Archive for the ‘Σκηνές’ Category

« Older Entries

SIX D.O.G.S.

Δευτέρα, Απριλίου 26th, 2010

Οι βόλτες συχνάζουν σε μέρη που ακούγονται εναλλακτικές μουσικές, νέοι ήχοι και groups με εξαιρετικές φωνές.Οι Travel Mind Syndrome εμφανίστηκαν στο SIX D.O.G.S., μαζί τους οι No Profile και μαύρη μπύρα σε ποτήρι, για μας (στην υγειά μας).

Χτυπηθήκαμε στους rock ρυθμούς, λιώσαμε μέχρι τέλους για να ακούσουμε το Sex Drugs & Alcohol, γελάσαμε με τις φωνές του Κωνσταντίνου Δαγριτζίκου, προλάβαμε τα backstage ενός sound check και μαζευτήκαμε άτομα από διαφορετικές παρέες με μια κοινή diodos που έχει όρεξη για γέλιο και μουσική.

Αγαπάμε τους Travel Mind Syndrome για τους εξής λόγους:
1) Διαθέτουν τρελό show man (Φίλιππος), που έχει φωνή, στυλ, κίνηση και κυριαρχεί στη σκηνή.
2) Ο κιθαρίστας (Διονύσης) έχει απίστευτα ασθενή μνήμη αλλά έχει τα κότσια να το παραδέχεται.
3) Ο πληκτράς του σχήματος (Παύλος) μπορεί να σπάει τα γυαλιά του επί σκηνής, ενώ χωρίς ντροπή ζητάει από το κοινό έναν δανεικό σκελετό.
4) Η Κατερίνα (μπασίστρια) από τις πιο chic παρουσίες του group που αντέχει με υπομονή την τρέλα των Travel Mind Syndrome.
5) O ντράμερ (Πέτρος) ρυθμικός, με απήχηση στο γυναικείο κοινό.

Όλοι μαζί απαρτίζουν ένα group που μπορεί σε άλλους να θυμίζει Killers, James, U2 και Red Hot Chili Peppers αλλά ροκάρουν όμορφα, χωρίς βαβούρα και ηχούν με επιτυχία στα αυτιά μας. Well Done!

Τι μου άρεσε:

1) -Δεν με θυμάσαι; -Μμμμ, οχι! -Από το web radio… -Aααα, σωστά. Τι κάνεις; Θα προσπαθήσω να το σώσω. -Πώς; -Βασικά είσαι πολύ όμορφη και… -Δεν ανεβαίνεις να πεις καλύτερα κανένα τραγούδι; (Κάπου εδώ οι βόλτες κοκκινίζουν)
2) Το φωτογραφικό υλικό απο τον jsclavo.
3) Live με είσοδο 5euro (χωρις ποτό). Λογικό μου ακούγεται.

Υ.Γ. Η φίλη Εύη (Άκου Αυτό) ετοιμάζει πάρτυ στις 7 του Μάη. Που αλλού … στο SIX D.O.G.S. Be there!

Ρέει στις φλέβες μου αλκόολ,
Jane

Posted in Σκηνές | 1 Comment »

Εισιτήρια διπλά για Μετρό

Δευτέρα, Απριλίου 19th, 2010

Τίτλος; Εισιτήρια Διπλά. Δημιουργοί; Η γνωστή τριάδα, που κάνει θαύματα. Παραστάσεις; Στο θρυλικό Μετρό, στου Γκύζη. H Νατάσα Μποφίλιου, με τους στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και τις μελωδίες του Θέμη Καραμουρατίδη παρουσιάζει τη νέα της δουλειά, κάθε Παρασκευή & Σάββατο στου Γκύζη. Στη μουσική σκηνή που φιλοξενούσε πριν μερικά χρόνια τη Τάνια Τσανακλίδου, φέτος γεμίζει νέο αίμα. Σειρά έχουν οι 26άρηδες του χώρου αυτού.

