τιμές cocktail €7-12)

Πληροφορίες
Χρήστου Λαδά 1
Πλ. Καρύτση
210 3218646

Τι μου άρεσε:
1) Το σφηνάκι που μύριζε βασιλικό.
2) Ο χορός ενός ζευγαριού, γνώστες του swing.
3) Όταν έχεις bartender στην παρέα, πίνεις με γούστο και γνώση.
4) Από τους καλύτερους dj της Καρύτση.

Χορεύουμε τώρα,
Jane

Posted in Ποτό στη Θέα, Στέκια | 2 Comments »

Τρανζίστορ

Αυγούστου 26th, 2011

Τρανζίστορ : κρυσταλλοτρίοδος και (παλαιότερα) κρυσταλλολυχνία, είναι διάταξη ημιαγωγών στερεάς κατάστασης, η οποία βρίσκει διάφορες εφαρμογές στην ηλεκτρονική, μερικές εκ των οποίων είναι η ενίσχυση, η σταθεροποίηση τάσης, η διαμόρφωση συχνότητας, η λειτουργία ως διακόπτης και ως μεταβλητή ωμική αντίσταση.

Στερεή κατάσταση δηλώνει παθητικότητα κανένα κίνητρο για μεταβολή, αλλαγή, ανανέωση. Ενίσχυση, όπως «να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι». Σταθεροποίηση, μιζεριάστε σταθεροποιημένα, υπό έλεγχο, με μέτρο. Διαμόρφωση συχνότητας, σα να λες σε κάποιον εν καιρώ κρίσης, θα έρθει η μέρα που θα γίνεις πλούσιος. Παρηγοριά στον άρρωστο.

Ας περιοριστούμε στον αυστηρό επιστημονικό ορισμό του τρανζίστορ. Αν όμως έχεις διάθεση να τον επισπευτείς, τότε μια βόλτα μέχρι του Ψυρρή, αρκεί. Έιναι από τα πιο όμορφα στέκια που έχω συναντήσει. Με εξαιρετική μουσική, Soul, Jazz, Funk. Εδώ θα ακούσεις από Edith Piaf μέχρι Locomondo. Θα κάτσεις στο μεγάλο τραπέζι για να γίνεις μια παρέα με τους διπλανούς. Ο Γιώργος και η Γωγώ, παλιοί φίλοι, μας εξιστορούν τα καλοκαίρια τους σε Κυκλάδες, Ιόνιο, Κρήτη. Γελάμε παρέα, τσουγγρίζουμε τα ποτά μας με μια ευχή, «εις το επανειδείν».

Εδώ συχνάζει η Monika (η άχρηστη πληροφορία του κειμένου, οχι όμως για τους θαυμαστές της). Το τρανζίστορ έχει φτηνά ποτά, πολύ γευστικά πιάτα όπως ψαρονέφρι με σάλτσα από ουίσκι, δροσερές σαλάτες. Ακόμα και ο barman του τρανζίστορ δεν καταδέχεται να του μιλήσεις στον πληθυντικό. Μην κάνεις το λάθος, το σίγουρο είναι οτι θα σε βρίσει. Δήθεν ευγενικοί τύποι με προσωπείο ιππότη, εδώ τρώνε άκυρο.

Πληροφορίες
Πρωτογένους 10
Ψυρρή
6974797235
Τιμές: Ποτό € 6

Τι μου άρεσε:
1) Η γνωριμία μας με τους διπλανούς.
2) Κρύα sangria
3) Κυκλοφόρησαν κάτι έρωτες με καλοκαιρινή διάθεση.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει και ακούσεις «Εμένα γιατί δε μου είπατε;».
2) Αυτό το Ιόνιο, που φέτος δεν είδαμε

Φιλιά επανένταξης,
Jane

Posted in Στέκια | 1 Comment »

Ο Λύχνος κοιτά στο Ιόνιο

Αυγούστου 21st, 2011

Οι μέρες του Αυγούστου είναι από εκείνες τις καλοκαιρινές διακοπές της τελευταίας στιγμής. Έχεις σκηνή, θερμό, φουσκωτό μαξιλαράκι και πολύ hi-teck υπόστρωμα; Τότε έλα στο Λύχνος. Βρίσκεται λίγο πριν την Πάργα, στη Δυτική Ελλάδα, έχει φανταστικά νερά, χοντρή άμμο (τη λατρεύω) και το μάτι σου πρασινίζει λόγω φύσης.

