Posts Tagged ‘Πανόρμου’

Το Φιλαδέλφι

Τρίτη, Αυγούστου 9th, 2011

Η περιοχή της Πανόρμου μπορεί να φημίζεται για τις ταράτσες και τα χαλαρά ποτά, αλλά σίγουρα κρύβει έναν καλό άσσο στο μανίκι της. Το μεζεδοπωλείο Φιλαδέλφι. Πρόκειται για κρητική κουζίνα, με 120 προϊόντα στον κατάλογο του και ακόμα καλύτερο βοηθό σερβιτόρου.

Κάνοντας μια εξόρμηση στα τηγανητά, όπως κολοκύθια, μελιτζάνες, φέτα σε φύλλο με μέλι και σουσάμι, μανιτάρια πλευρώτους, καγιανά (η γνωστή σε όλους στραπατσάδα), σαλιγκάρια κοκκινιστά, κεφτεδάκια, πατάτες τηγανιτές – αληθινές (που φτάσαμε; να κρύβουν ψέματα ακόμα και οι πατάτες), ψητές πιπεριές με τυρί. Κρύα μπύρα στα ποτήρια και ευχές για ένα απολαυστικό καλοκαίρι.

Στέκι που μπορείς να επισκεφτείς ένα μεσημεράκι μετά τη δουλειά. Εκεί θα συναντήσεις Ιταλούς τουρίστες, παρέες Κρητικών, φοιτητές μέχρι συνταξιούχους της γειτονιάς. Διαθέτει τραπεζάκια έξω, ενημερωμένο σερβιτόρο, καλές τιμές.

Πληροφορίες

ΤΟ ΦΙΛΑΔΕΛΦΙ
Δουκίσσης Πλακεντίας 128, Αθήνα
(μετρό: στάση Πανόρμου)
6937106667

Τι μου άρεσε:
1) Περιγραφές και αστεία του «Θανάσσσης».
2) Μια στραπατσάδα ρε παιδιά, τι πιο καλοκαιρινό.

Τι δε μου άρεσε:
1) Κουβαρντάς ο κουμπάρος και γάμο δε βλέπω σύντομα.

Στην υγεία σας,
Jane

Μπράφ

Παρασκευή, Αυγούστου 5th, 2011

Στο στενάκι της Αλ. Παυλή, το μικρό νησί της Πανόρμου, με τις ταράτσες, τα καλοκαιρινά κοκτέιλς και τις φοιτητικές παρέες, δροσίζει τα καλοκαίρια μας.

Μπράφ, ένα στέκι με έθνικ διακόσμηση, σερβιτόρα «τα ζώα μου αργά» και καλό καφέ. Κάπου εκεί μεταξύ νέων, παλιών και προσφάτων περιστατικών, βλέπεις τη σκάλα στη δίπλα ταράτσα. Μάλλον θα ήταν ακόμα καλύτερα αν δεν την έβλεπες. Δεν έχει σημασία, όλα μένουν ίδια. Άσπρο πουκάμισο, τζίν παντελόνι, τεράστιο χαμόγελο, ατάκα με ύφος. Αν έκανε σεισμό που θα κρυβόταν το χαμόγελο; θα έπεφτε η σκάλα; θα έσκιζε το άσπρο πουκάμισο ή όλα θα έμεναν στάσιμα και ατσαλάκωτα; Το παρελθόν πάνω σε μια σιδερένια σκάλα. Τελικά αυτή η πόλη είναι ότνως ένα τασάκι. Απλά μερικές γόπες καίνε ακόμα και άλλες έσβησαν στη στάχτη.

Πληροφορίες
Αλεξάνδρου Παύλη 37
210-6985120

Υ.Γ. Όπως λέει και ο Χ. «Ρε τι τραβάμε και δεν το μαρτυράμε».

Αυτό ξαναπές το,
Jane

Πανόρμου τη νύχτα

Τετάρτη, Ιουλίου 30th, 2008

Στην οδό Aλέξη Παυλή, το γνωστό στενάκι της Πανόρμου, βρίσκονται τα bar που θυμίζουν ότι το καλοκαίρι μπορεί να είναι ευχάριστο ακόμα και στην Αθήνα! Το Caliente, το Bocca με τους ηλεκτρονικούς του ήχους, το Bubbles με τα RnB σουξέ και τις ταράτσες να λούζονται κάτω από το φώς των αστεριών, με το δροσερό αεράκι του Ιούλη να μεταφέρει τις φωνές και τις χαλαρές συζητήσεις των νέων.