Βρεθήκαμε στην πρεμιέρα, κάπως καθυστερημένα και απολαύσαμε από κοντά την αγαπημένη μας φωνή, τους μελαγχολικούς στίχους, τον Θέμη στο πιάνο και τον κόσμο, που υποδέχτηκε τη δυναμική ξανθιά, της ελληνικής μουσικής σκηνής με θερμότατο χειροκρότημα. Στις εικόνες ο Παντελής Φραντζής και στην επιμέλεια του προγράμματος ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος. Η Νατάσα θα κρατάει θέση στην αμαξοστοιχία του μετρό μέχρι την πρώτη του Μάη.

Μας θύμισε οτι οι «μεγάλες αγάπες» δεν θέλουν «ραντεβου». Ζουν «εν λευκώ», με «εκκρεμότητες», «παρέα» με «λύκους» και ας έχουν βρει κάτι, πάντα το χάνουν.

Μουσική Σκηνή Μετρό Live
Γκύζη 47 & Κάλβου (Γκύζη)
Τηλ: 210-6461980, 6439089
Είσοδος 15euro

Τι μου άρεσε:
1) Η διασκευή-σύμπλεγμα μελωδιών του Αρχηγού, πρώτη εκτέλεση από τη φωνή της Χαρούλας σε σύνθεση Λοίζου και του Bang Bang (Nancy Sinatra). Άψογο συνειρμό είχε ο μαέστρος.
2) Η ερμηνεία του Νυν και αεί, μια συνθέση του Ξαρχάκου, που πρωτοακούσαμε από τη φωνή της Βίκυ Μοσχολιού.
3) Τα φυστίκια που κεραστήκαμε στα καμαρίνια ;)

Τι δεν μου άρεσε:
1) Έλειπε από το πρόγραμμα η Αλεξάνδρας & τα Τσιγάρα Βαριά. Με λίγα λόγια μείναμε χαρμάνηδες.
2) Δεν είμαι αυτό που δείχνω και συγκινούμαι δημοσίως. Απλά απαράδεκτη, πάτησα τους όρκους μου.

Χάνοντας το μέτρημα,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Τα κορίτσια ροκάρουν δυό-δυό

Πέμπτη, Απριλίου 1st, 2010

Νέες, ταλαντούχες, με χιούμορ και παρκαρισμένο το καλάμι. Δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους άντρες, διότι διαθέτουν μυαλό που κάνει πολλές καύσεις και παράγει πολύτιμες μελωδίες, αγαπημένα hits, κέφι και χορό.

Η Μάρω Μαρκέλλου και η Joanna Drigo για όλες τις Τρίτες του Μάρτη βρέθηκαν στο kou kou και μας χάρισαν ρυθμό, με στυλ νεανικό. Οι δυνάμεις των γυναικών ενώνονται και δημιουργούν το «Τανγκό για Τρίο». Mόνο με τρείς μουσικούς επί σκηνής (κιθάρα: Γιώτης Παρασκευαίδης, μπάσο: Χρήστος Ζερβός, τύμπανα: ο Νίκος Κυριακάκης) και επιλογές κομματιών από Φοίβο Δεληβοριά, Vaya Con Dios, Λεωνίδα Μπαλάφα, Βebe, Alesha Dixon, Κωστή Μαραβέγια και PJ Harvey.

Φυσικά ερμήνευσαν κομμάτια που μιλούσαν για «Πάντα Διαθέσιμες Νεράιδες«, «Συνένοχους στην κρέπα» και «Αλλεργίες στις δεσμεύσεις» με αποτέλεσμα να «λείπει ο αέρας» για κάθε μικρούλα «Βίκυ» που ζεί ανάμεσα μας.

Τι μου άρεσε:

1) H Mάρω από μικρό κορίτσι έγινε γυναίκα και στέκεται στη σκηνή μόνη με εκπληκτική άνεση.
2) Η Johanna με το alternative ντύσιμό και την ανεβαστική διάθεσή της.
3) Εντελώς τυχαία είδα τον φίλο Παναγιώτη, σχεδόν μετά από ένα χρόνο. Η χαρά μου απερίγραπτη.