Το κάμπινγκ είναι από εκείνα που διαθέτουν σκιά. Επιτέλους μπορείς να ξυπνήσεις στις 11. Υπεραιωνόβιες ελιές 500 χρόνων σε κρατούν υπό σκιά. Οι θέσεις δεν είναι καθορισμένες, με λίγα λόγια, υπάρχει ελευθερία κινήσεων. Ένα μονοπάτι σε βγάζει στη μαγευτική παραλία.

Χωρίς φαγητό; Νηστικό αρκούδι δε χορεύει (αλλά γεμάτο τσουβάλι δε λυγάει, είπε κάποτε ένας τεμπέλης). Ταβέρνα Γιαλός. Θες κάτι πρόχειρο, ένα μαγειρευτό, κατσαρόλας, ψητά της ώρας; Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Προσοχή στις μέλισσες-σφήκες που διαθέτει η περιοχή, διότι έχουν απίστευτη εμμονή στο κοτόπουλο ή αρνάκι φούρνου. Επιλέξτε τηγανητό γαυράκι (οι ολυμπιακοί να το αποφεύγετε) και έναν ντάκο (η ελληνική έκδοση της ιταλικής Bruschetta). «Η κουμπάρα είναι γκουρμέ & ξέρει να διαλέγει».

Πληροφορίες
Λύχνος Camping
Λύχνος – Πάργα
2684031171

Λέμε Καλό Φθινόπωρο;
Jane

Posted in Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | 2 Comments »

Τουριστικό Θέρετρο Αργολίδας;

Αυγούστου 18th, 2011

Εχθές φεγγαράδα και σήμερα ακάλυπτος. Έτσι ακριβώς είναι η επιστροφή στην πόλη, μετά από διακοπές, με ποδηλατάδα, δαμάζοντας τα κύματα, ναυτία, συνέχεια με μπουκαδούρα ως τη στεριά και καπετάνιο μόρτη. Έλα πάμε παραλία, και μην ξεχνάς τα μακροβούτια, για πράσινα κοχύλια.

Κονδύλι για μπάνιο, σημαίνει μπιτ από το del sol, corona στο μπουκάλι, Αργύρης με ρακέτες, ξαπλώστρα για δύο, γρανίτα αγριοκέρασο (οχι τόσο γλυκιά όσο οι άλλες), ο πόλεμος της ξαπλώστρας παραμονή της Παναγίας (ενώ το καντήλι πάει σύννεφο).

Gorilla στο Τολό σημαίνει djTakis στις επιλογές, ο Τόλης στο σερβίρισμα (μεταξύ δίσκου και χορού), το φωτισμένο Κορονήσι απέναντι, σφηνάκι μαστίχα, Rabiossa στα ηχεία, καυγάς για τη τιμή των όπλων, περπάτημα στην αμμουδιά, βρέχεις τα πόδια για δροσιά και πάλι ξυπόλητος για χορό.

Στέκι (Παραλία Τολού, τηλ. 2752059654, 2752058107) σημαίνει, ταβέρνα με ρήσεις από «Βαγγέλη». Ντολμαδάκια χειροποίητα, φάβα, τοματοκεφτέδες με φέτα, κολοκυθάκια τηγανητά, φρέσκος γαύρος, μπεκρή μεζέ, ποικιλία μαγειρευτών, τσιλιλή ή λευκό κρασί, μπουζούκι και κιθάρα, ενώ «αυτή η νύχτα μένει που θα μαστε μαζί», από την άλλη μέρα θα είσαι λίγο πιο μεγάλη ή σοφή ή έμπειρη ή καλύτερο κορόιδο.