Τα παραπάνω στέκια είναι από εκείνα που ξεφεύγουν κάπως από την «καθιστική» λογική και παροτρύνουν τους θαμώνες με mainstream χορευτικά και cool διάθεση να συνεχίσουν το ποτό τους από ταράτσα σε ταράτσα και να απολαύσουν το ζεστό καλοκαίρι, σα να βρίσκονται σε νησί. Απόλυτα lounger ατμόσφαιρα. Τελευταίο, στο βάθος του στενού, είναι το Obi 1, που βάζει στο παιχνίδι τα ρακόμελα. Έτσι κάπως ξεχνάμε και χαλαρώνουμε τις καυτές νύχτες του καλοκαιριού, οι καταδικασμένοι κάτοικοι της πρωτεύουσας.

Μια αναφορά στο Ποτοπωλείο (ποτέ δεν έβλαψε κανέναν) είναι απαραίτητη. Ύφος που θυμίζει κάτι από μπυραρία, πέτρα και ξύλο, συνδυασμός που δικαιολογεί το κλασσικό στέκι (κυρίως φοιτητών) της πόλης. Ροκ μουσικές, καθαρά ποτά, γνωστό μέρος συνάντησης χειμώνα καλοκαίρι για τους θαμώνες του κέντρου απόκεντρου. Ακολουθούν επίσης το Santa Botella (μεγάλη η χάρη της) και το Marabu, που τα έχω αναφέρει σε παλαιότερα post (μην επαναλαμβανόμαστε).

Οι «Aμπελογκάρντεν», αν προτιμάς σε argo/greeklish, με τα χρόνια και τη βοήθεια του Metro φυσικά, εξελίχθηκαν σε φοιτητική εστία που πλέον κοστίζει πανάκριβα και στην πιο hot εργένικη περιοχή (για το λόγο αυτό υπάρχουν τόσα πολλά fast food και σουβλατζίδικα). Σε ένα άρθρο διάβασα αυτό: «επαρχιώτικα όνειρα που στοιβάχθηκαν σε γκρίζα τριάρια, αλλά και βέρα αθηναϊκή περηφάνια που στην ούγια γράφει Αμπελόκηποι» , που είναι πέρα για πέρα αληθινό!

Βάλτε να πιούμε, λοιπόν (που τραγουδούν και τα Διάφανα Κρίνα) και ας κάνουμε την ταράτσα (μπαλκόνι) μας νησί, που αναφέρει η νέα επιτυχία του Κότσιρα!

Cool φιλιά από την ταράτσα του Bubbles,
jane

Gipsy Swing

Τετάρτη, Ιουνίου 25th, 2008

Σαββατόβραδο και η γιορτή της Μουσικής συνεχίζεται, στο Santa Botella στην Πανόρμου (δες παλιό post), με ήχους εγχόρδων σε ρυθμούς swing!

Το γνωστό στενάκι στην Πανόρμου ζει ένδοξες στιγμές…γεμάτο από νεαρό κόσμο και καλοκαιρινή διάθεση παρουσιάζει τα συγκροτήματα The Swing Shoes και Anaconda και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Τραπέζι βέβαια βρήκαμε με δυσκολία αλλά με λίγη τύχη, κάτι έγινε. Η σερβιτόρα ήταν πολύ ευγενική και χαμογελαστή! Παραγγείλαμε μπύρες, Γκινες ήπια και πολύ το χάρηκα…Είχαμε και απρόοπτα…Τα πουλιά κοτσίλισαν τα δύο από τα τρία άτομα της γυναικοπαρέας, δε συμπεριλαμβάνομαι στα θύματα…Μήπως είμαι η τυχερή; (λέμε τώρα…)

Γέλασα πολύ εκείνο το βράδυ…Φτιάξαμε το γνωστό σκηνικό που μιλάμε με ατάκες από παλιές ελληνικές ταινίες και λιώνουμε στο γέλιο (συνήθως γελάμε και χωρίς λόγο). Ξαφνικά η παρέα μεγάλωσε και η μεταφορά σε άλλο τραπέζι ήταν αδύνατη…λαοθάλασσα σου λέω…Οπότε τι κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις; Λύση (ότι να ναι) : Μπύρες και πας Λυκαβηττό, με την Αθήνα πιάτο και να βλέπεις τα φωτάκια της πρωτεύουσας να την ομορφαίνουν λιγάκι (συνήθως μόνο έτσι είναι λιγάκι όμορφη), διότι την ημέρα είναι για κλάματα!