Τι δεν μου άρεσε:

1) Όταν κάποιοι νομίζουν οτι με ξέρουν πολύ καλά. #fail
2) O σουρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Λες να φταίει η πανσέληνος;

Αρχίζω να πιστεύω στα ζώδια,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Η Τάνια «για δύο»

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11th, 2010


Η Τάνια Τσανακλίδου, πιστή στο ραντεβού της με το αθηναικό κοινό, ξεκίνησε εμφανίσεις εδώ και δύο εβδομάδες, στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μια παράσταση που ακούει στο όνομα «απ’το Άλφα ν’αρχίσω» παρέα με τον Blaine Reininger, τον τραγουδιστή των Tuxedomoon.

H αγαπημένη μας Τάνια, με νέα προσωπική δουλειά, με τίτλο Προσωπογραφία, είναι πάλι επί σκηνής. Ο άνθρωπος που επέβαλλε στον Έλληνα να παρακολουθεί live τα δευτερότριτα, από τις 21:30 το βράδυ και να πηγαίνει νωρίς για ύπνο. Όπως πάντα σκερτσόζα, με αυτοσαρκασμό και απίστευτη χροιά. Μια από τις καλύτερες ερμηνεύτριες της ελληνικής μουσικής σκηνής που δεν έχει χρυσό δίσκο. Ας μην ξεχνάμε πώς ότι λάμπει δεν είναι χρυσός. Έχει την ιδιαιτερότητα να γεμίζει τα live της με μικρές, μεσσαίες και μεγαλύτερες ηλικίες. Έχει παράλληλα το δράμα (καθ’ ότι από τη Δράμα) και την ελπίδα στη φωνή της.

Πληροφορίες
Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Λ. Συγγρού 143
210-9315600
Είσοδος με ποτό 15€ (Δεύτερο ποτό 8€)

Τι μου άρεσε:
1) O πετυχημένος φωτισμός από τον Περικλή Μαθιέλη.
2) Όπως πάντα το «Μαμά Γερνάω» που μας έριξε στα πατώματα. ;)
3) Όταν η Τάνια φωνάζει «λύκε λύκε…» και φυσάει τον καπνό του τσιγάρου με πάθος! Σαν να λέει, «δε σε φοβάμαι».

Τι δεν μου άρεσε:
1) Πολύ βροχή αδερφάκι μου, μουχλιάσαμε.

Τσιγάρο, φίλε
τη φωτιά σου δως μου
κάθισε κοντά μου
λίγο έτσι για να ζεσταθώ απόψε,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Travel Mind Syndrome

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 3rd, 2010

Από το Λονδίνο στην Αγία  Παρασκευή, με στάση στο Kou Kou για live βραδιά. Οι Travel Mind Syndrome «κυβερνούν» τον Ιανουάριο με το κομμάτι Breeze of Light μέσω Jumping Fish.


Τους απολαύσαμε στη Σκηνή του Koukou, με support τους Biotech και τους Pig on a Poke. Μας κίνησαν το ενδιαφέρον γιατί ο frontman (Φίλιππος) που διαθέτουν, έχει άριστη αγγλική προφορά, αν και Μεσολογγίτης, ζωντάνια και κίνηση. Το group απαρτίζεται από τον Πέτρο στα drums, την Κατερίνα στο μπάσο, τον Διονύση στη κιθάρα και τον Παύλο στα πλήκτρα. Ο ήχος τους έχει επιρροές από Ευρώπη και συγκεκριμένα από Αγγλία. Πολλοί θα τους «ταμπελοποιούσαν» σαν τους Coldplay, James. Εκείνοι όμως είναι θαυμαστές των Red Hot Chili Peppers.

Οι βόλτες κόλλησαν στο κομμάτι Sex Drugs & Alcohol και είναι το πρωινό τους άκουσμα εδώ και μία εβδομάδα. Θα απολαύσουμε τα παιδιά στο Myga Live Stage στα τέλη του Φλεβάρη. Επιτέλους, οι ομάδες σε αυτή τη χώρα και ειδικά στη μουσική κάνουν βήματα, βλέπουμε φως στο τούνελ και τα σκυλοσουξεδάκια θα πρέπει να πεθάνουν από τους rock ήχους, μιας ηλεκτρικής κιθάρας!

More Info
Myspace

Τι μου άρεσε:
1) Ο Φίλιππος, από φωνή και κίνηση. Το έχει το show, μέσα του!
2) Το ντύσιμο του group, με πουκαμισάκια γραβάτες και ύφος σοβαρόtrendy.