Γύρνα πίσω γύρνα πίσω,
Jane

Posted in Ποτό, Τα "Έκτός Έδρας", Ταξιδεύοντας, Φαγητό | No Comments »

Menudo

Αυγούστου 12th, 2011

Ζέστη σου λέω! Βόλτες στον καύσωνα, γίναμε. Ή καλύτερα, καύσωνας στην πρωτεύουσα. Απεργίες των ταξί, καράβια που φεύγουν, θερμόμετρα που σπάνε, ψυχολογίες που ανεβοκατεβαίνουν, βαλίτσες που γεμίζουν ή αδειάζουν. Πανικός!

Πάμε στα δικά μας τώρα. Το Menudo, είναι ένα μικρο bar, που δύκολα σου γεμίζει το μάτι. Μην το αδικείς. Έχει φτηνό καφέ take away, ποικιλία σε μπύρες, 6€ τιμή ποτού, παίζει rock, διαθέτει μόλις 4 τραπέζια και ξεφεύγει από τη βαβούρα της Πανόρμου. Χωμένο στο μικρό στενάκι της Παυλή, δίπλα στις πιο διάσημες κρέπες των Αμπελοκήπων.

Πληροφορίες
Αλ. Παυλή 38
Τηλ. 6944383201

Καλές βόλτες σε όλους,
Jane

Υ.Γ. Όποιος μίλησε για καλοκαίρι, μέσα του έκρυβε έναν χειμώνα. (από τη βολτίτσα)

Posted in Μια γουλιά καφέ | No Comments »

Το Φιλαδέλφι

Αυγούστου 9th, 2011

Η περιοχή της Πανόρμου μπορεί να φημίζεται για τις ταράτσες και τα χαλαρά ποτά, αλλά σίγουρα κρύβει έναν καλό άσσο στο μανίκι της. Το μεζεδοπωλείο Φιλαδέλφι. Πρόκειται για κρητική κουζίνα, με 120 προϊόντα στον κατάλογο του και ακόμα καλύτερο βοηθό σερβιτόρου.

Κάνοντας μια εξόρμηση στα τηγανητά, όπως κολοκύθια, μελιτζάνες, φέτα σε φύλλο με μέλι και σουσάμι, μανιτάρια πλευρώτους, καγιανά (η γνωστή σε όλους στραπατσάδα), σαλιγκάρια κοκκινιστά, κεφτεδάκια, πατάτες τηγανιτές – αληθινές (που φτάσαμε; να κρύβουν ψέματα ακόμα και οι πατάτες), ψητές πιπεριές με τυρί. Κρύα μπύρα στα ποτήρια και ευχές για ένα απολαυστικό καλοκαίρι.

Στέκι που μπορείς να επισκεφτείς ένα μεσημεράκι μετά τη δουλειά. Εκεί θα συναντήσεις Ιταλούς τουρίστες, παρέες Κρητικών, φοιτητές μέχρι συνταξιούχους της γειτονιάς. Διαθέτει τραπεζάκια έξω, ενημερωμένο σερβιτόρο, καλές τιμές.

Πληροφορίες

ΤΟ ΦΙΛΑΔΕΛΦΙ
Δουκίσσης Πλακεντίας 128, Αθήνα
(μετρό: στάση Πανόρμου)
6937106667

Τι μου άρεσε:
1) Περιγραφές και αστεία του «Θανάσσσης».
2) Μια στραπατσάδα ρε παιδιά, τι πιο καλοκαιρινό.

Τι δε μου άρεσε:
1) Κουβαρντάς ο κουμπάρος και γάμο δε βλέπω σύντομα.

Στην υγεία σας,
Jane

Posted in Ώρα Φαγητού | 1 Comment »