Τι μου άρεσε:
1) Τα δύο συγκροτήματα «έβγαλαν» πρόγραμμα από 21:00 έως και τη 01:00!
2) Που η φίλη μου αν και φρικαρισμένη (μάλωσε με τον ταξιτζή), πάλι με έκανε και γέλασα!
3) Που δεν έφαγα «ρουκέτα» από πουλί!!!
4) Που μένω κέντρο και μπορώ να μετακινούμαι σχετικά εύκολα (σε σχέση με τα Λιόσια, είμαι σε προνομιακή περιοχή)

Τι δεν μου άρεσε:
1) Που προσπάθησα να βρω τραπέζι για την «μεγάλη παρέα» αλλά άμα είναι «ξινή η άλλη», ότι και να κάνεις «ξινή» θα παραμείνει!*
2) Που δεν μπόρεσα να συνεχίσω με μπύρες και ήπια καφέ στις 2 το βράδυ…

* Το επίθετο «ξινή» αναφέρεται σε μια κοπέλα, που είδα πρώτη φορά εκείνο το βράδυ, δεν ανταλλάξαμε κουβέντα, είχε στραβώσει με κάτι δεν κατάλαβα, πάντως κατέληξε στο αυτοκίνητο μόνη της, να κάθεται! :S

Υ.Γ. Να μην ξεχάσουμε το 1ο Φεστιβάλ Εθνοτήτων στην Αθήνα απο Πέμπτη 26 Ιουνίου έως και Κυριακή 29 Ιουνίου!
Στον πεζόδρομο της Ερμού (πιο κεντρικά δεν γίνεται…) Ας είμαστε όλοι εκεί!

Σας χαιρετώ (σήμερα δεν έχει φιλιά),
jane

Marabu

Τετάρτη, Μαΐου 21st, 2008

Για μια ακόμα φορα βρέθηκα στη Πανόρμου (τι πρωτότυπο) στη γνωστή «ταράτσα» του Maradu, πάνω απο το Ποτοπωλείο (θα έχω σύντομα Post και για αυτό το στέκι) και πέρασα ένα ευχάριστο βράδυ.Η περιοχή θεωρείται η νέα alternative πιάτσα, με μεγάλες δόξες τα τελευταία χρόνια!

Συνάντησα ένα παλιό συμφοιτητή που είχα να δω χρόνια (από το 2003), περιττό να πώ ότι δεν τον αναγνώρισα!!!Η βραδιά ήταν φανταστική, με πολύ καλό καιρό και όμορφο φεγγάρι, λίγες μέρες πριν την πανσέληνο. Παραγγείλαμε μια κρύα μαύρη μπύρα La Trappe έτσι για αρχή….(είμαι ένα βήμα πριν το μπυρόκοιλο).Μεσα σε μισή ώρα οι δύο παρέες έγιναν περισσότερες από 20!!!Οι θαμώνες του μαγαζιού είναι της γνωστής ηλικίας απο 18 εως 30 και κάτι.Όσο για τη μουσική του, ξεχωρίζουμε τα μαύρα soundtracks με τις ροκ/ποπ σφήνες.

Τελικά παρατηρώ ότι η Άνοιξη (προς καλοκαίρι) ταιριάζει απόλυτα στην Αθήνα, και αλλάζει πολύ τη διάθεση των ανθρώπων, τις εκφράσεις τους, το βλέμμα τους ακόμα και τις κινήσεις τους στο χώρο!Καιρός για φλερτ…τι λέτέ;

Πάντα παρακολουθώ τις φοιτητοπαρέες στα στέκια που συχνάζω και πραγματικά χαίρομαι όταν τους βλέπω να ονειρεύονται, να σχεδιάζουν και να συζητούν τις ανησυχίες τους! (η καλύτερη περίοδος της μέχρι τώρα ζωής μου).Επιτέλους υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που μιλούν για το μέλλον και ξεφεύγουν από τη μιζέρια της καθημερινότητας, όσο μπορούν.Για αυτό το λόγο μου αρέσουν τα στέκια και τα all time classic bars.

Αν έχετε την ίδια διάθεση με μένα…τολμήστε το. Μια μπυρίτσα στο Marabu, τώρα που καλοκαίριασε…it’s all the money!

Πληροφορίες :
Πανόρμου 113 (στάση μετρό)

Τι μου άρεσε:
1)To φεγγάρι που φώτιζε τον ουρανό της πρωτεύουσας και έκανε τη νύχτα τόσο γλυκιά!
2)Φυσικά οι μπύρες…

Τι δεν μου άρεσε:
Τώρα τελευταία είμαι πολύ καλή με όλους οπότε δεν μπορώ να πω ότι με χάλασε κάτι.
Δεν θα μείνω για πολύ καιρό «καλή»..σύντομα θα στάξω το «δητηλήριο» μου (που λέει και η ανηψούλα μου).

Υ.Γ. Η εποχή άλλαξε για τα καλά…μήπως πρέπει και εσείς;

Φιλιά Πολλά,
jane