Τι δεν μου άρεσε:
1) H τραγουδίστρια των Biotech που πολύ θα ήθέλε να μοιάζει με την Amy Lee των Evanescence.
2) Ο χιλιοακουσμένος ήχος των Pig in a Poke.

Σύνδρομο Μουσικής,
Jane

Posted in Σκηνές | 2 Comments »

Κιθαρίστας ή Ντράμερ

Τρίτη, Ιανουαρίου 12th, 2010

Τελευταία παράσταση των Γιάννη Γιοκαρίνη και Ελένη Δήμου έλαβε χώρα (πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτό το ρήμα) το Σάββατο 9 Ιανουαρίου στη Σφεντόνα.
γιοκαρίνηςΜια Ζωή Δε Φτάνει
Το θρυλικό Stage της Αλεξάνδρας ζεί την παρακμή του και είναι αφημένο στο έλεος της δεκαετίας του ‘90. Σε ένα μαγαζί με 11 κατηλλειμένα τραπέζια και γύρω στα 30 άτομα που προτίμησαν το bar, δώθηκε το Don’ t Worry Be Happy. Με πρωταγωνιστές την Ελένη Δήμου, που κρατιέται μια χαρά στα κυβικά της, τον Γιάννη Γιοκαρίνη που κάποτε άφησε εποχή με την Ευλαμπία του, αλλά στην παράσταση απλά έκανε ένα πέρασμα και οχι πρόγραμμα, ένα τριμελές συγκρότημα με ήχους Hip Hop και έναν πιτσιρικά κιθαρίστα με καλή φωνή, που τράβηξε το μεγαλύτερο κουπί της βραδιάς.

Κάπως έτσι κύλησε το Σαββατόβραδο. Ζωντάνια δώθηκε στο κοινό με τα μόλις 6 τραγούδια (αν δεν κάνω λάθος) που ερμήνευσε ο Γιοκαρίνης, με πολύ καλή χορευτική κίνηση από την Ελένη Δήμου (την πιο βαθιά και άγρια φωνή της δεκαετίας του ‘90), με μια πιτσιρίκα την Ίρις (γλάστρα) που συνόδευε στα φωνητικά, με έναν από τα δύο μέλη του συγκροτήματος των Όπα (τύπος δήθεν μέχρι το κόκκαλο) και με ηλικίες γύρω στα 50 να χειροκροτούν από κάτω. Εμείς απλά κατεβάζαμε τον μέσο όρο ηλικίας.

Υ.Γ. Ο Γιάννης Γιοκαρίνης εμφανίζεται την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου στο Κύτταρο Live. Μαζί του ο Δημήτρης Πουλικάκος.
Υ.Γ. Από 2 Φεβρουαρίου η Ελένη Δήμου θα εμφανίζεται στον Ρυθμό Stage.

Πληροφορίες
Λεωφ. Αλεξάνδρας 22
Πεδίον Άρεως
210-8253991

Τι μου άρεσε:
1) Η φωνή της Δήμου, αλλά οχι τα τραγούδια της.
2) Ο Γιοκαρίνης με το κομμωτικό του ατύχημα. «Λίγος» αλλά λέων.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Η διασκευή στο Gummy Bear. Όλα έγιναν μόδα, φίλοι μου.
2) Τα videos που έπαιζαν στο videowall, με αναφορές από το youtube.
3) Οι ιδιοκτήτες της Σφεντόνας, ζουν σε άλλη εποχή.
4) Απο πότε το bar σε live μαγαζί θυμίζει σχολική τάξη;

Νοσταλγός του rock ‘n’ roll,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Τα κακά του Σταυρού

Τρίτη, Δεκεμβρίου 29th, 2009

Τι μπορεί να χαλάσει τη super διάθεση σου, μέσα σε λίγα λεπτά; Από πότε η ευγένεια είναι προνόμιο; Γιατί οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να χαμογελούν; Αυτά και άλλα πολλά διαδραματίστηκαν εχθές το βράδυ στο Σταυρό του Νότου!
stauros_notou
Κωστής Μαραβέγιας, ένας showman που κάνει το Αθηναϊκό κοινό να παραμιλάει, να χορεύει ska ρυθμούς, να φωνάζει ρώσικους στίχους και να ενσωματώνει την πρόζα στη μουσική. Κάθε Δευτέρα βράδυ το club του Σταυρού του Νότου, βουλιάζει στην κυριολεξία από τον κόσμο για να παρακολουθήσει την μαγική συνταγή των Maraveyas Ilegal. Μαζί τους η Βασιλική Κακοσαίο και ένα μικρό πέρασμα από τη Monika με το Over the Hill.

Όταν όμως ο κόσμος ξεπερνά τα όρια, τότε κάποιοι μένουν παραπονεμένοι και τρώνε πόρτα. Με παρέα 10 ατόμων από τις 22:20 φτάνουμε στο Σταυρό, καθότι όλες οι παραστάσεις του Κωστή είναι sold out και το bar θα χωρέσει λίγους υπομονετικούς. Ο ενδέκατος της παρέας ήρθε καθυστερημένα και δυστυχώς έφαγε την πολυπόθητη πόρτα, από έναν άνθρωπο που μόνο άξεστος, ξινός και αγενής μπορεί να χαρακτηριστεί. Οι λόγοι είναι οι εξής απλοί. Δεν υποδέχεσαι κόσμο χρονιάρες μέρες χωρίς την βασική » Καλησπέρα σας, Χρόνια Πολλά», δεν πουλάς μαγκιά ή τουπέ λες και μιλάς σε σκουπίδι. Το υφάκι «ράμπο» με πολλές δόσεις ειρωνείας και κυνισμού, καλό θα ήταν να εκλείψει από τη νυχτερινή Αθήνα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω οδηγηθήκαμε στον υπεύθυνο του club. Ας διευκρινήσουμε οτι ο υπεύθυνος του μαγαζιού δεν είναι ο πορτιέρης, διότι δεν είμαστε χθεσινοι στο μαγαζί. Ο κ. Γιώργος μας βοήθησε να προσθέσουμε στην παρέα μας τον εντέκατο φίλο. Ήταν ευγενικός, με κατανόηση, προσπάθησε να δικαιολογήσει το προσωπικό της πόρτας (έναν όρο που ποτέ δεν θα καταλάβω το λόγο ύπαρξης του) και πολύ καλά έκανε! Πιστεύω ότι αν είχαμε αναφερθεί σε ονόματα (φίλους μουσικούς) και «βύσματα» τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Δεν είμαστε fan αυτής της τακτικής, οπότε δεν επιλέξαμε την πεπατημένη οδό. Ευτυχώς που γυρνάει ο τροχός καμιά φορά, ώστε να … ο φτωχός.

Πληροφορίες
Σταυρός του Νότου
Φρατζή & Θαρύπου
Είσοδος με ποτό 15€
Κρασί 2 άτομα 60€
Μπουκάλι 4 άτομα 120€

Τι μου άρεσε:
1) Όπως πάντα οι ερμηνείες του Άγγελου Παπαδάτου. We love Angelo.
2) Η υπομονή και η άψογη εξυπηρέτηση από το service του πάνω ορόφου. Θα βρείτε πολλές διαφορές στο προσωπικό του πάνω και κάτω ορόφου.
3) Ακόμα και οι πιο απαιτητικοί Πειραιώτες, έμειναν ευχαριστημένοι.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Μετά τους ένστολους (φλερταδόρους), σειρά έχουν οι γυναίκες.
2) Η διάθεση μου χάλασε, μετά το δυσάρεστο γεγονός και ο χορός «έμεινε κάβα» for another time.

Πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε,
Jane

Posted in Σκηνές | 5 Comments »

Χρήστος Θηβαίος

Πέμπτη, Νοεμβρίου 19th, 2009

Χρήστος Θηβαίος

Ένα τραγούδι λέει οτι «Τα πιο βαριά ναρκωτικά που έχω πάρει είναι, αγάπη μου, ο φόβος και η ελπίδα» . Σα να έχει απόλυτο δίκιο ο τραγουδοποιός. Μιλάμε για το ηγετικό μέλος των Συνήθεις Υπόπτων.

Συνήθεις Ύποπτοι : Mια παρέα στα Εξάρχεια, το 1980, ξεκινάει το πρώτο Live στο τότε bar του Ντίνου Αυγουστίδη (πατέρας του γνωστού ηθοποιού Ορφέα Αυγουστίδη). Τότε οι «ύποπτοι» ήταν διαφορετικοί. Στα τύμπανα ο Πέτρος Φιλιππίδης και στο σαξόφωνο ο Άρης Ρέτσος. (ηθοποιοί-μουσικοί). Το 1992-1993, ο Χρήστος Θηβαίος φεύγει για σπουδές στην Ιταλία (Φιλοσοφική στην Μπολόνια, με καθηγητή τον Umberto Eco), εκεί δημιουργείται στιχουργικά και μουσικά ο πρώτος δίσκος «Μέρες αδέσποτες», το 1996 από τη LYRA. Επιστροφή στην Ελλάδα, η παρέα ξαναδένει και τα live έχουν τη τιμητική τους. Τα μέλη του συγκροτήματος-παρέας είναι ο Αλέκος Βασιλάτος, ο Τάσος Λώλης, ο Βασίλης Βασιλάτος και φυσικά ο Χρήστος Θηβαίος.

Το 1997 – 1998 οι Συνήθεις Ύποπτοι εμφανίστηκαν στην σκηνή της «Ιεράς Οδού» υπο την αιγίδα του Γιώργου Νταλάρα. Τον Απρίλιο του 2000 «η παρέα» κυκλοφορεί το δεύτερο album, με τίτλο «Είμαι αυτό που κυνηγάω» και η συμμετοχή της Emilia Ottaviano, μας αφήνει όλους άφωνους. Οι επιρροές από την Ιταλία είναι γεγονός, όπως επίσης και η συμμετοχή από το ελληνόφωνο συγκρότημα της Κάτω Ιταλίας, Ghetonia.

thivaios-8anos

Κάπου εδώ ξεκινάει η σόλο πορεία του Χρήστου Θηβαίου, συνεργασίες με τον Θάνο Μικρούτσικο το 2002 και ένας από τους καλύτερους ελληνικούς δίσκους των τελευταίων χρόνων «Ο Αμλετ της σελήνης» μας δίνει ελπίδα, για την εγχώρια μουσική σκηνή. Θα ακολουθήσουν τραγούδια από το «Μυστήριο Τρένο» με συνθέσεις του Γιώργου Ανδρέου. Προσωπικοί δίσκοι όπως «Μόνο νερό στη ρίζα» και «Πέτρινοι Κήποι«. Ας διαλέξουμε ένα τραγούδι από τον τελευταίο προσωπικό δίσκο του Χρήστου, σε στίχους του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου… «Ας χαθείς»

Όλα τα παραπάνω τα θυμηθήκαμε, τα νιώσαμε και τα ζήσαμε, με τη φωνή του παραμυθά-τραγουδιστή. Έναν λάτρη των μπουλουκιών, με ζεστή χροιά, blues χρωματισμούς και μπόλικη Ιταλία στις «φλέβες» του. Την Παρασκευή και το Σάββατο, οι δύο τελευταίες παραστάσεις του Χρήστου Θηβαίου, στην Κεντρική Σκηνή του Σταυρού.

Τι μου άρεσε:
1) Που ο Χρήστος Παπαμιχάλης, σκέφτεται τους ακροτές του και μοιράζει προσκλήσεις.
2) Όλα τα κομμάτια είναι προσαρμοσμένα σε blues-jazz ρυθμούς.
3) Όταν με μια κιθάρα και χαμηλό φωτισμό, ακούστηκε το κομμάτι «Με κυνηγά η θάλασσα»

Τι δεν μου άρεσε:
1) Δεν παρατήρησα να υπάρχει στο πρόγραμμα ούτε ενα τραγούδι από τον δίσκο «μυστήριο τρένο». (Αν δεν κάνω λάθος)
2) Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια «Γυναίκα», ήθελε τα γυναικεία φωνητικά…Emilia μας λείπεις!

Πάρε τα ηρεμιστικά σου
να λες πως όλα είναι δικά σου
κι η ευτυχία σου κλεισμένη σε κουτιά

Μουσικές βραδιές by Jane

Posted in Σκηνές | 2 Comments »

Στάθης Δρογώσης

Τρίτη, Νοεμβρίου 17th, 2009

Οι Κυριακές στο club του Σταυρού του Νότου έχουν χρώμα από φώτα που σβήνουν, γλυκές αναμνήσεις και μελωδίες από τον Στάθη Δρογώση.
sta8is_drogwsis
Photo by katrinpi

Ο 30+κάτι τραγουδοποιός, μας οδηγεί αυτό το χειμώνα με πυξίδα τον νέο του δίσκο και μας ζητάει να μη το πούμε πουθενά. Μετά το χιτ «Συγχώρεσε με», η ιστορία επαναλαμβάνεται για τον Στάθη και τα ραδιόφωνα παίζουν πάλι τη φωνή του.

Τον είδαμε παρέα με τα μέλη του συγκροτήματος «Τα φώτα που σβήνουν». Μετά από πολλά χρόνια μας έδωσαν τη χαρά να τους ακούσουμε σε κάποια κομμάτια μαζί. Ατμόσφαιρα από τα παλιά θύμιζε η συγκεκριμένη βραδιά. Το κοινό ήταν αρκετά θερμό. Δεν έλειπαν οι φίλοι και συνάδελφοι που έδωσαν το παρόν στην πρεμιέρα του. Ο Μανώλης Φάμελλος, ο Πάνος Μουζουράκης και η Ιλιάνα Τσαπατσάρη, ήταν εκεί.

Κάθε Κυριακή ο Στάθης θα μας ταξιδεύει με τα πλήκτρα του, στο Club της αγαπημένης και διαχρονικής μουσικής σκηνής, που βρίσκεται Φραντζή & Θαρύπου 37 στο Νέο Κόσμο (Τηλ.: 210 9226975)

Τι μου άρεσε:
1) Καλή παρέα να υπάρχει και όλα γίνονται!
2) Το σαββατοκύριακο ήταν γεμάτο απρόοπτα & φευγαλέες ελπίδες.
3) Ο φωτισμός του μαγαζιού ήταν πολύ καλός!
4) Tο μαθηματικό μυαλό της σερβιτόρας. Πραγματικά αδικείται.

Τι δεν μου άρεσε:
1) Τo τροπάρι που ακολουθούν όλες οι μουσικές σκηνές, με εξαίρεση το Μετρό στου Γκύζη. Έναρξη προγράμματος το νωρίτερο 23:00. Δηλαδή θα πρέπει να με απολύσουν αργά ή γρήγορα αν θέλω να ακούσω live μουσική μια καθημερινή.
2) Δεν πήγα στο Batman. Το γνωστό after bar της πρωτεύουσας. Σύντομα όμως θα κάνω το πέρασμα μου από εκεί.
3) Το δήθεν τουπέ που απέκτησαν οι τότε ανερχόμενοι καλλιτέχνες. Πριν 3 χρόνια ήταν προσιτοί, διαθέσιμοι και πρόσχαροι. Ξαφνικά μετατρέπονται σε «μουράτους» τύπους που ρουφάν σε μια τζούρα όλο τους το εγώ, χωρίς να βγάλουν τον καπνό. Προσοχή φιλαράκι, γιατί μπορεί να πνιγείς.

Ξαναχτίζω τον Σταυρό του νότου,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

Salata Latina

Δευτέρα, Ιουλίου 6th, 2009

Από τις πιο δροσιστικές, απολαυστικές και χορταστικές σαλάτες που έχω γευτεί ποτέ, είναι η Salata Latina. Ψιλοκομμένα τραγουδάκια με σως ζογκλερικών και γευστικότατο χιούμορ. Αλάνθαστη συνταγή που μας αποκαλύφθηκε εχθές το βράδυ στο Koo Koo στο Γκάζι.
Sofita_Salata
Photos by katrinpi

Οι χαρακτήρες του συγκροτήματος ένας κι ένας. Σας τους παρουσιάζουμε:

-Θάνος Κιούσης: τραγουδάει, λέει ανέκδοτα, κάνει ζογκλερικά και ως επι το πλείστον παρουσιάζει το σινάφι που τον πλαισιώνει επί σκηνής. Mια μικρή πληροφορία, ας μου επιτραπεί, είναι ιδρυτής της ομάδας θεάτρου δρόμου “Tsirko Rentikolo”. Ένας πολυτάλαντος που η πρόζα του ταιριάζει απίστευτα. (και οχι η Ηλεκτρονική ;) )

-Σοφίτα Vileda (Σοφία Κωνσταντινίδου): Mια δασκάλα flamenco, με υπέροχη jazz φωνή, τέρας υπομονής αφού ανέχεται 6 άντρες (Μπράβο), χορογραφεί το show των Salata Latina, γράφει τραγούδια, τα ερμηνεύει … Με λίγα λόγια κάνει θαύματα!

Kormara_Kalitsis

- Κορμάρα (Ηλίας Καλίτσης): Ένας γνωστός από τα παλιά. Ο καλύτερος, τότε ερασιτέχνης, κιθαρίστας που έβγαζε περισσότερο συναίσθημα και από τον εκάστοτε τραγουδιστή. Υπερκινητικός, ατακαδόρος απίστευτος, προσφέρει τις κιθαριστικές του γνώσεις στο group αλλά και την θεατρική αύρα που τον διακατέχει. (Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική…διότι συγκινούμαι :) )

-Tόλης Κλάην (Τόλης Μπουρνιάς): O μικρότερος της παρέας μεγαλουργεί στα κρουστά και μας κατευθύνει μέσω της αργκο του λιμανιού, καθότι Πειραιώτης (γέννημα θρέμα φάση και έτσι)

-Γιώργος Γουδής: Στους Salata Latina δίνει ρυθμό με τα πλήκτρα/πιάνο του. Το ταλέντό του δεν φτάνει ως εκεί. Οι γνώσεις του πάνω στη μουσική πολλές. Όπως για παράδειγμα μπάσο, τούμπα, ακορντεόν, κιθάρα και κλαρινέτο. Ας μην ξεχάσουμε οτι είναι αρκετά καλός τραγουδιστής. Άλλο ένα παιδί θαύμα!

-Giorgio Kaz (Γιώργος Καζιάνης): ΤρελοΚερκυραίος. Η πιο πρόσφατη άφιξη στους Salata Latina, εδώ και ένα χρόνο. Σαξοφωνίστας, με λευκό σακάκι και γυαλάκι που θυμίζει κάτι από εποχή Al Capone. Φιγούρα που κρύβει πραγματικά ένα μικρό παιδί. :)

- Captain Σταύρος (Σταύρος Λουμπαρδιάς): Κυκλοφορεί με το κωδικό όνομα ΤσαΤσαΤσα, μπασίστας του group, καθόλου φλίαρος (2 λέξεις τη μέρα λέει), στρατιωτικά πειθαρχημένος, ο πιο σοβαρός της παρέας, για να κάνει την διαφορά.

Ένα show που ανεβάζει την διάθεση, κρατάει το γέλιο σε υψηλά επίπεδα, δίνει ρυθμό ακόμα και στα πιο σκουριασμένα σώματα, δεν κουράζει αλλά ταιριάζει σε όλα τα γούστα! Μην τους χάσετε, αξίζει να δείτε μια παράσταση έξω από τα συνηθισμένα.

Πληροφορίες
Koo Koo (Live Music Bar)
Ιακχου 17
Γκάζι
210.3450930-6933.331003

Τι μας άρεσε:
1) Μαργαρίτα frozen με γεύση λεμονιού…το καταλληλότερο ποτό του καλοκαιριού, προσφέρεται στο Koo Koo με επιτυχία.
2) Όταν το θέλω γίνεται μπορώ, τότε οι Salata Latina φτιάχνουν τραγούδι. Γιατί μπορούν!

Τι δεν μας άρεσε:
1) To κάπνισμα απαγορεύεται σε όλους τους χώρους του καταστήματος. (Ευχαριστώ)

Με χορό & κέφι σας χαιρετώ,
Jane

Posted in Σκηνές | No Comments »

« Older Entries